PG 161, col. 774
στως καὶ αΙωνίως γεννᾶσθαι ἐκ τοῦ Πατρδς, τὺ δὲ
ἅγιον Πνεῦμα ὲκ Πατρὺς δι’ Υἱοῦ ἐκπορεύεσθαι, τῆς
διὰ οὔτε ὀργανικὴν τινα σχέσιν, οὔτε τοπικὴν, οὔτε
ὑπουργικὴν, οὔτ’ ἄλλην οἱανοῦν οἰηθείη τις σημαι-
νούσης, οὗτε μάτην κειμένης καὶ πρὸς ψιλὴν ἀναφο-
ρὰν, ἀλλὰ μόνην παριστώσης τὴν φυσικὴν καὶ ού-
σιώδη , τὴν κατ’ αἴτιον δηλονότι, δι’ ἧς τὸ Πνεῦμα ὁ
εἷς τῆς Τριάδος πρόεισιν εἷς τὺ εἶναι ἐν ἱδικῇ ὑπο-
στάσει. Τῶν γοῦν ἄλλων ὑποτεθειμένων κοινῶν ἐμοὶ
τε καὶ σοὶ περὶ τοῦ ὕστερον λεχθέντος ό λόγος. Τοῦτο
δὲ εἰ μέλλοιμεν καλῶς δεῖξαι, δεῖ πρῶτον μὲν τὴν ὲν
τοῖς θείοις τάξιν σκοπεῖν , εἶτα καὶ τὰς τῶν ἁγίων
πρὸς τοῦτο φερούσας ῥήσεις , καὶ τὰ ἐκ τοῦ ἐκατέ-
ρου μέρους συναναφαινὸμενα ἄτοπα.
γ’.”’⁷οτι μὲν οὖν τάξις ὲν τοῖς θείοις,παντί που
δῆλον τῷ νοῦν ἔχοντι, κᾶν Γραικοὶ διαῤῥήγνυνται.
Πρῶτον μὲν, ὅτι πᾶν καλὸν καὶ ἀγαθὸν ὲν τῷ Θεῷ
κυρίως καὶ πρώτως καὶ καθ’ «sub, τῶν καλῶν δὲ ή
τάξις· εἶτα ὲν παντὶ πλῆθεν πλῆθος δὲ λέγω τὸ
ὑπὲρ μονάδα ἦ δυάδα ὃν, ἣ σύγχυσιν ἄλογον. ἢ τά-
ξιν εὔλογον εἶναι ἀναγκαῖον. ’Υπὲρ δυάδα δὲ δ Θεὸς
ταῖς ύποστάσεσιν. Ἔστιν ἄρα τάξις ταῖς ὑποστάσεσι
τῷ Θεῷ. 03 γὰρ σύγχυσις ἔσται ἐν τῇ Τριάδι, τῇ
καὶ τὰ ἄλλα εἰς τάξιν ἀγούσῃ κατὰ τὴν θεολόγον
C
φωιήν. Ἢν γὰρ Πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι
καταϐαῖνον, καὶ οὐκ ἐστιν οὐδὲν χρηστὸν ὲν τοὶς
κτίσμασιν, ὂ μὴ ὲκετῖιεν ἦκει, ἀνάγκη πᾶσα τὴν καὶ
ἀγγέλων τάγματα, καὶ κόσμου παντὸς θέσιν τάξει
κοσμήσασαν Τριάδα τετάχθαι ἐν ἑαυτῇ. Πρὸς τού-
τοις καὶ τὸ τῆς τριάδος δνομα τάξιν δηλοῖ, καὶ ἀδί-
νατον τριάδα λέγειν ἀληθῶς καὶ πραγματικῶς, εἰ μὴ
σχέσιν πρὸς ἄλληλα ἕχει τὰ τρία. EE τις γὰρ δύο
τινὰ ὑποθεεη, μὴ σχέσιν ἔχοντα πρὸς ἄλληλα οἱαν-
οῦν, δύο, οὐ δυὰς, ἔσται. Εἰ δὲ τρία εἴη τὸ. ὑποκαί-
μενα,’ εἰ μὲν ἕκαστον πρὸς τὰ λοιπὰ δύο σχέσιν ἔχει,
τριὰς ἔσται ⁸ εἰ δὲ μὴ, τρία. El. ἄρα ἔχει o’ Πατὴρ
πρὸς τὸν Υῑὺν καὶ τὺ Πνεῦμα τὴν κατ’ αἰτίαν φυσι-
κὴν σχέσιν · ὁ δὲ Υῑὺς πρὸς μὲν τὸν and?“ ἔχει,
δτι ἐξ αὐτοῦ, πρδς δὲ τὸ Πνεῦμα οὐδεμίαν, οὔτε μὴν
τὸ Πνεῦμα πρὸς τὸν Υἰὸν, ἢ δυὰς ἔσται, ἢ τρεῖς
ἔσονται Θεοὶ, φεῦ τῆς ἀτοπίαςέ καὶ. οὐ Τριὰς ὁ Θεὸς.
Ἦν δὴ ἀσέὸειαν φεύγουσι τοῖς διδασκάλοις καλῶς
λέγεται, καὶ ταῖς κοιναῖς τῶν Χριστιανῶν ἐννοίαις
πιστεύεται, ἔχεσθαι ἀλλήλων τὰς θεας ὑποστάσεις.
Ὃ τοῖς Γραικοῖς οὐδαμῶς σώζεται. Ὥστε κινδυνώειν
αὐτοὺς τῆς εις Τριάδα πίστεως ἀποπίπτειν.
adha-rcre, quod apud Gra-cos plane antiquatum est,
δ’. Εἰ δὲ λέγοιεν , ὡς ἔχοι σχέσιν ὁ Υἱὸς πρὸς τδ
Πνεῦμα τῇ ὀμνιουσιὸτητι, οὐκ ἀναγκαῖος ὁ λόγος,
ἅγιον Πνεῦμα ὲκ Πατρὺς δι’ Υἱοῦ ἐκπορεύεσθαι, τῆς
διὰ οὔτε ὀργανικὴν τινα σχέσιν, οὔτε τοπικὴν, οὔτε
ὑπουργικὴν, οὔτ’ ἄλλην οἱανοῦν οἰηθείη τις σημαι-
νούσης, οὗτε μάτην κειμένης καὶ πρὸς ψιλὴν ἀναφο-
ρὰν, ἀλλὰ μόνην παριστώσης τὴν φυσικὴν καὶ ού-
σιώδη , τὴν κατ’ αἴτιον δηλονότι, δι’ ἧς τὸ Πνεῦμα ὁ
εἷς τῆς Τριάδος πρόεισιν εἷς τὺ εἶναι ἐν ἱδικῇ ὑπο-
στάσει. Τῶν γοῦν ἄλλων ὑποτεθειμένων κοινῶν ἐμοὶ
τε καὶ σοὶ περὶ τοῦ ὕστερον λεχθέντος ό λόγος. Τοῦτο
δὲ εἰ μέλλοιμεν καλῶς δεῖξαι, δεῖ πρῶτον μὲν τὴν ὲν
τοῖς θείοις τάξιν σκοπεῖν , εἶτα καὶ τὰς τῶν ἁγίων
πρὸς τοῦτο φερούσας ῥήσεις , καὶ τὰ ἐκ τοῦ ἐκατέ-
ρου μέρους συναναφαινὸμενα ἄτοπα.
γ’.”’⁷οτι μὲν οὖν τάξις ὲν τοῖς θείοις,παντί που
δῆλον τῷ νοῦν ἔχοντι, κᾶν Γραικοὶ διαῤῥήγνυνται.
Πρῶτον μὲν, ὅτι πᾶν καλὸν καὶ ἀγαθὸν ὲν τῷ Θεῷ
κυρίως καὶ πρώτως καὶ καθ’ «sub, τῶν καλῶν δὲ ή
τάξις· εἶτα ὲν παντὶ πλῆθεν πλῆθος δὲ λέγω τὸ
ὑπὲρ μονάδα ἦ δυάδα ὃν, ἣ σύγχυσιν ἄλογον. ἢ τά-
ξιν εὔλογον εἶναι ἀναγκαῖον. ’Υπὲρ δυάδα δὲ δ Θεὸς
ταῖς ύποστάσεσιν. Ἔστιν ἄρα τάξις ταῖς ὑποστάσεσι
τῷ Θεῷ. 03 γὰρ σύγχυσις ἔσται ἐν τῇ Τριάδι, τῇ
καὶ τὰ ἄλλα εἰς τάξιν ἀγούσῃ κατὰ τὴν θεολόγον
C
φωιήν. Ἢν γὰρ Πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι
καταϐαῖνον, καὶ οὐκ ἐστιν οὐδὲν χρηστὸν ὲν τοὶς
κτίσμασιν, ὂ μὴ ὲκετῖιεν ἦκει, ἀνάγκη πᾶσα τὴν καὶ
ἀγγέλων τάγματα, καὶ κόσμου παντὸς θέσιν τάξει
κοσμήσασαν Τριάδα τετάχθαι ἐν ἑαυτῇ. Πρὸς τού-
τοις καὶ τὸ τῆς τριάδος δνομα τάξιν δηλοῖ, καὶ ἀδί-
νατον τριάδα λέγειν ἀληθῶς καὶ πραγματικῶς, εἰ μὴ
σχέσιν πρὸς ἄλληλα ἕχει τὰ τρία. EE τις γὰρ δύο
τινὰ ὑποθεεη, μὴ σχέσιν ἔχοντα πρὸς ἄλληλα οἱαν-
οῦν, δύο, οὐ δυὰς, ἔσται. Εἰ δὲ τρία εἴη τὸ. ὑποκαί-
μενα,’ εἰ μὲν ἕκαστον πρὸς τὰ λοιπὰ δύο σχέσιν ἔχει,
τριὰς ἔσται ⁸ εἰ δὲ μὴ, τρία. El. ἄρα ἔχει o’ Πατὴρ
πρὸς τὸν Υῑὺν καὶ τὺ Πνεῦμα τὴν κατ’ αἰτίαν φυσι-
κὴν σχέσιν · ὁ δὲ Υῑὺς πρὸς μὲν τὸν and?“ ἔχει,
δτι ἐξ αὐτοῦ, πρδς δὲ τὸ Πνεῦμα οὐδεμίαν, οὔτε μὴν
τὸ Πνεῦμα πρὸς τὸν Υἰὸν, ἢ δυὰς ἔσται, ἢ τρεῖς
ἔσονται Θεοὶ, φεῦ τῆς ἀτοπίαςέ καὶ. οὐ Τριὰς ὁ Θεὸς.
Ἦν δὴ ἀσέὸειαν φεύγουσι τοῖς διδασκάλοις καλῶς
λέγεται, καὶ ταῖς κοιναῖς τῶν Χριστιανῶν ἐννοίαις
πιστεύεται, ἔχεσθαι ἀλλήλων τὰς θεας ὑποστάσεις.
Ὃ τοῖς Γραικοῖς οὐδαμῶς σώζεται. Ὥστε κινδυνώειν
αὐτοὺς τῆς εις Τριάδα πίστεως ἀποπίπτειν.
adha-rcre, quod apud Gra-cos plane antiquatum est,
δ’. Εἰ δὲ λέγοιεν , ὡς ἔχοι σχέσιν ὁ Υἱὸς πρὸς τδ
Πνεῦμα τῇ ὀμνιουσιὸτητι, οὐκ ἀναγκαῖος ὁ λόγος,