PG 24, col. 848
κρείττοσιν ἢ καθ’ ἡμᾶς δυνάμεσι. Τὰ γὰρ μακρῷ τὴν
φύσιν ὑποϐεϐηκότα, κάτω τε καὶ πορρωτάτω τῆς
ἀρρήτου καὶ θεϊκῆς καθεστῶτα οὐσίας, πῶς ἂν ἐφί-
κοιτο τῆς ἐπέκεινα καὶ⁹ ἀνωτάτω καταλήψεωςς Πῶς
δ’ ἂν τά μὴ ὄντα πρότερον, δι’ αὐτοῦ δ’ ὲκ τοῦ μὴ ὗν-
τος είς τὸ εἶναι προαχθέντα, τοῦ παραγαγόντος, αξ-
τίου τε αὐτοῖς τῆς ὑπάρξεως γενομένου, σχοίη ἀν τις
πρὸ τῆς γενέσεως τὴν γνῶσιν; Ἤπου γε ἡμεῖς οἱ
χθιζοὶ, δέρμα καὶ κρέας ἐνδεδυμένοι· ὀστέοις καὶ
νεύροις ἐνειρμένοι, καὶ μηδὲ τὰ καθ’ ἡμᾶς εἰδότες,
τὴν περὶ τῶν ἀρρήτων ἀκίνδυνον ποιησόμεθα ζήτη-
σιν; πῶς ἐγέννα τὸν Υίδν ό Πατὴρ πολυπραγμονοῦν-
τες. ’Ότι δέ καὶ τῶν παρά πόδας μυρία τὴν ἡμετέραν
διαδιδράσκει γνῶσιν δῆλον ἀν εῐη ἐνθένδε. Τίς γὰρ ἂν
εἰπεῖν ἔχοι, πῶς καθεῖρκται τῷ σώματι η ψυχὴ, πῶς
ἔξεισις πῶς δέ τὴν ἀρχὴν είσεκρίθη; ὁποῖον δὲ αὐ-
τῆς τὸ εἶδος τι τὸ σχῆμας τίς ἡ μορφῆς τίς ἠθύ-
σία; Οὔπω μοι τὸν περὶ δαιμόνων (45) (λόγον) πολυ-
πραγμονεῖν, ού τὸν περὶ ούσίας ἀγγέλων ο οὐ τὸν πε-
ρὶ ἀρχῶν καὶ θρόνων, καὶ κυριοτήτων· ού τὸν περὶ
ἐξουσιῶν, καὶ κοσμοκρατόρων. Ei δ’ ὲν τούτοις ᾶπα-
σιν ἀμηχανοῦμεν, τί δεῖ τὴν περὶ τῆς ἀνάρχου καὶ
ἀγεννήτου θεότητος γνῶσιν διερευνᾶσθαι; Τί τὰ ἀν-
έφικτα ἐρωτᾷν; πῶς Υἱοῦ μονογενοῦς ό Θεὸς ὑπέστη
Πατήρ; ὡς μὴ ἀπαρκούσης ἡμῖν τῆς πατρικῆς φω-
νῆς πρὸς μαρτυρίαν τοῦ Ἀγαπητοῷ όν ἀνεκήρυξε
C είπών ⁸ Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ό ἀγαπητὸς, ἐν ᾧ
ηὐδόκησα, αὑτοῦ ἀκούετε. Et δὴ ἀκούειν αὐτοῦ ἐγ-
κελεύεται, βασιλικῷ νόμῳ πειθαρχοῦντες, ἀκούσωμεν
τοῦ ἀγαπητοῦ Υίοῦ. Τί δὲ οὗτος περὶ ἑαυτοῦ βούλε-
ται ἡμᾶς ειδέναι, παραστήσει λέγων’ Οὕτω γὰρ
ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν Υιὸν αὑ-
τοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς d ,πιστεύων⁹
εὶς αὐτὸν ὲχῃ ζωὴν αίώνιον. Πιστευτέον δῆτα αὺ-
τῷ, ὡς ἂν τῆς αἰωνίου τύχοιμεν ζωῆς. '0 τὰρ πι-
στεύων, φησὶν, εὶς αὐτὸν ἔχει ζωὴν αίὼνιον, οὐχ
ό γινώσκων ὅπως ἐκ τοῦ Πατρός γεγέννηται· οὐ γὰρ
ἄντινι μετῆν ζωῆς αἰωνίου, εί δὴ τοῦτ’ εἴρηται, ὅτι
Μηδεὶς ἔγνω τὸν Πατέρα εὶ μὴ ὁ Υἱός· μηδὲ τὸν
Υἱόν τις ἔγνω ει μὴ μόνος ό γεννήσας αὐτὸν ὁ
Πατήρ. Ἀπαρκεῖ τοιγαροῦν ἡμῖν ἡ πίστις πρὸς σω-
ιήριον, ἡ Θεὸν Πατέρα τὲαντωὲράτοραἓπᾴῥέχοῦᾇῖι ’ᾗ-
νώσκειν, καὶ τὸν μονογενῆ αὐτοῦ Υίδν ἐπιγράφεσθαι
λπῆρα· Ὃς δὴ πρὸς τοῖς ἀλλοις, καὶ ταῦθ’ ὧδε
παρεδίδου, λέγων ⁸ Τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκρς
σάρξ ἐστι, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύμα-
τος πνεῦμὰ ἐστι’ πνεῦμα δὲ ὁ Θεός. Διὸ ἕπεται
νοεῖν, ὡς καὶ⁵ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Θεοῦ Θεὸς ἂν
εἴη. ’Ὀσῳ δὲ τῆς γεώδους σαρκὸς ό ἐπέκειναοτῶν
ὅλων Θεὸς ἀπηλλοτρίωται καὶ ἁπεσχοίνισται τῇ φύ-
Peinivulgo δν ἐκήρυξε λέγων _et εί δὲ ἀκούειν et γι-
J
ῑέᾁιὶᾶῖιὲἷ u; εἳιηιννι λειω* σι δι νει tamen! τι τι·
εοῠημονογεὲῖτξηίἐνξὲτῗὲγὲῗ “iiii Ζὲῗτὲὲἒέέὲξέἕηῒ
νύπογρ. Σωτῆρα · ὃς δέ. Porro ὡς
ζδ- ,ηηνη -..η “ww. ...ηιμ υς, υς. ι.
ι γεγεν. et θ.Θεός ἐστι et σαρκ. γεννήσεως.
φύσιν ὑποϐεϐηκότα, κάτω τε καὶ πορρωτάτω τῆς
ἀρρήτου καὶ θεϊκῆς καθεστῶτα οὐσίας, πῶς ἂν ἐφί-
κοιτο τῆς ἐπέκεινα καὶ⁹ ἀνωτάτω καταλήψεωςς Πῶς
δ’ ἂν τά μὴ ὄντα πρότερον, δι’ αὐτοῦ δ’ ὲκ τοῦ μὴ ὗν-
τος είς τὸ εἶναι προαχθέντα, τοῦ παραγαγόντος, αξ-
τίου τε αὐτοῖς τῆς ὑπάρξεως γενομένου, σχοίη ἀν τις
πρὸ τῆς γενέσεως τὴν γνῶσιν; Ἤπου γε ἡμεῖς οἱ
χθιζοὶ, δέρμα καὶ κρέας ἐνδεδυμένοι· ὀστέοις καὶ
νεύροις ἐνειρμένοι, καὶ μηδὲ τὰ καθ’ ἡμᾶς εἰδότες,
τὴν περὶ τῶν ἀρρήτων ἀκίνδυνον ποιησόμεθα ζήτη-
σιν; πῶς ἐγέννα τὸν Υίδν ό Πατὴρ πολυπραγμονοῦν-
τες. ’Ότι δέ καὶ τῶν παρά πόδας μυρία τὴν ἡμετέραν
διαδιδράσκει γνῶσιν δῆλον ἀν εῐη ἐνθένδε. Τίς γὰρ ἂν
εἰπεῖν ἔχοι, πῶς καθεῖρκται τῷ σώματι η ψυχὴ, πῶς
ἔξεισις πῶς δέ τὴν ἀρχὴν είσεκρίθη; ὁποῖον δὲ αὐ-
τῆς τὸ εἶδος τι τὸ σχῆμας τίς ἡ μορφῆς τίς ἠθύ-
σία; Οὔπω μοι τὸν περὶ δαιμόνων (45) (λόγον) πολυ-
πραγμονεῖν, ού τὸν περὶ ούσίας ἀγγέλων ο οὐ τὸν πε-
ρὶ ἀρχῶν καὶ θρόνων, καὶ κυριοτήτων· ού τὸν περὶ
ἐξουσιῶν, καὶ κοσμοκρατόρων. Ei δ’ ὲν τούτοις ᾶπα-
σιν ἀμηχανοῦμεν, τί δεῖ τὴν περὶ τῆς ἀνάρχου καὶ
ἀγεννήτου θεότητος γνῶσιν διερευνᾶσθαι; Τί τὰ ἀν-
έφικτα ἐρωτᾷν; πῶς Υἱοῦ μονογενοῦς ό Θεὸς ὑπέστη
Πατήρ; ὡς μὴ ἀπαρκούσης ἡμῖν τῆς πατρικῆς φω-
νῆς πρὸς μαρτυρίαν τοῦ Ἀγαπητοῷ όν ἀνεκήρυξε
C είπών ⁸ Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ό ἀγαπητὸς, ἐν ᾧ
ηὐδόκησα, αὑτοῦ ἀκούετε. Et δὴ ἀκούειν αὐτοῦ ἐγ-
κελεύεται, βασιλικῷ νόμῳ πειθαρχοῦντες, ἀκούσωμεν
τοῦ ἀγαπητοῦ Υίοῦ. Τί δὲ οὗτος περὶ ἑαυτοῦ βούλε-
ται ἡμᾶς ειδέναι, παραστήσει λέγων’ Οὕτω γὰρ
ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν Υιὸν αὑ-
τοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς d ,πιστεύων⁹
εὶς αὐτὸν ὲχῃ ζωὴν αίώνιον. Πιστευτέον δῆτα αὺ-
τῷ, ὡς ἂν τῆς αἰωνίου τύχοιμεν ζωῆς. '0 τὰρ πι-
στεύων, φησὶν, εὶς αὐτὸν ἔχει ζωὴν αίὼνιον, οὐχ
ό γινώσκων ὅπως ἐκ τοῦ Πατρός γεγέννηται· οὐ γὰρ
ἄντινι μετῆν ζωῆς αἰωνίου, εί δὴ τοῦτ’ εἴρηται, ὅτι
Μηδεὶς ἔγνω τὸν Πατέρα εὶ μὴ ὁ Υἱός· μηδὲ τὸν
Υἱόν τις ἔγνω ει μὴ μόνος ό γεννήσας αὐτὸν ὁ
Πατήρ. Ἀπαρκεῖ τοιγαροῦν ἡμῖν ἡ πίστις πρὸς σω-
ιήριον, ἡ Θεὸν Πατέρα τὲαντωὲράτοραἓπᾴῥέχοῦᾇῖι ’ᾗ-
νώσκειν, καὶ τὸν μονογενῆ αὐτοῦ Υίδν ἐπιγράφεσθαι
λπῆρα· Ὃς δὴ πρὸς τοῖς ἀλλοις, καὶ ταῦθ’ ὧδε
παρεδίδου, λέγων ⁸ Τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκρς
σάρξ ἐστι, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύμα-
τος πνεῦμὰ ἐστι’ πνεῦμα δὲ ὁ Θεός. Διὸ ἕπεται
νοεῖν, ὡς καὶ⁵ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Θεοῦ Θεὸς ἂν
εἴη. ’Ὀσῳ δὲ τῆς γεώδους σαρκὸς ό ἐπέκειναοτῶν
ὅλων Θεὸς ἀπηλλοτρίωται καὶ ἁπεσχοίνισται τῇ φύ-
Peinivulgo δν ἐκήρυξε λέγων _et εί δὲ ἀκούειν et γι-
J
ῑέᾁιὶᾶῖιὲἷ u; εἳιηιννι λειω* σι δι νει tamen! τι τι·
εοῠημονογεὲῖτξηίἐνξὲτῗὲγὲῗ “iiii Ζὲῗτὲὲἒέέὲξέἕηῒ
νύπογρ. Σωτῆρα · ὃς δέ. Porro ὡς
ζδ- ,ηηνη -..η “ww. ...ηιμ υς, υς. ι.
ι γεγεν. et θ.Θεός ἐστι et σαρκ. γεννήσεως.