PG 22, col. 816
τύρητο τοῦ θιλοστράτου, ἄδέ πως εἰρηκότος· ε Διδὰ-
σκαλος μὲν ἦν 75) αὐτῷ τῶν Πυθαγόρου λόγων οὐ
πάνυ σπουδαῖος, οὐδʼ ἐνεργῷ τῇ φιλοσοφίᾳ χρώμενος,
γαστρός τε ἤττων (7β) καὶ Ἀφροδιόίων· καὶ κατὰ
τὸν Ἐπίκουρον ἐσχημάτιστο. Ἡν δὲ οὗτος Εὔξενος, ὁ
ἐξ Ἡρακλείας (77) τοῦ Πόντου. Τὰς δὲ Πυθαγόρου
γνώμας(78) ἐγίγνωσκεν, ὥσπερ οἱ ὄρνιθες ἃ μαν-
θάνουσι παρὰ τῶν ἀνθρώπων. » Φεῦ τῆς ἀτοπίαςI
εἰ παρὰ τούτου λέγοι τις τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς δια-
λέξεως τὴν ξύνεσιν αὐτὸν εἰληφέναιι. Ἀλλὰ δὴ ξυγκε-
χωρήσθω καὶ ἐτέρων ὑφηγητῶν αὐτὸν ἀκηκοέναι· καί-
τοιγε τοῦ ξυγγραφέως τοῦτο μηδαμῶς ἐπισημηναμέ-
νου· τίς δὴ οὖν τούτων ξύνεσίν τε καὶ φοίτησιν θεῶν,
ὀρωμένων καὶ οὐχ ὀρωμένων, αὐτός τε ὡς ὑπὸ Πυθαα-
γόρου εἰδέναι, διδάσκεσθαί τε ἐτέρους ἐπηγγέλλετο;
Καὶ μὴνοὐδʼὁ περιβόητος Πλάτων, πάντων γε μᾶλλον
τῆς Πυθαγόρου κεκοινωνηκὼς φιλοσοφίας, οὔτʼ Ἀρχύ-
τας (79), οὕτʼ αὐτὸς ἐκεῖνος, ὁ τὰς Πυθαγόρου γραφῇ
παραδοὺς ὀμιλίας, ιλόλαος (80), οὐδʼ εt τινες ἄλλο
γνώριμοι τάνδρὸς γεγονότες, οἱ δόξας τε αὐτοῦ καὶ
γνώμας γραφῇ τοῖς μετʼ αὐτοῦ(80) παραδεδώκασιν,
ἐπὶ τοιαύτῃ τινὶ ἐσεμνύναντο σοφίᾳ.θὐκοῦν ἐτέρωθεν,
ἀλλʼ οὐκ ἀπὸ Πυθαγόρου,τὰτοιάδε μαθὼν, προσχήματι
σεμνολογῶν, ἐπιγράφεται τὴν τοῦ φιλοσόφου πρόσ-
ρησιν. Ἰνα δὲ καὶ παραλογώτατα τὸ ψεῦδος (81) ὡς
ἀληθές τις γεγονέναι ξυγχωρήσειεν, οὐκ οἶδʼ δπκως
ἐξ αὐτοῦ λέγων (82) ἐκείνου τοῦ Σαμίου, πρὸ μυρίων
ὅσων ἐτῶν ἐξ ἀνθρώπων γενομένου, τὰ περὶ τούτων
αὐτὸν μεμαθηκέναι. Οὐκοῦν πρὸς τοῖς Ἀραβίοις καὶ
τοῦτον διδάσκαλον αὐτοῦ τῆς δὴ νομιζομένης ἀποῤ-
ῥήτου περὶ θεῶν ἐπιστήμης ἐπιγραπτέον. Εἰ δὴ οὖν
θείας ἦν φύσεως, κατέψευσται αὐτοῦ τοὺς διδασκά-
λους ὁ λόγος. Εἰ δʼ ἀληθὴς ἦν οὗτος, ψευδὴς ἦν ὁ μῦ-
θος, καὶ οὐκ ἀληθὴς ἡ περὶ τοῦ θεῖον γεγονέναι αὐτὸν
γραφή.
gistros ei perperam ainxisse deprehenditur. Sin ea verax narratio est, falsa erit fabula, neque vs-
ΚEAAAIoNI.
Non mihi est animus diligentius de Protei spe- Οὐπω μοι τοῦ Πρωτέως τὸ φάσμα πολυπραγμο-
genes scripsit. Scriptaque ejus varia, ad quæ hie
digitum intendit Eusebius, habes apud Menagium
ad Diogen. Laert. Iib. vmmn, s. 80. quibus addendus
videtur liber Περὶ παίδων ἀγωγῆς, ipsi Philostrato
allegatus, lib. v De vita Apollon., c. 3I.
(86 ραφῇ παραβοὐςχαιιλ.,sλλόλαος. Similehoe
opus fmsse videtur Epicteticis Arriani dissertatiο-
nibus, quales Pvthagoræ dissertationes scripsit quo-
que Moderatus Gaditanus. V. Stephanus ἔάδειρα
οὕτω τὰ πέντε βιβλία ἐπιγέγραπται τῶν Πυθαγορι-
κῶν σχολῶν Μοδεράτου Εαδειρέως. Cæterum prmus
Philolaus fuit, qui Pythagorica publicavit: Dogen.,
lib. vmm, s. 85, Μέχρι δὲ φιλολάου οὐκ ἦν τι γνῶναι
Πυθαγόρειον δόγμα.
(8uὸ) έετʼ αὐτοῦ. orte legendum αὐτόν, ut et
interpres legisse videtur. Enτ.
(81) ὸ φεῦδος. quuasi nempe Pythagotica ila
sint et a Pythaaoreis accepta.
(82) Αέγων. Subint. ἐστί, h. e.λέγει. Cæterum κατὰ
τὸ ῥητόν verbissupra allegatis dicit Apollonius Σοφία
μοι Πυθαγόρου, δς θεοὺς θεραπεύειν ὦδέ με ἐδιδὰ-
ξατο, quæ tamen an sats æque ac dextre interpre-
tetur Eusebius, ut alia plura, hic quidem dsqui-
rendi locus non est.
σκαλος μὲν ἦν 75) αὐτῷ τῶν Πυθαγόρου λόγων οὐ
πάνυ σπουδαῖος, οὐδʼ ἐνεργῷ τῇ φιλοσοφίᾳ χρώμενος,
γαστρός τε ἤττων (7β) καὶ Ἀφροδιόίων· καὶ κατὰ
τὸν Ἐπίκουρον ἐσχημάτιστο. Ἡν δὲ οὗτος Εὔξενος, ὁ
ἐξ Ἡρακλείας (77) τοῦ Πόντου. Τὰς δὲ Πυθαγόρου
γνώμας(78) ἐγίγνωσκεν, ὥσπερ οἱ ὄρνιθες ἃ μαν-
θάνουσι παρὰ τῶν ἀνθρώπων. » Φεῦ τῆς ἀτοπίαςI
εἰ παρὰ τούτου λέγοι τις τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς δια-
λέξεως τὴν ξύνεσιν αὐτὸν εἰληφέναιι. Ἀλλὰ δὴ ξυγκε-
χωρήσθω καὶ ἐτέρων ὑφηγητῶν αὐτὸν ἀκηκοέναι· καί-
τοιγε τοῦ ξυγγραφέως τοῦτο μηδαμῶς ἐπισημηναμέ-
νου· τίς δὴ οὖν τούτων ξύνεσίν τε καὶ φοίτησιν θεῶν,
ὀρωμένων καὶ οὐχ ὀρωμένων, αὐτός τε ὡς ὑπὸ Πυθαα-
γόρου εἰδέναι, διδάσκεσθαί τε ἐτέρους ἐπηγγέλλετο;
Καὶ μὴνοὐδʼὁ περιβόητος Πλάτων, πάντων γε μᾶλλον
τῆς Πυθαγόρου κεκοινωνηκὼς φιλοσοφίας, οὔτʼ Ἀρχύ-
τας (79), οὕτʼ αὐτὸς ἐκεῖνος, ὁ τὰς Πυθαγόρου γραφῇ
παραδοὺς ὀμιλίας, ιλόλαος (80), οὐδʼ εt τινες ἄλλο
γνώριμοι τάνδρὸς γεγονότες, οἱ δόξας τε αὐτοῦ καὶ
γνώμας γραφῇ τοῖς μετʼ αὐτοῦ(80) παραδεδώκασιν,
ἐπὶ τοιαύτῃ τινὶ ἐσεμνύναντο σοφίᾳ.θὐκοῦν ἐτέρωθεν,
ἀλλʼ οὐκ ἀπὸ Πυθαγόρου,τὰτοιάδε μαθὼν, προσχήματι
σεμνολογῶν, ἐπιγράφεται τὴν τοῦ φιλοσόφου πρόσ-
ρησιν. Ἰνα δὲ καὶ παραλογώτατα τὸ ψεῦδος (81) ὡς
ἀληθές τις γεγονέναι ξυγχωρήσειεν, οὐκ οἶδʼ δπκως
ἐξ αὐτοῦ λέγων (82) ἐκείνου τοῦ Σαμίου, πρὸ μυρίων
ὅσων ἐτῶν ἐξ ἀνθρώπων γενομένου, τὰ περὶ τούτων
αὐτὸν μεμαθηκέναι. Οὐκοῦν πρὸς τοῖς Ἀραβίοις καὶ
τοῦτον διδάσκαλον αὐτοῦ τῆς δὴ νομιζομένης ἀποῤ-
ῥήτου περὶ θεῶν ἐπιστήμης ἐπιγραπτέον. Εἰ δὴ οὖν
θείας ἦν φύσεως, κατέψευσται αὐτοῦ τοὺς διδασκά-
λους ὁ λόγος. Εἰ δʼ ἀληθὴς ἦν οὗτος, ψευδὴς ἦν ὁ μῦ-
θος, καὶ οὐκ ἀληθὴς ἡ περὶ τοῦ θεῖον γεγονέναι αὐτὸν
γραφή.
gistros ei perperam ainxisse deprehenditur. Sin ea verax narratio est, falsa erit fabula, neque vs-
ΚEAAAIoNI.
Non mihi est animus diligentius de Protei spe- Οὐπω μοι τοῦ Πρωτέως τὸ φάσμα πολυπραγμο-
genes scripsit. Scriptaque ejus varia, ad quæ hie
digitum intendit Eusebius, habes apud Menagium
ad Diogen. Laert. Iib. vmmn, s. 80. quibus addendus
videtur liber Περὶ παίδων ἀγωγῆς, ipsi Philostrato
allegatus, lib. v De vita Apollon., c. 3I.
(86 ραφῇ παραβοὐςχαιιλ.,sλλόλαος. Similehoe
opus fmsse videtur Epicteticis Arriani dissertatiο-
nibus, quales Pvthagoræ dissertationes scripsit quo-
que Moderatus Gaditanus. V. Stephanus ἔάδειρα
οὕτω τὰ πέντε βιβλία ἐπιγέγραπται τῶν Πυθαγορι-
κῶν σχολῶν Μοδεράτου Εαδειρέως. Cæterum prmus
Philolaus fuit, qui Pythagorica publicavit: Dogen.,
lib. vmm, s. 85, Μέχρι δὲ φιλολάου οὐκ ἦν τι γνῶναι
Πυθαγόρειον δόγμα.
(8uὸ) έετʼ αὐτοῦ. orte legendum αὐτόν, ut et
interpres legisse videtur. Enτ.
(81) ὸ φεῦδος. quuasi nempe Pythagotica ila
sint et a Pythaaoreis accepta.
(82) Αέγων. Subint. ἐστί, h. e.λέγει. Cæterum κατὰ
τὸ ῥητόν verbissupra allegatis dicit Apollonius Σοφία
μοι Πυθαγόρου, δς θεοὺς θεραπεύειν ὦδέ με ἐδιδὰ-
ξατο, quæ tamen an sats æque ac dextre interpre-
tetur Eusebius, ut alia plura, hic quidem dsqui-
rendi locus non est.