PG 19, col. 114
porum, es non sine inquisitione recipienda esse A quadraginta tres myriades et duo millia mmnnorum
conlari dictitant.
9. Τandem ex prædictis, plane ibi exploratum
fiet, si modo versm doctrinam consideraveris,
Xisuthrum eumdem esse hominem. qui ab Hebrxis
Noachus vocatur (5), in cujus ætatem incidit ma-.
gnum illud dlluvium : cujus sane dilueii Polyhisto-
ris quoque historia notionem præbet. ls enim hoc
pacto de illo scribit.
cAbeT m.
· Alecandri Polyhistoris de diluviο. Εr eodem, de
euo dictum est, libro.
1. Defuncto, inquit, Otiarte, filium hujus Xisn-
thrum tenuisse regnum saris octodecim, sub eooue
intervallum significant (1). Namque etiam apud magnum diluvium esse conlatum. Sic autem accu-
priscos Ægyptios ʼlunares dicebantur anni: nem-ῇ ratius narrationem scripto persequitur. Κρόνον
(Saturnum) ait,illi in somnio prædixisse (qui Sα-
turnus Jovis genitor fertur, et ab aliis dicitur Χρό-
νoς (tempus) die quinta decima mensis Daesii ( qui
est mareri (4) Maius) fore ut homines a diluvio
perirent. Mandavisse itaque ut libros omnes, pri-
mos nimirum medios et ultimos, terræ infossos in
solis urbe Sipparis poneret : tum navim strueret,
eamque cum consanguineis charisque familiaribus
conscenderet: congestisque illuc esculentis atque
poculentis, inductis etiam helluis et volatilibus ac
quadrupedibus cunctaque supellectile, paratus
esset ad navigandum. Quærenti autem quonam cur-
sus dirigendus esset? respondisse, ad deos, ad
sctibuntur, a primo, qui apud eos fertur, homine orandum quo hominibus bene esset. Eum vero
nsque ad diluvium (2). Sed enim Hebræorum histo. haud recusasse quominus navigium compingeret,
ia decem ætatum annos intra numerum duorum longum stadia quinque (5), latum duo : cuncta,
ere millium cogit; Assyrii vero dum minutatim quæ mandata sibi fuerant, efficienda curassæ:
eonsequenterque ætates perscribunt, harum quidem uxorem, filios charosque familiares eodem intro-
hent; sedtempora non item : nam decem ætates 2. lngruente demum diluvio ct mox decrescente,
centum viginti saros complecti aiunt; tum ab his misisse Xisuthrum quædam volatilia, quæ cum
() Οἱ γὰρ παρʼ αὐτοῖς παλαιότατοι σεληναίουςἔφασκον εἶναι. ἤγουν μηνιαίους τοὺς ἐνιαυτοὺς ἐξ ἡμερῶν
τριάκοντα συνεστωτας· οἱ δὲ μετὰ τούτους ἡμίθεοι ὥρας ἐκάλουν τοὺς ἐνιαυτοὺς τοὺς τριμηναίους. Καὶ ταῦτα
(77) Λέγει ὁ αὐτὸς Ἀλέξανδρος, ὡς ἀπὸ τῆς γραφῆς τῶν Χαλδαίων, οὕτως.
1. Ἀρδάτου τελευτήσαντος, τὸνυἰὸν αὐτοῦ Sίσουθρον βασιλεῦσαι σάρους ὀκτωκαίδεκα· ἐπὶ τοῦτον μέγαν κα-
τακλυσμὸν γενέσθαι· ἀναγεγράφθαι δὲ τὸν λόγον οὕτως. Τὸν Κρόνον αὐτῷ κατὰ τὸν ὕπνον ἐπιστάντα φάναι,
μηνὸς δαισίου πέμπτῃ καὶ δεκάτῃ τοὺς ἀνθρώπους ὑπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ φθαρήσεσθαι. Κελεῦσαι ουν δια-
γραμμάτων πάντων ἀρχὰς καὶ μέσα καὶ τελευτὰς ὀρύξαντα θεῖναι ἐν πόλει ἡλίου Σιππάροις, καὶ ναυπηγη-
σάμενον σκάφος ἐμβῆναι μετὰ τῶν συγγενῶν καὶ ἀναγκαίων φίλων· ἐνθέσθαι δὲ ββρώματα καὶ πόματα, ἐμ-
βαμεῖν δὲ καὶ ζῶα πτηνὰ καὶ τετράποδα, καὶ πάντα εὐτρεπισάμενον πλεῖν. Ἐρωτώμενον δὲ ποῦ πλεῖ; φάναι
πρὸς τοὺς θεοὺς, εὐξάμενον ἀνθρώποις ἀγαθὰ γενέσθαι. Τὸν δὲ οὐ παρακούσαντα, ναυπηγήσαντα σκάφος, τὸ
μὲν μῆκος σταδίων πέντε, τὸ δὲ πλάτος σταδίων δύο· τὰ δὲ συνταχθέντα πάνια συνθέσθαι, καὶ γυκαῖκα καὶ
2. ενομένου δὲ τοῦ κατακλυσμοῦ, καὶ εὐθέως λήξαντος, τῶν ὀρνέων τινὰ τὸν Χίσουθρον ἀφιέναι· τὰ δὲ οὐ
τροφὴν εὐρόντα οὕτε τόπον ὅπου καθίσαι, πάλιν ἐλθεῖν εἰς τὸ πλοῖον. Τὸν δὲ ἔίσουθρον πάλιν μετά τινας ἡμέ-
: Ταῦτα τ
(2) Vide inferius cap. 16, 8.
(3) Id confirmat etiam Chorenensis Hisι. ι, 3.
(4) Glossa hæc est Armeniaci interpretis. Suidas
ait Junium apud Macedones fuisse Δαίσιον. Hoc
pacto nsanEn, qui est Armeniorum mensis decimus,
Junio responderet. Cum tamen Armeniaci menses
in vetere Κalendario constent triginta omnino die-
bus, ideoque quotannis quinque aut sex supersint
dies, prætereaque sex horæ; rationes mensium
Armeniacorum et Romanorum processu temporis
immutari necesse est.
(5) Cod. Arm., quindecim.
conlari dictitant.
9. Τandem ex prædictis, plane ibi exploratum
fiet, si modo versm doctrinam consideraveris,
Xisuthrum eumdem esse hominem. qui ab Hebrxis
Noachus vocatur (5), in cujus ætatem incidit ma-.
gnum illud dlluvium : cujus sane dilueii Polyhisto-
ris quoque historia notionem præbet. ls enim hoc
pacto de illo scribit.
cAbeT m.
· Alecandri Polyhistoris de diluviο. Εr eodem, de
euo dictum est, libro.
1. Defuncto, inquit, Otiarte, filium hujus Xisn-
thrum tenuisse regnum saris octodecim, sub eooue
intervallum significant (1). Namque etiam apud magnum diluvium esse conlatum. Sic autem accu-
priscos Ægyptios ʼlunares dicebantur anni: nem-ῇ ratius narrationem scripto persequitur. Κρόνον
(Saturnum) ait,illi in somnio prædixisse (qui Sα-
turnus Jovis genitor fertur, et ab aliis dicitur Χρό-
νoς (tempus) die quinta decima mensis Daesii ( qui
est mareri (4) Maius) fore ut homines a diluvio
perirent. Mandavisse itaque ut libros omnes, pri-
mos nimirum medios et ultimos, terræ infossos in
solis urbe Sipparis poneret : tum navim strueret,
eamque cum consanguineis charisque familiaribus
conscenderet: congestisque illuc esculentis atque
poculentis, inductis etiam helluis et volatilibus ac
quadrupedibus cunctaque supellectile, paratus
esset ad navigandum. Quærenti autem quonam cur-
sus dirigendus esset? respondisse, ad deos, ad
sctibuntur, a primo, qui apud eos fertur, homine orandum quo hominibus bene esset. Eum vero
nsque ad diluvium (2). Sed enim Hebræorum histo. haud recusasse quominus navigium compingeret,
ia decem ætatum annos intra numerum duorum longum stadia quinque (5), latum duo : cuncta,
ere millium cogit; Assyrii vero dum minutatim quæ mandata sibi fuerant, efficienda curassæ:
eonsequenterque ætates perscribunt, harum quidem uxorem, filios charosque familiares eodem intro-
hent; sedtempora non item : nam decem ætates 2. lngruente demum diluvio ct mox decrescente,
centum viginti saros complecti aiunt; tum ab his misisse Xisuthrum quædam volatilia, quæ cum
() Οἱ γὰρ παρʼ αὐτοῖς παλαιότατοι σεληναίουςἔφασκον εἶναι. ἤγουν μηνιαίους τοὺς ἐνιαυτοὺς ἐξ ἡμερῶν
τριάκοντα συνεστωτας· οἱ δὲ μετὰ τούτους ἡμίθεοι ὥρας ἐκάλουν τοὺς ἐνιαυτοὺς τοὺς τριμηναίους. Καὶ ταῦτα
(77) Λέγει ὁ αὐτὸς Ἀλέξανδρος, ὡς ἀπὸ τῆς γραφῆς τῶν Χαλδαίων, οὕτως.
1. Ἀρδάτου τελευτήσαντος, τὸνυἰὸν αὐτοῦ Sίσουθρον βασιλεῦσαι σάρους ὀκτωκαίδεκα· ἐπὶ τοῦτον μέγαν κα-
τακλυσμὸν γενέσθαι· ἀναγεγράφθαι δὲ τὸν λόγον οὕτως. Τὸν Κρόνον αὐτῷ κατὰ τὸν ὕπνον ἐπιστάντα φάναι,
μηνὸς δαισίου πέμπτῃ καὶ δεκάτῃ τοὺς ἀνθρώπους ὑπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ φθαρήσεσθαι. Κελεῦσαι ουν δια-
γραμμάτων πάντων ἀρχὰς καὶ μέσα καὶ τελευτὰς ὀρύξαντα θεῖναι ἐν πόλει ἡλίου Σιππάροις, καὶ ναυπηγη-
σάμενον σκάφος ἐμβῆναι μετὰ τῶν συγγενῶν καὶ ἀναγκαίων φίλων· ἐνθέσθαι δὲ ββρώματα καὶ πόματα, ἐμ-
βαμεῖν δὲ καὶ ζῶα πτηνὰ καὶ τετράποδα, καὶ πάντα εὐτρεπισάμενον πλεῖν. Ἐρωτώμενον δὲ ποῦ πλεῖ; φάναι
πρὸς τοὺς θεοὺς, εὐξάμενον ἀνθρώποις ἀγαθὰ γενέσθαι. Τὸν δὲ οὐ παρακούσαντα, ναυπηγήσαντα σκάφος, τὸ
μὲν μῆκος σταδίων πέντε, τὸ δὲ πλάτος σταδίων δύο· τὰ δὲ συνταχθέντα πάνια συνθέσθαι, καὶ γυκαῖκα καὶ
2. ενομένου δὲ τοῦ κατακλυσμοῦ, καὶ εὐθέως λήξαντος, τῶν ὀρνέων τινὰ τὸν Χίσουθρον ἀφιέναι· τὰ δὲ οὐ
τροφὴν εὐρόντα οὕτε τόπον ὅπου καθίσαι, πάλιν ἐλθεῖν εἰς τὸ πλοῖον. Τὸν δὲ ἔίσουθρον πάλιν μετά τινας ἡμέ-
: Ταῦτα τ
(2) Vide inferius cap. 16, 8.
(3) Id confirmat etiam Chorenensis Hisι. ι, 3.
(4) Glossa hæc est Armeniaci interpretis. Suidas
ait Junium apud Macedones fuisse Δαίσιον. Hoc
pacto nsanEn, qui est Armeniorum mensis decimus,
Junio responderet. Cum tamen Armeniaci menses
in vetere Κalendario constent triginta omnino die-
bus, ideoque quotannis quinque aut sex supersint
dies, prætereaque sex horæ; rationes mensium
Armeniacorum et Romanorum processu temporis
immutari necesse est.
(5) Cod. Arm., quindecim.