PG 22, col. 907
Διὰ τί τῇς Θάμαρ, οὐχὶ δὲ καί ἐτέρας ex: ἀγαθοῖς
κατορθῶμίισι μαρτυρουμένης γυναικὸς simne
μένε υσεν ό Ματθαῖ ος. ⁷
α’. Τὴν Θάμαρ εἴτις ὡς πόρνην διαϐάλλειν πει·-
ρῷτο, αὑτοῦ δὴ τοῦ Ἰούδα ἐπακουσάτω λέγοντος⁹
ι Δεδικαίωται Θάμαρ ἣ ἐγὼ, οὑ ἕνεκεν οὑκ ἔδωκα
αὐτὴν Σιλὼμ τῷ υἱῷ μου· ι οὑ γάρ δὴ πορνεὺειν
προθεμένη ἐπὶ τοῦ τέγους ἔστη. λογισμῷ δὲ σεμνῷ
παιδοποιΐας χάριν τὸν Ἰούδαν θηρᾶταγ οὑκ ἄδηλος
δὲ κα)⁸ ἡ αἰτία ο ὁ μὲν γὰρ αὑτῇ παρακελεύεται μέ-
νειν ἐπ’ οἴκου, ἓως μέγας γένηται Σιλὼμ ὁ υἱὸς
αὑτοῦ, ὡς αὑτὸς ληψόμενος αὑτήνο ἡ δὲ ἐπείθετο
προθύμως, ἄπαις μένουσα καὶ χήρα, τὰς τοῦ Ἰούδα
παρεγγυὰς ἐκδεχομένη · ὡς δὲ οὑκ ὲπῆγε ταῖς ἐπαγ-
γελίαις τέλος, τοῦ περὶ παῖδας πόθου τοῖς τότε ἀν-
θρώποις διὰ σπουδῆς ἀγομένου, καὶ τῆς ἀτεκνίας ὲν
ἐσχάτοις κακοῖς παρὰ πᾶσι τότε λελογισμένης , δια-
ψευσάμενον αὑτῇ συνιδοῦσα τὸν Ἰούδαν. καὶ τὰς ἀπὸ
τοῦ παιδὸς ἐλπίδας είς μάτην παραληφθείσας, αὕτη
ἐπιτίθεται τῷ ἀνδρίσ οὑ πώποτε νόμου Μωὺσέως,
οὑδέ γε προφητῶν, οὑδὲ ἐτέρου τινος ἀπαγορεύοντος
τὰ τοιαῦτα ⁸ κᾶπειτα σοφίζεται τὴν ἐξ αὑτοῦ παιδο-
ποιῒαν· μὴ δείξασα γοῦν ἑαυτὴν τίς ποτε ἦν, συν-
ελθεῖν αὐτῷ μηχανᾶται· ὁμοῦ τὸ σῶφρον τὸ ἑαυτῆς,
κάκείνου τὸ ἀκρατὲς ἀπελέγχουσασ ἡ μὲν γὰρ μα-
κροῖς ἐτεσιν αὑτῷ πειθομένη, χήρα καὶ ἅπαις
διέμενεν· ἀλλά καὶ παρὸν γήμασθαι ἑτέρῳ, καὶ
τέκνων μητέρα ἐκ τινος ἁλλογενοῦς καταστῆναι
ἀνδρὸς, ού ποιεῖ τοῦτο ° τῆς τῶν προγόνων τοῦ Ἰούδα,
Ἀϐραὰμ κοιλ⁵ Ἰσαὰκ, καὶ δὴ καὶ⁸ τῆς τοῦ Ἰσραὴλ
συγγενείας ἐφιεμένη· ὁ δὲ χηρεύειν τὴν παῖδα κατα-
λιπὼν , καὶ κόρην ἄπαιδα ἐπὶ μακροὺς ἀναρτήσας
χρόνους, οὑχ οἷός τε ἧν κρατεῖν ἑαυτοῦ μετὰ τὴν τῆς
γυναικὸς τελευτήνο ἀλλ’ ἅμα τελευτᾷ ἠ τοῦ Ἰούδα
γυνὴ, ὁ δὲ, μηδενός πως νόμου τῶν τοιῶνδε ἀπείρ-
γοντος, πόρνην ὑπολαϐὼν τὴν εἰρημένην, ἡλίσκετο
πρὸς αὐτῆς ού δίκαια πράττων ο ὅτι δὴ τοιοῦτος ὢν
αὑτὸς τήν ἐπὶ μακροῖς ἔτεσι τὰς ὑποσχέσεις ἐκδε-
ξαμένην τὰς αὑτοῦ, φιλόσοφόν τε καὶ σώφρονα βίον
ὲπιδεδειγμένην, ἀπεστέρει τοῦ περὶ τὴν παιδοποιῖαν
καρποῦ.
β’. Ταύτῃ οὖν τὸν ἄνδρα ὑποδῦσα, ὲκ πρώτης ὀμι-
λίας διδύμου γονῆς ἐξ αὑτοῦ· γίνεται μήτηρ, τοῦτον
αὐτῇ τοῦ Θεοῦ καρπὸν τῆς ἀγαθῆς προθέσεως ἕνεκα
δεδωρημὲνουο παρὸν γάρ ἄλλοις ἑαυτὴν ἀγαγεῖν,
καὶ ἑτέροις ἀλλοφύλοις κοιλ⁸ ἀσεϐέσι συναφθῆναι, τοῦτο
μὲν οὑ διενοήθη ο τοῦ δὲ τῶν θεοφιλῶν γένους εὑχὴν
θεμένη καταξιωθῆναι, καίπερ οὖσα ἀλλόφυλος, τὴν
τοσαύτην συνεσκευάσατο δραματουργίαν· οὑ πρό-
τερον δὲ ἡ Θάμαρ ἐτόλμα παρεῖναι ἐπὶ τὴν τοῦ
³⁷ Gen. xxxviii , 26.
(152,. Quod ait Eusebius nulla fortasse adhuc lege
oln itum fuisse a scortando Jndam, id intelligen-
prohibitum fuisse a scortando ludam, id intelligen-
dum est de lege apud Palaestinos publica, qua: nong
dum fortasse proposita fuerat.’Caeteroquin apud
plerasque gentes atque omni tempore scortatio
ΡΑτιιοι.. Gn. XXII.
κατορθῶμίισι μαρτυρουμένης γυναικὸς simne
μένε υσεν ό Ματθαῖ ος. ⁷
α’. Τὴν Θάμαρ εἴτις ὡς πόρνην διαϐάλλειν πει·-
ρῷτο, αὑτοῦ δὴ τοῦ Ἰούδα ἐπακουσάτω λέγοντος⁹
ι Δεδικαίωται Θάμαρ ἣ ἐγὼ, οὑ ἕνεκεν οὑκ ἔδωκα
αὐτὴν Σιλὼμ τῷ υἱῷ μου· ι οὑ γάρ δὴ πορνεὺειν
προθεμένη ἐπὶ τοῦ τέγους ἔστη. λογισμῷ δὲ σεμνῷ
παιδοποιΐας χάριν τὸν Ἰούδαν θηρᾶταγ οὑκ ἄδηλος
δὲ κα)⁸ ἡ αἰτία ο ὁ μὲν γὰρ αὑτῇ παρακελεύεται μέ-
νειν ἐπ’ οἴκου, ἓως μέγας γένηται Σιλὼμ ὁ υἱὸς
αὑτοῦ, ὡς αὑτὸς ληψόμενος αὑτήνο ἡ δὲ ἐπείθετο
προθύμως, ἄπαις μένουσα καὶ χήρα, τὰς τοῦ Ἰούδα
παρεγγυὰς ἐκδεχομένη · ὡς δὲ οὑκ ὲπῆγε ταῖς ἐπαγ-
γελίαις τέλος, τοῦ περὶ παῖδας πόθου τοῖς τότε ἀν-
θρώποις διὰ σπουδῆς ἀγομένου, καὶ τῆς ἀτεκνίας ὲν
ἐσχάτοις κακοῖς παρὰ πᾶσι τότε λελογισμένης , δια-
ψευσάμενον αὑτῇ συνιδοῦσα τὸν Ἰούδαν. καὶ τὰς ἀπὸ
τοῦ παιδὸς ἐλπίδας είς μάτην παραληφθείσας, αὕτη
ἐπιτίθεται τῷ ἀνδρίσ οὑ πώποτε νόμου Μωὺσέως,
οὑδέ γε προφητῶν, οὑδὲ ἐτέρου τινος ἀπαγορεύοντος
τὰ τοιαῦτα ⁸ κᾶπειτα σοφίζεται τὴν ἐξ αὑτοῦ παιδο-
ποιῒαν· μὴ δείξασα γοῦν ἑαυτὴν τίς ποτε ἦν, συν-
ελθεῖν αὐτῷ μηχανᾶται· ὁμοῦ τὸ σῶφρον τὸ ἑαυτῆς,
κάκείνου τὸ ἀκρατὲς ἀπελέγχουσασ ἡ μὲν γὰρ μα-
κροῖς ἐτεσιν αὑτῷ πειθομένη, χήρα καὶ ἅπαις
διέμενεν· ἀλλά καὶ παρὸν γήμασθαι ἑτέρῳ, καὶ
τέκνων μητέρα ἐκ τινος ἁλλογενοῦς καταστῆναι
ἀνδρὸς, ού ποιεῖ τοῦτο ° τῆς τῶν προγόνων τοῦ Ἰούδα,
Ἀϐραὰμ κοιλ⁵ Ἰσαὰκ, καὶ δὴ καὶ⁸ τῆς τοῦ Ἰσραὴλ
συγγενείας ἐφιεμένη· ὁ δὲ χηρεύειν τὴν παῖδα κατα-
λιπὼν , καὶ κόρην ἄπαιδα ἐπὶ μακροὺς ἀναρτήσας
χρόνους, οὑχ οἷός τε ἧν κρατεῖν ἑαυτοῦ μετὰ τὴν τῆς
γυναικὸς τελευτήνο ἀλλ’ ἅμα τελευτᾷ ἠ τοῦ Ἰούδα
γυνὴ, ὁ δὲ, μηδενός πως νόμου τῶν τοιῶνδε ἀπείρ-
γοντος, πόρνην ὑπολαϐὼν τὴν εἰρημένην, ἡλίσκετο
πρὸς αὐτῆς ού δίκαια πράττων ο ὅτι δὴ τοιοῦτος ὢν
αὑτὸς τήν ἐπὶ μακροῖς ἔτεσι τὰς ὑποσχέσεις ἐκδε-
ξαμένην τὰς αὑτοῦ, φιλόσοφόν τε καὶ σώφρονα βίον
ὲπιδεδειγμένην, ἀπεστέρει τοῦ περὶ τὴν παιδοποιῖαν
καρποῦ.
β’. Ταύτῃ οὖν τὸν ἄνδρα ὑποδῦσα, ὲκ πρώτης ὀμι-
λίας διδύμου γονῆς ἐξ αὑτοῦ· γίνεται μήτηρ, τοῦτον
αὐτῇ τοῦ Θεοῦ καρπὸν τῆς ἀγαθῆς προθέσεως ἕνεκα
δεδωρημὲνουο παρὸν γάρ ἄλλοις ἑαυτὴν ἀγαγεῖν,
καὶ ἑτέροις ἀλλοφύλοις κοιλ⁸ ἀσεϐέσι συναφθῆναι, τοῦτο
μὲν οὑ διενοήθη ο τοῦ δὲ τῶν θεοφιλῶν γένους εὑχὴν
θεμένη καταξιωθῆναι, καίπερ οὖσα ἀλλόφυλος, τὴν
τοσαύτην συνεσκευάσατο δραματουργίαν· οὑ πρό-
τερον δὲ ἡ Θάμαρ ἐτόλμα παρεῖναι ἐπὶ τὴν τοῦ
³⁷ Gen. xxxviii , 26.
(152,. Quod ait Eusebius nulla fortasse adhuc lege
oln itum fuisse a scortando Jndam, id intelligen-
prohibitum fuisse a scortando ludam, id intelligen-
dum est de lege apud Palaestinos publica, qua: nong
dum fortasse proposita fuerat.’Caeteroquin apud
plerasque gentes atque omni tempore scortatio
ΡΑτιιοι.. Gn. XXII.