PG 25, col. 652
τῶν πολέμων ἀντὶ τῶν εὐχῶν ἐγίνετο. Εἶτ’ εἰσελθὼν
(67) τῇ Τεσσαρακοστῇ ὁ παρ’ αὐτῶν ἀποσταλεὶς ὲκ
Καππαδοκίας Γεώργιος, ηὔξησεν ἃ παρ’ αὺτῶν με-
μάθηκε κακά. Μετὰ γὰρ τὰ (68) ’ἐϐδομα τοῦ Πάσχα
παρθένοι εἰς δεσμωτήριον ἐϐάλλοντο, ἐπίσκοποι
ήγοντο ὑπὸ στρατιωτῶν δεδεμένοι, ὀρφανῶν καὶ χη-
ρῶν ἡρπάζοντο οἰκίαι καὶ ἄρτοι (69), ἔφοδοι κατὰ
τῶν οἰκιῶν ἐγίνοντο, κα). νυκτὸς οἰ Χριστιανοὶ κατ-
εφέροντο, ὲπεσφραγίσθησαν οἰκίαι, καὶ ἁδελφοὶ κλη-
ρικῶν ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν ἐκινδύνευον. Καὶ δεινὰ μὲν
ταῦτα, δεινότερα δὲ τὰ μετὰ ταῦτα τολμήματα (70) ·
τῇ γὰρ ἐϐδομάδι μετά τὴν ἁγίαν Πεντηκοστὴν ὁ
λαὸς νηστεύσας ἐξῆλθε περὶ τὸ κοιμητήριον εὖξα-
σθαι (71), διὰ τὸ πάντας ἀποστρέφεσθαι τὴν πρὸς
Γεώργιον κοινωνίαν · ἀλλὰ τοῦτο μαθὼν ὸ παμπόνη-
ρος αὺτδς, παροξύνει τὸν στρατηλάτην Σεϐαστιανὸν,
Μανιχαῖον ὄντα, κα). λοιπὸν αὐτὸς μετὰ πλήθους στρα-
τιωτῶν, ὅπλα κα)¹ ξίφη γυμνὰ , καὶ τόξα καὶ βέλη
φερόντων , ὥρμησεν έν αὺτῇ τῇ Κυριακῇ κατὰ τῶν ¹
λαῶν· καὶ ὀλίγους εὑρὼν εὐχομένους (οἱ γὰρ (72)
πλεῖστοι λοιπὸν διὰ τήν ὥραν ἀναχωρήσαντες ἦσαν),
τοιαῦτα εἰργάσατο , οἷα παρ’ αὐτῶν ἔπρεπεν ἀκού-
σαντα πρᾶξαι. Πυρκαῖὰν γάρ ἀνάψας , καὶ στήσας
παρθένους παρὰ τὸ πῦρ, ἠνάγκαζε λέγειν αὐτὰς
(75) τῆς Ἀρείου πίστεως εἶναι· ὡς δὲ νικώσας αὑ-
7. ’Δνδρας δὲ κρατήσας τεσσαράκοντα , καινοτέρῳ
τρόπῳ κατέκοψε· ῥάϐδους γὰρ τὰς ἀπὸ τῶν φοινίκων
εὐθὺς τεμὼν, ὲν αὑταῖς ἐχούσαις (74) ἑτι τοὺς σκό-
λοπας τὰ νῶτα τούτων οὕτως ἐξέδειρεν, ὡς τινὰς
μὲν πολλάκις χειρουργηθῆναι διὰ τοὺς ὲναποπαγέν-
τας (75) ἐν αὐτοῖς σκόλοπας, τινας δὲ καὶ μὴ φέρονς
τας ἀποθανεῖν. Πάντας μὲν οὖν τοὺς περιληφθέντας
ἀθρόως, καὶ τὴν παρθένον , ἐξώρισαν εἰς τὴν μεγά-
λην Ὄασιν · τὰ δὲ σώματα τῶν τετελευτηκότων οὐδὲ
τοῖς ἰδίοις κατὰ τὴν ἀρχὴν ἀποδοθῆναι πεποιήκασιν
(76), ἀλλ’ ἔκρυψαν ὼς ἠθέλησαν, ἄταφα βαλόντες,
ὑπὲρ τοῦ δοκεῖν αὐτοὺς λανθάνειν τὴν τοσαύτην
ὠμότητα. Πράττουσι δὲ τοῦτο πεπλανημένη τῇ δια-
νοίᾳ (77) οἰ παράφρονες · τῶν γὰρ οἰκείων τῶν τετε.
λευτηκότων, χαιρόντων μὲν διὰ τὴν ὁμολογίαν, θρη-
Theodoretus δή post γάρ.ΑΜοξι Socrates» et
thw-plr., ἀναχωρήσαντες ἔτυχονζ-Ραυιογ-ροξι iidem
οἵα πα 9‘ αὐτῶν ἔπρεπε πραχθῆναι-Πυρκαῖὰν γὰρ ἅψας.
(75) Sic Socr. et Nic.; Reg. et Theod“? ἑαυτάς,
editi ἑαυτούς. Mox hzec, καὶμὴ φροντιζούσας τοῦ
πυρός, desunt in Anglic.
(74) Sic Reg. et Nic. Editi, ὲν αὐταῖς ἐχούσας.
(75) Sic editi.th Regius codex: Socr. etnNic" ἀπο- ἒ
παγέντας. Paulo postiAnglic. Soc. et Nic” περι-
λειῲθέντας. Mox Τιιοοάηητὰς παρθένους. Haec item
enarrantur in Epist. ad Solit.
(76) δοοτιιιθέ et Nic. , ἀποδοθῆναι συνεχώρησαν.
(77) Socrates et Nicepliorus, πεπλανημένοι τῇ
διανοίᾲ. Thcodoret., πεπλανημένοι τὴν διάνοιαν.
(67) τῇ Τεσσαρακοστῇ ὁ παρ’ αὐτῶν ἀποσταλεὶς ὲκ
Καππαδοκίας Γεώργιος, ηὔξησεν ἃ παρ’ αὺτῶν με-
μάθηκε κακά. Μετὰ γὰρ τὰ (68) ’ἐϐδομα τοῦ Πάσχα
παρθένοι εἰς δεσμωτήριον ἐϐάλλοντο, ἐπίσκοποι
ήγοντο ὑπὸ στρατιωτῶν δεδεμένοι, ὀρφανῶν καὶ χη-
ρῶν ἡρπάζοντο οἰκίαι καὶ ἄρτοι (69), ἔφοδοι κατὰ
τῶν οἰκιῶν ἐγίνοντο, κα). νυκτὸς οἰ Χριστιανοὶ κατ-
εφέροντο, ὲπεσφραγίσθησαν οἰκίαι, καὶ ἁδελφοὶ κλη-
ρικῶν ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν ἐκινδύνευον. Καὶ δεινὰ μὲν
ταῦτα, δεινότερα δὲ τὰ μετὰ ταῦτα τολμήματα (70) ·
τῇ γὰρ ἐϐδομάδι μετά τὴν ἁγίαν Πεντηκοστὴν ὁ
λαὸς νηστεύσας ἐξῆλθε περὶ τὸ κοιμητήριον εὖξα-
σθαι (71), διὰ τὸ πάντας ἀποστρέφεσθαι τὴν πρὸς
Γεώργιον κοινωνίαν · ἀλλὰ τοῦτο μαθὼν ὸ παμπόνη-
ρος αὺτδς, παροξύνει τὸν στρατηλάτην Σεϐαστιανὸν,
Μανιχαῖον ὄντα, κα). λοιπὸν αὐτὸς μετὰ πλήθους στρα-
τιωτῶν, ὅπλα κα)¹ ξίφη γυμνὰ , καὶ τόξα καὶ βέλη
φερόντων , ὥρμησεν έν αὺτῇ τῇ Κυριακῇ κατὰ τῶν ¹
λαῶν· καὶ ὀλίγους εὑρὼν εὐχομένους (οἱ γὰρ (72)
πλεῖστοι λοιπὸν διὰ τήν ὥραν ἀναχωρήσαντες ἦσαν),
τοιαῦτα εἰργάσατο , οἷα παρ’ αὐτῶν ἔπρεπεν ἀκού-
σαντα πρᾶξαι. Πυρκαῖὰν γάρ ἀνάψας , καὶ στήσας
παρθένους παρὰ τὸ πῦρ, ἠνάγκαζε λέγειν αὐτὰς
(75) τῆς Ἀρείου πίστεως εἶναι· ὡς δὲ νικώσας αὑ-
7. ’Δνδρας δὲ κρατήσας τεσσαράκοντα , καινοτέρῳ
τρόπῳ κατέκοψε· ῥάϐδους γὰρ τὰς ἀπὸ τῶν φοινίκων
εὐθὺς τεμὼν, ὲν αὑταῖς ἐχούσαις (74) ἑτι τοὺς σκό-
λοπας τὰ νῶτα τούτων οὕτως ἐξέδειρεν, ὡς τινὰς
μὲν πολλάκις χειρουργηθῆναι διὰ τοὺς ὲναποπαγέν-
τας (75) ἐν αὐτοῖς σκόλοπας, τινας δὲ καὶ μὴ φέρονς
τας ἀποθανεῖν. Πάντας μὲν οὖν τοὺς περιληφθέντας
ἀθρόως, καὶ τὴν παρθένον , ἐξώρισαν εἰς τὴν μεγά-
λην Ὄασιν · τὰ δὲ σώματα τῶν τετελευτηκότων οὐδὲ
τοῖς ἰδίοις κατὰ τὴν ἀρχὴν ἀποδοθῆναι πεποιήκασιν
(76), ἀλλ’ ἔκρυψαν ὼς ἠθέλησαν, ἄταφα βαλόντες,
ὑπὲρ τοῦ δοκεῖν αὐτοὺς λανθάνειν τὴν τοσαύτην
ὠμότητα. Πράττουσι δὲ τοῦτο πεπλανημένη τῇ δια-
νοίᾳ (77) οἰ παράφρονες · τῶν γὰρ οἰκείων τῶν τετε.
λευτηκότων, χαιρόντων μὲν διὰ τὴν ὁμολογίαν, θρη-
Theodoretus δή post γάρ.ΑΜοξι Socrates» et
thw-plr., ἀναχωρήσαντες ἔτυχονζ-Ραυιογ-ροξι iidem
οἵα πα 9‘ αὐτῶν ἔπρεπε πραχθῆναι-Πυρκαῖὰν γὰρ ἅψας.
(75) Sic Socr. et Nic.; Reg. et Theod“? ἑαυτάς,
editi ἑαυτούς. Mox hzec, καὶμὴ φροντιζούσας τοῦ
πυρός, desunt in Anglic.
(74) Sic Reg. et Nic. Editi, ὲν αὐταῖς ἐχούσας.
(75) Sic editi.th Regius codex: Socr. etnNic" ἀπο- ἒ
παγέντας. Paulo postiAnglic. Soc. et Nic” περι-
λειῲθέντας. Mox Τιιοοάηητὰς παρθένους. Haec item
enarrantur in Epist. ad Solit.
(76) δοοτιιιθέ et Nic. , ἀποδοθῆναι συνεχώρησαν.
(77) Socrates et Nicepliorus, πεπλανημένοι τῇ
διανοίᾲ. Thcodoret., πεπλανημένοι τὴν διάνοιαν.