PG 151, col. 740
παντελῶς.
Μετὰ τοῦτο ἐζητήσαμεν ἀποδειχθῆναι παρά τῶν
ἁγίων, εί ἔστιν ἀκτιστος (16)ή ἀχώριστος μέν,
διαφέρουσα δὲ τῆς θείας φύσεως, αῦτη ἐνέργεια,
ὅπερ oi ἀντιλέγοντες τῇ Ἐκκλησία ἥκιστα ἐδέχοντο.
Καὶ ἀπεᾲίὶθη καὶ τοῦτο ὑπὸ τῶν ἁγίων ἐναργ‹ι.ς
κηρυττόμενον· ὧν κεφάλαιον ἡάγία καὶ οίκουμε-
νικὴ ἕκτη σύνοδος, καθὼς ἀνωτέρω διά τῶν κκατά
μέρο’ς προτεθέντων αὐτῆς ῥητῶν μάλιστα ἱκανῶς
ἀποδέδεικται.
Συναπεδείχθη δέ καὶ τοῦτο, ὅτι oi μὴ δεχόμενοι
οὐσίας ἐνέργειαν, διαφέρουσαν δέ αὐτῆς, ὥσπερ
εἴρηται, κτίσμα τε ποιοῦσι καὶ αὐτὴν τὴν οὐσίαν τοῦ
Θεοῦ. Κατὰ γὰρ τὸν ἆγιον Μάξιμον, Ἀπὸ τῆς -
ἐνεργείας ἡ ἑκάστου φύσις χαρακτηρίζεται ‘ τῆς
μὲν ἀκτίστου ἐνεργείας ἀκτιστον δεικνύσης φύσιν,
κτιστὴν δὲ τῆς κτιστῆςο ἔτι τε κατὰ τὸν Δαμα-
σκηνὸν θεῖον Ἰωάννην φάσκοντα, Ἢ κτιστὴ ἐνέρ-
γεια κτιστὴν δηλώσει καὶ φύσιν-ο ἡ δὲ ἇλιτιστος
ἄκτιστον χαρακτηρίζει οὐσίαν. Οἱ οῦν λέγοντες
κτιστὴν τὴν Θείαν ἐνέργειαν, ἀφ’ ἦς ἡ Θεία φύσις
χαρακτηρίζεται, κτιστὴν ἐξ ἀνάγκης παριστῶσι καὶ
τὴν θείαν φύσιν.
Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Μονοθελῆταί εἰσι, τῶν πώποτε
δοξάζουσιν εἶναι κτίσματα. Ἐπεὶ γὰρ δύο φύσεις
ὁμολογοῦμεν ἐπὶ τοῦ Κυρίου ὴμῶν Ἰησοῦ Χρι-
στοῦ, τὴν μὲν άκτιστον, την δέ κτιστήν (Π)- οἰ μὴ
λέγοντες ἐχειν τὴν θείαν φύσιν καὶ θέλημα καὶ
ἐνέργειαν άκτιστον ἒν θέλημα καὶ μίαν ἐνέργειαν
δοξάζουσιν ἐπὶ Χριστοῦ , ὅπερ ἡ ἕκτη σύνοδος ἀπε
εκήρυξε καὶ ἀνεθεμάτισε. Κάντεῦθεν Μονοθελῆται
καὶ αὐτοὶ ἀναδείκνυνται· χείρους δέ ἐκείνων πολλῷ,
,ὅσον κάκεῖνοι μέν ἒν θέλημα καὶ μίαν ἐνέργειαν
ἔλεγον ἐπὶ Χριστοῦ, ἀλλὰ άκτιστον, τὴν κτιστὴν
δήπουθεν ἀναιροῦντεςο οῦτοι δὲ ἓν θέλημα καὶ μὶαν
ἐνέργειαν, ἀλλά κτιστὴν, τὴν ἀκτιστον φανερῶς μὴ ,
δεχόμενοι. ’ ³
Ἀλλὰ καὶ τοῦ μεγάλου Βασιλείου ἐν τοῖς πρὸς
,Αμφιλόχιον γράφοντα, Τὰ μὲν ὀνόματα τοῦ
Πνεύματος τοιαῦτα ὑπερφυῆ καὶ μεγάλα, οὐμενε
ουν ἔχοντά τινα είς δόξαν ὑπερϐολήν· ai δέ
ἐνέργειαι τίνες ; Ἀρῤητοι μὲν διὰ τὸ μέγεθος,
ἀνεξαρίομητοι δὲ διὰ τὸ πλῆθος· πῶς γὰρ νοη-
σομεν τὰ τῶν αἰώνων ἐπέκεινα; Τίνες ἦσαν αύ-
τοῦ πρὸς τῆς νοητῆς κτίσεως αί ἐνέργειαι; Ol λέ-
γοντες κτιστάς τὰς θείας ἐνεργείας φανερῶς δοξάο
ζουσιν εἶναι κτίσματα τῶν αίώνων ἐπέκεινα. Ἐδεί-
χθη δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι ἇκτιστοι αί κοιναὶ κα)⁸ φυσι-
καὶ τῆς τρισυποστάτου φύσεως θεῖαι ἐνέργειαι· οι
Fr. Combcfisii noue.
figendi, non ἐνέργημα. quod ipsum ἐνέργεια
IClllll‘.
IClllll‘.
(i7) Nugm, una illa distinctione clidcnviw.
Μετὰ τοῦτο ἐζητήσαμεν ἀποδειχθῆναι παρά τῶν
ἁγίων, εί ἔστιν ἀκτιστος (16)ή ἀχώριστος μέν,
διαφέρουσα δὲ τῆς θείας φύσεως, αῦτη ἐνέργεια,
ὅπερ oi ἀντιλέγοντες τῇ Ἐκκλησία ἥκιστα ἐδέχοντο.
Καὶ ἀπεᾲίὶθη καὶ τοῦτο ὑπὸ τῶν ἁγίων ἐναργ‹ι.ς
κηρυττόμενον· ὧν κεφάλαιον ἡάγία καὶ οίκουμε-
νικὴ ἕκτη σύνοδος, καθὼς ἀνωτέρω διά τῶν κκατά
μέρο’ς προτεθέντων αὐτῆς ῥητῶν μάλιστα ἱκανῶς
ἀποδέδεικται.
Συναπεδείχθη δέ καὶ τοῦτο, ὅτι oi μὴ δεχόμενοι
οὐσίας ἐνέργειαν, διαφέρουσαν δέ αὐτῆς, ὥσπερ
εἴρηται, κτίσμα τε ποιοῦσι καὶ αὐτὴν τὴν οὐσίαν τοῦ
Θεοῦ. Κατὰ γὰρ τὸν ἆγιον Μάξιμον, Ἀπὸ τῆς -
ἐνεργείας ἡ ἑκάστου φύσις χαρακτηρίζεται ‘ τῆς
μὲν ἀκτίστου ἐνεργείας ἀκτιστον δεικνύσης φύσιν,
κτιστὴν δὲ τῆς κτιστῆςο ἔτι τε κατὰ τὸν Δαμα-
σκηνὸν θεῖον Ἰωάννην φάσκοντα, Ἢ κτιστὴ ἐνέρ-
γεια κτιστὴν δηλώσει καὶ φύσιν-ο ἡ δὲ ἇλιτιστος
ἄκτιστον χαρακτηρίζει οὐσίαν. Οἱ οῦν λέγοντες
κτιστὴν τὴν Θείαν ἐνέργειαν, ἀφ’ ἦς ἡ Θεία φύσις
χαρακτηρίζεται, κτιστὴν ἐξ ἀνάγκης παριστῶσι καὶ
τὴν θείαν φύσιν.
Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Μονοθελῆταί εἰσι, τῶν πώποτε
δοξάζουσιν εἶναι κτίσματα. Ἐπεὶ γὰρ δύο φύσεις
ὁμολογοῦμεν ἐπὶ τοῦ Κυρίου ὴμῶν Ἰησοῦ Χρι-
στοῦ, τὴν μὲν άκτιστον, την δέ κτιστήν (Π)- οἰ μὴ
λέγοντες ἐχειν τὴν θείαν φύσιν καὶ θέλημα καὶ
ἐνέργειαν άκτιστον ἒν θέλημα καὶ μίαν ἐνέργειαν
δοξάζουσιν ἐπὶ Χριστοῦ , ὅπερ ἡ ἕκτη σύνοδος ἀπε
εκήρυξε καὶ ἀνεθεμάτισε. Κάντεῦθεν Μονοθελῆται
καὶ αὐτοὶ ἀναδείκνυνται· χείρους δέ ἐκείνων πολλῷ,
,ὅσον κάκεῖνοι μέν ἒν θέλημα καὶ μίαν ἐνέργειαν
ἔλεγον ἐπὶ Χριστοῦ, ἀλλὰ άκτιστον, τὴν κτιστὴν
δήπουθεν ἀναιροῦντεςο οῦτοι δὲ ἓν θέλημα καὶ μὶαν
ἐνέργειαν, ἀλλά κτιστὴν, τὴν ἀκτιστον φανερῶς μὴ ,
δεχόμενοι. ’ ³
Ἀλλὰ καὶ τοῦ μεγάλου Βασιλείου ἐν τοῖς πρὸς
,Αμφιλόχιον γράφοντα, Τὰ μὲν ὀνόματα τοῦ
Πνεύματος τοιαῦτα ὑπερφυῆ καὶ μεγάλα, οὐμενε
ουν ἔχοντά τινα είς δόξαν ὑπερϐολήν· ai δέ
ἐνέργειαι τίνες ; Ἀρῤητοι μὲν διὰ τὸ μέγεθος,
ἀνεξαρίομητοι δὲ διὰ τὸ πλῆθος· πῶς γὰρ νοη-
σομεν τὰ τῶν αἰώνων ἐπέκεινα; Τίνες ἦσαν αύ-
τοῦ πρὸς τῆς νοητῆς κτίσεως αί ἐνέργειαι; Ol λέ-
γοντες κτιστάς τὰς θείας ἐνεργείας φανερῶς δοξάο
ζουσιν εἶναι κτίσματα τῶν αίώνων ἐπέκεινα. Ἐδεί-
χθη δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι ἇκτιστοι αί κοιναὶ κα)⁸ φυσι-
καὶ τῆς τρισυποστάτου φύσεως θεῖαι ἐνέργειαι· οι
Fr. Combcfisii noue.
figendi, non ἐνέργημα. quod ipsum ἐνέργεια
IClllll‘.
IClllll‘.
(i7) Nugm, una illa distinctione clidcnviw.