PG 23, col. 314
ipsum hic declarat, ta loquens : Ditataverunt super
me os suum. Deinde quia ipsis traditus fuit sicut
ovis ad jugulationem, et sicut agnus sine malitia,
coram tondente sine voce, videntes ejus passionem
sic vociferabantur : Euge, Euged viderunt oculi
nostri.
Veuas. 23 -26, Vidisti, Domine, ne siteas. Supe-
rius dixit : Quando respicies ? in præsenti vero :
Vidisti, Domine? Ecquid vidit? Quod dolose se con-
venerint, et quod dilataverint contra ipsum os
suum, et quod, re pro voto gesta, clamaverint :
Euge, Euge viderunt ocali nostri. Τu autem, Domi-
ne, qui hæc vidisti, sed patienter ac moderate tu-
listi, ne sileas: sed assumpto justitiæ tuæ tribunali
dic : Hæc fecisti, et tacui ⁴; ac rursum : Τacui,
an semper tacebg ⁴? Humano autem more Patri suo
supplicat his verbis : Ne discedas a me; et : Ετ-
surge et intende judicio meo, Deus meus et Dominus
meus incausam meam. Τempore namque pro nobis
susceptæ passionis tales emittebat voces, ut crede-
retur homo factus secundum rei veritatem, ac spon-
te pro nobis mortem suscepisse. Et non supergan-
deant mihi, ne dicant in cordibus suis: Euge, Euge
animæ nostræd nec dicant: Devoravimus eum. Si ts
enim, inquit, hæc facinora ulciscaris, et judices se-
cundum justitiam tuam, nequaquam illi gaudebunt:
naeque dicent in cordibus suis : Euge, EfigeJ psæ-
valuit anima nostra. Etiamsi enim id ore aliquando
protulerint, at corde non ita loquentur, neque di-
cent : Devoravimus eum, quando resurrectionem
meam, et Ecclesiam item meam late per orbem
propagatam conspicient. Is namque devoratur, qui
semel in profundum delapsus, inde nunquam emer-
git : sic enim mors olim, cum prævaleret, devorπ-
bat. Verum qui devorati sunt, jam revertuntur,
quare dictum est : Et rursum abstulit Dominus om-
nem lacrgmam ab omni vulu ,
Hic igitur etiamsi ad tempus ipsum devorasse
visi sunt; at non in finem usque, inquit, ita dicent,
propheticeque statim vaticinatur: Erubescant et re-
vereantur simul, qui gratulantur malis msis. fnduan-
tur conlusione et reverentia qut magna loquuntur
super me. Hæc porro quem finem sortita sint ad
personam Salvatoris nostri reducta, intelligere fa-
cile est. Ex eo quippe ad hoc usque tempus abjecti
ac depulsi sunt, qui olim gratia donisque multis
ornabantur. At quotquot ex gentibus universis
eum, qui ab illis interfectus est, receperunt, ii a
multorum deorum errore liberati sunt, Deumqne
universorum constanter ac pie colunt. Exhinc
porro illi quidem, ob facinus tantum, pudore affectt
ac confusi sunt; illi autem gaudio fiduciaque in
dies replentur; ita ut illud Moysis oraculum eᾷ
Judæorum populum spectans impleatur : Proscίye
me os suum. Deinde quia ipsis traditus fuit sicut
ovis ad jugulationem, et sicut agnus sine malitia,
coram tondente sine voce, videntes ejus passionem
sic vociferabantur : Euge, Euged viderunt oculi
nostri.
Veuas. 23 -26, Vidisti, Domine, ne siteas. Supe-
rius dixit : Quando respicies ? in præsenti vero :
Vidisti, Domine? Ecquid vidit? Quod dolose se con-
venerint, et quod dilataverint contra ipsum os
suum, et quod, re pro voto gesta, clamaverint :
Euge, Euge viderunt ocali nostri. Τu autem, Domi-
ne, qui hæc vidisti, sed patienter ac moderate tu-
listi, ne sileas: sed assumpto justitiæ tuæ tribunali
dic : Hæc fecisti, et tacui ⁴; ac rursum : Τacui,
an semper tacebg ⁴? Humano autem more Patri suo
supplicat his verbis : Ne discedas a me; et : Ετ-
surge et intende judicio meo, Deus meus et Dominus
meus incausam meam. Τempore namque pro nobis
susceptæ passionis tales emittebat voces, ut crede-
retur homo factus secundum rei veritatem, ac spon-
te pro nobis mortem suscepisse. Et non supergan-
deant mihi, ne dicant in cordibus suis: Euge, Euge
animæ nostræd nec dicant: Devoravimus eum. Si ts
enim, inquit, hæc facinora ulciscaris, et judices se-
cundum justitiam tuam, nequaquam illi gaudebunt:
naeque dicent in cordibus suis : Euge, EfigeJ psæ-
valuit anima nostra. Etiamsi enim id ore aliquando
protulerint, at corde non ita loquentur, neque di-
cent : Devoravimus eum, quando resurrectionem
meam, et Ecclesiam item meam late per orbem
propagatam conspicient. Is namque devoratur, qui
semel in profundum delapsus, inde nunquam emer-
git : sic enim mors olim, cum prævaleret, devorπ-
bat. Verum qui devorati sunt, jam revertuntur,
quare dictum est : Et rursum abstulit Dominus om-
nem lacrgmam ab omni vulu ,
Hic igitur etiamsi ad tempus ipsum devorasse
visi sunt; at non in finem usque, inquit, ita dicent,
propheticeque statim vaticinatur: Erubescant et re-
vereantur simul, qui gratulantur malis msis. fnduan-
tur conlusione et reverentia qut magna loquuntur
super me. Hæc porro quem finem sortita sint ad
personam Salvatoris nostri reducta, intelligere fa-
cile est. Ex eo quippe ad hoc usque tempus abjecti
ac depulsi sunt, qui olim gratia donisque multis
ornabantur. At quotquot ex gentibus universis
eum, qui ab illis interfectus est, receperunt, ii a
multorum deorum errore liberati sunt, Deumqne
universorum constanter ac pie colunt. Exhinc
porro illi quidem, ob facinus tantum, pudore affectt
ac confusi sunt; illi autem gaudio fiduciaque in
dies replentur; ita ut illud Moysis oraculum eᾷ
Judæorum populum spectans impleatur : Proscίye