PG 25, col. 14
hunc ipsum in corporeis et sensibilihus relms com-
menta est: unde Dei nomine rebus aspectabilihus
attributo, sola ea amplectitur et cogitat quze sibi
placent, et ut jucunda suspicit. Prima ergo ido—
lolatriae causa est malitia. Ut enim homines ma-
litiam, qua) nulla res est, sibi ipsis contingere
didicerunt, sic et deos, qui nulli sunt, sibi quoque
commenti sunt. Idem profecto est ac si quis in
profundum demersus nec lucem nec qua: luce
conspiciuntur videret (quippe cum ejus oculi de-
orsum aspicerent, et ipse aquarum mole obruo-
Β retur ) ; ille autent idcirco sola ea quze in prolutqu
sunt sensu percipiens , nihil prazter ipsa exsistere
eaque rerum onmium préecipua esse arbitraretur :
ita enim prisci insipientes homines ubi in carnis
cupiditates et fallaces illecebras demersi sunt, Dei—
que notitiam et cognitionem oblivione deleverunt,
obtusa ratione , vel potius 7 rationis expertes facti,
res aspectabiles deos esse finxerunt, ip sumque crea-
tam naturam pra: Deo honorarunt, ac opera potius
quam operum auctorem et opificem Dominum Deum,
Dei titulo divinisque honoribus decoraruut. lit vero
illi qui, secundum superius exemplum , in profun—
dum demersi sunt, quanto magis progrediuntur,eo
in obscuriora et profundiora loca abripiuntur : ita
quoque simile quoddam humano generi accidit. Non
enim in simplici Iusserunt idololatria. neque unde
coeperunt, ibi etiam perstiterunt : sed quo plus
temporis in primis suis erroribus consumpsere , eo
recentiores identidem excogitavere superstitiones,
hinc prioribus nomium satiati , rursus sese in alia
flagitia ingurgitarunt. Sic illi proiecere in rebus
9. Ut enim mens humana ιι Deo recessit, homines
vanis suis cogitationibus ac ratiocinationibus deor-
sum vergentes, primum caelo, soli, lunae, et astris,
Dei honorem ascripserunt, illosque non tantum deos,
sed etiam rerum aliarum auctores esse censuerunt:
postea vero tenebricosis suis cogitationibus deorsum
rursus progressi, aethera. aerem, et ea qum in aere
sunt, deos appellavere. iidem rursus iu malis pro-
cedentes , elementa quoque et principia composi-
tionis corporum, nempe calidam et fulgidam, sic-
eam et humidam naturam, deos agnovere. Ut vero
qui penitus in profundum ceciderunt, in terra et
coeno, terrestrium cochlearum instar, repunt: ita
impiissimi mortales, postquam cogitationem ο vera
Dei notione removerunt, homines hominumque
(ΓΙ) Sic Seguer. et Colb. Alit cum editis, τοσοῦ-
10218) Omnibonus et Ambros. Camal-l. Κενωτὲ-
ραςιίιεετυηι : nam hic vaniores ille inaniores
vertit.
menta est: unde Dei nomine rebus aspectabilihus
attributo, sola ea amplectitur et cogitat quze sibi
placent, et ut jucunda suspicit. Prima ergo ido—
lolatriae causa est malitia. Ut enim homines ma-
litiam, qua) nulla res est, sibi ipsis contingere
didicerunt, sic et deos, qui nulli sunt, sibi quoque
commenti sunt. Idem profecto est ac si quis in
profundum demersus nec lucem nec qua: luce
conspiciuntur videret (quippe cum ejus oculi de-
orsum aspicerent, et ipse aquarum mole obruo-
Β retur ) ; ille autent idcirco sola ea quze in prolutqu
sunt sensu percipiens , nihil prazter ipsa exsistere
eaque rerum onmium préecipua esse arbitraretur :
ita enim prisci insipientes homines ubi in carnis
cupiditates et fallaces illecebras demersi sunt, Dei—
que notitiam et cognitionem oblivione deleverunt,
obtusa ratione , vel potius 7 rationis expertes facti,
res aspectabiles deos esse finxerunt, ip sumque crea-
tam naturam pra: Deo honorarunt, ac opera potius
quam operum auctorem et opificem Dominum Deum,
Dei titulo divinisque honoribus decoraruut. lit vero
illi qui, secundum superius exemplum , in profun—
dum demersi sunt, quanto magis progrediuntur,eo
in obscuriora et profundiora loca abripiuntur : ita
quoque simile quoddam humano generi accidit. Non
enim in simplici Iusserunt idololatria. neque unde
coeperunt, ibi etiam perstiterunt : sed quo plus
temporis in primis suis erroribus consumpsere , eo
recentiores identidem excogitavere superstitiones,
hinc prioribus nomium satiati , rursus sese in alia
flagitia ingurgitarunt. Sic illi proiecere in rebus
9. Ut enim mens humana ιι Deo recessit, homines
vanis suis cogitationibus ac ratiocinationibus deor-
sum vergentes, primum caelo, soli, lunae, et astris,
Dei honorem ascripserunt, illosque non tantum deos,
sed etiam rerum aliarum auctores esse censuerunt:
postea vero tenebricosis suis cogitationibus deorsum
rursus progressi, aethera. aerem, et ea qum in aere
sunt, deos appellavere. iidem rursus iu malis pro-
cedentes , elementa quoque et principia composi-
tionis corporum, nempe calidam et fulgidam, sic-
eam et humidam naturam, deos agnovere. Ut vero
qui penitus in profundum ceciderunt, in terra et
coeno, terrestrium cochlearum instar, repunt: ita
impiissimi mortales, postquam cogitationem ο vera
Dei notione removerunt, homines hominumque
(ΓΙ) Sic Seguer. et Colb. Alit cum editis, τοσοῦ-
10218) Omnibonus et Ambros. Camal-l. Κενωτὲ-
ραςιίιεετυηι : nam hic vaniores ille inaniores
vertit.