PG 17, col. 558
intra carnis et sanguinis claustra concluditur, et
pro talis materia: participatione hebetior atque oh-
tusior redditur , (87) licet ad comparationem natu-
rae corporeze longe praecellens habeatur, tamen cum
ad incorporea nititur, atque eorum iutuitionem ri-
matur, tunc scintilla: alicujus (88) aut lucernae vix
obtinet locum. Quid autem in omnibus intellectua-
libus , id est incorporeis , tam praestans omnibus,
tam inctl‘abiliter atque inaestimabiliter praecellens
est, quam Deus τ Cujus utique natura acie humanm
mentis intendi atque intueri, quamvis sit purissima
mens ac limpidissima , non potest. Verum non vi-
tionem etiam alia utamur similitudine. (89) luter-
dum oculi nostri ipsam naturam lucis , id est, sub-
stantiam solis intueri non possunt : splendorem
vero ejus, vel radios fenestris forte, vel quibus-
libet luminum brevibus receptaculis infusos intuen-
tes, considerare possumus fomes ipse vel fons quan
tus sit corporei luminis. lla ergo quasi radii qui-
dam sunt Dei natura: Opera divina: Providentiae, et
ars universitatis hujus, ad comparationem (90) lp-
sius substantiae ac naturae. Quia ergo mens nostra
ipsum per seipsam Deum sicut est non potest in-
tueri , ex pulchritudine operum , et decore creatu-
rarum, parentem universitatis intelligit. Non ergo
corpus aliquod , aut in corpore esse putandus est
Deus, sed intellectualis natura , simplex , nihil om-
nino in se adjunctionis admittens, uti ne majus
aliquid et inferius in se habere credatur, sed
ut sit ex omni parte μονὰς , et, ut ita dicam ,
ἑνὰς, et mens , ac fons ex quo initium totius intel-
lectualis natura: vel mentis est. Mens vero ut mo.
veatur vel operetur, non indiget loco corporeo, ne-
que sensibili magnitudine, vel corporali habitauit
colore, neque alio ullo prorsus indiget horum qum
corporis (9t) vel materia: pr0pria sunt. Propter
quod natura illa simplex , et tota mens, ut movea-
tur vel operetur aliquid , nihil dilationis aut cun-
ctationis habere potest, ne per hujusmodi adjun-
ctionem circumscribi vel inhiberi aliquatenus vi-
εει principium omnium , compositum inveniatur
et diversum, (92) et sit multa, non unum,
quod mss. omittant nostri, post oculi. Δ ο
(90) Vox ipsius deest inedith, et i_n mss. nostris;
sed exstat in mss. librormn Περὶ ἀρχῶν, et_resti-
tuenda videtur. Deinde editi . ipsum per se Deum.
Mss. nostri , ipsum per se ipsum Deum; sed“ mss.
librorum De principiis, ipsum per se ipsum Deum,
quod rectius videtur. _ _ ι
(91) Editi, vet propria: materiis propria sunt. Sed
omnes mss. ut in textu.
(92) Omnes hujus Apologus mss. etsiumttlt‘a , non
. unitnthuid, oportet, etc. Eiliti vero, et_ libri De prin-
cipiis tam editi quam tnss., et sit multa non unum.
quod oportet , etc. iudicent lectores qua: lectio sit
prtel‘erenda.
pro talis materia: participatione hebetior atque oh-
tusior redditur , (87) licet ad comparationem natu-
rae corporeze longe praecellens habeatur, tamen cum
ad incorporea nititur, atque eorum iutuitionem ri-
matur, tunc scintilla: alicujus (88) aut lucernae vix
obtinet locum. Quid autem in omnibus intellectua-
libus , id est incorporeis , tam praestans omnibus,
tam inctl‘abiliter atque inaestimabiliter praecellens
est, quam Deus τ Cujus utique natura acie humanm
mentis intendi atque intueri, quamvis sit purissima
mens ac limpidissima , non potest. Verum non vi-
tionem etiam alia utamur similitudine. (89) luter-
dum oculi nostri ipsam naturam lucis , id est, sub-
stantiam solis intueri non possunt : splendorem
vero ejus, vel radios fenestris forte, vel quibus-
libet luminum brevibus receptaculis infusos intuen-
tes, considerare possumus fomes ipse vel fons quan
tus sit corporei luminis. lla ergo quasi radii qui-
dam sunt Dei natura: Opera divina: Providentiae, et
ars universitatis hujus, ad comparationem (90) lp-
sius substantiae ac naturae. Quia ergo mens nostra
ipsum per seipsam Deum sicut est non potest in-
tueri , ex pulchritudine operum , et decore creatu-
rarum, parentem universitatis intelligit. Non ergo
corpus aliquod , aut in corpore esse putandus est
Deus, sed intellectualis natura , simplex , nihil om-
nino in se adjunctionis admittens, uti ne majus
aliquid et inferius in se habere credatur, sed
ut sit ex omni parte μονὰς , et, ut ita dicam ,
ἑνὰς, et mens , ac fons ex quo initium totius intel-
lectualis natura: vel mentis est. Mens vero ut mo.
veatur vel operetur, non indiget loco corporeo, ne-
que sensibili magnitudine, vel corporali habitauit
colore, neque alio ullo prorsus indiget horum qum
corporis (9t) vel materia: pr0pria sunt. Propter
quod natura illa simplex , et tota mens, ut movea-
tur vel operetur aliquid , nihil dilationis aut cun-
ctationis habere potest, ne per hujusmodi adjun-
ctionem circumscribi vel inhiberi aliquatenus vi-
εει principium omnium , compositum inveniatur
et diversum, (92) et sit multa, non unum,
quod mss. omittant nostri, post oculi. Δ ο
(90) Vox ipsius deest inedith, et i_n mss. nostris;
sed exstat in mss. librormn Περὶ ἀρχῶν, et_resti-
tuenda videtur. Deinde editi . ipsum per se Deum.
Mss. nostri , ipsum per se ipsum Deum; sed“ mss.
librorum De principiis, ipsum per se ipsum Deum,
quod rectius videtur. _ _ ι
(91) Editi, vet propria: materiis propria sunt. Sed
omnes mss. ut in textu.
(92) Omnes hujus Apologus mss. etsiumttlt‘a , non
. unitnthuid, oportet, etc. Eiliti vero, et_ libri De prin-
cipiis tam editi quam tnss., et sit multa non unum.
quod oportet , etc. iudicent lectores qua: lectio sit
prtel‘erenda.