PG 156, col. 1039
Ἐμοῦ δὲ κειμένου ἐν φυλακῇ ἡμέρας μ’, ὡς· ἦλθεν Α καὶ ίδοὺ ὡς βλέπεις, ἐσηκώθημεν καὶ ἧλθομεν si;
ἡ μνήμη τοῦ ἐλευθερωτοῦ τῶν αἰχμαλώτων, τοῦ με· η τὸ ὁστιήτιον ἡμῶν · είς ὀλίγας-*οῦν ἡμέρας ιέω 521.;
γαλομάρτυρος δηλονότι Γεωργίου, ἐδεήθην αὐτοῦ, πδν νά στέλλω τοῦτον δὴ τὸν ἄρχονται] εἰς τδν ἐδεξι-
ὡς κάγὼ Γεώργιος, καὶ παιδιόθεν δοῦλος αὐτοῦ, ἵνα φόν μου 16v μέγαν ἀμηρᾶν (δεικνὺς ἐμὲ), καὶ
λυτρῶσῃ με τῶν δεσμῶν ο καὶ ἀφυπνισθεὶς ἔδοξέ μοι
ὅτι εὐρέθην εἰς τὸν πε ρικαλλῆ ναὸν 16v εἰς 16 ὄνομα
αὐτοῦ τῶν Μαγιγάνων [I45] ἐπονομαζόμενον, είς τὴν
φιάλην ἱστάμενος καὶ φορῶν καὶ τὰ σιδηρᾶ· διερ-
χομένου δὲ τοῦ βασιλέως τάχα ἵνα εἰς τὴν ἀκολουθίαν
τῆς ἐκκλησίας ἀπέλθῃ, ἐδεήθην αὐτοῦ, ἵνα με ἐλευο
θερὼσουν ἀπὸ τὰ σιδηρᾶ ⁸ καὶ 6 μὲν βασιλεὺς διέϐη
ἐντὸς τῆς ἐκκλησίας, ἄρχων δέ τις νέος ἐπεστρέψας
πρδς ἐμὲ λέγει μοι· ’Ὠρισεν 6 αὐθέντης ἡμῶν 6 βα-
σιλεὺς, ἵνα σε ἐκϐάλουν ἀπὸ τά σιδηρᾶ· ἐζήτησέν το
γὰρ καλή κυρία ήμῶν δέσποινα. Καὶ περὶ τὴν αὐ·
- - . ν .. -δ, ---ην --η---τ-μ..
τὴν αὐτὴν τῆς νυκτὸς ἐν ὥρᾳ ἀσυνήθειν ἶδοὺ οε τοῦ Β τοῦ αὐτοῦ ἔτους, καϐαλικεύσαντὲς ἀπερχόμεθα εἰς
..μηῖἒ Ξ-..-..--- -.μὶ ολ---λ , ,,,! θ φ ι
κοέλξῖ ἄρχοντεξ» καὶ ἓῖείΜιθ μετά σιδηρικῶν. καὶ τὴν Πάτραν. [148] Ἐν ταύταις οῦν τά-ἶέ 2516px;
. . ι ί- ί ν ί-νν ----τ νν- ----ι -ι-ι--σν
ἐκϐάλλουσί με ἅπαντα τὰ σιδηρᾶ· καὶ ἐξαιτιῶνται καὶ ὁ αὐθεντόπουλος κῦρ flama; τὸ τοῦ πριὲκξπῦ
---ἱ ξι--- ,κη ,οη 9', 9 fl δι’ ιο ι- ι-.
καὶ λέγουσιν, οὐχ ὅτι ἐχθρωδῶς ἔχουσι, καλῶς οὐδέν
με τρέφουσιν, ἀλλ’ ὅτι οὐκ έχουσι · καὶ μετὰ δύο
ἡμέρας ἐλθόντες πάλιν ζητοῦσι με, καὶ δέομαι τοῦ
αὐθεντός μου διά’ γραφῆς, ὅτι νά ὲνδώσῃ νά ἐξέλ-
Οουν ἄρχοντες vi συντύχουν πρὸς συμϐίϐασιν, ὅπερ
καὶ γέγονε · καὶ συμϐιϐασθέντες δεδώκασιν αὐτῷ 16
_ Σαραϐἀλε, οὕτως ὄτι νά σηκωθῇ είς 16 όσπήτιον αὐ-
τοῦ τὴν Γλαρέντζαν ο καὶ μέχρις ὅλου Μαΐου εί μὲν
ἔλθῃ 6 μητροπολίτης καὶ αὐθέντης αὐτῶν, ποιήσῃ
ἐκεῖνος ὡς θέλει· εί δ’ οῦν, νά δώσωσιν αὐτῷ 16 κά-
στρον · καὶ γεγονότων ὅρκων καὶ παραλαϐόντος καὶ
τὸ Σαραϐἀλε τῇ ε’ Μαΐου ἐκαϐαλίκευσεν καὶ ἀπῆλθε c Τοῦτο ενι κάπρος) εδίως αὖθέζιτη μου :31 συγ.
μέχρι [146] τῆς Σκλαϐίτζας καὶ τοῦ Ῥιόλου τὰ
ὅρια · δι’ ἐμὲ δὲ ἐπαφῆκεν Ἰωάννην τὸν Ῥωσατᾶν
ἵνα με ἐπάρῃ ο σωζομένου γὰρ τοῦ ἐλευρωθῆναί με
ἕξουσι τὸ βέϐαιον τὰ πραχθέντα · καὶ ἐλευθερωθεὶς
ἡμιθνὴς δὴ μόλις ἀπέσωσα, ἔνθα καὶ 6 αὐθέντης
μου, ὃς ίδὼν με μετά χαρᾶς ὅτι πολλῆς καὶ λύπης,
16 μὲν ὅτι ήμην οὕτως ἡμιθνὴς, 16 δὲ ὅτι ἠλευθε- τ
ρὼΟην, καὶ ὁρίσας πολλοὺς λόγους πρὸς ἔπαινον καὶ
παραμυθίαν μου, ὡς ἀπῆλθον είς τὴν κατούναν μου,
ἔφερόν με εὐεργεσίαν αὐτοῦ, ταμπάρον διπλοῦν χα-
μουχᾶν πράσινον ἀπὸ τὴν Λούκαν ἀξιόλογον, μετὰ
καὶ πρασίνης τζόχας καὶ καλῆς ἐνδεδυμένον, σκού-
(gmw Θεσσαλονικαίαν μετὰ χρυσοκοκκίνου χασδίου
ἐνδεδυμένην, καϐϐάδιον χρεμεζῆν χαμουχᾶν μετά
βαρὲου καταράχου ἐνδεδυμένον, κουρτζουϐράκιν χα- D κάστροι,” αὐτοῦ,
μουχᾶν χρυσὸν πράσινον, καὶ φωτάν πράσινον καὶ
σπαθὶν ἐγκεκοσμημένον. Ἐπὶ τὴν αὔριον οῦν ἀπελ-
θόντες εἰς τὴν Γλαρέντζαν ίδού καί ἄρχων τοῦ ἁμηρᾶ
μετά τινας ὀλίγας ἡμέρας λέγων, ὅτι ή Πάτρα δίδει
με χαράτζι καὶ διαϐαίνει ίδική μου ο σηκώθητι οῦν
ἀπ’ αὐτῆς καὶ μηδὲν πολιόρκει αὐτήν · εί δ’ οῦν,
θέλομεν πέμψειν φωσάτον κατά σοῦ. '0 δ’ αὐθέντης
μευ πάλιν εἶπεν πρὸς αὐτὸν, [147] Ἡμεῖς ἡκούσα-
μεν ὅτι θέλεινά δώσουν αὐτὴν τούς Καταλάνους·
οὐδὲν οῦν ἐφάνη πρέπον ἐχθρούςοκαὶ τοῦ ἀδελφοῦ
μου τοῦ μεγάλου ἀμηρᾶ καὶ ἡμῶν νὰ τοὺς ἀφήσω-
μεν να ἐπὰρωσι τοιοῦτον κάστρον είς τὴν μέσην
τοῦ τόπου μα; · διὰ τοῦτο ἀπήλθομεν ἐκεῖ ⁸ καὶ ἐξε-
τάσαντες 16 πρᾶγμα ἐστήσαμεν νά μηδὲν γένηται ο
ἡ μνήμη τοῦ ἐλευθερωτοῦ τῶν αἰχμαλώτων, τοῦ με· η τὸ ὁστιήτιον ἡμῶν · είς ὀλίγας-*οῦν ἡμέρας ιέω 521.;
γαλομάρτυρος δηλονότι Γεωργίου, ἐδεήθην αὐτοῦ, πδν νά στέλλω τοῦτον δὴ τὸν ἄρχονται] εἰς τδν ἐδεξι-
ὡς κάγὼ Γεώργιος, καὶ παιδιόθεν δοῦλος αὐτοῦ, ἵνα φόν μου 16v μέγαν ἀμηρᾶν (δεικνὺς ἐμὲ), καὶ
λυτρῶσῃ με τῶν δεσμῶν ο καὶ ἀφυπνισθεὶς ἔδοξέ μοι
ὅτι εὐρέθην εἰς τὸν πε ρικαλλῆ ναὸν 16v εἰς 16 ὄνομα
αὐτοῦ τῶν Μαγιγάνων [I45] ἐπονομαζόμενον, είς τὴν
φιάλην ἱστάμενος καὶ φορῶν καὶ τὰ σιδηρᾶ· διερ-
χομένου δὲ τοῦ βασιλέως τάχα ἵνα εἰς τὴν ἀκολουθίαν
τῆς ἐκκλησίας ἀπέλθῃ, ἐδεήθην αὐτοῦ, ἵνα με ἐλευο
θερὼσουν ἀπὸ τὰ σιδηρᾶ ⁸ καὶ 6 μὲν βασιλεὺς διέϐη
ἐντὸς τῆς ἐκκλησίας, ἄρχων δέ τις νέος ἐπεστρέψας
πρδς ἐμὲ λέγει μοι· ’Ὠρισεν 6 αὐθέντης ἡμῶν 6 βα-
σιλεὺς, ἵνα σε ἐκϐάλουν ἀπὸ τά σιδηρᾶ· ἐζήτησέν το
γὰρ καλή κυρία ήμῶν δέσποινα. Καὶ περὶ τὴν αὐ·
- - . ν .. -δ, ---ην --η---τ-μ..
τὴν αὐτὴν τῆς νυκτὸς ἐν ὥρᾳ ἀσυνήθειν ἶδοὺ οε τοῦ Β τοῦ αὐτοῦ ἔτους, καϐαλικεύσαντὲς ἀπερχόμεθα εἰς
..μηῖἒ Ξ-..-..--- -.μὶ ολ---λ , ,,,! θ φ ι
κοέλξῖ ἄρχοντεξ» καὶ ἓῖείΜιθ μετά σιδηρικῶν. καὶ τὴν Πάτραν. [148] Ἐν ταύταις οῦν τά-ἶέ 2516px;
. . ι ί- ί ν ί-νν ----τ νν- ----ι -ι-ι--σν
ἐκϐάλλουσί με ἅπαντα τὰ σιδηρᾶ· καὶ ἐξαιτιῶνται καὶ ὁ αὐθεντόπουλος κῦρ flama; τὸ τοῦ πριὲκξπῦ
---ἱ ξι--- ,κη ,οη 9', 9 fl δι’ ιο ι- ι-.
καὶ λέγουσιν, οὐχ ὅτι ἐχθρωδῶς ἔχουσι, καλῶς οὐδέν
με τρέφουσιν, ἀλλ’ ὅτι οὐκ έχουσι · καὶ μετὰ δύο
ἡμέρας ἐλθόντες πάλιν ζητοῦσι με, καὶ δέομαι τοῦ
αὐθεντός μου διά’ γραφῆς, ὅτι νά ὲνδώσῃ νά ἐξέλ-
Οουν ἄρχοντες vi συντύχουν πρὸς συμϐίϐασιν, ὅπερ
καὶ γέγονε · καὶ συμϐιϐασθέντες δεδώκασιν αὐτῷ 16
_ Σαραϐἀλε, οὕτως ὄτι νά σηκωθῇ είς 16 όσπήτιον αὐ-
τοῦ τὴν Γλαρέντζαν ο καὶ μέχρις ὅλου Μαΐου εί μὲν
ἔλθῃ 6 μητροπολίτης καὶ αὐθέντης αὐτῶν, ποιήσῃ
ἐκεῖνος ὡς θέλει· εί δ’ οῦν, νά δώσωσιν αὐτῷ 16 κά-
στρον · καὶ γεγονότων ὅρκων καὶ παραλαϐόντος καὶ
τὸ Σαραϐἀλε τῇ ε’ Μαΐου ἐκαϐαλίκευσεν καὶ ἀπῆλθε c Τοῦτο ενι κάπρος) εδίως αὖθέζιτη μου :31 συγ.
μέχρι [146] τῆς Σκλαϐίτζας καὶ τοῦ Ῥιόλου τὰ
ὅρια · δι’ ἐμὲ δὲ ἐπαφῆκεν Ἰωάννην τὸν Ῥωσατᾶν
ἵνα με ἐπάρῃ ο σωζομένου γὰρ τοῦ ἐλευρωθῆναί με
ἕξουσι τὸ βέϐαιον τὰ πραχθέντα · καὶ ἐλευθερωθεὶς
ἡμιθνὴς δὴ μόλις ἀπέσωσα, ἔνθα καὶ 6 αὐθέντης
μου, ὃς ίδὼν με μετά χαρᾶς ὅτι πολλῆς καὶ λύπης,
16 μὲν ὅτι ήμην οὕτως ἡμιθνὴς, 16 δὲ ὅτι ἠλευθε- τ
ρὼΟην, καὶ ὁρίσας πολλοὺς λόγους πρὸς ἔπαινον καὶ
παραμυθίαν μου, ὡς ἀπῆλθον είς τὴν κατούναν μου,
ἔφερόν με εὐεργεσίαν αὐτοῦ, ταμπάρον διπλοῦν χα-
μουχᾶν πράσινον ἀπὸ τὴν Λούκαν ἀξιόλογον, μετὰ
καὶ πρασίνης τζόχας καὶ καλῆς ἐνδεδυμένον, σκού-
(gmw Θεσσαλονικαίαν μετὰ χρυσοκοκκίνου χασδίου
ἐνδεδυμένην, καϐϐάδιον χρεμεζῆν χαμουχᾶν μετά
βαρὲου καταράχου ἐνδεδυμένον, κουρτζουϐράκιν χα- D κάστροι,” αὐτοῦ,
μουχᾶν χρυσὸν πράσινον, καὶ φωτάν πράσινον καὶ
σπαθὶν ἐγκεκοσμημένον. Ἐπὶ τὴν αὔριον οῦν ἀπελ-
θόντες εἰς τὴν Γλαρέντζαν ίδού καί ἄρχων τοῦ ἁμηρᾶ
μετά τινας ὀλίγας ἡμέρας λέγων, ὅτι ή Πάτρα δίδει
με χαράτζι καὶ διαϐαίνει ίδική μου ο σηκώθητι οῦν
ἀπ’ αὐτῆς καὶ μηδὲν πολιόρκει αὐτήν · εί δ’ οῦν,
θέλομεν πέμψειν φωσάτον κατά σοῦ. '0 δ’ αὐθέντης
μευ πάλιν εἶπεν πρὸς αὐτὸν, [147] Ἡμεῖς ἡκούσα-
μεν ὅτι θέλεινά δώσουν αὐτὴν τούς Καταλάνους·
οὐδὲν οῦν ἐφάνη πρέπον ἐχθρούςοκαὶ τοῦ ἀδελφοῦ
μου τοῦ μεγάλου ἀμηρᾶ καὶ ἡμῶν νὰ τοὺς ἀφήσω-
μεν να ἐπὰρωσι τοιοῦτον κάστρον είς τὴν μέσην
τοῦ τόπου μα; · διὰ τοῦτο ἀπήλθομεν ἐκεῖ ⁸ καὶ ἐξε-
τάσαντες 16 πρᾶγμα ἐστήσαμεν νά μηδὲν γένηται ο