PG 20, col. 275
neque pugnat cum plenitudine illa sancti Spiritus, Α plinam, «iure tunc iu Aquileiensi ipsa Ecclesla viso.
Contra originale peccatum donatum cst . . . . ltut‘
excepta magnaimlulgentia, unde incipit hominis re-p ν
paratio, inqua solt-itur omnis reatus et ingeneratus
et additus : ip‘a etiam vita ςωιοτω jam ratione uteri-
tis rotatis, quantalibet pra-polluat [um] Racundiuite
iustitiae, sine pecu-uotum remiSsiune non agitur.
Quoniam lilii ’llei quamdiu ntortaiiti-r vivunt, cum
marte confligunt. Et quamvis de illis sit veraciter di-
ctutu,Quotquot Spiritu Dei aguntur, lii filii sunt Dei :
sic tamen Spiritu Dei excitaittur,ettumqnam lilii
Dei proficiunt ad Deum, ut etiam spiritu suo, triari-
me aggrarante corruptibili corpore. taniquam lilii Β Domini manducet, et de calice bibat. Et iterum: Qui
hominum quibusdam humanis motibus deficiunt tul
seipsos. et ideo peccent. υ Ego itaque α te debeo lmp-
ιίιπί, aiebat vir sanctissimus Joannes ad Jcsutu
venientem ad se. ut ipsius baptisma susciperet:
Ego α te debeo baptizari. ι Ille autem (subdit idem
sanctus Augustinus in superius citato sermone 293,
num. 12 ), illc autem quare diceret, Ego α te debet:
baptizari, mundus ab omni penitus noxa, si non in
eo emt quod sanaretur, si non in eo erat quod mun-
diretur ?...'. Ego α te, inquit, {debeo bitptiwri : opus
est milii, necessarium cst mihi. Et huc illi ibi pras-
stituin c.~t. ι Atque lucc eadem verba sancti Pax-cur»
suris c‘tponeus clarissimus Estius, ita scribebat:
ι Ego α te debeo baptizari, id est ablui, mandari ι
peccntis. Ex quo bene colligitur, Joannem Baptistsm C sla Romam, atque in Mediolunensi. Nemo vero 1
non fuisse sine venialibtts peccatis, iuxta iiiud alte-
rius Joannis ⁵ι. capite ι : Si dixerimus quoniam. pecea—
tum non habiarius, ipsi nos sedurimur, et ueritas in,
nobis non ea. Utule ct Augustinus Joannem τηις
comprehendi inter eos iustos, qui non vivunt sine
peccatis. ι Eu igitur quid sibi velit Chromatius
noster, dum asserit sanctum Joannem Domitiam
indiguisse baptismate Cltristi,- quia sine peccato esse
non poterat. Plura qui forte cupiat super bac re, ad-
em, de sancto Joanne Baptista deque rebus ait eum
‘ pertinentibus, scriptores tum catholicos, tum exter:
nos, quos indicat bene multato pro eritplissim? erit»
diiloue sua clarissimus Paulus Mariti Paciaiulius in
prcloquio ad snas De cultu structi Joannis Baptieta-
“ Antiphates Christianas, Rarius 1755, pag. 9. et ὅ,
kliud,‘ et quidem Lrtissimum. atque aedificatiouls
plenum argumentum, Ccitliero duce, nobis praebat
Chromatius in ea Commentarii sui parte, iu qua
Dominicarn Orationem disertissime atque piissimo
exponit, tractatu videlicet in liae iussaru- editione
te, num. 5, ubi de pane nostra quotidiana disserit.
Facta nempe distinctione dupler modi, quo verba
illa Dominicte Orationis, Panem nostrum quotidianum
da nobis hodie, intelligenda sunt, habitoque sermone
de pone quotidintm litteratum accepto. et. tul prm-
tentem vitam Sttstetttattdotit necessario : συ quomodo
se convertit ad sensum spirituulcu: illorum verbo-
rum, [sum] unde praclarum quoque eruimus disci.
Contra originale peccatum donatum cst . . . . ltut‘
excepta magnaimlulgentia, unde incipit hominis re-p ν
paratio, inqua solt-itur omnis reatus et ingeneratus
et additus : ip‘a etiam vita ςωιοτω jam ratione uteri-
tis rotatis, quantalibet pra-polluat [um] Racundiuite
iustitiae, sine pecu-uotum remiSsiune non agitur.
Quoniam lilii ’llei quamdiu ntortaiiti-r vivunt, cum
marte confligunt. Et quamvis de illis sit veraciter di-
ctutu,Quotquot Spiritu Dei aguntur, lii filii sunt Dei :
sic tamen Spiritu Dei excitaittur,ettumqnam lilii
Dei proficiunt ad Deum, ut etiam spiritu suo, triari-
me aggrarante corruptibili corpore. taniquam lilii Β Domini manducet, et de calice bibat. Et iterum: Qui
hominum quibusdam humanis motibus deficiunt tul
seipsos. et ideo peccent. υ Ego itaque α te debeo lmp-
ιίιπί, aiebat vir sanctissimus Joannes ad Jcsutu
venientem ad se. ut ipsius baptisma susciperet:
Ego α te debeo baptizari. ι Ille autem (subdit idem
sanctus Augustinus in superius citato sermone 293,
num. 12 ), illc autem quare diceret, Ego α te debet:
baptizari, mundus ab omni penitus noxa, si non in
eo emt quod sanaretur, si non in eo erat quod mun-
diretur ?...'. Ego α te, inquit, {debeo bitptiwri : opus
est milii, necessarium cst mihi. Et huc illi ibi pras-
stituin c.~t. ι Atque lucc eadem verba sancti Pax-cur»
suris c‘tponeus clarissimus Estius, ita scribebat:
ι Ego α te debeo baptizari, id est ablui, mandari ι
peccntis. Ex quo bene colligitur, Joannem Baptistsm C sla Romam, atque in Mediolunensi. Nemo vero 1
non fuisse sine venialibtts peccatis, iuxta iiiud alte-
rius Joannis ⁵ι. capite ι : Si dixerimus quoniam. pecea—
tum non habiarius, ipsi nos sedurimur, et ueritas in,
nobis non ea. Utule ct Augustinus Joannem τηις
comprehendi inter eos iustos, qui non vivunt sine
peccatis. ι Eu igitur quid sibi velit Chromatius
noster, dum asserit sanctum Joannem Domitiam
indiguisse baptismate Cltristi,- quia sine peccato esse
non poterat. Plura qui forte cupiat super bac re, ad-
em, de sancto Joanne Baptista deque rebus ait eum
‘ pertinentibus, scriptores tum catholicos, tum exter:
nos, quos indicat bene multato pro eritplissim? erit»
diiloue sua clarissimus Paulus Mariti Paciaiulius in
prcloquio ad snas De cultu structi Joannis Baptieta-
“ Antiphates Christianas, Rarius 1755, pag. 9. et ὅ,
kliud,‘ et quidem Lrtissimum. atque aedificatiouls
plenum argumentum, Ccitliero duce, nobis praebat
Chromatius in ea Commentarii sui parte, iu qua
Dominicarn Orationem disertissime atque piissimo
exponit, tractatu videlicet in liae iussaru- editione
te, num. 5, ubi de pane nostra quotidiana disserit.
Facta nempe distinctione dupler modi, quo verba
illa Dominicte Orationis, Panem nostrum quotidianum
da nobis hodie, intelligenda sunt, habitoque sermone
de pone quotidintm litteratum accepto. et. tul prm-
tentem vitam Sttstetttattdotit necessario : συ quomodo
se convertit ad sensum spirituulcu: illorum verbo-
rum, [sum] unde praclarum quoque eruimus disci.