PG 159, col. 961
Ἀντώνιος ό Σαγρέδος, Δικαιοκρίτης.
Ἰωάννης ἱερεὺς ό Πλουσιαδηνὸς, Καϐολικός.
Γεώργιος ὁ Φαλίερος, ’Δκροατής.
Ἰωάννης d Τζουρδούνης, Μάρτυς.
Εὑλαῢὴς προλογιζὲι.
Ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν, καθήμενος αὐτὸς ἐν τῷ
ἐμπορίῳ περὶ ὥραν μίαν καὶ ἥμισυ τῆς ἡμέρας,
° ἀκούω τοῦ κήρυκος τῆς ἐξουσίας βοῶντος μεγάλῃ
φωνῇ, περὶ τὸν κίονα ἑστῶτος τῆς ἐκκλησίας τοῦ
Ἀγίου Μάρκου, ἐν τῷ συνήθει δηλαδὴ καὶ⁸ εἰθισμέ-
νῳ τόπῳ, καὶ πλῆθος λαοῦ προσδραμὸν ἤκουε. Ἐγὼ
δὲ μόνην φωνὴν ἀκούων, ἱστάμην βλέπων. [1).qu-
Θείσης οὖν τῆς κηρύξεως, ἦ).οἐ τις πρὸς τούμὸν
ἐμπόριον, ἐν ᾧ εἰώθει ἐκεῖνος καθῆσθαι, καὶ λαμ-
6ἀνειν τὰ τέλη, τελώνης γὰρ ἦν, ὃν ἠρόμην, Τί
βούλεται ἡ καινὴ αὕτη κήρυξις, ὅτι καὶ πλῆ-
Θος ἔστηκε τοῦ λαοῦ οὐκ ὀλίγον ἀκοῦον ; εἰπέ μοι.
Tutin-11c. Οἱ δώδεκα ἱερεῖς οἱ τὴν νῆσον καὶ τὴν
πόλιν πᾶσαν συγχέοντες, καὶ ταῦτα ποιοῦσιν.
Eia. Τί δή ;
’ν . Τίδ ;
Αὑτέ Λατινοφρονήσαντες, βιάζονται και
τοὺς ἄλλους ποιῆσαι τὰ τῶν Λατίνων φρονῆσαι.
Εὐλ. Τοῦτο τί East; Φράσον μοι τάχος.
in} ᾆόἓεξό ήὶήμιέτε ροιῆἱῐυατέ ρες κιιὶ⁸
διδάσκαλοι ἐννοήσαντες, ἐδίδαξαν τοῦ Χριστοῦ πρό-
6ατα, μὴ συγκοινωνετν αὐτοῖς, μηδὲ τίς τὰς ἐκ·
κλησίας αὐτῶν εἱσέρχεσθαι, μηδέ χρῆσθαι αὐτοῖς
τὸ παράπαν ὡς ἱερεῦσι. Οἳ μαθόντες κατεῖπον αὑ-
τῶν ἐν τῇ ἐξουσίᾳ, Ἥ δ’ ἐξουσία νῦν διωρίσατο αὐ-
τοῖς διὰ τοῦ κήρυκος ἕως ἡμερῶν ὀκτὼ ἐμφανισθῆ-
ναι τῇ ἐξουσίᾳο si δὲ μὴ, κατ’ αὐτῶν ἁποφήναιτ’ ἂν
ἡ ἐξουσία. η
Εὺλ. Τίνες είσὶν οὖτοις
Tel. Μακρδίένης, Ἀσπρογὲνης, καὶ Masta-
μοὺρδηςο
Εὐλ. Ἐϐουλόμην μαθεῖν τί οὗτοι ἐδίδασκον,
ὅθεν ἡ ἐξουσία κατ’ αὐτῶν ἀγορεύει.
Tel. Ἐδίδασκον ἀπέχεσθαι τῶν Λατινοφρόνων
τούτων δώδεκα ἱερέων, ὡς τὴν ἡμετέραν πίστιν
ἀφέντων, καὶ ἑνωθέντων Λατίνοις.
Eia. Οὐ δύναμαι συνιέναι οὐδ’ ὁπωσοῦν τῶν λε-
γομένων.
Τελ. Οὐκ εἴ σὺ ἐκ τῆς πόλεως satisne;
eos. Καὶ πάνυ μὲν οὖν. Ἐν ταύτῃ γὰρ ἀνε-
τράφην.
Tel. Πῶς οὖν οὐκ ἔγνως τὰ πεπραγμένα δῆλα
τοῖς πᾶσιν ὄντα ;
Εὑλ. ’ἱερεῖς ἐγὼ οὐκ ἔγνων ἐᾶσαι τὴν τῶν Γραι-
. κῶν πίστιν, καὶ Λατίνους γενέσθαι. Σὺ δέ μοι Λα-
τινόφρονας καὶ τὴν ἡμετέραν πίστιν ἀφέντας λέγεις,
Ἰωάννης ἱερεὺς ό Πλουσιαδηνὸς, Καϐολικός.
Γεώργιος ὁ Φαλίερος, ’Δκροατής.
Ἰωάννης d Τζουρδούνης, Μάρτυς.
Εὑλαῢὴς προλογιζὲι.
Ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν, καθήμενος αὐτὸς ἐν τῷ
ἐμπορίῳ περὶ ὥραν μίαν καὶ ἥμισυ τῆς ἡμέρας,
° ἀκούω τοῦ κήρυκος τῆς ἐξουσίας βοῶντος μεγάλῃ
φωνῇ, περὶ τὸν κίονα ἑστῶτος τῆς ἐκκλησίας τοῦ
Ἀγίου Μάρκου, ἐν τῷ συνήθει δηλαδὴ καὶ⁸ εἰθισμέ-
νῳ τόπῳ, καὶ πλῆθος λαοῦ προσδραμὸν ἤκουε. Ἐγὼ
δὲ μόνην φωνὴν ἀκούων, ἱστάμην βλέπων. [1).qu-
Θείσης οὖν τῆς κηρύξεως, ἦ).οἐ τις πρὸς τούμὸν
ἐμπόριον, ἐν ᾧ εἰώθει ἐκεῖνος καθῆσθαι, καὶ λαμ-
6ἀνειν τὰ τέλη, τελώνης γὰρ ἦν, ὃν ἠρόμην, Τί
βούλεται ἡ καινὴ αὕτη κήρυξις, ὅτι καὶ πλῆ-
Θος ἔστηκε τοῦ λαοῦ οὐκ ὀλίγον ἀκοῦον ; εἰπέ μοι.
Tutin-11c. Οἱ δώδεκα ἱερεῖς οἱ τὴν νῆσον καὶ τὴν
πόλιν πᾶσαν συγχέοντες, καὶ ταῦτα ποιοῦσιν.
Eia. Τί δή ;
’ν . Τίδ ;
Αὑτέ Λατινοφρονήσαντες, βιάζονται και
τοὺς ἄλλους ποιῆσαι τὰ τῶν Λατίνων φρονῆσαι.
Εὐλ. Τοῦτο τί East; Φράσον μοι τάχος.
in} ᾆόἓεξό ήὶήμιέτε ροιῆἱῐυατέ ρες κιιὶ⁸
διδάσκαλοι ἐννοήσαντες, ἐδίδαξαν τοῦ Χριστοῦ πρό-
6ατα, μὴ συγκοινωνετν αὐτοῖς, μηδὲ τίς τὰς ἐκ·
κλησίας αὐτῶν εἱσέρχεσθαι, μηδέ χρῆσθαι αὐτοῖς
τὸ παράπαν ὡς ἱερεῦσι. Οἳ μαθόντες κατεῖπον αὑ-
τῶν ἐν τῇ ἐξουσίᾳ, Ἥ δ’ ἐξουσία νῦν διωρίσατο αὐ-
τοῖς διὰ τοῦ κήρυκος ἕως ἡμερῶν ὀκτὼ ἐμφανισθῆ-
ναι τῇ ἐξουσίᾳο si δὲ μὴ, κατ’ αὐτῶν ἁποφήναιτ’ ἂν
ἡ ἐξουσία. η
Εὺλ. Τίνες είσὶν οὖτοις
Tel. Μακρδίένης, Ἀσπρογὲνης, καὶ Masta-
μοὺρδηςο
Εὐλ. Ἐϐουλόμην μαθεῖν τί οὗτοι ἐδίδασκον,
ὅθεν ἡ ἐξουσία κατ’ αὐτῶν ἀγορεύει.
Tel. Ἐδίδασκον ἀπέχεσθαι τῶν Λατινοφρόνων
τούτων δώδεκα ἱερέων, ὡς τὴν ἡμετέραν πίστιν
ἀφέντων, καὶ ἑνωθέντων Λατίνοις.
Eia. Οὐ δύναμαι συνιέναι οὐδ’ ὁπωσοῦν τῶν λε-
γομένων.
Τελ. Οὐκ εἴ σὺ ἐκ τῆς πόλεως satisne;
eos. Καὶ πάνυ μὲν οὖν. Ἐν ταύτῃ γὰρ ἀνε-
τράφην.
Tel. Πῶς οὖν οὐκ ἔγνως τὰ πεπραγμένα δῆλα
τοῖς πᾶσιν ὄντα ;
Εὑλ. ’ἱερεῖς ἐγὼ οὐκ ἔγνων ἐᾶσαι τὴν τῶν Γραι-
. κῶν πίστιν, καὶ Λατίνους γενέσθαι. Σὺ δέ μοι Λα-
τινόφρονας καὶ τὴν ἡμετέραν πίστιν ἀφέντας λέγεις,