PG 2, col. 437
dolentiam magis imminueretur, cum qui mala foveant consilia immunitatis causa pmnis affici non pos-
sent.
XVI. Καὶ 6 Σίμων πρὸς ταῦτα ἔφη’ Περὶ πονηροῦ
τι ἔτι ἔχω ἕτερον λέγειν. Ἢ ὅτι ἐξ οὐκ ὄντων αὐτὸν
ὲποίησεν 6 Θεὸς, καὶ κατὰ 10610 κακὸς ὁ ποιήσας, ’ὸς
τὸμή ὃν ἐποίησεν εἶναι, καὶ ταῦτα δυνάμενος αὐτὸν
ἀγαθὸν ποιῆσαι τῷ τὸν γινόμενον μηδὲν πρὸς κακίας
προαίρεσιν ἰδίαν κεκτῆσθαι φύσιν. Καὶ 6 Πέτρος· Τὸ
ἐξ οὐκ ὅντων αὐτὸν ποιῆσαι προαίρεσιν ἔχοντα, ὅμοιόν
ἐστιν ᾧ προειρήκαμεν λόγῳ, ὅτι πρὸς τὸ χαίρειν a6-
τὸν κακοῖς τὴν κρᾶσιν ποιήσας αὐνὸς αἴτιος φαίνετα
τοῦ γενομένου. Μιᾶς οὖν οὔσης τῆς ἀμφοτέρων έπιλύ·
σεως, τὸ διὰ τί χαίρειν αὐτὸν ἐπ’ ὀλέθρου κακῶν
ἐποίησεν ὕστερον ἒροῦμεν. Καὶ 6 Σίμων’ Εἰ αὐτεξου-
σίους ἐποίησε καὶ τοὺς ἀγγέλους, 6 δὲ πονηρὸς ἀπέ-
στη 106 δίκαιος εἴναι,καὶ διὰ τί ἀρχῇ τετίμηται ; '0 τι-
μήσας,δι⁹ οὗ ⁴⁷ τετίμηκεν, ὡς κακοῖς χαίρων φαίνεται.
Καὶ 6 Πέτρος· Εἰ ἀποστάντα αὐτὸν 6 Θεὸς ἄρχειν τῶν
ὁμοίων κατέστησε 380 νόμῳ, τὴν τιμωρίαν ἐπάγειν
τοῖς ἁμαρτάνουσι κελεύσας αὸτῷ, οὐκ ἄδικός ἐστιν.
Εἰ δὲ ὅτι καὶ ἀποστάντα τετίμηκεν, τὸ χρήσιμον 6 τι-
μήσας προεῖδεν, ὅτι καὶ ἡ τιμή πρόσκαιρος, καὶ ὅτι
δίκαιον τοὺς κακοὺς ὐπὸ κακοῦ ἄρχεσθαι καὶ ἁμαρτά-
νοντας ὑπ’ αὐτοῦ τιμωρεῖσθαι.
XVII. Καὶ 6 Σίμων’ Μήτι ἀεὶ ὢν καὶ οὕτως ἀναιρεῖ-
ται τὰ τῆς μοναρχίας, συναρχοῦσης καὶ ἑτέρας τῆς κατε
τήν ὕλην δυνάμεως ; Καὶ ὁ ΙΙέτροςἘὶ διάφοροί είσι ταῖς
οὖσίαις,διάφοροί εἱσι καὶ ταῖς δυνάμεσιν.καὶ ὁ κρείττων
ἄρχει 106 ἤττονοςΕῗ δὶ τῆς αὑτῆς εἰσὶν οὐσίας,τότε ἰσο-
ὶ.ῑ.....--. _ κμμμιη ru!“ _ μω...» )1 η ι ΠΛ ω
δύναμοι τυγχάνουσιν,καὶ ὁμοίως ἀγαθοὶ ἤ κακοί.”οτι δῖ
οὖκ εἰσὶν ἰσοδύναμοι,οὐ τῆς αὐτῆς οὐσίας ⁸⁸ φαίνονται
ὑπὸ γὰρ 106 Δημιουργοῦ ἠ ὕλη εἷς οἷον ἠθέλησε κόσ
μου ⁴ἠνέχθη σχῆμα.Καί μήτι γε ἔστιν εἰπεῖν, ὅτι ἀε
ἦν οὐσία, οὖσα ’ὑλη ⁴⁹ ὡς Θεοῦ ταμεῖον. Οὐ γὰρ ἔστι·
εἰπεῖν, ὅτι ⁸ο ἧν [ταμεῖον], ὅτε ἀκτήμων ἧν 6 Θεὸς
ἀλλὰ ἀεὶ ἦν μόνος ἄρχων αὐτῆς. Διὸ καὶ ἀίδιος μό
[νος] ⁵¹,καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ ὑποθέσει καλῶς ἃν λέγοντι
ὄντος καὶ τοῦ ἄρχοντος καὶ τοῦ [ἀϊδίου.] Καὶ 6 Σίμω·
ἔφη· Τί οὖν ἑαυτὸν ἐποίησεν 6 πονηρός ; Καὶ οὕτω
ἀγαθὸς 6 Θεὸς, δτι, εἰδὼς αὐτὸν ἐπὶ κακῷ ἐσόμενον
γινόμενον αὐτὸν οὐκ ἀνεῖλεν, ὅτε ὡς ἀτελὴς ἀναιρεθῇ
ναι δυνατὸς ἦν ; Εἰ γὰρ ἐξαίφνης συμϐέϐηκε καὶ ταῦτι
τέλειος, καὶ διὰ ταῦτα τέλειος 387 καὶ διὰ ταῦτα
προσπολεμεῖ τῷ δημιουργῷ,ὡς ἐξαίφνης ἰσοδύναμο
αὖτῷ γεγονώς .
si subito simul cum eo factus fuerit, et id quidem finitus eoque perfectus, ob ipsam causam bellaretur
contra creatorem, cui nimirum ab initio par natus erat potentia.
XVIII. Καὶ 6 Ilé1poc' ’Ἀδύνατα λέγεις· καὶ γὰρ
κατ’ ὀλίγον γιτόμενον αὐτὸν ὡς ἐχθρὸν ὑπ’ αὐτοῦ προαι
ρέσει ἀνελεῖν ἠδύνατο. Καὶ προγινῶσκων γίνεσθαι a6
τὸν οὗ καλὸν, οὐ ⁸² συνεχώρει, εἷ’ μὴ πρὸς αὖτῷ χρή
νΑνΙλΕ LECTIONES.
⁸⁷ Lngortasse δι’ δν. ⁸⁸ Vbb. οὐ τεῇς αὐτῆς οὐσίας addidi de conjectura. ‘9 οὖσα οὐχ ὕλη Ο. ⁸ο ὅτι non
estin c'od. “ μο (sine accentu) seq. lacuna Ο. ³³ οὗ adjunxi ex conjectura.
sent.
XVI. Καὶ 6 Σίμων πρὸς ταῦτα ἔφη’ Περὶ πονηροῦ
τι ἔτι ἔχω ἕτερον λέγειν. Ἢ ὅτι ἐξ οὐκ ὄντων αὐτὸν
ὲποίησεν 6 Θεὸς, καὶ κατὰ 10610 κακὸς ὁ ποιήσας, ’ὸς
τὸμή ὃν ἐποίησεν εἶναι, καὶ ταῦτα δυνάμενος αὐτὸν
ἀγαθὸν ποιῆσαι τῷ τὸν γινόμενον μηδὲν πρὸς κακίας
προαίρεσιν ἰδίαν κεκτῆσθαι φύσιν. Καὶ 6 Πέτρος· Τὸ
ἐξ οὐκ ὅντων αὐτὸν ποιῆσαι προαίρεσιν ἔχοντα, ὅμοιόν
ἐστιν ᾧ προειρήκαμεν λόγῳ, ὅτι πρὸς τὸ χαίρειν a6-
τὸν κακοῖς τὴν κρᾶσιν ποιήσας αὐνὸς αἴτιος φαίνετα
τοῦ γενομένου. Μιᾶς οὖν οὔσης τῆς ἀμφοτέρων έπιλύ·
σεως, τὸ διὰ τί χαίρειν αὐτὸν ἐπ’ ὀλέθρου κακῶν
ἐποίησεν ὕστερον ἒροῦμεν. Καὶ 6 Σίμων’ Εἰ αὐτεξου-
σίους ἐποίησε καὶ τοὺς ἀγγέλους, 6 δὲ πονηρὸς ἀπέ-
στη 106 δίκαιος εἴναι,καὶ διὰ τί ἀρχῇ τετίμηται ; '0 τι-
μήσας,δι⁹ οὗ ⁴⁷ τετίμηκεν, ὡς κακοῖς χαίρων φαίνεται.
Καὶ 6 Πέτρος· Εἰ ἀποστάντα αὐτὸν 6 Θεὸς ἄρχειν τῶν
ὁμοίων κατέστησε 380 νόμῳ, τὴν τιμωρίαν ἐπάγειν
τοῖς ἁμαρτάνουσι κελεύσας αὸτῷ, οὐκ ἄδικός ἐστιν.
Εἰ δὲ ὅτι καὶ ἀποστάντα τετίμηκεν, τὸ χρήσιμον 6 τι-
μήσας προεῖδεν, ὅτι καὶ ἡ τιμή πρόσκαιρος, καὶ ὅτι
δίκαιον τοὺς κακοὺς ὐπὸ κακοῦ ἄρχεσθαι καὶ ἁμαρτά-
νοντας ὑπ’ αὐτοῦ τιμωρεῖσθαι.
XVII. Καὶ 6 Σίμων’ Μήτι ἀεὶ ὢν καὶ οὕτως ἀναιρεῖ-
ται τὰ τῆς μοναρχίας, συναρχοῦσης καὶ ἑτέρας τῆς κατε
τήν ὕλην δυνάμεως ; Καὶ ὁ ΙΙέτροςἘὶ διάφοροί είσι ταῖς
οὖσίαις,διάφοροί εἱσι καὶ ταῖς δυνάμεσιν.καὶ ὁ κρείττων
ἄρχει 106 ἤττονοςΕῗ δὶ τῆς αὑτῆς εἰσὶν οὐσίας,τότε ἰσο-
ὶ.ῑ.....--. _ κμμμιη ru!“ _ μω...» )1 η ι ΠΛ ω
δύναμοι τυγχάνουσιν,καὶ ὁμοίως ἀγαθοὶ ἤ κακοί.”οτι δῖ
οὖκ εἰσὶν ἰσοδύναμοι,οὐ τῆς αὐτῆς οὐσίας ⁸⁸ φαίνονται
ὑπὸ γὰρ 106 Δημιουργοῦ ἠ ὕλη εἷς οἷον ἠθέλησε κόσ
μου ⁴ἠνέχθη σχῆμα.Καί μήτι γε ἔστιν εἰπεῖν, ὅτι ἀε
ἦν οὐσία, οὖσα ’ὑλη ⁴⁹ ὡς Θεοῦ ταμεῖον. Οὐ γὰρ ἔστι·
εἰπεῖν, ὅτι ⁸ο ἧν [ταμεῖον], ὅτε ἀκτήμων ἧν 6 Θεὸς
ἀλλὰ ἀεὶ ἦν μόνος ἄρχων αὐτῆς. Διὸ καὶ ἀίδιος μό
[νος] ⁵¹,καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ ὑποθέσει καλῶς ἃν λέγοντι
ὄντος καὶ τοῦ ἄρχοντος καὶ τοῦ [ἀϊδίου.] Καὶ 6 Σίμω·
ἔφη· Τί οὖν ἑαυτὸν ἐποίησεν 6 πονηρός ; Καὶ οὕτω
ἀγαθὸς 6 Θεὸς, δτι, εἰδὼς αὐτὸν ἐπὶ κακῷ ἐσόμενον
γινόμενον αὐτὸν οὐκ ἀνεῖλεν, ὅτε ὡς ἀτελὴς ἀναιρεθῇ
ναι δυνατὸς ἦν ; Εἰ γὰρ ἐξαίφνης συμϐέϐηκε καὶ ταῦτι
τέλειος, καὶ διὰ ταῦτα τέλειος 387 καὶ διὰ ταῦτα
προσπολεμεῖ τῷ δημιουργῷ,ὡς ἐξαίφνης ἰσοδύναμο
αὖτῷ γεγονώς .
si subito simul cum eo factus fuerit, et id quidem finitus eoque perfectus, ob ipsam causam bellaretur
contra creatorem, cui nimirum ab initio par natus erat potentia.
XVIII. Καὶ 6 Ilé1poc' ’Ἀδύνατα λέγεις· καὶ γὰρ
κατ’ ὀλίγον γιτόμενον αὐτὸν ὡς ἐχθρὸν ὑπ’ αὐτοῦ προαι
ρέσει ἀνελεῖν ἠδύνατο. Καὶ προγινῶσκων γίνεσθαι a6
τὸν οὗ καλὸν, οὐ ⁸² συνεχώρει, εἷ’ μὴ πρὸς αὖτῷ χρή
νΑνΙλΕ LECTIONES.
⁸⁷ Lngortasse δι’ δν. ⁸⁸ Vbb. οὐ τεῇς αὐτῆς οὐσίας addidi de conjectura. ‘9 οὖσα οὐχ ὕλη Ο. ⁸ο ὅτι non
estin c'od. “ μο (sine accentu) seq. lacuna Ο. ³³ οὗ adjunxi ex conjectura.