PG 20, col. 498
Nam-si ad aiiqims τδτηιι NII 'ecdfisiasticm‘m pa-
fim et ᾶὶςςὶβείπω, qua; ab Etiamne Siticio ad pro-
vincias eummémit. nonprobahimr pervenit-tae. 1ιίιῖ
ἱςηοτθιὶοαὶι uenia ryminflnr. ira ut de etatem meni-
lus incipiant abgfincre'. Et ila gratim me. in quibus
inventi fuerint. sic mentem. ut eisrnon lices: ad
potiora conscendere. Quiqu in ,benefloio esse debet,
quati hunc ipsum iam, quem minem. tum. arma.
tm. qui autem anim firmam vivendi missam ιι
Wo detegantur. nequmunm cupiditates manu ,
ἡμιωςίηῑυευηιτητηϊῑωωήῶης summ-muli, τ qui
vos: admoadtimn cognitam. prwponendam arbi-
(ἔπι fl. αδ. Et. {me arumnam. est, quid de his
abacrvuri οβοτιθπὶ, (prims; baptismum mni tempore
ineomimmia: mina-talibus dedidi in extremo (ine
vim suae ρωιιίνοηιξιῖπι simul in reconcilihtlonem com-
munionis exposcunt (€5.11. δ’. c. δῦ).
6. Bc his observatio prior, durior; perierim-{interr
veniema misarienrdia, iaciinaaior. Nam consuetudo
prior tenuit, ιιι concederetur paenitentia, sed com-
munionegarehw. Nam cum iliis temporibus crebra
memmi mehr. he remmunignia concessa fa-
enim homir‘es de ηιεοηαὶὲἱειὶυηςερςυτοε non rava-
θηται a lapsu, merito angnia..cwnmunio est: concessa ‘
poenitentia, ne totum penitus negaretur: εί durinrcm .
remissionem fecit temporisrat'xo. Su?- poszquam Do-
pulso terrore, communionem dari ’σ abeuntihus pia-
τ Εηᾴἱιζ, θιερρᾼῳ-ριιεςηηφιία post: refragantibus mss.
α εἱηιιεὺηίϐὖᾷιὺ. ει (iures ac palmes mss. Mil
vero diti. abun-tibus; £12.13er 'citm,,D!m. et Isid.
zubaequi,‘ pro sequi; msmfim an; durior; ab Iano-
ugmie meritam“, marinae in Eiibarim‘no volatilia
ω, 6, Ἰ, 8, ειν.. obsinct. Obtinuerat et amca in
Afy-ica, sed xgmdqunsdama dumgamt miserm”. qui
quidem ita dandam μασθαι medii; πρυ balantum; et
in tonum νωιιὶεωιὶωίτάςιηη (cum adulleri: diluerunt
tutamen θ .mmscowrum suorum amet θωιὲἱῡηο
ῑίνυηι, θυμω eis cuum-demtum cnnegio Minime
ιιιυηι, διανεκεῖ eas cuum-aenuum cnu an mamma
recussa-im; at mem Cyprianus epist. Eg. ad Amo-
m‘mu επ . Μετῑὶξηὶιὶκςῇαὲ quoddam prreterea est ex em-
consecvaM,’ ad quam c. Β, n. 38, est MU nam» ε
Iabere ρωηύινβητὶω usqu ad extremum vim, nec tibi
ρι-ᾳεξᾱηωξιᾳὺ ἠτίμωτο d'ie urnir'r‘m ἄση] quia dgripr'tfe,
Qui hoc tibi poe'b'ceri voluerit. Qut: enim-promit. in Ι)οέ
m’num ρεαᾲδίῄιβὸ ἰρςς) sola le convenit ξὲιίιτε jadz’tii
{trs-pectere ramrdium, Quamvis autem Cypria—mis in
Iamiam epistola εειτιςίς προ pmnilentiamhec Mdu!-
εαῃῖωῃ denegandam fuse probet ; sui: ejusdem ιε-
mm’amn'l hac vim»?! : Pmitentiamnon agentes, nec
dmi “Momm gnaram toto corde et mfzm'feua la— “
,νιξέθπαῑῦσπᾶεᾲέῖαξνβῃίδδῦσηε testarum, rrohibendo: om-
nino censuimus α spe romrnunicmionié ei paris, si in
infirmitate atquein periodo ram-rint denmwrkquia
rogare θυοδ nm, :‘Ielic'ti paznimnlia, sed mortis uz‘geiuis
admonitio campum; ηερε dignus est in morte adipem
solalium, qui se non cogitavi; βεδε mprizrtrum. Qum Qui-
dem sententia si cum Pumelio paulo durior censefida
εει, idem dicendum erit cl dc hoc Arelmeusis ι synodi
Canone 2%: Déiis qui Wmm cl ηυηιᾷυαῖη ειη
fim et ᾶὶςςὶβείπω, qua; ab Etiamne Siticio ad pro-
vincias eummémit. nonprobahimr pervenit-tae. 1ιίιῖ
ἱςηοτθιὶοαὶι uenia ryminflnr. ira ut de etatem meni-
lus incipiant abgfincre'. Et ila gratim me. in quibus
inventi fuerint. sic mentem. ut eisrnon lices: ad
potiora conscendere. Quiqu in ,benefloio esse debet,
quati hunc ipsum iam, quem minem. tum. arma.
tm. qui autem anim firmam vivendi missam ιι
Wo detegantur. nequmunm cupiditates manu ,
ἡμιωςίηῑυευηιτητηϊῑωωήῶης summ-muli, τ qui
vos: admoadtimn cognitam. prwponendam arbi-
(ἔπι fl. αδ. Et. {me arumnam. est, quid de his
abacrvuri οβοτιθπὶ, (prims; baptismum mni tempore
ineomimmia: mina-talibus dedidi in extremo (ine
vim suae ρωιιίνοηιξιῖπι simul in reconcilihtlonem com-
munionis exposcunt (€5.11. δ’. c. δῦ).
6. Bc his observatio prior, durior; perierim-{interr
veniema misarienrdia, iaciinaaior. Nam consuetudo
prior tenuit, ιιι concederetur paenitentia, sed com-
munionegarehw. Nam cum iliis temporibus crebra
memmi mehr. he remmunignia concessa fa-
enim homir‘es de ηιεοηαὶὲἱειὶυηςερςυτοε non rava-
θηται a lapsu, merito angnia..cwnmunio est: concessa ‘
poenitentia, ne totum penitus negaretur: εί durinrcm .
remissionem fecit temporisrat'xo. Su?- poszquam Do-
pulso terrore, communionem dari ’σ abeuntihus pia-
τ Εηᾴἱιζ, θιερρᾼῳ-ριιεςηηφιία post: refragantibus mss.
α εἱηιιεὺηίϐὖᾷιὺ. ει (iures ac palmes mss. Mil
vero diti. abun-tibus; £12.13er 'citm,,D!m. et Isid.
zubaequi,‘ pro sequi; msmfim an; durior; ab Iano-
ugmie meritam“, marinae in Eiibarim‘no volatilia
ω, 6, Ἰ, 8, ειν.. obsinct. Obtinuerat et amca in
Afy-ica, sed xgmdqunsdama dumgamt miserm”. qui
quidem ita dandam μασθαι medii; πρυ balantum; et
in tonum νωιιὶεωιὶωίτάςιηη (cum adulleri: diluerunt
tutamen θ .mmscowrum suorum amet θωιὲἱῡηο
ῑίνυηι, θυμω eis cuum-demtum cnnegio Minime
ιιιυηι, διανεκεῖ eas cuum-aenuum cnu an mamma
recussa-im; at mem Cyprianus epist. Eg. ad Amo-
m‘mu επ . Μετῑὶξηὶιὶκςῇαὲ quoddam prreterea est ex em-
consecvaM,’ ad quam c. Β, n. 38, est MU nam» ε
Iabere ρωηύινβητὶω usqu ad extremum vim, nec tibi
ρι-ᾳεξᾱηωξιᾳὺ ἠτίμωτο d'ie urnir'r‘m ἄση] quia dgripr'tfe,
Qui hoc tibi poe'b'ceri voluerit. Qut: enim-promit. in Ι)οέ
m’num ρεαᾲδίῄιβὸ ἰρςς) sola le convenit ξὲιίιτε jadz’tii
{trs-pectere ramrdium, Quamvis autem Cypria—mis in
Iamiam epistola εειτιςίς προ pmnilentiamhec Mdu!-
εαῃῖωῃ denegandam fuse probet ; sui: ejusdem ιε-
mm’amn'l hac vim»?! : Pmitentiamnon agentes, nec
dmi “Momm gnaram toto corde et mfzm'feua la— “
,νιξέθπαῑῦσπᾶεᾲέῖαξνβῃίδδῦσηε testarum, rrohibendo: om-
nino censuimus α spe romrnunicmionié ei paris, si in
infirmitate atquein periodo ram-rint denmwrkquia
rogare θυοδ nm, :‘Ielic'ti paznimnlia, sed mortis uz‘geiuis
admonitio campum; ηερε dignus est in morte adipem
solalium, qui se non cogitavi; βεδε mprizrtrum. Qum Qui-
dem sententia si cum Pumelio paulo durior censefida
εει, idem dicendum erit cl dc hoc Arelmeusis ι synodi
Canone 2%: Déiis qui Wmm cl ηυηιᾷυαῖη ειη