PG 17, col. 662
siæ postremo communione segregare. Narrat quippe
Photius cod. 118, geminam adversus eum coactam
fuisse synodum; quarum prior episcopis aliquot et
presbvteris conlata, eum docendi munere abdican-
dum et Alexandria pellendum sanxit, presbyterii
dignitatem non abstulit; altera a Demetrio ax ali-
quot Ægypti episcopis coacta sacerdotii quoque ho-
nore exuendum decrcvit. Huic Demetrii decreto
consensisse universum orbemææ, excepta Palæstina,
Arabia, Phænicia et Achaia testificatur Hierony-
mus lib. n in Ruin., cap. ὄ, nec propter dogmatum
novitatem, erroresve, sed invidia laudem virtutis
ejus fuisse obtritam. Auctor quoque idem ipse est,
non presbyterio solum Origenem a Demetrio esse
suhmotum, sed Ecclesiæ etiam societate prohibitum,
consentientibus in id sacerdotibus; ut mihi verisi-
mile fiat in synodo a Demetrio collecta sancitum
quoque illud fuisse. Sed jam antea patria excesse-
rat cum coiit Demetriana illa synodus, quemadmo-
dum dicemus paulo post. Ita Achaia reversus Ale-
xandriam Adamantius jam presbyter, pristinisque
intentus studiis, a proprio episcopo sibi primum
favente, deinde clam invidente, tum maximis ad
invidiamu odii factis accessionibus galam infenso
agitatus, tandem defessus malis injuriæ concessit,
patriisque sedibus excedere coactus est. Evsilium
quippe ipsi decernente syuodo, quod sibi præsen-
tiebat esse faciendum vel ingratiis, sponte admiἐ-
tere maluit : cum præsertim ingravescentem invi-
diam ferre non posset. Sic enim conciliandi sunt
qui jactnt sponte abiisse ipsum, cum iis qui patrίὰ
expulsum et exterminatum fuisse volunt.
XIII. (54) Aliam exsilii hujus causam affett Epi-
phanius hær. 64, cap. 2, aitque eximia fiorentem
eruditionis ac sanctitatis laude Origenem, magi-
philus. Bujus historiæ mentionem utique fecisses
Vincentius Lirinensis; neque si vera fuisset, Por-
phyrius, qui reluctante licet veritste Ammonium
Cnristianis eripuit, Origenem eis reliquisset.2 Quis
facile sibi persuadeat magistratus et prælectos Ale-
xandrinos (id enim eis, non seditiosæ plebi tribuit
Epiphanius) Alexandro imperante Christianisque
rebus favente, ausos esse tam horrendam vim Ori-
geni inferre, viro tunc temporis celeberrimo, quem
et noverat, et plurimi faciebat Mamamæa imperato-
ris mster potentissima? Videtur existimasse Εpi-
phanius id contigisse, furente aliqua persecutione,
siquidem Origenem ait confessorum martyrumque,
qui illis temporibus erant, judicio ab Ecclesia de-
jectum esse. Verum vix ullus reperitur martyr eo
ipso tempore quo Alexandria recessit Origenes. Jm
enim a viginti fere annis nemo persecutionis scin-
tillam viderat. Uuum saltem Huetius proferre de-
buerat martyrem quem Alexandro imperante Ale.
xandriæ passum esse certa et indubitata tradant
monimenta. Nicetas, Nicephorus, aliique recentiores
Græci hunc Orgenislapsum ad Decii persecutionem
rejiciunt. R. IP. Pagius pag. 25t,ῇ 8, non aliam uti-
que sibi ineundam viam duxit, eamque sb Epipha-
nio disertis verbis indicari ait; sed incidit in Scgl-
lam cupiens vitare Chargbdim, uti invicte probat
Huetius inlra cap. 4, num.«. 3s Quod si ut expro-
brantium ludibriis sese substraheret, sponte Ale-
xandriam rehquit et in Palæstinam secessit Orige-
ncs, uit narrat Epiphanius, ergo falsum est ipsum a
Photius cod. 118, geminam adversus eum coactam
fuisse synodum; quarum prior episcopis aliquot et
presbvteris conlata, eum docendi munere abdican-
dum et Alexandria pellendum sanxit, presbyterii
dignitatem non abstulit; altera a Demetrio ax ali-
quot Ægypti episcopis coacta sacerdotii quoque ho-
nore exuendum decrcvit. Huic Demetrii decreto
consensisse universum orbemææ, excepta Palæstina,
Arabia, Phænicia et Achaia testificatur Hierony-
mus lib. n in Ruin., cap. ὄ, nec propter dogmatum
novitatem, erroresve, sed invidia laudem virtutis
ejus fuisse obtritam. Auctor quoque idem ipse est,
non presbyterio solum Origenem a Demetrio esse
suhmotum, sed Ecclesiæ etiam societate prohibitum,
consentientibus in id sacerdotibus; ut mihi verisi-
mile fiat in synodo a Demetrio collecta sancitum
quoque illud fuisse. Sed jam antea patria excesse-
rat cum coiit Demetriana illa synodus, quemadmo-
dum dicemus paulo post. Ita Achaia reversus Ale-
xandriam Adamantius jam presbyter, pristinisque
intentus studiis, a proprio episcopo sibi primum
favente, deinde clam invidente, tum maximis ad
invidiamu odii factis accessionibus galam infenso
agitatus, tandem defessus malis injuriæ concessit,
patriisque sedibus excedere coactus est. Evsilium
quippe ipsi decernente syuodo, quod sibi præsen-
tiebat esse faciendum vel ingratiis, sponte admiἐ-
tere maluit : cum præsertim ingravescentem invi-
diam ferre non posset. Sic enim conciliandi sunt
qui jactnt sponte abiisse ipsum, cum iis qui patrίὰ
expulsum et exterminatum fuisse volunt.
XIII. (54) Aliam exsilii hujus causam affett Epi-
phanius hær. 64, cap. 2, aitque eximia fiorentem
eruditionis ac sanctitatis laude Origenem, magi-
philus. Bujus historiæ mentionem utique fecisses
Vincentius Lirinensis; neque si vera fuisset, Por-
phyrius, qui reluctante licet veritste Ammonium
Cnristianis eripuit, Origenem eis reliquisset.2 Quis
facile sibi persuadeat magistratus et prælectos Ale-
xandrinos (id enim eis, non seditiosæ plebi tribuit
Epiphanius) Alexandro imperante Christianisque
rebus favente, ausos esse tam horrendam vim Ori-
geni inferre, viro tunc temporis celeberrimo, quem
et noverat, et plurimi faciebat Mamamæa imperato-
ris mster potentissima? Videtur existimasse Εpi-
phanius id contigisse, furente aliqua persecutione,
siquidem Origenem ait confessorum martyrumque,
qui illis temporibus erant, judicio ab Ecclesia de-
jectum esse. Verum vix ullus reperitur martyr eo
ipso tempore quo Alexandria recessit Origenes. Jm
enim a viginti fere annis nemo persecutionis scin-
tillam viderat. Uuum saltem Huetius proferre de-
buerat martyrem quem Alexandro imperante Ale.
xandriæ passum esse certa et indubitata tradant
monimenta. Nicetas, Nicephorus, aliique recentiores
Græci hunc Orgenislapsum ad Decii persecutionem
rejiciunt. R. IP. Pagius pag. 25t,ῇ 8, non aliam uti-
que sibi ineundam viam duxit, eamque sb Epipha-
nio disertis verbis indicari ait; sed incidit in Scgl-
lam cupiens vitare Chargbdim, uti invicte probat
Huetius inlra cap. 4, num.«. 3s Quod si ut expro-
brantium ludibriis sese substraheret, sponte Ale-
xandriam rehquit et in Palæstinam secessit Orige-
ncs, uit narrat Epiphanius, ergo falsum est ipsum a