PG 161, col. 786
lius proprius; ascititinm vero dico, quod postmo-
dum adjicitur, daturque, applicaturque. et non est
ᾳ nativitate natura: propriasinsitum. quod nec stri-
cto modo proprium est. Sed hoc impietatem sapere,
pluribus inlocis Cyrillus demonstrat, multoque
magis in allata pericope. Cum enim Filius possi-
deat omnia Patris. tanquam qui Filius natura. est,
Patris proprium Spiritum secundum naturam con-
ducit. non ascititium neque extraneum ; desipien-
tis enim est. ita sentire, ut alibi scribit. Natura
autem cum sit proprius Spiritus Filii, tanquam qui
illum una secum adducit ex Patre, ipso generatio-
nis momento, necesse est ut ex eo habeat esse.
Neque enim quia ejusdem natura: est, ideo et pro-
prius : esset enim et Filii hypostasis aliquid proprium
Spiritus. Sed nemo unquam dixit Spiritum ex Pa-
tre adducere una secum Verbum; neque cum pro-
cedit, natura dari ipsi Filium ; neque quod habet
Spiritus omnia producentis, ideo ltahct et Filium,
ut sui proprium. Sed hinc contraria omnia sat
tenes aPatribus tradita: Quapropter? Quoniam
Spiritum et ex Filio sciebant, Filium vero ex Spi-
ritu nullo modo. Agesis enim, si quis dixerit, dum
Spiritus ex Patre procedit, natura una simul ad-
ducit Filium, et Spiritus Filium esse proprium,
concederesne tu id quidem? Bene novi te, eum ex
Christianorum ctetu Irepulsurum. statimque animo
concipias, similia eflerentem. ex Spiritu Filium
esse opinari. Non igitur propter eamdem naturam
Spiiitus est Filii proprius, sed quod ex eo apparuit
secundum apparitionem. qua ut seipso subsistat, η
conducitur, propria nempe hypostasi exsistere, et
quia proprius, ideo est et ejusdem naturze. Pro-
prium vero ita sumi, et id insinuare, discito ex
Cyrillo, qui oratione ad Nestorium scribit: Quen.-
admodum enim hominis, nec non et aliorum sin-
gulorum animantium fetus. qui ea: eo est, secundum
naturam, sic proprium illius intelligetur esse dice-
turque, quod ex essentia illius erit. Audistine, pro~
prium non de Deo solum, sed et de hominibus, ct
de aliis animantibus dici, quod ex aliquo est? Sed
et Athanasius, Oratione contra Asianos: Cum enim
Verbum sit, ait, proprium natura diuina essentne,
ut ea; eo et in illo. Eu ut denuo ex hoc quo-
que constabiliatur , Filium ex Patre esse. quod
Verbum ipsius proprium vocitatur. Divinus rursus
Cyrillus in illud : Et ego rogabo Patrem, haec atl-
notat: Nam Dei et Patris naturalium bonorum et
essentialiumcum Filius particrps sit. habet Spiri-
tum eo modo, quo illum habere et Pater intelligetur,
non ascititt'um neque extraneum. Stolidi enim est,
into furiosi ita sentire. Sed ueluti nostrum singuli
proprium in semetipso spiritum continent. et ea: inti-
mis visceribus {oras cfl‘umlnnt. Vidcu'similitudinem Ἰ
Suadcris jam dictis? An prmlcrczt alios testes cx-
dum adjicitur, daturque, applicaturque. et non est
ᾳ nativitate natura: propriasinsitum. quod nec stri-
cto modo proprium est. Sed hoc impietatem sapere,
pluribus inlocis Cyrillus demonstrat, multoque
magis in allata pericope. Cum enim Filius possi-
deat omnia Patris. tanquam qui Filius natura. est,
Patris proprium Spiritum secundum naturam con-
ducit. non ascititium neque extraneum ; desipien-
tis enim est. ita sentire, ut alibi scribit. Natura
autem cum sit proprius Spiritus Filii, tanquam qui
illum una secum adducit ex Patre, ipso generatio-
nis momento, necesse est ut ex eo habeat esse.
Neque enim quia ejusdem natura: est, ideo et pro-
prius : esset enim et Filii hypostasis aliquid proprium
Spiritus. Sed nemo unquam dixit Spiritum ex Pa-
tre adducere una secum Verbum; neque cum pro-
cedit, natura dari ipsi Filium ; neque quod habet
Spiritus omnia producentis, ideo ltahct et Filium,
ut sui proprium. Sed hinc contraria omnia sat
tenes aPatribus tradita: Quapropter? Quoniam
Spiritum et ex Filio sciebant, Filium vero ex Spi-
ritu nullo modo. Agesis enim, si quis dixerit, dum
Spiritus ex Patre procedit, natura una simul ad-
ducit Filium, et Spiritus Filium esse proprium,
concederesne tu id quidem? Bene novi te, eum ex
Christianorum ctetu Irepulsurum. statimque animo
concipias, similia eflerentem. ex Spiritu Filium
esse opinari. Non igitur propter eamdem naturam
Spiiitus est Filii proprius, sed quod ex eo apparuit
secundum apparitionem. qua ut seipso subsistat, η
conducitur, propria nempe hypostasi exsistere, et
quia proprius, ideo est et ejusdem naturze. Pro-
prium vero ita sumi, et id insinuare, discito ex
Cyrillo, qui oratione ad Nestorium scribit: Quen.-
admodum enim hominis, nec non et aliorum sin-
gulorum animantium fetus. qui ea: eo est, secundum
naturam, sic proprium illius intelligetur esse dice-
turque, quod ex essentia illius erit. Audistine, pro~
prium non de Deo solum, sed et de hominibus, ct
de aliis animantibus dici, quod ex aliquo est? Sed
et Athanasius, Oratione contra Asianos: Cum enim
Verbum sit, ait, proprium natura diuina essentne,
ut ea; eo et in illo. Eu ut denuo ex hoc quo-
que constabiliatur , Filium ex Patre esse. quod
Verbum ipsius proprium vocitatur. Divinus rursus
Cyrillus in illud : Et ego rogabo Patrem, haec atl-
notat: Nam Dei et Patris naturalium bonorum et
essentialiumcum Filius particrps sit. habet Spiri-
tum eo modo, quo illum habere et Pater intelligetur,
non ascititt'um neque extraneum. Stolidi enim est,
into furiosi ita sentire. Sed ueluti nostrum singuli
proprium in semetipso spiritum continent. et ea: inti-
mis visceribus {oras cfl‘umlnnt. Vidcu'similitudinem Ἰ
Suadcris jam dictis? An prmlcrczt alios testes cx-