PG 22, col. 1031
Chaldaaorum "; ι et illa : ι Ego sum Deus tuus,
ambula coram me '7; ι et reliqua. Nullus enim
tam rudis ingenii esset, qui haec ab angelo dicta
existimet. Cum igitur Abrahamo sub arbore se-
denti tres viri apparuerunt, uni tantummodo eorum
dixit: ι Domine, si inveni gratiam in oculis tuis ".s
Et caaterorum nullus cum Abrahamo collocutus
inducitur, siquidem non decebat, famulos appellare
dominos, sed ille solus Dominus vocatur, qui etiam
dicit : ‹ Num celare'potero Abrahamum filium
meum ²⁹ ι et cratera. Deinde viri Dominum comi-
tantes, 'prout angeli (scilicet missi), abeuntes. soli
venerunt in urbem Sodomam, et Dominus non jam
cum iis pmsens erat. (Quo enim mode fieri po-
tuisset mansuetum misericordemque Deum apud
impios commorari?) Hic vero in conversatione ac
colloquio religiosi justique viri permanens, ejusque
Consuetudine gaudet, ac benigne ejus humanissimam
supplicationem accipit, in qua cum r Qui judicas
omnem terram. nequaquam facies judicium hoc ³⁸, ι
Abrahamus diceret, evidentissime ostenditseipsum
pulchre nosse quod nec angelo, nec alicui subjecta!
divinae potestati, sed ipsi Deo loquebatur. Caeterum
brevi sequens rerum narratio perspicue angelos in
Sodomam proficiscentes demonstrat, subjiciens:
ι Venerunt duo angeli in Sodomam vespere ³¹. ι
Deinde neque Dominum, neque Deum Lot visum ,ε
aut locutum fuisse, sed angelos scribit. Ex his ’³
igitur omnibus apertum est Dominum esse ac.
Deum, non vero quemquam angelorum, quem Abra-
hamo visum fuisse Scriptura testatur.
Κύριον οὔτε Θεὸν ὀφθῆναιτῴ Λὼτ, ἢ ’καί λελαληκέναι, ἀλλὰ τοὺς ἀγγέλους ἀναγράφει· ὥστ’ ὲκ mv-
τὸς πρόδηλον, ὅτι Κύριος ῆν καὶ Θεὸς, ἀλλ’ οῦ τις ἀγγέλων, 6 τῷ Ἀϐραὰμ ὦφθαι πρὸς τῆς Γραφῆς
μαρτυρούμενος.
Omnes igitur Veteris cum Novo Testamento con-
cordiam discutere volentes, hoc pro lucro habent,
dum demonstrare existimant alium csse Christi
Patrem, quem invisibilem" evangelista! praedi-
cant, alium Hosis et prophetarum Deum, diverse
visum, nunc‘Abrahamo, nunc ISaaco (cui et eadem
ferme quae Abrahamo prwdixit) , similitér et Iacobo,
ι Vidi Dominum Sa-
necnon Isaiae dicenti :
baoth ³³, ι caeterisque prophetis; nos vero, (cum
et in ipsis veteribus Dei prophetis inducitur aliquod
divinum oraculum e persona Dei dicens : «Ego
enim Dominus et non mutor“; ι et: «Nunquid
non caelum et terram ego impleo, dicit Domi-
ausu?» Mosi etiam dicit: gNon enim videbit me
ἰιοιιιο et vivet “ ; ι) ad praedictos homines, simul et ad
Judaeos, nondum secundam praeter increatam natu-
ram preexsistere divinitatem Filii comprehenden-
tes, haec ambigua examinabimus, qua scilicet ratione
"Gen. κιιηί "Gen. xv, 7. ’⁷ Gen. xvn, l.
xix, l. ³³ Jozui. ι, l8; vi, 46. ³³ lsa. vi , 5
ixmil, 20.
ambula coram me '7; ι et reliqua. Nullus enim
tam rudis ingenii esset, qui haec ab angelo dicta
existimet. Cum igitur Abrahamo sub arbore se-
denti tres viri apparuerunt, uni tantummodo eorum
dixit: ι Domine, si inveni gratiam in oculis tuis ".s
Et caaterorum nullus cum Abrahamo collocutus
inducitur, siquidem non decebat, famulos appellare
dominos, sed ille solus Dominus vocatur, qui etiam
dicit : ‹ Num celare'potero Abrahamum filium
meum ²⁹ ι et cratera. Deinde viri Dominum comi-
tantes, 'prout angeli (scilicet missi), abeuntes. soli
venerunt in urbem Sodomam, et Dominus non jam
cum iis pmsens erat. (Quo enim mode fieri po-
tuisset mansuetum misericordemque Deum apud
impios commorari?) Hic vero in conversatione ac
colloquio religiosi justique viri permanens, ejusque
Consuetudine gaudet, ac benigne ejus humanissimam
supplicationem accipit, in qua cum r Qui judicas
omnem terram. nequaquam facies judicium hoc ³⁸, ι
Abrahamus diceret, evidentissime ostenditseipsum
pulchre nosse quod nec angelo, nec alicui subjecta!
divinae potestati, sed ipsi Deo loquebatur. Caeterum
brevi sequens rerum narratio perspicue angelos in
Sodomam proficiscentes demonstrat, subjiciens:
ι Venerunt duo angeli in Sodomam vespere ³¹. ι
Deinde neque Dominum, neque Deum Lot visum ,ε
aut locutum fuisse, sed angelos scribit. Ex his ’³
igitur omnibus apertum est Dominum esse ac.
Deum, non vero quemquam angelorum, quem Abra-
hamo visum fuisse Scriptura testatur.
Κύριον οὔτε Θεὸν ὀφθῆναιτῴ Λὼτ, ἢ ’καί λελαληκέναι, ἀλλὰ τοὺς ἀγγέλους ἀναγράφει· ὥστ’ ὲκ mv-
τὸς πρόδηλον, ὅτι Κύριος ῆν καὶ Θεὸς, ἀλλ’ οῦ τις ἀγγέλων, 6 τῷ Ἀϐραὰμ ὦφθαι πρὸς τῆς Γραφῆς
μαρτυρούμενος.
Omnes igitur Veteris cum Novo Testamento con-
cordiam discutere volentes, hoc pro lucro habent,
dum demonstrare existimant alium csse Christi
Patrem, quem invisibilem" evangelista! praedi-
cant, alium Hosis et prophetarum Deum, diverse
visum, nunc‘Abrahamo, nunc ISaaco (cui et eadem
ferme quae Abrahamo prwdixit) , similitér et Iacobo,
ι Vidi Dominum Sa-
necnon Isaiae dicenti :
baoth ³³, ι caeterisque prophetis; nos vero, (cum
et in ipsis veteribus Dei prophetis inducitur aliquod
divinum oraculum e persona Dei dicens : «Ego
enim Dominus et non mutor“; ι et: «Nunquid
non caelum et terram ego impleo, dicit Domi-
ausu?» Mosi etiam dicit: gNon enim videbit me
ἰιοιιιο et vivet “ ; ι) ad praedictos homines, simul et ad
Judaeos, nondum secundam praeter increatam natu-
ram preexsistere divinitatem Filii comprehenden-
tes, haec ambigua examinabimus, qua scilicet ratione
"Gen. κιιηί "Gen. xv, 7. ’⁷ Gen. xvn, l.
xix, l. ³³ Jozui. ι, l8; vi, 46. ³³ lsa. vi , 5
ixmil, 20.