PG 2, col. 652
DE EPISTOLA SANCTI BABNAB/E APOSTOLI.
tionis » est vocatus, pro eo quod cum habuerit agrum,
lorum, ad consolationem pauperum, posuerit; nec
non illi qui in Hieronymo, libro. De nominibus
Hebraicis, vertunt filius consolationis. Ad posterio—
rem vero etiam significationem adduci potest ex-
positio sancti Chrysostomi, homilia 11 in Acta:
Βαρνάϐας, ὅ ἐστιν υἱὸς παρακλήσεως, ὑπὸ τῶν
ἀποστόλων ἐπιπινομοὶςινθη⁸ καὶ δοκεῖ μοι ἀπὸ τῆς ἀρε-
τῆς εἰληφέναι τὸ ὄνομα, ὡς πρὸς τοῦτο ἱκανὸς ὢν καὶ
ἐπιτήδειος. Barnabas, hoc est ‹‹ filius consolationis
et exhortationis, » ab apostolis cognominatus est. Et
mihi videtur, a virtute nomen assumpsisse, quod ad
illud aptus esset ac idoneus, ad consolandum, nempe,
B
nymianum: Barnabas, filius prophetae, ait pr0phe-
tiae, hoc est propheta. Prophetarum scilicet sive
doctorum est, adhortari et consolari Dei plebem.
Quocirca, Act. xv, 32, habetur: Ἰούδας δὲ καί Σί-
λας καὶ αὐτοὶ προφῆται ὄντες, διὰ λόγου πολλοῦ παρ-
εκάλεσαν τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ ἐπεστήριξαν. Juxta
nostrum interpretem: Iudas autem et Silus, et
ipsi cum essent prophetae, verbo plurimo consolati
sunt fratres, et confirmaverunt. Et Ι Cor. x1v, 3:
Ὁ δὲ προφητεύων ἀνθρώποις λαλεῖ οἰκοδομήν καὶ
παράκλησιν καὶ παραμυθίαν. Nam qui prophetat,
hominibus loquitur ad aedificationem, et exhortatio-
nem, et consolationem. Vers. 31 : Δύνασθε γὰρ
καθ’ ἕνα πάντες προφητεύειν, τίνα πάντες μανθάνωσι,
καὶ πάντες παρακαλῶνται. Ex eadem versione:
omnes discant, et omnes exhortentur.
Hunc Barnabam exstitisse unum ex LXX Domini
discipulis comprobari potest testimonio Clementis
Alexandrini, cum lib. 11 Stromateon, tum in Hypo-
typosibus apud Eusebium, Hist. eccl. lib. 1, cap. l2,
et lib. ιι, cap. 1 ; eamque traditionem sequuntur
Epiphanius in line tom. l, lib. 1, Adversus haereses,
auctor Chronici dicti Alexandrini, Dorotbeus in
Synapsi, et ii qui Barnabas res gestas conscripse-
runt. Contra objicit Beda in Act. 1v: Mirum quo
modo hunc Barnabam, qui postea cum Paulo gentium
est ordinatus apostolus, ac post longum eius contu-
bernium, denuo Cyprum, unde ortus fuerat, praedi-
tionis » est vocatus, pro eo quod cum habuerit agrum,
lorum, ad consolationem pauperum, posuerit; nec
non illi qui in Hieronymo, libro. De nominibus
Hebraicis, vertunt filius consolationis. Ad posterio—
rem vero etiam significationem adduci potest ex-
positio sancti Chrysostomi, homilia 11 in Acta:
Βαρνάϐας, ὅ ἐστιν υἱὸς παρακλήσεως, ὑπὸ τῶν
ἀποστόλων ἐπιπινομοὶςινθη⁸ καὶ δοκεῖ μοι ἀπὸ τῆς ἀρε-
τῆς εἰληφέναι τὸ ὄνομα, ὡς πρὸς τοῦτο ἱκανὸς ὢν καὶ
ἐπιτήδειος. Barnabas, hoc est ‹‹ filius consolationis
et exhortationis, » ab apostolis cognominatus est. Et
mihi videtur, a virtute nomen assumpsisse, quod ad
illud aptus esset ac idoneus, ad consolandum, nempe,
B
nymianum: Barnabas, filius prophetae, ait pr0phe-
tiae, hoc est propheta. Prophetarum scilicet sive
doctorum est, adhortari et consolari Dei plebem.
Quocirca, Act. xv, 32, habetur: Ἰούδας δὲ καί Σί-
λας καὶ αὐτοὶ προφῆται ὄντες, διὰ λόγου πολλοῦ παρ-
εκάλεσαν τοὺς ἀδελφοὺς, καὶ ἐπεστήριξαν. Juxta
nostrum interpretem: Iudas autem et Silus, et
ipsi cum essent prophetae, verbo plurimo consolati
sunt fratres, et confirmaverunt. Et Ι Cor. x1v, 3:
Ὁ δὲ προφητεύων ἀνθρώποις λαλεῖ οἰκοδομήν καὶ
παράκλησιν καὶ παραμυθίαν. Nam qui prophetat,
hominibus loquitur ad aedificationem, et exhortatio-
nem, et consolationem. Vers. 31 : Δύνασθε γὰρ
καθ’ ἕνα πάντες προφητεύειν, τίνα πάντες μανθάνωσι,
καὶ πάντες παρακαλῶνται. Ex eadem versione:
omnes discant, et omnes exhortentur.
Hunc Barnabam exstitisse unum ex LXX Domini
discipulis comprobari potest testimonio Clementis
Alexandrini, cum lib. 11 Stromateon, tum in Hypo-
typosibus apud Eusebium, Hist. eccl. lib. 1, cap. l2,
et lib. ιι, cap. 1 ; eamque traditionem sequuntur
Epiphanius in line tom. l, lib. 1, Adversus haereses,
auctor Chronici dicti Alexandrini, Dorotbeus in
Synapsi, et ii qui Barnabas res gestas conscripse-
runt. Contra objicit Beda in Act. 1v: Mirum quo
modo hunc Barnabam, qui postea cum Paulo gentium
est ordinatus apostolus, ac post longum eius contu-
bernium, denuo Cyprum, unde ortus fuerat, praedi-