PG 159, col. 1100
μακα, τὴν παστάδα τὴν χρυσῆν, σκήνωμα φέρτερον
τοῦ Ὑψίστου, ἐν ᾧ δ Λόγος σὰρξ ἔῗένετο.
’Ὀμιλος ὤφθη τῶν Πατέρων, ὲκ περάτων alipe-
cOe‘tg ἐν Φλωρεντῑᾳ ὀπλοςρόρος στρατὸς, κατὰ τῶν
ἀντιπάλων, καὶ τούτων καταϐέϐληκε τὴν dep-Li
γενναιοφρόνως.
Νεύσει Κυρίου πανταχόθεν συνηθροῖσθησαν ll:-
τέρες Θεηγόροι, τοῦ ἑνῶσαι τὰ πρὶν κακῶς διερῤω·
γδτα καὶ μελῳδοῦντες ᾄσωσιν ᾇσμα Baias; τῷ ΔΞ·
σπότῃ.
Γέγονεν ὅρος τῆς συνόδου, καὶ κατῄσχυνεν ἐχθρῶν
τὰς φληναφιας· καὶ τὸ δόγμα σαφῶς ἐδίδαξε τεῦ
σέϐειν, τὸ Πνεῦμα ἐκπορεύεσθαι ἐκ Πατρὸς xuii?
Υἱοῦ τε.
Ἓν ἀμφοτέρωθεν ἡγεῖται. Τδ γινόμενον ἡ σύνοδος
ἡ·θεία δι’ ἀζύμου αὐτὸ ἄρτου καὶ δι’ ὲνζύμου σῶμα
σεπτὸν καὶ ἅγιον τοῦ Κυρίου παραδόξως.
Ῥὖσαι κινδύνων, Θεοτόκε, τοὺς ὑμνοῦντάς σον
τὸν Τόκον, Παναγία’ καὶ ἐξ ὅλης ψυχῆς pathice:
τὸν ὕμνον καὶ τὴν ᾠδήν σοι μέλπουσιν εἰς ἀεί.. ..
Ἐπ’ ἄκρων γῆς εἰς πέρατα συνεξέλαμψίε σήμερθν
ἡ ἐν Φλωρεντίᾳ παναγία σύνοδος πιστοὺς ἐκδιδά-
σκουσα τὴν τῶν ψυχῶν ἀπόλαυσιν νῦν τῶν ἐντῷ
παρόντι ἱκανῶς δουλευσάντων προθύμως τῷ Σωτῆρι
C καὶ αὐτῷ μελῳδούντων τῷ τῶν ψυχῶν νυμφίῳ, τδν
ὕμνον εἰς αἰῶνας.
Ἵνα λυθῇ μεσότοιχον. τὺ τοῦ σχίσματος κάκιστον.
καὶ ἀφανισθῇ ἡ αὐχμηρὰ διάστασις, ὲνώτεως ἕλψ
ψεν ἡ φωταυγῆζ πανήγυρις νῦν, καὶ τὴν τῶν ψυχῶν
καθαρτικὴν τιμωρίαν δοξάζουσι δ;δὰσκει τοὺς πε·
στῶς δεχομένους τὸν ὅρον τῆς συνόδου ὡς malitia;
τόμον.
Ῥὗσαι λιμοῦ καὶ στάσεως καὶ κινδύνων τοὺς δοῦ⁴
λους σου, τοὺς τὸν ἱερῦν καὶ ἀληθῆ διδάσκαλον, τω
Πέτρου διάδοχον, τῆς Ἐκκλησξας καθηγητὴνο καὶ
τῆς οἰκουμένης ὁδηγὸν καὶ ποιμένα, καί Θεῖον κςρξ-δ·
φαῖον ἱερέων ἁπάντων, ὅλῃ ψυχῇ τιμώντων. ὠὸ
ὲπηγγείλω ς . .
Ὠς θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου, Ἰησοῦ παντοδῦναμεο
τοῖς Θεοσεδέσιν θαυμασίως δέδωκας ἰδεῖν τδ μί’
ατήριθν τῆς ἱερᾶς ἑνὼσεως· καὶ γὰρ πρὸ
ἐπισυμήσαντες ἄλλοι σοφοὶ, καὶ πατριάρχαι» ἀλλ
οὐκ ἔτυμον τούτου. Ἦμεές ’δὲ οἱ ἰδόντες δοξάσομέν
σε, Σῶτερ.
sua συνάψῃ. Πανάγιε, τὰ οὐράνια ἅπαντα μεῖὰ
τῶν γηΐνων, σάρκα ἀνελάϐετο, καὶ μήτραν uti"
κησε τὴν σὴν, Παρθενομήτωρ ἁγνὴ, ὀ μονογενὴς δέ '
τού Πατρδςνπρδ α-ξὼνωνξὯς ἄνθρωπος ἐφάνη» ἀἱ
ὲκ σοῦ ἐπ’ ἐσχάτων μονογενὴς ἐκλήθη ἀτρέπτως»
ἁσυγχύτω ς. · ’ '
Ὦ κτὶστα τῶν ἁπάντων καὶ ποεητὰ-ὁρατῶν ἄορί·
των, καὶ Κύριε πάσης σαρκὸς, δόξαν σοι τερ-παγο-
μεν, Βασιλεῦ, τὴν ἡμῶν μετάνοιαν καὶ τὴν σωτηρίαν
τοῦ Ὑψίστου, ἐν ᾧ δ Λόγος σὰρξ ἔῗένετο.
’Ὀμιλος ὤφθη τῶν Πατέρων, ὲκ περάτων alipe-
cOe‘tg ἐν Φλωρεντῑᾳ ὀπλοςρόρος στρατὸς, κατὰ τῶν
ἀντιπάλων, καὶ τούτων καταϐέϐληκε τὴν dep-Li
γενναιοφρόνως.
Νεύσει Κυρίου πανταχόθεν συνηθροῖσθησαν ll:-
τέρες Θεηγόροι, τοῦ ἑνῶσαι τὰ πρὶν κακῶς διερῤω·
γδτα καὶ μελῳδοῦντες ᾄσωσιν ᾇσμα Baias; τῷ ΔΞ·
σπότῃ.
Γέγονεν ὅρος τῆς συνόδου, καὶ κατῄσχυνεν ἐχθρῶν
τὰς φληναφιας· καὶ τὸ δόγμα σαφῶς ἐδίδαξε τεῦ
σέϐειν, τὸ Πνεῦμα ἐκπορεύεσθαι ἐκ Πατρὸς xuii?
Υἱοῦ τε.
Ἓν ἀμφοτέρωθεν ἡγεῖται. Τδ γινόμενον ἡ σύνοδος
ἡ·θεία δι’ ἀζύμου αὐτὸ ἄρτου καὶ δι’ ὲνζύμου σῶμα
σεπτὸν καὶ ἅγιον τοῦ Κυρίου παραδόξως.
Ῥὖσαι κινδύνων, Θεοτόκε, τοὺς ὑμνοῦντάς σον
τὸν Τόκον, Παναγία’ καὶ ἐξ ὅλης ψυχῆς pathice:
τὸν ὕμνον καὶ τὴν ᾠδήν σοι μέλπουσιν εἰς ἀεί.. ..
Ἐπ’ ἄκρων γῆς εἰς πέρατα συνεξέλαμψίε σήμερθν
ἡ ἐν Φλωρεντίᾳ παναγία σύνοδος πιστοὺς ἐκδιδά-
σκουσα τὴν τῶν ψυχῶν ἀπόλαυσιν νῦν τῶν ἐντῷ
παρόντι ἱκανῶς δουλευσάντων προθύμως τῷ Σωτῆρι
C καὶ αὐτῷ μελῳδούντων τῷ τῶν ψυχῶν νυμφίῳ, τδν
ὕμνον εἰς αἰῶνας.
Ἵνα λυθῇ μεσότοιχον. τὺ τοῦ σχίσματος κάκιστον.
καὶ ἀφανισθῇ ἡ αὐχμηρὰ διάστασις, ὲνώτεως ἕλψ
ψεν ἡ φωταυγῆζ πανήγυρις νῦν, καὶ τὴν τῶν ψυχῶν
καθαρτικὴν τιμωρίαν δοξάζουσι δ;δὰσκει τοὺς πε·
στῶς δεχομένους τὸν ὅρον τῆς συνόδου ὡς malitia;
τόμον.
Ῥὗσαι λιμοῦ καὶ στάσεως καὶ κινδύνων τοὺς δοῦ⁴
λους σου, τοὺς τὸν ἱερῦν καὶ ἀληθῆ διδάσκαλον, τω
Πέτρου διάδοχον, τῆς Ἐκκλησξας καθηγητὴνο καὶ
τῆς οἰκουμένης ὁδηγὸν καὶ ποιμένα, καί Θεῖον κςρξ-δ·
φαῖον ἱερέων ἁπάντων, ὅλῃ ψυχῇ τιμώντων. ὠὸ
ὲπηγγείλω ς . .
Ὠς θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου, Ἰησοῦ παντοδῦναμεο
τοῖς Θεοσεδέσιν θαυμασίως δέδωκας ἰδεῖν τδ μί’
ατήριθν τῆς ἱερᾶς ἑνὼσεως· καὶ γὰρ πρὸ
ἐπισυμήσαντες ἄλλοι σοφοὶ, καὶ πατριάρχαι» ἀλλ
οὐκ ἔτυμον τούτου. Ἦμεές ’δὲ οἱ ἰδόντες δοξάσομέν
σε, Σῶτερ.
sua συνάψῃ. Πανάγιε, τὰ οὐράνια ἅπαντα μεῖὰ
τῶν γηΐνων, σάρκα ἀνελάϐετο, καὶ μήτραν uti"
κησε τὴν σὴν, Παρθενομήτωρ ἁγνὴ, ὀ μονογενὴς δέ '
τού Πατρδςνπρδ α-ξὼνωνξὯς ἄνθρωπος ἐφάνη» ἀἱ
ὲκ σοῦ ἐπ’ ἐσχάτων μονογενὴς ἐκλήθη ἀτρέπτως»
ἁσυγχύτω ς. · ’ '
Ὦ κτὶστα τῶν ἁπάντων καὶ ποεητὰ-ὁρατῶν ἄορί·
των, καὶ Κύριε πάσης σαρκὸς, δόξαν σοι τερ-παγο-
μεν, Βασιλεῦ, τὴν ἡμῶν μετάνοιαν καὶ τὴν σωτηρίαν