PG 20, col. 1289
In English: The Oration of Constantine 19 · The Oration of Constantine 18
ὰ ρῆνός τʼ ἐι πάντων ἔσται, καὶ βρυγμὸς δδόντων.
Ε κλείψει σέλας ἠελίου, ἄστρων τε χορεῖαι.
Ο ὑρανὸν εἱλίξει(38), μήνης δέ τε φέγγος ὀλεῖται.
7 φώσει δὲ φάραγγας, ὀλεῖ δʼ ὑψώματα βουνῶν.
7ʼ ψος δʼ οὐκέτι λυγρὸν ἐν ἀνθρωποισι φανεῖται·
I σά τʼ ὄρη πεδίοις ἔσται· καὶ πᾶσα θάλασσα
Ο ὑκ εἰς πλοῦν ἕξει· γῆ γὰρ φρυχθεῖσα κεραυνῷ.
Σ ὺν πηγαῖς ποταμοί τε καχλάζοντες (3θ) λείψουσιν.
Σ ἀλπιγξ δʼ οὐρανοθεν φωνὴν πολύθρηνον ἀφήσει,
Ο ρύουσα μύσος (40) μελεὸν καὶ πήματα κόσμου.
Τ αρταρόεν χάος (41) δείξει ποτὲ γαῖα χανοῦσα.
Ο ξουσιν δʼ επὶ βῆμα Θεοῦ βασιλῆες ἅπαντες.
P εύσει δʼ οὐρανόθεν ποταμὸς πυρὸς, ἠδέ γε θείου.
Σ ῆμα δέτοι τότε πᾶσι βροτοῖς ἀριδείκετον, οἶον
Τ ὸ ξύλον ἐν πιστοῖς τὸ κέρας τὸ ποθούμενον ἔσται·
A νδρῶν εὐσεβέων ζωὴ, πρόσκομμά τε κόσμου,
7 δασι φωτίζον πιστοὺς ἐν δώδεκα πηγαῖς (42)·
1⁹ ἀβδος ποιμαίνουσα (43) σιδηρείη γε κρατήσει.
Ο ὕτος ὁ νῦν προγραφεὶς ἐν ἀκροστιχίοις Θεὸς ἡμῶν
Σ ωτὴρ, ἀθάνατος βασιλεὺς ὁ παθὼν ἕνεχʼ ἡμῶν.
Καὶ ταῦτα τῇ παρθένῳ δηλαδὴ θεόθεν ἐπέστη προ-
κηρύξαι. Μακαρίαν δʼ αὐτὴν ἔγωγε κρίνω, ἢν ὁ Σω-
τὴρ ἐξελέξατο προφῆτιν τῆς ἐαυτοῦ περὶ ἡμῶν προ-
μηθείας.
sEEuAAAION I.
ει ἡ περὶ τοῦ Σωτῆρος μμαντεία παρʼ οὐδενὸς
τῶντῆς Ἐκκλησίας πέπλασται, ἀλλὰ τῆς Ἐρυ-
δραίας Σιβόλλης ἐσαλν, ἦς τὰς βώιους Κικέ-
ρων ὁ ποιητὴς πρὸ τῆς ἐπιδημίας τοῦ Χμστοῦ
έωμπστὶ μετέφρασε· καὶ δτι Κργίλιος μέ-
μνηται αὐτῆς, καὶ τοῦ παρθειικοῦ τόκου, δʼ
αἰνιιγμάτων, φόῳ τῶν κρατοhντων, ὑμνήσας τό
μvστήριον.
Ἀλλʼ οἱ πολλοὶ (44) τῶν ἀνθρώπων ἀπιστοῦσι, καὶ
εαῦθʼ ὁμολογοῦντες Ἐρυθραίαν γεγενῆσθαι Σιβύλλαν
μάντιν, ὑποπτεύουσι δέ τινα τῶν τῆς ἡμετέρας θρη-
σκσίας, ποιητικῆς μούσης οὐκ ἄμοιρον, τὰ ἔπη ταῦτα
πεποιηκέναι, νοθεύεσθαί τε αὐτὰ, καὶ Σιβύλλης
θεσπίσματα εἶναι λέγεσθαι, ἔχοντα βιωφελεῖς γνώ-
μας, τὴν πολλὴν τῶν ἡδονῶν περικοπτούσας ἐξουσίαν,
καὶ ἐπὶ τὸν σώφρονά τε καὶ κόσμιον βίον δδηγούσας·
ἐν προφανεῖ δʼ ἀλήθεια (45), τῆς τῶν ἡμετέρων ἀν
δρῶν ἐπιμελείας συλλεξάσης τοὺς χρόνους ἀκριβέστε-
ρον, ὡς πρὸς τὸ μηδένα τοπάζειν, μετὰ τὴν τοῦ Χρι-
στοῦ κάθοδον καὶ κρίσιν γεγενῆσθαι τὸ ποίημα, καὶ
(38) Οὐρανὸν εlλEε. la legitur in editione vul-
gata Sibyllinorum carminum. Vetus quoque verso
hanc scrpturam con firmat, sic enim habet : βPωl-
vetur cælum, etc. Ego tamen non dubito um
scribendum sit εἴλίξειν. Subauditur enim ἐκλείψει,
quod paulo ante præcessit.
(39) Ποταμοὶ καχλάίοντες. In codice Puδ. et
in sehedislegitur ποταμοί τε καχλάζοντες, etc.
(40) Vulg. Ὡρύουοα τὐ μέλλον. In editione
Castlionis hic versus ita scribitur:
Ὡρύουσα μύσος μελεὸν καὶ πήματα κόσμου.
Quam scripturam conirmat vetus versio apud Au-
gustinum :
Sed tuba tunc sonitum tristem dimittet σb allo
Orbe, gemens facinus miserum variosque labores.
In codice Fuὰ. sctibitur ὡρύουσα μέλος καὶ πήματα
κόσμου.
(41) θαρταρόεν χάος. Rectius in editione Sibyl-
linorum carminum lqgtur, ταρτάρεον δὲ χάος τότε
δείξει γαῖα χανοῦσα.
(4) θωείίον πιστοὺς ἐν δὐδεκα πηγαῖς. In
editione Sibyllinorum carminum legitur κλητούς.
quod magis placet, tum quia vocem πιστούς jamu
puulo ante posuit, tum quia non recte dicerentur
Pμrοεο. G. XΧX.
Ε κλείψει σέλας ἠελίου, ἄστρων τε χορεῖαι.
Ο ὑρανὸν εἱλίξει(38), μήνης δέ τε φέγγος ὀλεῖται.
7 φώσει δὲ φάραγγας, ὀλεῖ δʼ ὑψώματα βουνῶν.
7ʼ ψος δʼ οὐκέτι λυγρὸν ἐν ἀνθρωποισι φανεῖται·
I σά τʼ ὄρη πεδίοις ἔσται· καὶ πᾶσα θάλασσα
Ο ὑκ εἰς πλοῦν ἕξει· γῆ γὰρ φρυχθεῖσα κεραυνῷ.
Σ ὺν πηγαῖς ποταμοί τε καχλάζοντες (3θ) λείψουσιν.
Σ ἀλπιγξ δʼ οὐρανοθεν φωνὴν πολύθρηνον ἀφήσει,
Ο ρύουσα μύσος (40) μελεὸν καὶ πήματα κόσμου.
Τ αρταρόεν χάος (41) δείξει ποτὲ γαῖα χανοῦσα.
Ο ξουσιν δʼ επὶ βῆμα Θεοῦ βασιλῆες ἅπαντες.
P εύσει δʼ οὐρανόθεν ποταμὸς πυρὸς, ἠδέ γε θείου.
Σ ῆμα δέτοι τότε πᾶσι βροτοῖς ἀριδείκετον, οἶον
Τ ὸ ξύλον ἐν πιστοῖς τὸ κέρας τὸ ποθούμενον ἔσται·
A νδρῶν εὐσεβέων ζωὴ, πρόσκομμά τε κόσμου,
7 δασι φωτίζον πιστοὺς ἐν δώδεκα πηγαῖς (42)·
1⁹ ἀβδος ποιμαίνουσα (43) σιδηρείη γε κρατήσει.
Ο ὕτος ὁ νῦν προγραφεὶς ἐν ἀκροστιχίοις Θεὸς ἡμῶν
Σ ωτὴρ, ἀθάνατος βασιλεὺς ὁ παθὼν ἕνεχʼ ἡμῶν.
Καὶ ταῦτα τῇ παρθένῳ δηλαδὴ θεόθεν ἐπέστη προ-
κηρύξαι. Μακαρίαν δʼ αὐτὴν ἔγωγε κρίνω, ἢν ὁ Σω-
τὴρ ἐξελέξατο προφῆτιν τῆς ἐαυτοῦ περὶ ἡμῶν προ-
μηθείας.
sEEuAAAION I.
ει ἡ περὶ τοῦ Σωτῆρος μμαντεία παρʼ οὐδενὸς
τῶντῆς Ἐκκλησίας πέπλασται, ἀλλὰ τῆς Ἐρυ-
δραίας Σιβόλλης ἐσαλν, ἦς τὰς βώιους Κικέ-
ρων ὁ ποιητὴς πρὸ τῆς ἐπιδημίας τοῦ Χμστοῦ
έωμπστὶ μετέφρασε· καὶ δτι Κργίλιος μέ-
μνηται αὐτῆς, καὶ τοῦ παρθειικοῦ τόκου, δʼ
αἰνιιγμάτων, φόῳ τῶν κρατοhντων, ὑμνήσας τό
μvστήριον.
Ἀλλʼ οἱ πολλοὶ (44) τῶν ἀνθρώπων ἀπιστοῦσι, καὶ
εαῦθʼ ὁμολογοῦντες Ἐρυθραίαν γεγενῆσθαι Σιβύλλαν
μάντιν, ὑποπτεύουσι δέ τινα τῶν τῆς ἡμετέρας θρη-
σκσίας, ποιητικῆς μούσης οὐκ ἄμοιρον, τὰ ἔπη ταῦτα
πεποιηκέναι, νοθεύεσθαί τε αὐτὰ, καὶ Σιβύλλης
θεσπίσματα εἶναι λέγεσθαι, ἔχοντα βιωφελεῖς γνώ-
μας, τὴν πολλὴν τῶν ἡδονῶν περικοπτούσας ἐξουσίαν,
καὶ ἐπὶ τὸν σώφρονά τε καὶ κόσμιον βίον δδηγούσας·
ἐν προφανεῖ δʼ ἀλήθεια (45), τῆς τῶν ἡμετέρων ἀν
δρῶν ἐπιμελείας συλλεξάσης τοὺς χρόνους ἀκριβέστε-
ρον, ὡς πρὸς τὸ μηδένα τοπάζειν, μετὰ τὴν τοῦ Χρι-
στοῦ κάθοδον καὶ κρίσιν γεγενῆσθαι τὸ ποίημα, καὶ
(38) Οὐρανὸν εlλEε. la legitur in editione vul-
gata Sibyllinorum carminum. Vetus quoque verso
hanc scrpturam con firmat, sic enim habet : βPωl-
vetur cælum, etc. Ego tamen non dubito um
scribendum sit εἴλίξειν. Subauditur enim ἐκλείψει,
quod paulo ante præcessit.
(39) Ποταμοὶ καχλάίοντες. In codice Puδ. et
in sehedislegitur ποταμοί τε καχλάζοντες, etc.
(40) Vulg. Ὡρύουοα τὐ μέλλον. In editione
Castlionis hic versus ita scribitur:
Ὡρύουσα μύσος μελεὸν καὶ πήματα κόσμου.
Quam scripturam conirmat vetus versio apud Au-
gustinum :
Sed tuba tunc sonitum tristem dimittet σb allo
Orbe, gemens facinus miserum variosque labores.
In codice Fuὰ. sctibitur ὡρύουσα μέλος καὶ πήματα
κόσμου.
(41) θαρταρόεν χάος. Rectius in editione Sibyl-
linorum carminum lqgtur, ταρτάρεον δὲ χάος τότε
δείξει γαῖα χανοῦσα.
(4) θωείίον πιστοὺς ἐν δὐδεκα πηγαῖς. In
editione Sibyllinorum carminum legitur κλητούς.
quod magis placet, tum quia vocem πιστούς jamu
puulo ante posuit, tum quia non recte dicerentur
Pμrοεο. G. XΧX.