PG 156, col. 1042
δὲ ἔφθασα είς τὴν πόλιν, ἐδόθη μοι συναποκρισιά-
ρης, [155] Μάρκος Παλαιολόγος, ό Ἴαγρος, ὁ firma:
ρον πρωτοστ ράτωρ, τότε δέ πρωτοὸεστιαρίτης, πλέω
ἀνατεθεὶς εἶναι κατά τῆς δουλείας μου, ἢ ὑπὲρ
αὐτῆς ’ οὐκ οῖδα δὲ ἄλλο τι αἴτιον, ἀλλ’ ή τὸ ,φθόνος
οὐκ οἵδε προτιμᾷν τὸ συμφέρον·⁸ ἀπελθόντες δ’ ὁμοῦ
είς τὸν ἀμηρᾶν, ἀπήραμεν ἀπολογίαν, ἵνα δώσω.-
μεν αὐτὴν οἷς εἶχον· ἀπελογησάμην οῦν τῷ τότε
πρώτῳ βιζίρῃ καὶ ἄρχοντι, τῷ Μπραῒμ Πασίᾳ, ὅτι
τοῦτο ἐγὼ τὸν αὐθέντην μου οὐδὲν τολμῶ ἵνα εἴπω,
ἀλλ’ ἐπεὶ ἐκεῖνος ὁπωσδήποτε ἀρχονταν αὐτοῦ ἀπέ -
στειλε πρὸς τδν μέγαν αὐθέντην, ίδού ἂς ὁρίσῃ καὶ
ὁ αὐθέντης σκλάὃον του καὶ ἃς ἔλθῃ μετ’ ἐμοῦ, καὶ
ἂς εἴπῃ τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ μεγάλου αύθεντόςο καὶ
ἔστερξε τοῦτο καὶ εἷπε· Φρὸνιμα καὶ καλά λέγετε ·
τοῦ Ἰἁγρου ίδίως σκώπτοντος τοῦτο είς ἐμὲ ῶς
ἄπρακτον ’καὶ μόνον ἐπιζήμιον· ἐγὼ Θεοῦ εὐδο-
κοῦντος, ἔπραξα τοῦτο καὶ ἀπῆρα Ἀρχοντόσκλαὸον,
καὶ ἦν τοῦτο πρῶτον αἴτιον τοῦ λαϐεῖν τὴν διόρθω-
σιν τὺ περὶ τῆς Πάτρας.
υλ’.
[154] Καὶ⁴ τῷ λη’ ἔτει ἐν μηνὶ Σεπτεϐρίῳ είς
τοὺς κρατικοὺς, ἔπραξαν τὸ συνοικέσιον τοῦ αὐθεν-
τοπούλου Θωμᾶ, οἱ αύτάδελεροι αὐτοῦ οἱ δεσπόται,
μετὰ τῆς θυγατρὸς τοῦ πρίγκιπος Ἀσάνη Ζαχαρία
στρεψα είς τά Τρίκκαλα πρός τὸν Τουραχάνην καὶ
τὴν περὶ τῆς Πάτρας δουλείαν τελείως διώρθωσα ·
καὶ τῷ αύτῷ ἔτει ἐν μηνὶ Νοεμϐρίῳ ή βασίλισσα
κυρά Θεοδὼρα εἰς τὸ Στάμοιρον εὑρισκομένη ἀπέ-
θανε, καταλείψασα λύπην πολλὴν καὶ είς τὸν ἄνδρα
αὐτῆς καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς οἰκείους αὐτοῦ διὰ τὸ εἶναι
αὐτὴν καλλίστην. Ἐτάφη δὲ μέχρι τινὸς είς μίαν
τῶν ἐκκλησιῶν τῆς Γλαρέντζας· καὶ μετὰ ταῦτα
ἀπῆγαν αὐτὴν είς τὴν ἐν τῷ Μυζηθρᾷ τοῦ Ζωοδὸτου
μονήν. Καὶ τῷ ἰαννουαρίῳ μηνὶ⁵ τοῦ αὐτοῦ ἔτους
εὐλογήθη καὶ ό αὐθεντόπουλος κύρ Θωμᾶς είς τὸν
Μυζηθρᾶν κυρὰν Αίκατερήναν τὴν θυγατέρα τοῦ
ῥηθέντος πρίγκιπος. Τῇ δέ κς¹ Μαρτίου τοῦ αὐτοῦ
ἐτους ἡμέρᾳ καὶ ὥρᾳ ὀποῦ μέ ἐπίασαν οἱ Πατρηνοὶ
ρίου ζητήσει αὐτῶν ἕνεκα εἰρήνης μέσον τοῦ ἀνε-
ψιοῦ δεσπότου τοῦ Καρόλλου καὶ γυναικαδέλφου τοῦ
αὐθεντός μου, καὶ τῶν φυσικῶν υἱῶν αὐτοῦ δὴ τοῦ
Καρόλλου, ἶ[155] Ἑρκούλα καὶ Μενώνου · ἐποίησαν
γὰρ ἐνόρκους συμφωνίας, ὅτι, εί τι ἀρα καὶ διακρίσ-
νει ὁ ζητήσει ήμῶν σταλεὶς ἄρχων τοῦ δεσπότου κὺρ ‘
Κωνσταντίνου είς τά μέσον ήμῶν διαφερόμενα,
στέρξομεν καὶ ἀμφότερα τὰ μέρη κατά τά πλησίον
νησύδρια τῆς ἀγίας Μαύρας · ἀπή ρασί με οί Κατα-
λάνοι μετά πολλῶν καὶ ἀνθ ρώπων κα)⁸ σκευῶν πολυ-
τίμιον όντα με, καὶ κρατήσαντες μέχρι τινὸς κα’ι
ἀπαγαγόντες μέχρι καὶτῆς Κεςαλωνίας ὡς δῆθεν
περάσοντες είς τὰ περὶ τὴν Νέαν πόλιν, τέλος ἐγὼ
ρίῖαμεν είς τὴν Γλαρέντζαν ο καὶ ἐπούλησαν καὶ
ρης, [155] Μάρκος Παλαιολόγος, ό Ἴαγρος, ὁ firma:
ρον πρωτοστ ράτωρ, τότε δέ πρωτοὸεστιαρίτης, πλέω
ἀνατεθεὶς εἶναι κατά τῆς δουλείας μου, ἢ ὑπὲρ
αὐτῆς ’ οὐκ οῖδα δὲ ἄλλο τι αἴτιον, ἀλλ’ ή τὸ ,φθόνος
οὐκ οἵδε προτιμᾷν τὸ συμφέρον·⁸ ἀπελθόντες δ’ ὁμοῦ
είς τὸν ἀμηρᾶν, ἀπήραμεν ἀπολογίαν, ἵνα δώσω.-
μεν αὐτὴν οἷς εἶχον· ἀπελογησάμην οῦν τῷ τότε
πρώτῳ βιζίρῃ καὶ ἄρχοντι, τῷ Μπραῒμ Πασίᾳ, ὅτι
τοῦτο ἐγὼ τὸν αὐθέντην μου οὐδὲν τολμῶ ἵνα εἴπω,
ἀλλ’ ἐπεὶ ἐκεῖνος ὁπωσδήποτε ἀρχονταν αὐτοῦ ἀπέ -
στειλε πρὸς τδν μέγαν αὐθέντην, ίδού ἂς ὁρίσῃ καὶ
ὁ αὐθέντης σκλάὃον του καὶ ἃς ἔλθῃ μετ’ ἐμοῦ, καὶ
ἂς εἴπῃ τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ μεγάλου αύθεντόςο καὶ
ἔστερξε τοῦτο καὶ εἷπε· Φρὸνιμα καὶ καλά λέγετε ·
τοῦ Ἰἁγρου ίδίως σκώπτοντος τοῦτο είς ἐμὲ ῶς
ἄπρακτον ’καὶ μόνον ἐπιζήμιον· ἐγὼ Θεοῦ εὐδο-
κοῦντος, ἔπραξα τοῦτο καὶ ἀπῆρα Ἀρχοντόσκλαὸον,
καὶ ἦν τοῦτο πρῶτον αἴτιον τοῦ λαϐεῖν τὴν διόρθω-
σιν τὺ περὶ τῆς Πάτρας.
υλ’.
[154] Καὶ⁴ τῷ λη’ ἔτει ἐν μηνὶ Σεπτεϐρίῳ είς
τοὺς κρατικοὺς, ἔπραξαν τὸ συνοικέσιον τοῦ αὐθεν-
τοπούλου Θωμᾶ, οἱ αύτάδελεροι αὐτοῦ οἱ δεσπόται,
μετὰ τῆς θυγατρὸς τοῦ πρίγκιπος Ἀσάνη Ζαχαρία
στρεψα είς τά Τρίκκαλα πρός τὸν Τουραχάνην καὶ
τὴν περὶ τῆς Πάτρας δουλείαν τελείως διώρθωσα ·
καὶ τῷ αύτῷ ἔτει ἐν μηνὶ Νοεμϐρίῳ ή βασίλισσα
κυρά Θεοδὼρα εἰς τὸ Στάμοιρον εὑρισκομένη ἀπέ-
θανε, καταλείψασα λύπην πολλὴν καὶ είς τὸν ἄνδρα
αὐτῆς καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς οἰκείους αὐτοῦ διὰ τὸ εἶναι
αὐτὴν καλλίστην. Ἐτάφη δὲ μέχρι τινὸς είς μίαν
τῶν ἐκκλησιῶν τῆς Γλαρέντζας· καὶ μετὰ ταῦτα
ἀπῆγαν αὐτὴν είς τὴν ἐν τῷ Μυζηθρᾷ τοῦ Ζωοδὸτου
μονήν. Καὶ τῷ ἰαννουαρίῳ μηνὶ⁵ τοῦ αὐτοῦ ἔτους
εὐλογήθη καὶ ό αὐθεντόπουλος κύρ Θωμᾶς είς τὸν
Μυζηθρᾶν κυρὰν Αίκατερήναν τὴν θυγατέρα τοῦ
ῥηθέντος πρίγκιπος. Τῇ δέ κς¹ Μαρτίου τοῦ αὐτοῦ
ἐτους ἡμέρᾳ καὶ ὥρᾳ ὀποῦ μέ ἐπίασαν οἱ Πατρηνοὶ
ρίου ζητήσει αὐτῶν ἕνεκα εἰρήνης μέσον τοῦ ἀνε-
ψιοῦ δεσπότου τοῦ Καρόλλου καὶ γυναικαδέλφου τοῦ
αὐθεντός μου, καὶ τῶν φυσικῶν υἱῶν αὐτοῦ δὴ τοῦ
Καρόλλου, ἶ[155] Ἑρκούλα καὶ Μενώνου · ἐποίησαν
γὰρ ἐνόρκους συμφωνίας, ὅτι, εί τι ἀρα καὶ διακρίσ-
νει ὁ ζητήσει ήμῶν σταλεὶς ἄρχων τοῦ δεσπότου κὺρ ‘
Κωνσταντίνου είς τά μέσον ήμῶν διαφερόμενα,
στέρξομεν καὶ ἀμφότερα τὰ μέρη κατά τά πλησίον
νησύδρια τῆς ἀγίας Μαύρας · ἀπή ρασί με οί Κατα-
λάνοι μετά πολλῶν καὶ ἀνθ ρώπων κα)⁸ σκευῶν πολυ-
τίμιον όντα με, καὶ κρατήσαντες μέχρι τινὸς κα’ι
ἀπαγαγόντες μέχρι καὶτῆς Κεςαλωνίας ὡς δῆθεν
περάσοντες είς τὰ περὶ τὴν Νέαν πόλιν, τέλος ἐγὼ
ρίῖαμεν είς τὴν Γλαρέντζαν ο καὶ ἐπούλησαν καὶ