PG 24, col. 13
οὐδὲ ἀπεσχισμένη καὶ διεστῶσα εἰς μέρη πολλὰ, ἀλλ’
οὕτως ἦν ᾠκοδομημένη ὡς δοκεῖν ἕνα εἶναι οἷκον, διὰ
τὴν συνάφειαν καὶ ἁρμονίαν τῶν ὲν αὐτῇ οἰκοδομη-
μάτων· διὸ λέλεκταν Ὧς πόλις ἦν ἠ μετοχὴ αὐτῆς
ἐπὶ τὸ αὑτό· τοιαῦται δέ εἱσι κατὰ διάνοιαν πᾶσαι
αἱ παρὰ Θεῷ ψυχαὶ, καὶ οἱ ζῶντες λίθοι δι’ ὧν ᾠκοδόμηται ὁ ἀληθινὸς νεὼς τοῦ Θεοῦ, τῷ αὐτῷ νοτ
[aut] τῇ αὐτῇ γνώμῃ κατηρτισμένος.
Ἐκεῖ γὰρ ὰῖέᾷῃσακ φυυζαὶρ-φυλᾳὶ Κυρίου, gap:
τύρων τῷ Ἰσραὴλίτοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ
ὀνόματι Κυρίου.
Ἐκεῖ γὰρ θύειν, εὖχεσθαι, πανηγυρίζειν, ἐκέλευ-
σεν· ὡς ἂν μὴ πανταχοῦ πλανώμενοι, πρόφασιν ἒχω-
σιν ἐξόδους ποιεῖσθαι πρὸς εἴδωλα“ Θεοῦ γὰρ τοῦτο
μαρτυρίαν ἐκάλεσεν · τῆς γὰρ αὑτοῦ προνοίας τοῦτο
μέγιστον τεκμήριον ἦν· καὶ γὰρ ἐκεῖ ό νόμος ἀν-
εγινώσκετο, διηγήματα τε κατορθωμάτων ἀρχαίων,
καὶ σύνοδον ἐποιοῦντο τὴν πρὸς ἀλλήλους ἀγάπην
συ σφίγγου σαν. _
Ἐρωτήσατε δὴ τὰ εἰς είρήνην τὴν Ἰερουσαλήμ.
Ἀεὶ γὰρ, φησὶ, καὶ πάντοτε μνημονεύοντές σου, ὧ
Ἰερουσαλὴμ, τὰ περὶ τῆς σῆς εἰρήνης διαλεγόμεθα
τοῖς ἀδελφοῖς τοῖς ἡμετέροις καὶ τοῖς πλησίον ὴμῶν,
τουτέστι τῷ νέῳ λαῷ, εἰς πόθον αὐτοὺς ἄγοντες τὸν
περὶ σὲ διὰ τῆς περὶ σοῦ διδασκαλίας· ἀλλὰ καὶ ὴ
πᾶσα ἡμῶν εὐχὴ ἕνεκα τοῦ οῐκου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ὲγί-
vero, ζητούντων ἀγαθά σοι τὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ.
Ψ ΑΛΜΟΣ ΡΚΒ¹.
Πρὸς σὲ ἦρα τοὺς optingit.qu ppu τὸν κατοικοῦντα
ἐν τῷ οὐρανῷ.
Ἐπείπερ οὐρανὸς θρόνος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ, διὰ τοῦτο
κατοικεῖν λέγεται ἐν τῷ οὐρανῷ ⁸ οὐδεὶς δὲ θησαυρί-
ζων ἐπὶ γῆς, εῐποι ἂν τῷ Θεῷ ' Πρὸς σὲ ἦρα τοὺς
ὀφθαλμούς μου τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ οῖδοανῷ·
ὅπου γὰρ ὁ θησαυρός σου, ἐκεῖ ἐσταικαῑ ἠκαρδία
σου⁸ ὀι μὲν οὖν ὀφθαλμοὶ τοῦ ἄφρονος, ἐπ’ ἄκρα
γῆς, ἢ ἐφ’ ὁτιδήποτε οὗ ἐπιθυμεῖ· ὲμϐλέπει γάρ
ποτε γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτῆς· οἱ δὲ τοῦ
δικαίου, διαπαντὸς πρὸς τὸν Θεόν.
Ἰδοὺ ὡς ὀφθαλμοὶ δούέωῖ εἱς χεῷας τῶν κυρίων
α των.
αυτ-ων.
Εὑαγγελισθεὶς ό νέος παρὰ τῶν πρεσϐυτέριον λαδς
διὰ τῆς πρὸ ταύτης ᾠδῆς, Οὐκ ἐπ’ ἄλλο τι, φησὶν,
ἐλπίζω, ἦ ἐπὶ σὲ τὸν οὐκ ὲν τῇ κάτω Ἰερουσαλὴμ, D
ἀλλ’ ὲν οὐρανῷ κατοικοῦντα · μόνοις δὲ τοῦτο λέγειν
ἁρμόττει τοῖς ἀπηλλαγμένοις αἰχμαλωσίας, καὶ τὸ
τῆς ψυχῆς διορατικὺν ἐρρωμένοις· ψυχῆς δὲ ὀφθαλμὸς
ἄνω μὲν ὁρῶν, ὠφελεῖται · κάτω δὲ, βλάπτεται.
ΨΛΛΜΟΣ PKI“.
Ἐν τῷ exuram-firm ἀνθρώπους ἐφ’ ἡμᾶς.
Οἱ φήσαντες, Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον
ἡμᾶς, νῦν ὼς ὲπακουσθέντες εὐχαριστοῦσι Θεῷ· τὰδὲ
παρόντα διδάσκεται λέγειν ό διορατικὸς, τὸν Θεὸν ἔχων
πρὸ ὀφθαλμῶν· οὕτως γὰρ Ἰσραὴλ ἐπινίκιον ᾠδὴν
τῷ νικοποιῷ προσάγων Θεῷ- διδάσκονσι δὲ τοὺς
‘Matth. VI, 2i. ' Psal. cxxn, 3.
οὕτως ἦν ᾠκοδομημένη ὡς δοκεῖν ἕνα εἶναι οἷκον, διὰ
τὴν συνάφειαν καὶ ἁρμονίαν τῶν ὲν αὐτῇ οἰκοδομη-
μάτων· διὸ λέλεκταν Ὧς πόλις ἦν ἠ μετοχὴ αὐτῆς
ἐπὶ τὸ αὑτό· τοιαῦται δέ εἱσι κατὰ διάνοιαν πᾶσαι
αἱ παρὰ Θεῷ ψυχαὶ, καὶ οἱ ζῶντες λίθοι δι’ ὧν ᾠκοδόμηται ὁ ἀληθινὸς νεὼς τοῦ Θεοῦ, τῷ αὐτῷ νοτ
[aut] τῇ αὐτῇ γνώμῃ κατηρτισμένος.
Ἐκεῖ γὰρ ὰῖέᾷῃσακ φυυζαὶρ-φυλᾳὶ Κυρίου, gap:
τύρων τῷ Ἰσραὴλίτοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ
ὀνόματι Κυρίου.
Ἐκεῖ γὰρ θύειν, εὖχεσθαι, πανηγυρίζειν, ἐκέλευ-
σεν· ὡς ἂν μὴ πανταχοῦ πλανώμενοι, πρόφασιν ἒχω-
σιν ἐξόδους ποιεῖσθαι πρὸς εἴδωλα“ Θεοῦ γὰρ τοῦτο
μαρτυρίαν ἐκάλεσεν · τῆς γὰρ αὑτοῦ προνοίας τοῦτο
μέγιστον τεκμήριον ἦν· καὶ γὰρ ἐκεῖ ό νόμος ἀν-
εγινώσκετο, διηγήματα τε κατορθωμάτων ἀρχαίων,
καὶ σύνοδον ἐποιοῦντο τὴν πρὸς ἀλλήλους ἀγάπην
συ σφίγγου σαν. _
Ἐρωτήσατε δὴ τὰ εἰς είρήνην τὴν Ἰερουσαλήμ.
Ἀεὶ γὰρ, φησὶ, καὶ πάντοτε μνημονεύοντές σου, ὧ
Ἰερουσαλὴμ, τὰ περὶ τῆς σῆς εἰρήνης διαλεγόμεθα
τοῖς ἀδελφοῖς τοῖς ἡμετέροις καὶ τοῖς πλησίον ὴμῶν,
τουτέστι τῷ νέῳ λαῷ, εἰς πόθον αὐτοὺς ἄγοντες τὸν
περὶ σὲ διὰ τῆς περὶ σοῦ διδασκαλίας· ἀλλὰ καὶ ὴ
πᾶσα ἡμῶν εὐχὴ ἕνεκα τοῦ οῐκου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ὲγί-
vero, ζητούντων ἀγαθά σοι τὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ.
Ψ ΑΛΜΟΣ ΡΚΒ¹.
Πρὸς σὲ ἦρα τοὺς optingit.qu ppu τὸν κατοικοῦντα
ἐν τῷ οὐρανῷ.
Ἐπείπερ οὐρανὸς θρόνος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ, διὰ τοῦτο
κατοικεῖν λέγεται ἐν τῷ οὐρανῷ ⁸ οὐδεὶς δὲ θησαυρί-
ζων ἐπὶ γῆς, εῐποι ἂν τῷ Θεῷ ' Πρὸς σὲ ἦρα τοὺς
ὀφθαλμούς μου τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ οῖδοανῷ·
ὅπου γὰρ ὁ θησαυρός σου, ἐκεῖ ἐσταικαῑ ἠκαρδία
σου⁸ ὀι μὲν οὖν ὀφθαλμοὶ τοῦ ἄφρονος, ἐπ’ ἄκρα
γῆς, ἢ ἐφ’ ὁτιδήποτε οὗ ἐπιθυμεῖ· ὲμϐλέπει γάρ
ποτε γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτῆς· οἱ δὲ τοῦ
δικαίου, διαπαντὸς πρὸς τὸν Θεόν.
Ἰδοὺ ὡς ὀφθαλμοὶ δούέωῖ εἱς χεῷας τῶν κυρίων
α των.
αυτ-ων.
Εὑαγγελισθεὶς ό νέος παρὰ τῶν πρεσϐυτέριον λαδς
διὰ τῆς πρὸ ταύτης ᾠδῆς, Οὐκ ἐπ’ ἄλλο τι, φησὶν,
ἐλπίζω, ἦ ἐπὶ σὲ τὸν οὐκ ὲν τῇ κάτω Ἰερουσαλὴμ, D
ἀλλ’ ὲν οὐρανῷ κατοικοῦντα · μόνοις δὲ τοῦτο λέγειν
ἁρμόττει τοῖς ἀπηλλαγμένοις αἰχμαλωσίας, καὶ τὸ
τῆς ψυχῆς διορατικὺν ἐρρωμένοις· ψυχῆς δὲ ὀφθαλμὸς
ἄνω μὲν ὁρῶν, ὠφελεῖται · κάτω δὲ, βλάπτεται.
ΨΛΛΜΟΣ PKI“.
Ἐν τῷ exuram-firm ἀνθρώπους ἐφ’ ἡμᾶς.
Οἱ φήσαντες, Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον
ἡμᾶς, νῦν ὼς ὲπακουσθέντες εὐχαριστοῦσι Θεῷ· τὰδὲ
παρόντα διδάσκεται λέγειν ό διορατικὸς, τὸν Θεὸν ἔχων
πρὸ ὀφθαλμῶν· οὕτως γὰρ Ἰσραὴλ ἐπινίκιον ᾠδὴν
τῷ νικοποιῷ προσάγων Θεῷ- διδάσκονσι δὲ τοὺς
‘Matth. VI, 2i. ' Psal. cxxn, 3.