PG 2, col. 152
In English: The Clementine Homilies 3.62 · The Clementine Homilies 3.63 · The Clementine Homilies 3.64
πάντως καὶ περιπεσεῖν ⁹⁷ ἔχουσιν.
LXII. Ἀλλ’ ἔτι μὴν πειθέτω τὰ παρ’ ὀφθαλμοῖς τιθέμεο
ια ⁹⁸,πῶς νῦν πολλῶν κατᾶ πᾶσαν τὴν γῆν ὄντων βασι-
λέων συνεχῶς πόλεμοι γίνονται. Ἔχει γάρ ἕκαστος πρό-
φασιν εἰς πόλεμον τὴν ἐτέρου ἀρχὴν. Ἐὰν δὲ εἷς τοῦ
παντὸς ἡγεμὼν, οῦ ετίνεκεν πολεμεῖ ούκ ἔχων ἀίδιον
τήν εἷ’ρήνην ἔχει. Πέρας γοῦν 6 Θεὸς τοῖς καταξιου-
μένοις αἰωνίου ζωῆς ἕνα έν τῷ τότε αἰῶνι βασιλέα τοῦ
παντὸς καθίστησιν, τίνα αἰτίᾳ μοναρχίας ἄπτωτος
εἰρήνη γένηται '9. Χρή οὗν ένί τινι ὡς ὁδηγῷ τοὺς
πάντας ἕπεσθαι, ὡς εἰκόνα Θεοῦ προτιμῶντας, τὸν δὶ
ὁδηγὸν εἶναι τῆς εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν εἰσιούσης εἰσό-
ἴου έπιστή μονα.
LXIII. Τίνα δὲ ἄλλον αἱρήσομαι τῶν παρόντων, ἥ
Ζακχαῖον, πρὸς ua ’ὸν καὶ 6 Κύριος ἡμῶν ¹⁰⁰ εἰσ-
ιὼν ἀνεπαύσατο, τοῦ σώζεσθαι κρίνας ἄξιον εἶναι;
Καὶ τοῦτο εἰπὼν, παρεστῶτι τῷ Ζακχαίῳ ἐπιϐα-
λὼν τήν χεῖρα, ἐϐιάζετο ἐπὶ τήν αὐτοῦ καθε-
σθῆναι καθέδραν. Ὁ δὲ Ζακχαῖος προσπεσὼν τοῖς
ποσὶν αὐτοῦ ἐδέετο, ὅπως τοῦ ἄρχειν αὐτὸν ἀπολύσῃ,
μετά τοῦ ὑπισχνεῖσθαι καὶ λέγειν, ὅτι ὁπόσα ποτὶ χρή
τὸν ἄρχοντα ποιεῖν, ποιήσω, μόνον μοι τὸ δνομα
τοῦτο μή ἔχειν χάρισαι· εὐλαϐοῦμαι γὰρ rd τῆς
ἀρχῆς ἐνδύσασθαι ὄνομα· πικροῦ γὰρ φθόνου καὶ
κινδύνου γέμει.
LXIV. Καὶ 6 Πέτρος ἔφη· Εἰ τοῦτο εὐλαϐῇ, ἄρχων
μὲν μή καλοῦ, ἀλλὰ ὁ καθεστὼς, τοῦτο τοῦ Κυρίου
δεδωκότος λέγεσθαι, τῷ εἰπεῖν’ Μακάριος 6 ἄνθρω-
πος ἐκεῖνος, ὃν καταστήσει ὀ κύριος αὐτοῦ ἐπὶν
τῆς θεραπείας τῶν συνδούλων αὐτοῦ. Εἰ δὲ παν-
τελῶς ού θέλεις γνωσθῆναι ὅτι ἐξουσίαν διοικήσεως
ἔχεις, ἀγνοεῖν μοι ἔοικας, ὅτι ἡ ὁμολογουμένη τοῦ
προκαθεζομένου ἐξουσία πολύ τι δύναται πρὸς δυσω-
πίαν τοῦ πλήθους. Ὠς ¹ γὰρ εἰληφότι τήν ἐξουσίαν
ἕκαστος πείθεται, ὡς μεγάλην ἀνάγκην τήν συνεί-
δησιν ἔχων. Τί δὲ οὐχὶ καὶ ἀσφαλῶς γινώσκεις, ὅτι
οὐχ ὡς οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν ἄρχειν ἔχεις, ἀλλ’ ὠς
δοῦλος αὐτοῖς ὑπηρετῶν, ὠς πατὴρ ἀδικουμένοις ³,
ὠς ἰατρὸς ἐπισκεπτόμενος, ὠς ποιμήν φυλάσσων,
συνελὼν ἐρῶ, τὰς πάσας ύπὶρ τῆς αὐτῶν σωτηρίας
φροντίδας ἔχωνς Ὅτι οἷέι ἀγνοεῖν με, σ’ίους καμά-
τους ἀναδέξασθαί σε βιάζομαι, ὐπο ὅχλων κρίνεσθαί
’114 σε ἀξιῶν, οἷς ἀρέσαι τινὰ ἀμήχανον ; Θεῷ δὲ ὦ
πράττοντα ³ δυνατώτατον. Διὸ δέομαι προθύμως ἀναο
δέξασθαι, διὰ Θεὸν ⁴, διὰ Χριστὸν, ὑπὲρ τῆς ἀδελφῶν
LXII. Ἀλλ’ ἔτι μὴν πειθέτω τὰ παρ’ ὀφθαλμοῖς τιθέμεο
ια ⁹⁸,πῶς νῦν πολλῶν κατᾶ πᾶσαν τὴν γῆν ὄντων βασι-
λέων συνεχῶς πόλεμοι γίνονται. Ἔχει γάρ ἕκαστος πρό-
φασιν εἰς πόλεμον τὴν ἐτέρου ἀρχὴν. Ἐὰν δὲ εἷς τοῦ
παντὸς ἡγεμὼν, οῦ ετίνεκεν πολεμεῖ ούκ ἔχων ἀίδιον
τήν εἷ’ρήνην ἔχει. Πέρας γοῦν 6 Θεὸς τοῖς καταξιου-
μένοις αἰωνίου ζωῆς ἕνα έν τῷ τότε αἰῶνι βασιλέα τοῦ
παντὸς καθίστησιν, τίνα αἰτίᾳ μοναρχίας ἄπτωτος
εἰρήνη γένηται '9. Χρή οὗν ένί τινι ὡς ὁδηγῷ τοὺς
πάντας ἕπεσθαι, ὡς εἰκόνα Θεοῦ προτιμῶντας, τὸν δὶ
ὁδηγὸν εἶναι τῆς εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν εἰσιούσης εἰσό-
ἴου έπιστή μονα.
LXIII. Τίνα δὲ ἄλλον αἱρήσομαι τῶν παρόντων, ἥ
Ζακχαῖον, πρὸς ua ’ὸν καὶ 6 Κύριος ἡμῶν ¹⁰⁰ εἰσ-
ιὼν ἀνεπαύσατο, τοῦ σώζεσθαι κρίνας ἄξιον εἶναι;
Καὶ τοῦτο εἰπὼν, παρεστῶτι τῷ Ζακχαίῳ ἐπιϐα-
λὼν τήν χεῖρα, ἐϐιάζετο ἐπὶ τήν αὐτοῦ καθε-
σθῆναι καθέδραν. Ὁ δὲ Ζακχαῖος προσπεσὼν τοῖς
ποσὶν αὐτοῦ ἐδέετο, ὅπως τοῦ ἄρχειν αὐτὸν ἀπολύσῃ,
μετά τοῦ ὑπισχνεῖσθαι καὶ λέγειν, ὅτι ὁπόσα ποτὶ χρή
τὸν ἄρχοντα ποιεῖν, ποιήσω, μόνον μοι τὸ δνομα
τοῦτο μή ἔχειν χάρισαι· εὐλαϐοῦμαι γὰρ rd τῆς
ἀρχῆς ἐνδύσασθαι ὄνομα· πικροῦ γὰρ φθόνου καὶ
κινδύνου γέμει.
LXIV. Καὶ 6 Πέτρος ἔφη· Εἰ τοῦτο εὐλαϐῇ, ἄρχων
μὲν μή καλοῦ, ἀλλὰ ὁ καθεστὼς, τοῦτο τοῦ Κυρίου
δεδωκότος λέγεσθαι, τῷ εἰπεῖν’ Μακάριος 6 ἄνθρω-
πος ἐκεῖνος, ὃν καταστήσει ὀ κύριος αὐτοῦ ἐπὶν
τῆς θεραπείας τῶν συνδούλων αὐτοῦ. Εἰ δὲ παν-
τελῶς ού θέλεις γνωσθῆναι ὅτι ἐξουσίαν διοικήσεως
ἔχεις, ἀγνοεῖν μοι ἔοικας, ὅτι ἡ ὁμολογουμένη τοῦ
προκαθεζομένου ἐξουσία πολύ τι δύναται πρὸς δυσω-
πίαν τοῦ πλήθους. Ὠς ¹ γὰρ εἰληφότι τήν ἐξουσίαν
ἕκαστος πείθεται, ὡς μεγάλην ἀνάγκην τήν συνεί-
δησιν ἔχων. Τί δὲ οὐχὶ καὶ ἀσφαλῶς γινώσκεις, ὅτι
οὐχ ὡς οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν ἄρχειν ἔχεις, ἀλλ’ ὠς
δοῦλος αὐτοῖς ὑπηρετῶν, ὠς πατὴρ ἀδικουμένοις ³,
ὠς ἰατρὸς ἐπισκεπτόμενος, ὠς ποιμήν φυλάσσων,
συνελὼν ἐρῶ, τὰς πάσας ύπὶρ τῆς αὐτῶν σωτηρίας
φροντίδας ἔχωνς Ὅτι οἷέι ἀγνοεῖν με, σ’ίους καμά-
τους ἀναδέξασθαί σε βιάζομαι, ὐπο ὅχλων κρίνεσθαί
’114 σε ἀξιῶν, οἷς ἀρέσαι τινὰ ἀμήχανον ; Θεῷ δὲ ὦ
πράττοντα ³ δυνατώτατον. Διὸ δέομαι προθύμως ἀναο
δέξασθαι, διὰ Θεὸν ⁴, διὰ Χριστὸν, ὑπὲρ τῆς ἀδελφῶν