PG 17, col. 660
cap. l;nam ad philosophos et rhetoresibant cujus-
cunque aetatis homines, neque verisimile est Ori-
genetu philosophiae, reliquarumque disciplinarum
amore flagrantem, in ea degentem urbe quae artium
omnium inventrix haberetur, etin qua cum civium,
tum advenarum praecipuum esset studium novi alio
quid vel dicere, vel audire, :rtate fuisse absterri-
tum quominus civitatis consuetudine ad explendam
cupiditatem uteretur. Supra quidem observavimus
testificari Porphyrium, ad Plotinum Romae publice
docentem aliquando accessisse Origenem quemdam,
alium ab Adamantio, Plotini aequalem, eoque con-
specto victum pudore Plotinum dicendi linem fe-
cisse. Prius idem factum legimus a Tullio. qui octo
jam et viginti annos natus, cum Roma: esset hien-
uium versatus in causis, et jam inter primos Ur-
bis oratorcs poneretur, Athenas tamen ad Antio-
chmn philosophum et Demetrium rhetorem se
contulit. lude ad Asiaticos oratores, ipsumque de-
mum Melonem se applicavit. Quin et Antonii Gni-
. phouis scholam frequentasse , etiam eum praetura
fungeretur, a Suetonio Tranquillo proditum est lib.
De illustr. granmtat., cap. 7. Sane in hac Achaica
remansione (50) Nicopolitanam editionem nactum
fuisse Origenem credibile est; causam bane itineris
habuisse, non item. κ
ΧΙ. Digressum inde, Epheso trausiisse non pra:—
ter verisimilitudinem credi potest. Scribit siquidem
Origenes in epistola ad amicos Alexandrinos, se ali-
quando Ephesi in haereticum quemdam incidisse,
qui cum ne verbum quidem secum conferre sumi--
nuisset, se tamen inde profecto confictam falsa: dis—
putationis historiam misisse ad discipulos, alius-
que : ateum demum Antiochia vanos falsae victoria:
rumores spargentem, postquam illuc accessit, pa-
blice coarguisse, hominisque vanitatem confutasse.
1d si quis tum contigisse velit, cum vix in aliud
tempus rejici possit, favebo conjecturae: sed et
hic quoque judicium sumn sibi unusquisqueinte-
grum habeat, nec omnes enim Origenis peregrina-
tiones litteris l‘uisse traditas existimo, cum ipse
doceat. Qua: hoc ergo locu, et alibi passim dubitau-
ter proponuntur a uobis, sic lector accipiat tanquam
meras conjecturas, aliqua, si forte, verisimilitudine
constet_aliam ex his editionihus Hieriehuute fuisse
repertam temporibus Caracallae, aliam Nicopoli iut-
pe'rante Alexandro, certe Hiericltuntiua editio quum
esse debet, Nicopolitaua vero sexta; siquide'uflba'
hita temporum, quibus involuta sunt, ratione, fliam
quintam:aliatn'sextatn ab Origene vocatam fuisse
scribit idem Epiphauiusg ξ _ _ ,, .
(50) Ν icopolitanant editionem nactuntfnisseflrigf-
nent credibile est. Caraeallaz, inquit Epiphaniusfllib.
qni'imperavit (ianos tv. Secutus est Alexander [mff
Mamnta'a: annis λιιι. In medio temporum illorum. ιν
μέσῳ τῶν χρόνων τούτων, editio sexta, qua? ιι lli“
cunque aetatis homines, neque verisimile est Ori-
genetu philosophiae, reliquarumque disciplinarum
amore flagrantem, in ea degentem urbe quae artium
omnium inventrix haberetur, etin qua cum civium,
tum advenarum praecipuum esset studium novi alio
quid vel dicere, vel audire, :rtate fuisse absterri-
tum quominus civitatis consuetudine ad explendam
cupiditatem uteretur. Supra quidem observavimus
testificari Porphyrium, ad Plotinum Romae publice
docentem aliquando accessisse Origenem quemdam,
alium ab Adamantio, Plotini aequalem, eoque con-
specto victum pudore Plotinum dicendi linem fe-
cisse. Prius idem factum legimus a Tullio. qui octo
jam et viginti annos natus, cum Roma: esset hien-
uium versatus in causis, et jam inter primos Ur-
bis oratorcs poneretur, Athenas tamen ad Antio-
chmn philosophum et Demetrium rhetorem se
contulit. lude ad Asiaticos oratores, ipsumque de-
mum Melonem se applicavit. Quin et Antonii Gni-
. phouis scholam frequentasse , etiam eum praetura
fungeretur, a Suetonio Tranquillo proditum est lib.
De illustr. granmtat., cap. 7. Sane in hac Achaica
remansione (50) Nicopolitanam editionem nactum
fuisse Origenem credibile est; causam bane itineris
habuisse, non item. κ
ΧΙ. Digressum inde, Epheso trausiisse non pra:—
ter verisimilitudinem credi potest. Scribit siquidem
Origenes in epistola ad amicos Alexandrinos, se ali-
quando Ephesi in haereticum quemdam incidisse,
qui cum ne verbum quidem secum conferre sumi--
nuisset, se tamen inde profecto confictam falsa: dis—
putationis historiam misisse ad discipulos, alius-
que : ateum demum Antiochia vanos falsae victoria:
rumores spargentem, postquam illuc accessit, pa-
blice coarguisse, hominisque vanitatem confutasse.
1d si quis tum contigisse velit, cum vix in aliud
tempus rejici possit, favebo conjecturae: sed et
hic quoque judicium sumn sibi unusquisqueinte-
grum habeat, nec omnes enim Origenis peregrina-
tiones litteris l‘uisse traditas existimo, cum ipse
doceat. Qua: hoc ergo locu, et alibi passim dubitau-
ter proponuntur a uobis, sic lector accipiat tanquam
meras conjecturas, aliqua, si forte, verisimilitudine
constet_aliam ex his editionihus Hieriehuute fuisse
repertam temporibus Caracallae, aliam Nicopoli iut-
pe'rante Alexandro, certe Hiericltuntiua editio quum
esse debet, Nicopolitaua vero sexta; siquide'uflba'
hita temporum, quibus involuta sunt, ratione, fliam
quintam:aliatn'sextatn ab Origene vocatam fuisse
scribit idem Epiphauiusg ξ _ _ ,, .
(50) Ν icopolitanant editionem nactuntfnisseflrigf-
nent credibile est. Caraeallaz, inquit Epiphaniusfllib.
qni'imperavit (ianos tv. Secutus est Alexander [mff
Mamnta'a: annis λιιι. In medio temporum illorum. ιν
μέσῳ τῶν χρόνων τούτων, editio sexta, qua? ιι lli“