PG 24, col. 710
{flantis illum : cum in Graeco sit καὶ πεποιήκασιν
ὲξορισθῆναιληθῐηρβ obtinuisse hoc eos apud'Cou-
stantinum. Accessit postremo in partes 'Eusebius
Pamphili , Arianae fidei desultor : sed semper σα-
πρός, ethoc suo scripto exagitavit. ls vero , ita
pulsus, Romam abiitfiad Julium pontificem :cui
pro se, et sua fide, ab Eusebio postea hic suggillata,
apol0giam obtulit. Non statim: sed postquam ibi
per annum et tres menses, communione receptus,
perstiterat. Nam scripserant adversarii litteras in
illum accusatorias : et satis in pontificem insolen-
tes ; quod misissetad illos παραινοῦντας, ιιι rectam
instituere vellent accusationem. Ista Athanasius :
et apud Epiphanium Marcellus ipse. De illius porro
fidei confessione ,_ita_Jnlins ipse: Περὶ δὲ Μαρκέλ-
lou,_é_1tst8i}_rtsp_‘t αὑτοῦ ὡς ⁵ἀσεϐοῦντος εἰς τὸν Χριστὸν
assesasses; ’ὁ ῥιῖῦ uastitas: δ’ἑῖ gaesa; {al
vépevo; 8ta6e6attbsaco μίὲν p2 εἶναι ἀληθῆ περὶ αὐ-
του γράφειν τὰ παρ’ ὑμων · ’ me: δὲ ἀπαιτουμενος
τοῦ γράςξεινίτὰ παρ’ ὑμῶν ὅμως δὲ ἀπαιτούμενος
παρέ μῶν εἰπεῖν περὶγεῆς πίστεως, οὕτω μετὰ ἠπαῤ-
παρ ημων ειπειν περι της πιστεως, ουτω μετα παρ-
ρησίας.. ἁπεκρξναέρ Δι’ enormi,“ ib; entrvfiivet μὲν
ἡμᾶς, ὅτι ,μηδὲν ἔξωθεν τῆς ἀληθείας ὁμολογεῖ, οὖεω
εὑ-σεὸὦς βπερὶλτ-οὖ Κυρίού καὶ ΔΣιιυιιετῐιρος ἡμῶν
Πτίσοῦ Χριστος) ὼξιολργησε φρονεῖν , ὥσπερ καδξκα-
ΘολικὴήξἘκςιλησῖα. Haec apud Athanasium Julius
in epistulaad synodum Antiochenam. Loquitur au-
tem pontifex e confessione Marcelli-ana {quam re-
tulit in suum scriptum Epiphanius , de qua varia-
bant senleutize olim, ut ait Epiphanius , qui, ad se
quod attinet, in ambiguo relinquit. Julius pontifex
cum aliis, ιιι videtur, habuit pro orthodoxa : sed
ulterius pregrediehatur concilium Sardicense : cujm
suflragio absolutus est, lecto et approbato hoc ipso
syngrammate, quod Suscepit Eusebius refutandum.
Synodus ipsa, apud Athanasium : Ἀνεγνώσθη δὲ
καὶ τὸ Δ«σύγγραμμα στῇ σνλλειτουργοῦ Μαρκέλλου,
καὶ ερρέθηγτῶν περὶ Εὐσέϐιον κακοτεχνίαξοιιίθτιιι
tunc Eusebius uterque, l‘iieoniediensis’et Utesarien-
sis. Κακοτεχνία in scriptis fuit. Ille alastor Nico-
mediensis nihil scripsit in hoc genere; scripsit
autem Caesariensis. ln quo vero versaretur κακο-
τεχνία ιιορ-θιηἋ γᾼὰρ, ὡς ζητῷν, Μάρκελλος εῐρηιιε,
ταῦτα ὡς ὁμολογούμενα διαϐεϐλήκασι. QuodeSt'fa-
miliare vitium apud Eristicos. lia quid sentiendum
sit deiboc scripto Eusebiano, e suffragio illius syni-
odi Sardicensis, liquet. Opponitnr’huic concilii
Sardieensis _determinat_ioni, Basilii Magni auctoritas.
ls epistola 71$ , edit. Parisiensis, e nostra Biblio-
theca, pag. 876, de Marcelli opinione scribit. Πάσης
ήμῷν τῆςὲλπίδος ἀθέτησιν ἔχει τὸ Μαρκέλλου ciente.
De Mareelloipso loquitur. Nam et epistola δὲ, ait
ἱΙΙιιιιι ἐπιδείξασθαι τὴν ἀσέϐειαν Αιοίιιῐιθω repugnan-
tem e diametro: ne quis ad illius discipulos et
sectatores, ut puta Photinum, eam referat. cuin
Omnia ipse statuerit orthodoxe. Excusant alii, fieri
posse, ιιί Marcellus deinceps inciderit in hanc im-
pietatem, et aliis suis scriptis propagaverit._Non
respondebo quod ex hoc Eusebii opere assumi po-
test, nulluni aliud scriptum praeter hoc__uuicutn
manasse a Marcello : contrarium quippe Hierony-
mus allirmat : et potest Eusebius exponi, de tem-
pore antegressa suam hanc dtvrtppnatv. ll_|_nd con-
stat eliasilio, eadem per eiiitiia'a'divitiojllo viro,
huic Marcello objecta', qua: prius per“ Eusebium
producebantur : nisi forie pro Marcello dicatur.
Basilium non minus quam Eusebium hallucinatutn,
et accepisse quasi resoliitive determinata, quasilla
ζητῶν proposuerat. Certe constat οξ eadem illa ipsa
epistola, Occidentalesin sententia Sardieensis syn-
odi perstitisse: et eum iis Paulinum Antioche-
uum (eum quo, pro Meletio, itt communione abierat
Basilius.) et Marcellum nutasse innocentem. Ῥἧο
ὲξορισθῆναιληθῐηρβ obtinuisse hoc eos apud'Cou-
stantinum. Accessit postremo in partes 'Eusebius
Pamphili , Arianae fidei desultor : sed semper σα-
πρός, ethoc suo scripto exagitavit. ls vero , ita
pulsus, Romam abiitfiad Julium pontificem :cui
pro se, et sua fide, ab Eusebio postea hic suggillata,
apol0giam obtulit. Non statim: sed postquam ibi
per annum et tres menses, communione receptus,
perstiterat. Nam scripserant adversarii litteras in
illum accusatorias : et satis in pontificem insolen-
tes ; quod misissetad illos παραινοῦντας, ιιι rectam
instituere vellent accusationem. Ista Athanasius :
et apud Epiphanium Marcellus ipse. De illius porro
fidei confessione ,_ita_Jnlins ipse: Περὶ δὲ Μαρκέλ-
lou,_é_1tst8i}_rtsp_‘t αὑτοῦ ὡς ⁵ἀσεϐοῦντος εἰς τὸν Χριστὸν
assesasses; ’ὁ ῥιῖῦ uastitas: δ’ἑῖ gaesa; {al
vépevo; 8ta6e6attbsaco μίὲν p2 εἶναι ἀληθῆ περὶ αὐ-
του γράφειν τὰ παρ’ ὑμων · ’ me: δὲ ἀπαιτουμενος
τοῦ γράςξεινίτὰ παρ’ ὑμῶν ὅμως δὲ ἀπαιτούμενος
παρέ μῶν εἰπεῖν περὶγεῆς πίστεως, οὕτω μετὰ ἠπαῤ-
παρ ημων ειπειν περι της πιστεως, ουτω μετα παρ-
ρησίας.. ἁπεκρξναέρ Δι’ enormi,“ ib; entrvfiivet μὲν
ἡμᾶς, ὅτι ,μηδὲν ἔξωθεν τῆς ἀληθείας ὁμολογεῖ, οὖεω
εὑ-σεὸὦς βπερὶλτ-οὖ Κυρίού καὶ ΔΣιιυιιετῐιρος ἡμῶν
Πτίσοῦ Χριστος) ὼξιολργησε φρονεῖν , ὥσπερ καδξκα-
ΘολικὴήξἘκςιλησῖα. Haec apud Athanasium Julius
in epistulaad synodum Antiochenam. Loquitur au-
tem pontifex e confessione Marcelli-ana {quam re-
tulit in suum scriptum Epiphanius , de qua varia-
bant senleutize olim, ut ait Epiphanius , qui, ad se
quod attinet, in ambiguo relinquit. Julius pontifex
cum aliis, ιιι videtur, habuit pro orthodoxa : sed
ulterius pregrediehatur concilium Sardicense : cujm
suflragio absolutus est, lecto et approbato hoc ipso
syngrammate, quod Suscepit Eusebius refutandum.
Synodus ipsa, apud Athanasium : Ἀνεγνώσθη δὲ
καὶ τὸ Δ«σύγγραμμα στῇ σνλλειτουργοῦ Μαρκέλλου,
καὶ ερρέθηγτῶν περὶ Εὐσέϐιον κακοτεχνίαξοιιίθτιιι
tunc Eusebius uterque, l‘iieoniediensis’et Utesarien-
sis. Κακοτεχνία in scriptis fuit. Ille alastor Nico-
mediensis nihil scripsit in hoc genere; scripsit
autem Caesariensis. ln quo vero versaretur κακο-
τεχνία ιιορ-θιηἋ γᾼὰρ, ὡς ζητῷν, Μάρκελλος εῐρηιιε,
ταῦτα ὡς ὁμολογούμενα διαϐεϐλήκασι. QuodeSt'fa-
miliare vitium apud Eristicos. lia quid sentiendum
sit deiboc scripto Eusebiano, e suffragio illius syni-
odi Sardicensis, liquet. Opponitnr’huic concilii
Sardieensis _determinat_ioni, Basilii Magni auctoritas.
ls epistola 71$ , edit. Parisiensis, e nostra Biblio-
theca, pag. 876, de Marcelli opinione scribit. Πάσης
ήμῷν τῆςὲλπίδος ἀθέτησιν ἔχει τὸ Μαρκέλλου ciente.
De Mareelloipso loquitur. Nam et epistola δὲ, ait
ἱΙΙιιιιι ἐπιδείξασθαι τὴν ἀσέϐειαν Αιοίιιῐιθω repugnan-
tem e diametro: ne quis ad illius discipulos et
sectatores, ut puta Photinum, eam referat. cuin
Omnia ipse statuerit orthodoxe. Excusant alii, fieri
posse, ιιί Marcellus deinceps inciderit in hanc im-
pietatem, et aliis suis scriptis propagaverit._Non
respondebo quod ex hoc Eusebii opere assumi po-
test, nulluni aliud scriptum praeter hoc__uuicutn
manasse a Marcello : contrarium quippe Hierony-
mus allirmat : et potest Eusebius exponi, de tem-
pore antegressa suam hanc dtvrtppnatv. ll_|_nd con-
stat eliasilio, eadem per eiiitiia'a'divitiojllo viro,
huic Marcello objecta', qua: prius per“ Eusebium
producebantur : nisi forie pro Marcello dicatur.
Basilium non minus quam Eusebium hallucinatutn,
et accepisse quasi resoliitive determinata, quasilla
ζητῶν proposuerat. Certe constat οξ eadem illa ipsa
epistola, Occidentalesin sententia Sardieensis syn-
odi perstitisse: et eum iis Paulinum Antioche-
uum (eum quo, pro Meletio, itt communione abierat
Basilius.) et Marcellum nutasse innocentem. Ῥἧο