PG 18, col. 732
Auctoremque sebuens per tartara mundus abiret.
250 Sed pietas immensa vagas properabat ad um-
[bras,
Perdita restituens , non consistentia perdens'.
340 Nulla tamen tanti metuerunt signa pe-
[ricli,
› Qui Dominum lixere cruci, quin insuper haustum
OPUS PASCHALE.
tellus sine clade tunc astitit, omnibus contremcus
fundamentis, qua: talia seutiebat admitti, mundique
rata venisse iam liuent, dubio pependit natura sub
deus, omnem protinus molem secum jugiterinclina-
ret in mortem, atque proprium comitatus auctorem.
princeps in chaos mundus afflueret; Sed illa pietas
divinitatis immensa properabat clementer ad tat-
tara, quo perdita restitueret, non instituta deperde-
ret. Cumque talia cernerent evenire pericula, qui
Dominum ligno crucis alfixerant, nequaquam expa-
SCHOLIA.
in Sedulio. Interea sequamur codicem Bartbii nte-
tuerunt. non unnen ejus interpretationem, metuerant
cernere uultum Christi morientis, sed potius vultum,
seu faciem orbis, eclipsi, et luctibus tristis. ν χ
258. Vet. l, (retaque, ciirrige (territa. ln Repl et ξ
Ιαία factum la’tata. ,
244. Utb., atra sepulcri, quod ferri potest.
245. Aldus, Terrae motum horrendum {uisse in
morte Domini. Meus, Terra tremuit. Schedre’ l’oelm.,
Non tellus; inultus, Nec tellus. Varius usus hujus
phrasis sine clade observari potest in indice verbo-
rum Dracmttii.
247. Barthius malebat obitum pro modummb-
stant \etert‘s libri. Modus supremus est lituis Uilt- η
mus, seu terminus mensurae. In prosa est termino
dubio.
250. Vat. l male trajicit, prius Perdita , tum Sed
pietas. Pltrasi portica umbras vagas vocat defuncto-
rum animas. Non ergo dubitari'potest, quin Srdu-
lius Christi descensum ad inferos clare astruat. Ne-
brissettsis ait, umbras vorari vagas, quia poeta: tiu-
gebzint, animas per inferos vagari. Rectius puto.
animus dici uagas. quasi vagantes, et errautrs a pa-
tria cretesu :quod ittttuitvers. seq., Perdita restituent.
25L Reg. 5, llrb., Meus, Rom.. Alb.,' ΑΜ.. m-
stituens, sed non consistentia, quod pessimum di. tt : ξ
et revera obstat lex taetri. At Parrhasius it'\'i di - ί
crimine a caeteris exhibet restituens . sed non (οπο i
stantia perdens. lt. e., non perdens constantia, sitcf
cottsistetttia. Cellaritts, et VWopkcnsius hailuciuati
sunt, putantes, Sedulii mentem esse, perdent nos
consistentia, lt. e.,crimina, ea, qua: ει Deo nonin-
S'ittlln, autcreata sunt. Aliud» hic agit Sedulius {.le-
pavit natura, ne mundus periret. lteponit Sedulius;
Christus ad tartara properabat, itori u_t mundum.
et ea , tntae consistebant, perderet, sed ut restitui“-
rct perdita.
252. Meus, Areto potatur. Ald., Acetum porrectam
sitienti Domino. Vat. Ι, timuerunt; alii, nutrierunt.
quo spectant menda in Rom. meruerunt, etin meo
Codice mutuerunt. ν _
fini,- recte factum quin.
l
250 Sed pietas immensa vagas properabat ad um-
[bras,
Perdita restituens , non consistentia perdens'.
340 Nulla tamen tanti metuerunt signa pe-
[ricli,
› Qui Dominum lixere cruci, quin insuper haustum
OPUS PASCHALE.
tellus sine clade tunc astitit, omnibus contremcus
fundamentis, qua: talia seutiebat admitti, mundique
rata venisse iam liuent, dubio pependit natura sub
deus, omnem protinus molem secum jugiterinclina-
ret in mortem, atque proprium comitatus auctorem.
princeps in chaos mundus afflueret; Sed illa pietas
divinitatis immensa properabat clementer ad tat-
tara, quo perdita restitueret, non instituta deperde-
ret. Cumque talia cernerent evenire pericula, qui
Dominum ligno crucis alfixerant, nequaquam expa-
SCHOLIA.
in Sedulio. Interea sequamur codicem Bartbii nte-
tuerunt. non unnen ejus interpretationem, metuerant
cernere uultum Christi morientis, sed potius vultum,
seu faciem orbis, eclipsi, et luctibus tristis. ν χ
258. Vet. l, (retaque, ciirrige (territa. ln Repl et ξ
Ιαία factum la’tata. ,
244. Utb., atra sepulcri, quod ferri potest.
245. Aldus, Terrae motum horrendum {uisse in
morte Domini. Meus, Terra tremuit. Schedre’ l’oelm.,
Non tellus; inultus, Nec tellus. Varius usus hujus
phrasis sine clade observari potest in indice verbo-
rum Dracmttii.
247. Barthius malebat obitum pro modummb-
stant \etert‘s libri. Modus supremus est lituis Uilt- η
mus, seu terminus mensurae. In prosa est termino
dubio.
250. Vat. l male trajicit, prius Perdita , tum Sed
pietas. Pltrasi portica umbras vagas vocat defuncto-
rum animas. Non ergo dubitari'potest, quin Srdu-
lius Christi descensum ad inferos clare astruat. Ne-
brissettsis ait, umbras vorari vagas, quia poeta: tiu-
gebzint, animas per inferos vagari. Rectius puto.
animus dici uagas. quasi vagantes, et errautrs a pa-
tria cretesu :quod ittttuitvers. seq., Perdita restituent.
25L Reg. 5, llrb., Meus, Rom.. Alb.,' ΑΜ.. m-
stituens, sed non consistentia, quod pessimum di. tt : ξ
et revera obstat lex taetri. At Parrhasius it'\'i di - ί
crimine a caeteris exhibet restituens . sed non (οπο i
stantia perdens. lt. e., non perdens constantia, sitcf
cottsistetttia. Cellaritts, et VWopkcnsius hailuciuati
sunt, putantes, Sedulii mentem esse, perdent nos
consistentia, lt. e.,crimina, ea, qua: ει Deo nonin-
S'ittlln, autcreata sunt. Aliud» hic agit Sedulius {.le-
pavit natura, ne mundus periret. lteponit Sedulius;
Christus ad tartara properabat, itori u_t mundum.
et ea , tntae consistebant, perderet, sed ut restitui“-
rct perdita.
252. Meus, Areto potatur. Ald., Acetum porrectam
sitienti Domino. Vat. Ι, timuerunt; alii, nutrierunt.
quo spectant menda in Rom. meruerunt, etin meo
Codice mutuerunt. ν _
fini,- recte factum quin.
l