PG 158, col. 1007
hypostases dividuntur Pater et Filius, quemadmo-
dum et in. una essentia Pater et Filius et Spiritus
sanctus. non duo productores exsistentes. sed
unus. Duo utique producentes modo solummodo
differentes. Illud etenim facultatem respicit}, qute
una'est, non plures in utroque. Proptereaque unus
omnino producens: hoc uno hypostases re quasi
separantes. Proptereaque duos dicimus producen-
tes, ex penitissima ipsa theologia: doctrina. Haec
est Romanae Ecclesize, quod idem erit. dicere, uni-
venalis lidei de processione Spiritus sancti pietas.
llis nos educati sumus instructique dogmatibus :
non sopbismos, ut quidam obloquuntur, aut per-
suasibilia sapientiae verba, aut humana excogitata
temere sequimur, sed Ecclesiae doctores, senten-
tiasque eorum; singulas divinitus pronuntiatas.
llinc etiam colligi potest existimarique sibi ipsis
concordia Patres enuntiasse, neque de iisdem di-
versa atque contraria, sibi ipsis adversantes. con-
cinnasse, in quam sententiam, qui res theologicae
ignorant, abeunt, cum vel sanctorum pronuntiata
obclo transfigunt. vel spuriis injectis adulteram.
vel pernegaris, vel male et inscite, et, ut ipsis allubescit, interpretantur.
12. Verum tu nihil tale patiaris, quem ego et
omnibus aliis, sed potissimum exquisito circa pie-
tatem studio, ct rectorum 'dogmatum integritate
vere fortunatum reputo. Et diligenter animo, quac
ab utrisque producuntur perpensis, sequere potius
eos qui ratione res the010gicas pertractantfquam
imperitos improbe, qui nullam sui dicti rationem,
qum rationi ipsi consonans sit. adducunt, et judi-
cium potius vitant, et veritatem _ooeulunt, ei na-
tionem Grtecorum tum lactis, tum dictis misere
perdunt. Erat animus hanc orationem prolixiorem
edere, et de iisdem multo plura concinnare, sed hac
in prmsent‘ia satis esse duxi tua: examinatrict ani-
mat, qua: ex paucissimis multo plura conjiCere
atque apprehendere valet. Secutum postmodum
tempore, si annncris, latiorem de rebus divinis
sermonem habebimus, accuratius theologicas seu-
tentias recensentes. Mos siquidem prorsus tibi,
veluti patria: et nationis curatori gerendus est.
JOANNIS ARGYBDPULI EPISTOLA AD DOMINICUM ROBOREUM: CARDINALEM
lu codice Taurinensi 455 (Pasini Cod. Tauritt. ps 102)_habelur Aristoteli: opus deanimq a_Jaanne
mayrbfilifeniéiiiidiibfl υίῖὶιιιᾶ-ξίξραηιιυε- cause Doim‘nici 'Roporei co_rdiua_l_is Tatii-gmina:
Ῐιῖ fronte totius operis elegantissima habetur Argyropyli epistola ad cardinalcm iiubgflpyfpjufffir
tia- 'miéiép'retanohééi'hanc accuratiorem susceperat. integram hic subjicerenon inutile fuerit. utpote
qua: cardinalis mirabilem erga litteras et scientias propensionem commendet.
Joannes Argyropylus Dominico Roboreo cardi-
nali Taurinensi salutem perpetuamque felicitatem.
Meus erga te amor summaque benevolentia, Sa-
pientissime Pater, id agere me optimo suo jure
dum et in. una essentia Pater et Filius et Spiritus
sanctus. non duo productores exsistentes. sed
unus. Duo utique producentes modo solummodo
differentes. Illud etenim facultatem respicit}, qute
una'est, non plures in utroque. Proptereaque unus
omnino producens: hoc uno hypostases re quasi
separantes. Proptereaque duos dicimus producen-
tes, ex penitissima ipsa theologia: doctrina. Haec
est Romanae Ecclesize, quod idem erit. dicere, uni-
venalis lidei de processione Spiritus sancti pietas.
llis nos educati sumus instructique dogmatibus :
non sopbismos, ut quidam obloquuntur, aut per-
suasibilia sapientiae verba, aut humana excogitata
temere sequimur, sed Ecclesiae doctores, senten-
tiasque eorum; singulas divinitus pronuntiatas.
llinc etiam colligi potest existimarique sibi ipsis
concordia Patres enuntiasse, neque de iisdem di-
versa atque contraria, sibi ipsis adversantes. con-
cinnasse, in quam sententiam, qui res theologicae
ignorant, abeunt, cum vel sanctorum pronuntiata
obclo transfigunt. vel spuriis injectis adulteram.
vel pernegaris, vel male et inscite, et, ut ipsis allubescit, interpretantur.
12. Verum tu nihil tale patiaris, quem ego et
omnibus aliis, sed potissimum exquisito circa pie-
tatem studio, ct rectorum 'dogmatum integritate
vere fortunatum reputo. Et diligenter animo, quac
ab utrisque producuntur perpensis, sequere potius
eos qui ratione res the010gicas pertractantfquam
imperitos improbe, qui nullam sui dicti rationem,
qum rationi ipsi consonans sit. adducunt, et judi-
cium potius vitant, et veritatem _ooeulunt, ei na-
tionem Grtecorum tum lactis, tum dictis misere
perdunt. Erat animus hanc orationem prolixiorem
edere, et de iisdem multo plura concinnare, sed hac
in prmsent‘ia satis esse duxi tua: examinatrict ani-
mat, qua: ex paucissimis multo plura conjiCere
atque apprehendere valet. Secutum postmodum
tempore, si annncris, latiorem de rebus divinis
sermonem habebimus, accuratius theologicas seu-
tentias recensentes. Mos siquidem prorsus tibi,
veluti patria: et nationis curatori gerendus est.
JOANNIS ARGYBDPULI EPISTOLA AD DOMINICUM ROBOREUM: CARDINALEM
lu codice Taurinensi 455 (Pasini Cod. Tauritt. ps 102)_habelur Aristoteli: opus deanimq a_Jaanne
mayrbfilifeniéiiiidiibfl υίῖὶιιιᾶ-ξίξραηιιυε- cause Doim‘nici 'Roporei co_rdiua_l_is Tatii-gmina:
Ῐιῖ fronte totius operis elegantissima habetur Argyropyli epistola ad cardinalcm iiubgflpyfpjufffir
tia- 'miéiép'retanohééi'hanc accuratiorem susceperat. integram hic subjicerenon inutile fuerit. utpote
qua: cardinalis mirabilem erga litteras et scientias propensionem commendet.
Joannes Argyropylus Dominico Roboreo cardi-
nali Taurinensi salutem perpetuamque felicitatem.
Meus erga te amor summaque benevolentia, Sa-
pientissime Pater, id agere me optimo suo jure