PG 156, col. 1050
θολικοῦ τοῦ πάπα ἀπερχομένου μετά πολλῶν κατ-
έργων είς τὴν πόλιν διὰ τὴν κατά τῶν ἀσεϐῶν τοῦ
ῥηγὸς τῆς Οὐγγαρίας ἐξέλευσιν, [I97] ἐστάλην καῖ
ἐγὼ πάλιν ἀποκρισιάριος πρός τε τὸν βασιλέα καὶ
πρὸς τὸν άμηρᾶν καὶ αὐτὸν δὴ 16v ῥῆγαν. ἀλλὰ _
δὴ καὶ πρὸς τὸν λεγάτον καὶ πρὸς 16v καπετάνιον
Ἀλωῖσιον Λορδᾶν δι’ ἀναγκαίας δουλείας ’πρδς οὗ
προϐὡσι τά πράγματα· καὶ διερχομένου μου τὴν
Κόρινθον τῇ λ’ τοῦι Αὐγούστου, ἵνα είς τὸν Εὔριπον
τὰ κάτεργα τῆς ἀρμάτας φθάσω, εὗρον θαπτόμενον
τὸν καλὸν κάγαθὸν Κορίνθου Μάρκον, ὂς καὶ ἐν τῇ
αὐλῇ ήμῶν ἐγεννήθη καὶ μεθ’ ήμῶν ἀνετράφη καὶ
ὐπὸ τοῦ κακοῦ τῆς μητρυιᾶς αὐτοῦ πολλά πιεζόμε-
νος μεγάλας θεραπείας παρὰ τῶν γεννητόρων μου ,
εὕρισκεν · ἐκεῖ ἀναγκασθεὶς ἀπὸ τοῦ πολλοῦ κακοῦ
ἔφυγεν ἀπὸ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ είς τὴν τῶν Ξαν-
θοπούλων μονὴν ἀπῆλθεο καὶ τοιοῦτος χρήσιμος
ἀπεκατεστάθη.
υ με’.
Φθάσας 06v ἐγὼ εἰς τὸν Εὐριπον, τὰ δέ κάτεργα
οὐ φθάσας, δι’ ἄλλου πλευσίμου είς τὴν Λῆμνον
ἀπεσώθην, είς τὰς ἀρχὰς τοῦ Νοεμϐρίου τοῦ ιγ’
ἔτους ⁶ τῷ δὲ αὐτῷ μηνὶ ια’ ὁ ῥὴξ τῆς Οὐγγαρίας
ἐσκοτώθη παρὰ τοῦ ἀμηρᾶ είς τὴν Βάρναν [νου]
καὶ τῇ ιζ’ τοῦ Ἰουλίου μηνὸς τοῦ αὐτοῦ ἔτους ἐγε-
γόνει παγκόσμιος καύσων καὶ ἄξιος μνήμης, ἐν ᾧ
χης ἐγεγόνειο καὶ τῇ ιε’ τοῦ Αὐγούστου μηνὸς τοῦ
αὐτοῦ ἔτους ἐγεννήθη μοι υίὸς Ἀνδρόνικος,δς ἔζη·
σεν ἡμέρας καὶ μόνον ὀκτώ.
κ υμς¹.
Καὶ τῷ νδ¹ ἔτει, Δεκεμϐρίῳ μηνὶ πρὸς τέλει, ἐλ-
θόντος μου είς τὸν Μορέαν μετὰ τῆς πραγματείας
Βενετικῶν κατέργων.
υμςνο
Σεπτεϐρίου αὐτοῦ νε¹ ἔτους εὐεργετήθην 16 «κε-
φαλατίκιον τοῦ Μυζηθρᾶ, μετά καὶ πάντων τῶν
περὶ αὐτὸ, ήγουν Κουλᾶ, Ἐϐραῖκῆς Τρύπης, Τξε-
ραμίου, Παγκότων καὶ Σκλαϐοχωρίου, καὶ μετλ
πάντων τῶν είσοδημάτων αὐτῶν, ὡς οὐκ εἶχεν ἄλλος
D τις οὕτως πώποτε 16 106 Μυζηθρᾶ κεφαλατίκιον ο
ὦρισέ μοιδέ καλ⁵ τοῦτο, ὅτι Ἐγὼ δέδωκά σοι τὸν
Μυζηθρᾶν εἰς κεφαλατίκιον καὶ διά τὴν σὴν καλὴν
δουλοσύνην καὶ τὴν ἐμὴν πρὸς σέ ἀναδοχὴν καὶ ἀγά-
πην, καὶ ὅτι θέλω νά ἔνι καὶ τοῦτο ἓν, ὡς ή Κόριν-
θος καὶ ή Πάτρα · ὧν τὴν μέν ἔχειό Καντακουξηνὺς
Ἰωάννης, τὴν δέ Ἀλέξιος 6 Λάσκαριςθ καὶ γίνωσκε
ὅτι ἕτερον μεσάζοντα οὐδὲν θέλω ποιήσειν πάρεξ
αὐτὸν δὴ τὸν Εὐδαιμονοῖωάννην ὃν ἔχω· ἀλλ’ οὐδὲ
ἐνταῦθα θέλω εὐρίσκεσθεν ἀεί’ [261] ἀμὴ θέλω
δίερχεσθεν τὸν τόπον μου διὰ πολλὰ ὠφέλιμαο καὶ
ὅταν εὑρίσκωμαι είς τὴν Κόρινθον, θέλω πράττειν
τὰς ἐμάς δουλείας καὶ τὰς τοῦ τόπου ἐκείνου μετά
106 Καντακουζηνοῦ καὶ τοῦ Εὐδαιμονοῖωάννου ·
ὅταν δὲ εἰς τὴν Πάτραν ἀπέλθω πάλιν μὲ τὸν Λάα-
έργων είς τὴν πόλιν διὰ τὴν κατά τῶν ἀσεϐῶν τοῦ
ῥηγὸς τῆς Οὐγγαρίας ἐξέλευσιν, [I97] ἐστάλην καῖ
ἐγὼ πάλιν ἀποκρισιάριος πρός τε τὸν βασιλέα καὶ
πρὸς τὸν άμηρᾶν καὶ αὐτὸν δὴ 16v ῥῆγαν. ἀλλὰ _
δὴ καὶ πρὸς τὸν λεγάτον καὶ πρὸς 16v καπετάνιον
Ἀλωῖσιον Λορδᾶν δι’ ἀναγκαίας δουλείας ’πρδς οὗ
προϐὡσι τά πράγματα· καὶ διερχομένου μου τὴν
Κόρινθον τῇ λ’ τοῦι Αὐγούστου, ἵνα είς τὸν Εὔριπον
τὰ κάτεργα τῆς ἀρμάτας φθάσω, εὗρον θαπτόμενον
τὸν καλὸν κάγαθὸν Κορίνθου Μάρκον, ὂς καὶ ἐν τῇ
αὐλῇ ήμῶν ἐγεννήθη καὶ μεθ’ ήμῶν ἀνετράφη καὶ
ὐπὸ τοῦ κακοῦ τῆς μητρυιᾶς αὐτοῦ πολλά πιεζόμε-
νος μεγάλας θεραπείας παρὰ τῶν γεννητόρων μου ,
εὕρισκεν · ἐκεῖ ἀναγκασθεὶς ἀπὸ τοῦ πολλοῦ κακοῦ
ἔφυγεν ἀπὸ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ είς τὴν τῶν Ξαν-
θοπούλων μονὴν ἀπῆλθεο καὶ τοιοῦτος χρήσιμος
ἀπεκατεστάθη.
υ με’.
Φθάσας 06v ἐγὼ εἰς τὸν Εὐριπον, τὰ δέ κάτεργα
οὐ φθάσας, δι’ ἄλλου πλευσίμου είς τὴν Λῆμνον
ἀπεσώθην, είς τὰς ἀρχὰς τοῦ Νοεμϐρίου τοῦ ιγ’
ἔτους ⁶ τῷ δὲ αὐτῷ μηνὶ ια’ ὁ ῥὴξ τῆς Οὐγγαρίας
ἐσκοτώθη παρὰ τοῦ ἀμηρᾶ είς τὴν Βάρναν [νου]
καὶ τῇ ιζ’ τοῦ Ἰουλίου μηνὸς τοῦ αὐτοῦ ἔτους ἐγε-
γόνει παγκόσμιος καύσων καὶ ἄξιος μνήμης, ἐν ᾧ
χης ἐγεγόνειο καὶ τῇ ιε’ τοῦ Αὐγούστου μηνὸς τοῦ
αὐτοῦ ἔτους ἐγεννήθη μοι υίὸς Ἀνδρόνικος,δς ἔζη·
σεν ἡμέρας καὶ μόνον ὀκτώ.
κ υμς¹.
Καὶ τῷ νδ¹ ἔτει, Δεκεμϐρίῳ μηνὶ πρὸς τέλει, ἐλ-
θόντος μου είς τὸν Μορέαν μετὰ τῆς πραγματείας
Βενετικῶν κατέργων.
υμςνο
Σεπτεϐρίου αὐτοῦ νε¹ ἔτους εὐεργετήθην 16 «κε-
φαλατίκιον τοῦ Μυζηθρᾶ, μετά καὶ πάντων τῶν
περὶ αὐτὸ, ήγουν Κουλᾶ, Ἐϐραῖκῆς Τρύπης, Τξε-
ραμίου, Παγκότων καὶ Σκλαϐοχωρίου, καὶ μετλ
πάντων τῶν είσοδημάτων αὐτῶν, ὡς οὐκ εἶχεν ἄλλος
D τις οὕτως πώποτε 16 106 Μυζηθρᾶ κεφαλατίκιον ο
ὦρισέ μοιδέ καλ⁵ τοῦτο, ὅτι Ἐγὼ δέδωκά σοι τὸν
Μυζηθρᾶν εἰς κεφαλατίκιον καὶ διά τὴν σὴν καλὴν
δουλοσύνην καὶ τὴν ἐμὴν πρὸς σέ ἀναδοχὴν καὶ ἀγά-
πην, καὶ ὅτι θέλω νά ἔνι καὶ τοῦτο ἓν, ὡς ή Κόριν-
θος καὶ ή Πάτρα · ὧν τὴν μέν ἔχειό Καντακουξηνὺς
Ἰωάννης, τὴν δέ Ἀλέξιος 6 Λάσκαριςθ καὶ γίνωσκε
ὅτι ἕτερον μεσάζοντα οὐδὲν θέλω ποιήσειν πάρεξ
αὐτὸν δὴ τὸν Εὐδαιμονοῖωάννην ὃν ἔχω· ἀλλ’ οὐδὲ
ἐνταῦθα θέλω εὐρίσκεσθεν ἀεί’ [261] ἀμὴ θέλω
δίερχεσθεν τὸν τόπον μου διὰ πολλὰ ὠφέλιμαο καὶ
ὅταν εὑρίσκωμαι είς τὴν Κόρινθον, θέλω πράττειν
τὰς ἐμάς δουλείας καὶ τὰς τοῦ τόπου ἐκείνου μετά
106 Καντακουζηνοῦ καὶ τοῦ Εὐδαιμονοῖωάννου ·
ὅταν δὲ εἰς τὴν Πάτραν ἀπέλθω πάλιν μὲ τὸν Λάα-