PG 22, col. 799

nostrorum ξονι), Nerone impersute, Apollonius llo-
ruit Tyauensis. qui a prima pueritia, etex quo 1E-
gis. (Iilieitfioppldo, hominum amantissimi Escula-
pii sacris vacavit, umltas res admirandas gessit,
quarum vobis, majore parte Omissa, memoriam re-
trieabo. ι Deinde, ab initio exorsus, stupenda ejus
facta recenset, quibus expositis ista verboteuus
subjuugit. ι Quo ergo line ista commemoro? Nem-
pe, ut liceat contendere invicem accuratum no-
strum solidumque de re quavis judicium, et animi
in christiauis levitatem. Quandoquidem nos qui—
dem, tam magna operatum non Deum. tamen, sed
deorum amicmu esse arbitramur. llli vicissim ob
exiguas quasdam praestigias Jesum Deum esse pra:-
dicant. ι Istis postalia quaedam lucc subjuugit ver-
ba : ι ld quoque dignum consideratione est, quod
a J. su quidem geSIa Petrus et Paulus, iisque simi-
les al.i quidam, miris modis extulerint, mendaces
homines indoctique et priestigiatores : Apollonii
autem res Maximus JEgiensis, et hamis philoso-
phus, sodalis ejus, Atheniensis Philostratus, qui
praeclare doctrina proiecerant, et veritatis erant
cultores, humanique generis commodis studentes,
viri tttagtti diisque amicissimi res ignotas esse noluere. ι Πωο Hierocli ad verbum prolata sunt , qni
contra nos diSputationem scripsit.
513 CAPUT ut.
Damis igitur, qui plurimum cum Apollonio est
versutus, ex Assyria pro‘ectus, atque. ibi primum
in patria cum illo versatus, quae ab ἰδιο tempore
eum eodem illi intercessit, conversationem in Iit-
teras retu’it. Maximus autem paucis singularia
quadam facta ejus descripsit. Atheniensis demum
Philostratus omnia, qua: ferebantur, ex Maximi ip-
siusque Damidis atque aliis scriptis collegisse sese
aliirmans, onmium perlectam maxime ab incunabu-
(13) Προκοννήσιον Ἀριστέαν. De Proconnesii
Aristeaa Τερατολογίαις troia omnia ex lleroilmo Mel-
ρρῃι. p. Strabone lil_t_ xui; Apollonio "lat.
Alit, (χες Maximo Tyrio Di/f. ult et xxviii; Suida
item et Plinio I. vit Hist. Νάι.. sect. 55. Caeterum
infeliciter ab Hierocle allegatum ejus exemplum,
inter eos, quorum eximia virtus luerit. divinis ta;
tuen propterea qui non sint allecti honoribus.
Certe enim ei ut Deo sacra instituta a Siculis. ut ex
llerqloto et aliis ad Apollonii l. c. docuit Meursius
ρ, 57. Et de» Pythagora qum non commenti sunt
plerique, _t_I_t Deum citur fuissaaipsumque Hyperbo-
reum Apollinem persuaderent. Multa eain in ient le-
gereestpassint apud eos. qui vitamqiltius scripsere.
(14) Παρελθὼν. lul‘eliriier, nisi fallor, dm iissimo
Ilo‘lsteniov hate luere conversa ; Deinde Aristeam
lfroconncnsem et Pythagoram pnetermittens subjun-
git Itis verbis. _Quis enim inv illis sensus, et quid
rzesfet nostra interpretatio judicabunt eorJatioi'es.
iempetbgev παρόδω de illis'egerat Hierocles, unde
eos παρελθεῖν, li. e. quasi in iransitn de iis egisse,
figura usum l'orte etiam, quam πάροδον νοριῖιιιυε,
ait Eusebius.
(liii ofiaepeeAirgfic Κίλιξι. Vide Philo-
ιιι lib. ι De rita Apollon. Τνὲιὶι.. c. 7.

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.