PG 159, col. 985
γράψασα. Ἐκκόψατε αὐτὴν, ὅτι κακῶς ὑπέγραψε. ι
Καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ οἱ πλείονες ἔλεγον. Οὑκοῦν
σύνοδον μετὰ δώρων λυμηναμένην τοὺς ἱεροὺς ἄν·
δρας, ἔτι καὶ βίᾳ ποιήσασαν αὐτοὺς ὑπογρᾶψαι,
ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν ὑποδέξασθαι, καὶ μᾶλλον, ὡς ἔφην,
οἱ ἐκεῖ ὑπογράψαντες ὧδε τάναντία αύτῇ λέγουσι.
Ὀ δ’ Ἑφέσου οὑ μόνον οὑχ ὑπέγραψεν, ἀλλὰ καὶ
ἐλθὼν ἐς Κωνσταντινούπολιν, ἐπιστολὰς καὶ κεφά-
λαια κατὰ τῆς συνόδου καὶ τῶν”Δατινων ἐξέδωκε.
no; οὖν ἡμεῖς στέρξομεν σύνοδον, ἣν αὑτοὶ οἱ συν-
τιθέμενοι ἀποσάλλουσιν ;
Εὺλ. Ἑγὼ σοι καὶ τοῦτο καθαρώτατα διασαφη-
νισω, καὶ μετᾶ πάσης ἀληθείας τδ πρᾶγμά σοι διη-
γήσομαι. El μὲν σκανδαλίζῃ, ὅτι δῶρα λαϐόντες οἱ
Πατὲρες ὑπέγραψαν, τοῦτο οὑ δεῖσε ταράττειν. Οὑ
γὰρ μόνον ἐν τῷ τέλει τῆς συνόδου τοὺς στατῆρας
καὶ ’
ἔλαϐον οἱ Πατὲρες, οὕστινας σὺ δῶρα καλεῖς·
γὰρ κατὰ δίκαιον λόγον οὑ δῶρα, ἀλλὰ προμήθειαν
τῶν τροφῶν αὐτῶν ἕνεκεν εῐποι τις ἄν · οὑ γὰρ ei-
χον ἐκεῖνοι ποιεῖν τάναλώματα, ἀπελθεῖν ἒς Ἰτα-
λίαν ἀπὸ ἡλίου Ἀἰατολῶν. Πένητες γὰρ ἦσινπη ού
γινώσκομεν τὰς ὲπισκοπάς τε καὶ μητροπόλεις τῆς
Ἀνατολῆς ἁπάσης, ὅτι πενέσταται sict; Ταύτην
γὰρ προὺὂὰλλοντο τὴν πρόφασιν οι ἡμέτεροι, ὅτι
σ Οὐκ ἔχομεν ἀναλώματα ἐξ οἰκείων ο πένητες γάρ
ἐσμεν, ἀπελθεῖν ἐς Ἰταλίαν. ι Διὶ τοῦτο ὁ ἀοίδιμος
ικετνος καὶ μακάριος τῷ ὅντε καὶ θεῖος ἀνὴρ, E671-
νιος δηλαδὴ ὁ τῆς πρεσὸυτέρας Ῥώμης ἀρχιερεὺς,
πᾶσαν τὴν πρέσοδον αὑτοῦ, καὶ οὗ μόνον αὐτὴν,
ἀλλὰ καὶ σκεύη αὑτοῦ ἀργυρᾶ καλ⁸ χρυσᾶ κατηνάλω-
σεν ἐπὶ τούτῳ τῷ ἔργῳ, καὶ τελευταῖον τὴν μήτραν
αὑτοῦ ἐνέχυρον ἔδωκε τοῖς Φλωρεντεοις, τεσσαρά-
κοντι χιλιάδας χρυσίνους παρ’ αὑτῶν δάνειον λα-
σὼν. καὶ ὑπόχρεως ὀὰγιὼτατος ἐκεῖνος ἐγένετο,
, ἶνα μὴ γογγίσῃ τις τῶν Γραικῶν διὰ τὸ σιτηρέσιον
αὑτοῦ. Ἀλλ’ ἐκεῖνοι ἔτι τῶν χρυσῑνων ὑντων ὲν ταῖς
θ χερσὶν αὐτῶν κατελάλουν αὑτοῦ, οἱ ἀχάριστοι, ὥσπερ
καὶ νῦν ἔτι ποιοῦσιν. Πορεύονται γάρ τινες ἐκεῖ ζη-
τοῦντες ἐλεημοσύνην, καὶ ἐλεοῦσιν αὐτοὺς πρῶτον
ὁ πάππασ, εἶτα οἱ καρδινάλεις ο ἐκεῖθεν δὲ ἐξερχό-
μενοι, ὓῦρεις κατ λοιδορίας κατ’ αὐτῶν ἀναιδέστατα
ι χέουσιν. Διατί οὖν, εἰπέ μοι, τὰ τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα
ἀναλώματα προκατεδωετο, καὶ ὑπέστη τὴν τοσαύ-
την ζημίαν; Τίνος ἒνεκενς Ἵνα κερδήσῃ ἐπίγειόν
τι ; Ἢ ἵνα τύχῃ μείζονος ἀξιώματος; Ἣ ἵνα ποιή·
σωσιν αὑτὸν οἱ Γραικοὶ μείζονα παρ’ ὃ ἦν ;
taceret?An ut ingentiorem dignitatem consequeretur? An ut major quam esset ab ipsis Gnecis
fieret ἲ
Ῥυκ. Ναὶ διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τοὺς Γραικοὺς. ἵνα
αὑτὸν βεϐαιώσωσιν, ὅτι ἱκανῶς παρὰ τοῦ ἀντιπάππα
ἠνωχλεῖτο, καὶ σύνοδος κατ’ αὑτοῦ ἐν Βασιλείᾳ. ἐγέ-
ςετο. Καὶ εξ oi ἡμέτεροι οὑκ ἀπῆλθον, καταδικαζό-
Καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ οἱ πλείονες ἔλεγον. Οὑκοῦν
σύνοδον μετὰ δώρων λυμηναμένην τοὺς ἱεροὺς ἄν·
δρας, ἔτι καὶ βίᾳ ποιήσασαν αὐτοὺς ὑπογρᾶψαι,
ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν ὑποδέξασθαι, καὶ μᾶλλον, ὡς ἔφην,
οἱ ἐκεῖ ὑπογράψαντες ὧδε τάναντία αύτῇ λέγουσι.
Ὀ δ’ Ἑφέσου οὑ μόνον οὑχ ὑπέγραψεν, ἀλλὰ καὶ
ἐλθὼν ἐς Κωνσταντινούπολιν, ἐπιστολὰς καὶ κεφά-
λαια κατὰ τῆς συνόδου καὶ τῶν”Δατινων ἐξέδωκε.
no; οὖν ἡμεῖς στέρξομεν σύνοδον, ἣν αὑτοὶ οἱ συν-
τιθέμενοι ἀποσάλλουσιν ;
Εὺλ. Ἑγὼ σοι καὶ τοῦτο καθαρώτατα διασαφη-
νισω, καὶ μετᾶ πάσης ἀληθείας τδ πρᾶγμά σοι διη-
γήσομαι. El μὲν σκανδαλίζῃ, ὅτι δῶρα λαϐόντες οἱ
Πατὲρες ὑπέγραψαν, τοῦτο οὑ δεῖσε ταράττειν. Οὑ
γὰρ μόνον ἐν τῷ τέλει τῆς συνόδου τοὺς στατῆρας
καὶ ’
ἔλαϐον οἱ Πατὲρες, οὕστινας σὺ δῶρα καλεῖς·
γὰρ κατὰ δίκαιον λόγον οὑ δῶρα, ἀλλὰ προμήθειαν
τῶν τροφῶν αὐτῶν ἕνεκεν εῐποι τις ἄν · οὑ γὰρ ei-
χον ἐκεῖνοι ποιεῖν τάναλώματα, ἀπελθεῖν ἒς Ἰτα-
λίαν ἀπὸ ἡλίου Ἀἰατολῶν. Πένητες γὰρ ἦσινπη ού
γινώσκομεν τὰς ὲπισκοπάς τε καὶ μητροπόλεις τῆς
Ἀνατολῆς ἁπάσης, ὅτι πενέσταται sict; Ταύτην
γὰρ προὺὂὰλλοντο τὴν πρόφασιν οι ἡμέτεροι, ὅτι
σ Οὐκ ἔχομεν ἀναλώματα ἐξ οἰκείων ο πένητες γάρ
ἐσμεν, ἀπελθεῖν ἐς Ἰταλίαν. ι Διὶ τοῦτο ὁ ἀοίδιμος
ικετνος καὶ μακάριος τῷ ὅντε καὶ θεῖος ἀνὴρ, E671-
νιος δηλαδὴ ὁ τῆς πρεσὸυτέρας Ῥώμης ἀρχιερεὺς,
πᾶσαν τὴν πρέσοδον αὑτοῦ, καὶ οὗ μόνον αὐτὴν,
ἀλλὰ καὶ σκεύη αὑτοῦ ἀργυρᾶ καλ⁸ χρυσᾶ κατηνάλω-
σεν ἐπὶ τούτῳ τῷ ἔργῳ, καὶ τελευταῖον τὴν μήτραν
αὑτοῦ ἐνέχυρον ἔδωκε τοῖς Φλωρεντεοις, τεσσαρά-
κοντι χιλιάδας χρυσίνους παρ’ αὑτῶν δάνειον λα-
σὼν. καὶ ὑπόχρεως ὀὰγιὼτατος ἐκεῖνος ἐγένετο,
, ἶνα μὴ γογγίσῃ τις τῶν Γραικῶν διὰ τὸ σιτηρέσιον
αὑτοῦ. Ἀλλ’ ἐκεῖνοι ἔτι τῶν χρυσῑνων ὑντων ὲν ταῖς
θ χερσὶν αὐτῶν κατελάλουν αὑτοῦ, οἱ ἀχάριστοι, ὥσπερ
καὶ νῦν ἔτι ποιοῦσιν. Πορεύονται γάρ τινες ἐκεῖ ζη-
τοῦντες ἐλεημοσύνην, καὶ ἐλεοῦσιν αὐτοὺς πρῶτον
ὁ πάππασ, εἶτα οἱ καρδινάλεις ο ἐκεῖθεν δὲ ἐξερχό-
μενοι, ὓῦρεις κατ λοιδορίας κατ’ αὐτῶν ἀναιδέστατα
ι χέουσιν. Διατί οὖν, εἰπέ μοι, τὰ τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα
ἀναλώματα προκατεδωετο, καὶ ὑπέστη τὴν τοσαύ-
την ζημίαν; Τίνος ἒνεκενς Ἵνα κερδήσῃ ἐπίγειόν
τι ; Ἢ ἵνα τύχῃ μείζονος ἀξιώματος; Ἣ ἵνα ποιή·
σωσιν αὑτὸν οἱ Γραικοὶ μείζονα παρ’ ὃ ἦν ;
taceret?An ut ingentiorem dignitatem consequeretur? An ut major quam esset ab ipsis Gnecis
fieret ἲ
Ῥυκ. Ναὶ διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τοὺς Γραικοὺς. ἵνα
αὑτὸν βεϐαιώσωσιν, ὅτι ἱκανῶς παρὰ τοῦ ἀντιπάππα
ἠνωχλεῖτο, καὶ σύνοδος κατ’ αὑτοῦ ἐν Βασιλείᾳ. ἐγέ-
ςετο. Καὶ εξ oi ἡμέτεροι οὑκ ἀπῆλθον, καταδικαζό-