PG 18, col. 489
ergo Sedulius Carmen Paschale non uno volumine
conclusum, sed in certas chartulas dispersum. Quod
enim alibi legiturinter chartulas dispersum, innueret, _
Carmen inter plures alias chartulas Sedulii disper-
sum delituisse, quod minus verum puto. Pergit n0-
ster codex Reg. 1. quod recollectam, adunatum, atque
ad onmem elegantiam divulgatum est. Alii pro aduna-
tum habent adornatum ; sed melius videtur adunatum :
cum enim carmen in certas chartulas esset dispersum,
ASIeriusillud recollegitmdunatit, etc. Quamvis autem
legere velis adornavit, tamen hoc verbum, uti et se- Β rit, aut direxerit. Ad :etatem autem Sedulii, qui
quentia ad outuemelegautiamintelligenda sunt de or-
natu et elegantia codicis aut voluminis, non quod
Asterius in Sedulii verbis mutandis, aliquid sibi li-
cere existimaverit. lpse enim in epigrammate de se
solum ait : Cujus ope et cura edita sunt populis. Col-
lectum igitur Carmen Paschale ex multis chartulis,
,et in unum corpus redactum, atque eleganterde-
scriptum, ab Asterio editum fuit populis, sive divul-
gatum. Cura etiam Asterii videtur fuisse, ut carmen
correctum ederetur.
1-11. 1η nominibus ejus exprimendis exemplaria
vetera non satis conveniunt. Videntnrhaac esse prte-
ferenda, Tui-cius Rufius Asterius : pro Turcius alii ha-
bent Turtius, aut Tertius : pro [iu/ius alii Rufl'us, aut
Rufus, aut Russius. ιιι mss. codicibus 75 Sedulii, (ἶ tionem suam Sedulii adornavit : prtesertim quia in
uti in ipso epigrammate constanter legitur Asterius,
excepto codice bibliothecae Mediceze, in quo titulus
exhibet Austerio : in aliis documentis aliquando
Austerius, aliquando Asterius, aliquando Aterius, ali-
quando Austurius, aliquando Asturius, aliquando Asty -
rius, aliquando Hasterius, nisi diversa hazccogno-
mina statuamus, quod nonnulli volunt. Turciorum
nomen clarum olim fuit, ut ex veteribus inscriptio-
nibus, aliisque monumentis patet : pro quo nonnum-’
quam scribitur Turgius eo errore, quo szepe (ἶ 1η G
mutatur; apud alios invenias Turcicus, etC urtius Rufus
Apronianus , quia scilicet inscriptiones aliqua: male
descriptae sunt. Panuinius l. ιιι Fast. ad ann. 494 no-
minat Turcium Secundum Asterium : sed per errorem
Secundi nomen intrusit. De gente Turcia Aproniana
Asteria disseritNorisius Cenotaph. Pisan. dissert. 4, et
Muratorius dissert. 1 ad Paulin. carm. Cognomen Rufi
in multis familiis romanis reperitur: dequo ita Quin-
tilianus. l. ι, c. 4, al. ’ἵε Scrutabitur origines nominum,
ut quas ea: habitu corporis Cicerones, Rufos , Longosque
fecerunt. Hinc contra orthographiam videtur scribere
[lu/fus. Ex nominibus, prmnominibus, et cognomi-
nibus plura gentilitia numina propagata sunt, ut De-
cimii, Sextii, Tullii, Quinctii. llinc potius praeferen-
dum est Rufii nomen cum multis codicibus, quam
Rufi cum aliis. In inscriptione Virgiliani codicis Me-
dicei, mox num. 145 proferenda,clara sunt lucc tria
nomina Turdus Rufius Apronianus.
PATROL. XIX.
conclusum, sed in certas chartulas dispersum. Quod
enim alibi legiturinter chartulas dispersum, innueret, _
Carmen inter plures alias chartulas Sedulii disper-
sum delituisse, quod minus verum puto. Pergit n0-
ster codex Reg. 1. quod recollectam, adunatum, atque
ad onmem elegantiam divulgatum est. Alii pro aduna-
tum habent adornatum ; sed melius videtur adunatum :
cum enim carmen in certas chartulas esset dispersum,
ASIeriusillud recollegitmdunatit, etc. Quamvis autem
legere velis adornavit, tamen hoc verbum, uti et se- Β rit, aut direxerit. Ad :etatem autem Sedulii, qui
quentia ad outuemelegautiamintelligenda sunt de or-
natu et elegantia codicis aut voluminis, non quod
Asterius in Sedulii verbis mutandis, aliquid sibi li-
cere existimaverit. lpse enim in epigrammate de se
solum ait : Cujus ope et cura edita sunt populis. Col-
lectum igitur Carmen Paschale ex multis chartulis,
,et in unum corpus redactum, atque eleganterde-
scriptum, ab Asterio editum fuit populis, sive divul-
gatum. Cura etiam Asterii videtur fuisse, ut carmen
correctum ederetur.
1-11. 1η nominibus ejus exprimendis exemplaria
vetera non satis conveniunt. Videntnrhaac esse prte-
ferenda, Tui-cius Rufius Asterius : pro Turcius alii ha-
bent Turtius, aut Tertius : pro [iu/ius alii Rufl'us, aut
Rufus, aut Russius. ιιι mss. codicibus 75 Sedulii, (ἶ tionem suam Sedulii adornavit : prtesertim quia in
uti in ipso epigrammate constanter legitur Asterius,
excepto codice bibliothecae Mediceze, in quo titulus
exhibet Austerio : in aliis documentis aliquando
Austerius, aliquando Asterius, aliquando Aterius, ali-
quando Austurius, aliquando Asturius, aliquando Asty -
rius, aliquando Hasterius, nisi diversa hazccogno-
mina statuamus, quod nonnulli volunt. Turciorum
nomen clarum olim fuit, ut ex veteribus inscriptio-
nibus, aliisque monumentis patet : pro quo nonnum-’
quam scribitur Turgius eo errore, quo szepe (ἶ 1η G
mutatur; apud alios invenias Turcicus, etC urtius Rufus
Apronianus , quia scilicet inscriptiones aliqua: male
descriptae sunt. Panuinius l. ιιι Fast. ad ann. 494 no-
minat Turcium Secundum Asterium : sed per errorem
Secundi nomen intrusit. De gente Turcia Aproniana
Asteria disseritNorisius Cenotaph. Pisan. dissert. 4, et
Muratorius dissert. 1 ad Paulin. carm. Cognomen Rufi
in multis familiis romanis reperitur: dequo ita Quin-
tilianus. l. ι, c. 4, al. ’ἵε Scrutabitur origines nominum,
ut quas ea: habitu corporis Cicerones, Rufos , Longosque
fecerunt. Hinc contra orthographiam videtur scribere
[lu/fus. Ex nominibus, prmnominibus, et cognomi-
nibus plura gentilitia numina propagata sunt, ut De-
cimii, Sextii, Tullii, Quinctii. llinc potius praeferen-
dum est Rufii nomen cum multis codicibus, quam
Rufi cum aliis. In inscriptione Virgiliani codicis Me-
dicei, mox num. 145 proferenda,clara sunt lucc tria
nomina Turdus Rufius Apronianus.
PATROL. XIX.