PG 20, col. 1537
τευθέντα κατὰ τὴν μεγάλην σύνοδον τὴν ἐν Nικαίᾳ
συγκροτηθεῖσαν, εἰκὸς μὲν (2) ὑμᾶς, ἀγαπητοὶ, καὶ
ἄλλοθεν μεμαθηκέναι, τῆς φήμης προτρέχειν εἰω-
θυίας τὸν περὶ τῶν (3) πραττομένων ἀκριβῆ λόγον.
Ἀλλʼ ἴνα μὴ(4) ἐκ τοιαύτης ἀκοῆς τὰ τῆς ἀληθείας
ἑτεροίως ὑμῖν ἀπαγγέλληται, ἀναγκαίως διεπεμψά-
μεθα ὑμῖν πρῶτον μὲν τὴν ὑφʼ ἡμῶν (ὸ) προταθεῖσαν
περὶ τῆς πίστεως γραφὴν, ἔπειτα τὴν δευτέραν, ἢν
ταῖς ἡμετέραις φωναῖς προσθήκας ἐπιβαλόντες ἐκδε-
δώκασι. Τὸ μὲν οὖν παρʼ ἡμῶν γράμμα ἐπὶ παρουσίᾳ
θεοφιλεστάτου ἡμῶν βασιλέως ἀναγνωσθὲν εὖ τε ἔχειν
καὶ δοκίμως ἀποφανθὲν, τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον (6).
6. Καθὼς παρελάβομεν παρὰ τῶν πρὸ ἡμῶν ἐπι-
σκόπων, καὶ ἐν τῇ (7) πρώτῃ κατηχήσει,καὶ ὅτε τὸ
λουτρὸν ἐλαμβάνομεν, καὶ καθὼς ἀπὸ τῶν θείων Ερα-
φῶν μεμαθήκαμεν, καὶ ὡς ἐν τῷ πρεσβυτερίῳ, καὶ
ἐν αὐτῇ τῇ ἐπισκοπῇ (8) ἐπιστεύομέν τε καὶ ἐδιδά-
σκομεν· οὕτως καὶ νῦν πιστεύοντες, τὴν ἡμετέραν
πίστιν(9) ὑμῖν προσαναφέρομεν· ἔστι δὲ αὕτη.
γ. (16) Πιστεύομεν εἰς ἔνα Θεὸν, Πατέρα παντο-
κράτορα, τὸν τῶν ἀπάντων ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτων
ποιητήν· καὶ εἰς ἔνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν, τὸν τοῦ
Θεοῦ Λόγον, Θεὸν ἐκ Θεοῦ, φῶς ἐκ φωτὸς, ζωὴν ἐκ
ζωῆς, Υἱὸν μονογενῆ, πρωτότοκον πάσης κτίσεως,
πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ἐκ τοῦ Πατρὸς γεγεννημέ-
νον, διʼ οὗ καὶ ἐγένετο τὰ πάντα· τὸν διὰ τὴν ἡμε-
τέραν σωτηρίαν σαρκωθέντα, καὶ ἐν ἀνθρώποις πο-
λιτευσάμενον, καὶ παθόντα, καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ
ἡμέρᾳ, καὶ ἀνελθόντα πρὸς τὸν Πατέρα, καὶ ἤξοντα
πάλιν ἐν δόξῃ κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Πιστεύο-
μεν (11) δὲ καὶ εἰς ἕν Πνεῦμα ἅγιον, τούτων ἕκαστον
εἶναι καὶ ὑπάρχειν πιστεύοντες, Πατέρα ἀληθῶς Πα-
τέρα, καὶ Υἱὸν ἀληθῶς Υἱὸν, καὶ Πνεῦμα ἄγιον ἀλη-
θῶς ἅγιον Πνεῦμα, καθὼς καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν ἀπο-
στέλλων εἰς τὸ κήρυγμα τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς εἶπε·,
Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτί-
δοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ
ἱοῦ, καὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος. Περὶ ὦν καὶ δια-
βεβὰιούμεθα οὕτως ἔχειν, καὶ οὕτως φρονεῖν, καὶ πά-
λαι οὕτως ἐσχηκέναι, καὶ μέχρι θανάτου 12) ὑπὲρ
ταύτης ἐνίστασθαι τῆς πίστεως, ἀναθεματίζοντες
πᾶσαν ἄθεον αἶρεσιν. Ταῦτα ἀπὸ καρδίας καὶ ψυ-
χῆς (13) πάντοτε πεφρονηκέναι, ἐξ οὕπερ ἴσμεν ἑαυ-
τσὺς, καὶ νῦν φρονεῖν τε καὶ λέγειν ἐξ ἀληθείας, ἐπὶ
τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος, καὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ μαρτυρόμεθα, δεικνύναι ἔχοντες (14)
Matth.αXνmu, 19.
2) Socrates, καὶ ὑμᾶς. Mox idem omittit καὶ ἄλ-
λοθεν.
(3) Editio Comumel., πραττομένων πραγμάτων.
Τheodoretus Histor. eccl., lib. I, c. 12, ex editione
Valesii, πεπραγμένων. Gelasius Cyαicenus listoriæ
sgnodi Nicænæ hb. m, cap. 34, ex tomo lI Concilior.,
πραττομένων πραγμάτων ἀληθῆ λόγον.
(4) Socrates, ἐκ μόνης τοιαυτης.
, (5) Editio Commel., προτιθεῖσαν. Sacrates, προ-
τεθεῖσαν.
(6) Apud Gelas. Cyαic. sequitur hujusmodi titulus:
Ἡ ὑφʼ ἡμῶν ἐκτεθεῖσα πίστις, fides a nobis exρο-
ita.
(7) Socrates omittit πρώτῃ. Ibid. Τheodox., ὅτε
καὶ τὸ λουτρόν, etc.
(6) Socrates, ἐπιστεύσαμν.
συγκροτηθεῖσαν, εἰκὸς μὲν (2) ὑμᾶς, ἀγαπητοὶ, καὶ
ἄλλοθεν μεμαθηκέναι, τῆς φήμης προτρέχειν εἰω-
θυίας τὸν περὶ τῶν (3) πραττομένων ἀκριβῆ λόγον.
Ἀλλʼ ἴνα μὴ(4) ἐκ τοιαύτης ἀκοῆς τὰ τῆς ἀληθείας
ἑτεροίως ὑμῖν ἀπαγγέλληται, ἀναγκαίως διεπεμψά-
μεθα ὑμῖν πρῶτον μὲν τὴν ὑφʼ ἡμῶν (ὸ) προταθεῖσαν
περὶ τῆς πίστεως γραφὴν, ἔπειτα τὴν δευτέραν, ἢν
ταῖς ἡμετέραις φωναῖς προσθήκας ἐπιβαλόντες ἐκδε-
δώκασι. Τὸ μὲν οὖν παρʼ ἡμῶν γράμμα ἐπὶ παρουσίᾳ
θεοφιλεστάτου ἡμῶν βασιλέως ἀναγνωσθὲν εὖ τε ἔχειν
καὶ δοκίμως ἀποφανθὲν, τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον (6).
6. Καθὼς παρελάβομεν παρὰ τῶν πρὸ ἡμῶν ἐπι-
σκόπων, καὶ ἐν τῇ (7) πρώτῃ κατηχήσει,καὶ ὅτε τὸ
λουτρὸν ἐλαμβάνομεν, καὶ καθὼς ἀπὸ τῶν θείων Ερα-
φῶν μεμαθήκαμεν, καὶ ὡς ἐν τῷ πρεσβυτερίῳ, καὶ
ἐν αὐτῇ τῇ ἐπισκοπῇ (8) ἐπιστεύομέν τε καὶ ἐδιδά-
σκομεν· οὕτως καὶ νῦν πιστεύοντες, τὴν ἡμετέραν
πίστιν(9) ὑμῖν προσαναφέρομεν· ἔστι δὲ αὕτη.
γ. (16) Πιστεύομεν εἰς ἔνα Θεὸν, Πατέρα παντο-
κράτορα, τὸν τῶν ἀπάντων ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτων
ποιητήν· καὶ εἰς ἔνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν, τὸν τοῦ
Θεοῦ Λόγον, Θεὸν ἐκ Θεοῦ, φῶς ἐκ φωτὸς, ζωὴν ἐκ
ζωῆς, Υἱὸν μονογενῆ, πρωτότοκον πάσης κτίσεως,
πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ἐκ τοῦ Πατρὸς γεγεννημέ-
νον, διʼ οὗ καὶ ἐγένετο τὰ πάντα· τὸν διὰ τὴν ἡμε-
τέραν σωτηρίαν σαρκωθέντα, καὶ ἐν ἀνθρώποις πο-
λιτευσάμενον, καὶ παθόντα, καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ
ἡμέρᾳ, καὶ ἀνελθόντα πρὸς τὸν Πατέρα, καὶ ἤξοντα
πάλιν ἐν δόξῃ κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Πιστεύο-
μεν (11) δὲ καὶ εἰς ἕν Πνεῦμα ἅγιον, τούτων ἕκαστον
εἶναι καὶ ὑπάρχειν πιστεύοντες, Πατέρα ἀληθῶς Πα-
τέρα, καὶ Υἱὸν ἀληθῶς Υἱὸν, καὶ Πνεῦμα ἄγιον ἀλη-
θῶς ἅγιον Πνεῦμα, καθὼς καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν ἀπο-
στέλλων εἰς τὸ κήρυγμα τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς εἶπε·,
Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτί-
δοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ
ἱοῦ, καὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος. Περὶ ὦν καὶ δια-
βεβὰιούμεθα οὕτως ἔχειν, καὶ οὕτως φρονεῖν, καὶ πά-
λαι οὕτως ἐσχηκέναι, καὶ μέχρι θανάτου 12) ὑπὲρ
ταύτης ἐνίστασθαι τῆς πίστεως, ἀναθεματίζοντες
πᾶσαν ἄθεον αἶρεσιν. Ταῦτα ἀπὸ καρδίας καὶ ψυ-
χῆς (13) πάντοτε πεφρονηκέναι, ἐξ οὕπερ ἴσμεν ἑαυ-
τσὺς, καὶ νῦν φρονεῖν τε καὶ λέγειν ἐξ ἀληθείας, ἐπὶ
τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος, καὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ μαρτυρόμεθα, δεικνύναι ἔχοντες (14)
Matth.αXνmu, 19.
2) Socrates, καὶ ὑμᾶς. Mox idem omittit καὶ ἄλ-
λοθεν.
(3) Editio Comumel., πραττομένων πραγμάτων.
Τheodoretus Histor. eccl., lib. I, c. 12, ex editione
Valesii, πεπραγμένων. Gelasius Cyαicenus listoriæ
sgnodi Nicænæ hb. m, cap. 34, ex tomo lI Concilior.,
πραττομένων πραγμάτων ἀληθῆ λόγον.
(4) Socrates, ἐκ μόνης τοιαυτης.
, (5) Editio Commel., προτιθεῖσαν. Sacrates, προ-
τεθεῖσαν.
(6) Apud Gelas. Cyαic. sequitur hujusmodi titulus:
Ἡ ὑφʼ ἡμῶν ἐκτεθεῖσα πίστις, fides a nobis exρο-
ita.
(7) Socrates omittit πρώτῃ. Ibid. Τheodox., ὅτε
καὶ τὸ λουτρόν, etc.
(6) Socrates, ἐπιστεύσαμν.