PG 161, col. 771
inenarrabiliter, el ab aeterno ex Patre gigni, Spi-
ritum sanctum ex Patre per Filium procedere ; per
praepositione neque inslrumcntalem relatiquem,
neque loeailem, neque ministerialem, neque aliam,
quarti quispiam excogitaveritpindicante, neque le-
, mere prolata, et ad .nudam relationem significan-
dam, scd solam naturalem et cssentialcm, qua:
scilicet secundum causam est, conimonstrante. et
perquam Spiritus unus divina: Triadis progredi-
tur, ut sit, in propria hypostasi. Aliis ergo com-
muniter, et a nobis inter nos veluti certis suppositis,
de quo postremo loco locuti sumus , sermo habea- Β
tur. quue ut recte demonstremus, ante alia ordo.
in divinis a nobis considerandus est; deinceps ad
id conducentia sanctorum dicta; tum detnum ah-
surda, quae ex utraque sententia oriuntur.
5. Et ordinem quidem in divinis esse, patet om-
nibus, dummodo sani sunt, licet Gnaei ipsi di-
rumpantur. Primum quidem, quod omne pulchrum
atque bonum in Deo preprie et primario, et sc-
cundum seipsum est ; ὺοιιοιιιηι autem ordo est ;
deinde in omni multitudine; multitudinem antctn
voco, quod supra unum aut duo est, aut confu-
sionem indiserctam. aut ordinem a ratione non
alienum esse necesse est. Supra duas vero hypo-
stascs Deus est. Est igitur ordo in Deo his hypo-
stasihus; neque enim conlusio erit in Triade, quae
reliqua omnia in ordinem cogit, ut theologorum
voces intonant. Etenim. si Omne donum perfectura
desursum eu descendens ¹ ; nec estin creaturis pro-
bitatem prteselerens, quod non inde emanat. pror-
sus necessarium est eam quae et angelorum ordines,
et nmndi universi dispositionem ordine exornavit
Triadem. ordine in seipsa interstinctum esse. Ad-
haac 'l‘riadis ipsius nomen ordinem signat, et lieri
nequit, nt Trias vere et reipsa dicatur, nisi re-
lationem tria illa inter se habeant: nam si quis
duo supposuerit, quae relatione inter se non refe—
rantur, erunt duo illa prorsus, et non dualitas.
Quod si tria sunt, qua: supponuntur, si unumquod-
que ad reliqua tria reiationem' habet, erit Trias ; υ
sin minus, tria. Igitur si Pater erga Filium, et
ι erga Spiritum sanctum relationem naturalem, eam
nempe. qua: secundum causam'est, possidet : Filius
γει-ο erga Patrem. quod ex eo est, sed ad Spiritum
nullam, neque Spiritus erga Filium, aut dualitas
fuerit, aut tres dii, heu rem ineptam atque ab—
surdaml et nou Trinitas Deus; quam impietatem
sedula provisione declinantes doctores optime amrmarunt, et communibus Christianorum opinio-
nibus creditur. divinas hypostases alteram alteri
ut jam versentur in periculo. ne de fide lu Trinitale decidant.
ι. Quodsi dixerint, Filium consubstantialitate
relationem habere erga Spiritum, temere id pro-
¹ Jac. |,l'1.
ritum sanctum ex Patre per Filium procedere ; per
praepositione neque inslrumcntalem relatiquem,
neque loeailem, neque ministerialem, neque aliam,
quarti quispiam excogitaveritpindicante, neque le-
, mere prolata, et ad .nudam relationem significan-
dam, scd solam naturalem et cssentialcm, qua:
scilicet secundum causam est, conimonstrante. et
perquam Spiritus unus divina: Triadis progredi-
tur, ut sit, in propria hypostasi. Aliis ergo com-
muniter, et a nobis inter nos veluti certis suppositis,
de quo postremo loco locuti sumus , sermo habea- Β
tur. quue ut recte demonstremus, ante alia ordo.
in divinis a nobis considerandus est; deinceps ad
id conducentia sanctorum dicta; tum detnum ah-
surda, quae ex utraque sententia oriuntur.
5. Et ordinem quidem in divinis esse, patet om-
nibus, dummodo sani sunt, licet Gnaei ipsi di-
rumpantur. Primum quidem, quod omne pulchrum
atque bonum in Deo preprie et primario, et sc-
cundum seipsum est ; ὺοιιοιιιηι autem ordo est ;
deinde in omni multitudine; multitudinem antctn
voco, quod supra unum aut duo est, aut confu-
sionem indiserctam. aut ordinem a ratione non
alienum esse necesse est. Supra duas vero hypo-
stascs Deus est. Est igitur ordo in Deo his hypo-
stasihus; neque enim conlusio erit in Triade, quae
reliqua omnia in ordinem cogit, ut theologorum
voces intonant. Etenim. si Omne donum perfectura
desursum eu descendens ¹ ; nec estin creaturis pro-
bitatem prteselerens, quod non inde emanat. pror-
sus necessarium est eam quae et angelorum ordines,
et nmndi universi dispositionem ordine exornavit
Triadem. ordine in seipsa interstinctum esse. Ad-
haac 'l‘riadis ipsius nomen ordinem signat, et lieri
nequit, nt Trias vere et reipsa dicatur, nisi re-
lationem tria illa inter se habeant: nam si quis
duo supposuerit, quae relatione inter se non refe—
rantur, erunt duo illa prorsus, et non dualitas.
Quod si tria sunt, qua: supponuntur, si unumquod-
que ad reliqua tria reiationem' habet, erit Trias ; υ
sin minus, tria. Igitur si Pater erga Filium, et
ι erga Spiritum sanctum relationem naturalem, eam
nempe. qua: secundum causam'est, possidet : Filius
γει-ο erga Patrem. quod ex eo est, sed ad Spiritum
nullam, neque Spiritus erga Filium, aut dualitas
fuerit, aut tres dii, heu rem ineptam atque ab—
surdaml et nou Trinitas Deus; quam impietatem
sedula provisione declinantes doctores optime amrmarunt, et communibus Christianorum opinio-
nibus creditur. divinas hypostases alteram alteri
ut jam versentur in periculo. ne de fide lu Trinitale decidant.
ι. Quodsi dixerint, Filium consubstantialitate
relationem habere erga Spiritum, temere id pro-
¹ Jac. |,l'1.