PG 25, col. 663
ὡρισμένος τοῦ Θανάτου χρόνος ἔλθῃ , ἢ 6 τὸν χρόνον
ὁρίσας Θεὸς λαλήσῃ πρὸς αὐτοὺς, καὶ παύσῃ τοὺς ἑπι-
6ουλεύοντας, ἢ δηλονότι παραδῷ τοὺς διωκομένους
τοῖς διώκουσιν, ῶς ἄν αὐτῷ δόξῃ καλῶς ἔχειν. Καὶ
τοῦτο περὶ πάντων ἀπὸ τοῦ Δαϐὶδ ἐστι μαθεῖν καλῶς’
ὅτε γὰρ κατὰ τοῦ Σαοὺλ παρώξυνεν αὑτὸν Ἰωὰϐ. ἐλε-
γεν αὑτός · Ζῇ Κύριος (59.) , ἐὰν μὴ ὁ Κύριος αὺ-
τὸν παίσῃ, ἢ ἔλθῃ ἡμέρα τοῦ θανάτου αὑτοῦ, ἣ
καταϐῇ εις πόλεμον, καὶ προστεθῇ εις τοὺς ὑπ-
εναντίους, οὺ μὴ ἑποίσω zsipa' μου ἐπὶ χριστὸν
Κυρίου.
l7. Εἰ δέ ποτε καὶ φεύγοντες προσήρχοντο τοῖς
ζητοῦσιν, οὐδὲ τοῦτο ἁπλῶς ἔπραττον· τοῦ γὰρ
Πνεύ ματος λαλοῦντος αὐτοῖς, οὕτως ἀπήντων ἐκείνοις
Θεοφιλεῖς τυγχάνοντες· καὶ οὕτω πάλιν τὴν ἑαυτῶν
ὑπακοὴν καὶ προθυμίαν ἐπιδεικνύμενοι. Οἷος ἦν
Ἠλίας, ἀκούων παρὰ τοῦ Πνεύματος, καὶ φαινόμενος
τῷ Ἀχαὰὸ , Μιχαίας τε 6 προφήτης ἐρχόμενος πρὸς
αὑτὸν τὸν Ἀχαὰϐ, καὶ ὁ ἐπικαλεσάμενος προφήν
της ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον (55) τῆς Σαμαρείας , καὶ
ἐντρέπων τὸν Ῥοϐοέιμ (54), καὶ Παῦλος ἐπικα-
λούμενος Καίσαρα. Οὐ γὰρ δὴ διὰ δειλίαν ἔφευγον,
μὴ γένοιτοι μᾶλλον γὰρ τὴν φυγὴν εἶχον ἀγῶνα
καὶ μελέτην κατὰ τοῦ Θανάτου. Ἀλλὰ δύο ταῦτ’ ἐφύ-
λαττον καὶ ἐϐουλεύοντο καλῶς, ὅτι (55) μήτε ἑαυτοὺς
ὡπλῶς προσῆγον, τοῦτο γὰρ ἦν ἑαυτὸν ἀποκτεῖναι,
ὑπεύθυνόν τε Θανάτου γενέσθαι, καὶ ἀντιπρᾶξαι τῷ
Κυρίῳ λέγοντι· Ἃ ὀ Θεὸς ἔζευξεν, ἄνθρωπος μὴ
χωριζὲτω · μήτε μέμψιν ὀλιγωρίας ἤθελον ὑπομέ-
νειν, ὡς ὰτονήσαντες πρὸς τὰς ἐν τῇ φυγῇ Θλίψεις,
μείζονα καὶ δεινότερον πόνον ἐχούσας τοῦ θανάτου.
Ὀ μὲν γὰρ ἀποθανὼν πέπαυται τοῦ πονεῖν⁹ ὁ δὲ
φεύγων προσδοκῶν καθ’ ἡμέραν τὰς παρὰ τῶν ἐχθρῶν
ἐφόδους, κουφότερον ήγεῖται τὸν Θάνατον ” ὥστε καὶ
τοὺς ὲν τῇ φυγῇ τελειωθέντας μὴ ἀκλεῶς (56) ἀποθνή-
σκειν, ἀλλ’ ἔχειν καὶ αὐτοὺς τοῦ μαρτυρίου τὸ καύ-
χημα. Διὰ τοῦτο γὰρ ὁ Ἰὼϐ ἐν ἀνδρείᾳ μέγας ἐγνώ-
σθη , ἐπειδὴ ζῶν τοσούτους καὶ τηλικούτους ὑπέμεινε
πόνους (57), ὦν οὐδεμίαν αἴσθησιν ἐλάμϐανεν, εἰ τε-
λευτήσας ἦν. Διὰ τοῦτο καὶ αὐτοὶ οἱ μακάριοι Πατέ-
ρες τοιαύτην εἶχον τῆς πολιτείας τὴν ἀγωγήν ' διω-
κόμενοι μὲν γὰρ οὐκ ὲδειλίων, ἀλλὰ καὶ (58) μᾶλλον
ἐδείκνυον ἑαυτῶν τὴν τῆς ψυχῆς ἀνδρείαν, οὕτως ἐν
πνιγηροῖς καὶ σκοτεινοῖς τύποις ἑαυτοὺς κατακλείον-
τες, καὶ σκληρῶς ἑαυτοὺς ἄγοντες · παρόντα δὲ πά-
λιν τοῠ Θανάτου τὸν καιρὸν οὐ παρῃτοῦντο· ἔμελε
⁸⁵ llehr. ιι, 37. ⁸⁸ l Reg. xxvt, 10, Η. ⁸⁷ Ill Β
2. ⁵⁰ Act. xxv, Η. ⁵¹ Matth. nx, 6.
(5t) ᾜ deest in_Anglic.
(3‘2) Haec, ζῇ Κύριος, deerant in editis, _sed i_n An-
glican. et aug} habentur. Mox Reg, παίσῃ. Angl.,
παιδεύσῃ. Ediii, παύσῃ , praestat prima lectio.
ιιοευ ι bal“, παυσῃ ι prastat prima ICCIIU-
(33)mn_glie'auus codex, “cui τὸν ναόν. Ιι·⁶“ο·· ιδή
post γάρ deest, in eodem codice.
(50) Lege, Ἱεροῦοάμ.
ὁρίσας Θεὸς λαλήσῃ πρὸς αὐτοὺς, καὶ παύσῃ τοὺς ἑπι-
6ουλεύοντας, ἢ δηλονότι παραδῷ τοὺς διωκομένους
τοῖς διώκουσιν, ῶς ἄν αὐτῷ δόξῃ καλῶς ἔχειν. Καὶ
τοῦτο περὶ πάντων ἀπὸ τοῦ Δαϐὶδ ἐστι μαθεῖν καλῶς’
ὅτε γὰρ κατὰ τοῦ Σαοὺλ παρώξυνεν αὑτὸν Ἰωὰϐ. ἐλε-
γεν αὑτός · Ζῇ Κύριος (59.) , ἐὰν μὴ ὁ Κύριος αὺ-
τὸν παίσῃ, ἢ ἔλθῃ ἡμέρα τοῦ θανάτου αὑτοῦ, ἣ
καταϐῇ εις πόλεμον, καὶ προστεθῇ εις τοὺς ὑπ-
εναντίους, οὺ μὴ ἑποίσω zsipa' μου ἐπὶ χριστὸν
Κυρίου.
l7. Εἰ δέ ποτε καὶ φεύγοντες προσήρχοντο τοῖς
ζητοῦσιν, οὐδὲ τοῦτο ἁπλῶς ἔπραττον· τοῦ γὰρ
Πνεύ ματος λαλοῦντος αὐτοῖς, οὕτως ἀπήντων ἐκείνοις
Θεοφιλεῖς τυγχάνοντες· καὶ οὕτω πάλιν τὴν ἑαυτῶν
ὑπακοὴν καὶ προθυμίαν ἐπιδεικνύμενοι. Οἷος ἦν
Ἠλίας, ἀκούων παρὰ τοῦ Πνεύματος, καὶ φαινόμενος
τῷ Ἀχαὰὸ , Μιχαίας τε 6 προφήτης ἐρχόμενος πρὸς
αὑτὸν τὸν Ἀχαὰϐ, καὶ ὁ ἐπικαλεσάμενος προφήν
της ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον (55) τῆς Σαμαρείας , καὶ
ἐντρέπων τὸν Ῥοϐοέιμ (54), καὶ Παῦλος ἐπικα-
λούμενος Καίσαρα. Οὐ γὰρ δὴ διὰ δειλίαν ἔφευγον,
μὴ γένοιτοι μᾶλλον γὰρ τὴν φυγὴν εἶχον ἀγῶνα
καὶ μελέτην κατὰ τοῦ Θανάτου. Ἀλλὰ δύο ταῦτ’ ἐφύ-
λαττον καὶ ἐϐουλεύοντο καλῶς, ὅτι (55) μήτε ἑαυτοὺς
ὡπλῶς προσῆγον, τοῦτο γὰρ ἦν ἑαυτὸν ἀποκτεῖναι,
ὑπεύθυνόν τε Θανάτου γενέσθαι, καὶ ἀντιπρᾶξαι τῷ
Κυρίῳ λέγοντι· Ἃ ὀ Θεὸς ἔζευξεν, ἄνθρωπος μὴ
χωριζὲτω · μήτε μέμψιν ὀλιγωρίας ἤθελον ὑπομέ-
νειν, ὡς ὰτονήσαντες πρὸς τὰς ἐν τῇ φυγῇ Θλίψεις,
μείζονα καὶ δεινότερον πόνον ἐχούσας τοῦ θανάτου.
Ὀ μὲν γὰρ ἀποθανὼν πέπαυται τοῦ πονεῖν⁹ ὁ δὲ
φεύγων προσδοκῶν καθ’ ἡμέραν τὰς παρὰ τῶν ἐχθρῶν
ἐφόδους, κουφότερον ήγεῖται τὸν Θάνατον ” ὥστε καὶ
τοὺς ὲν τῇ φυγῇ τελειωθέντας μὴ ἀκλεῶς (56) ἀποθνή-
σκειν, ἀλλ’ ἔχειν καὶ αὐτοὺς τοῦ μαρτυρίου τὸ καύ-
χημα. Διὰ τοῦτο γὰρ ὁ Ἰὼϐ ἐν ἀνδρείᾳ μέγας ἐγνώ-
σθη , ἐπειδὴ ζῶν τοσούτους καὶ τηλικούτους ὑπέμεινε
πόνους (57), ὦν οὐδεμίαν αἴσθησιν ἐλάμϐανεν, εἰ τε-
λευτήσας ἦν. Διὰ τοῦτο καὶ αὐτοὶ οἱ μακάριοι Πατέ-
ρες τοιαύτην εἶχον τῆς πολιτείας τὴν ἀγωγήν ' διω-
κόμενοι μὲν γὰρ οὐκ ὲδειλίων, ἀλλὰ καὶ (58) μᾶλλον
ἐδείκνυον ἑαυτῶν τὴν τῆς ψυχῆς ἀνδρείαν, οὕτως ἐν
πνιγηροῖς καὶ σκοτεινοῖς τύποις ἑαυτοὺς κατακλείον-
τες, καὶ σκληρῶς ἑαυτοὺς ἄγοντες · παρόντα δὲ πά-
λιν τοῠ Θανάτου τὸν καιρὸν οὐ παρῃτοῦντο· ἔμελε
⁸⁵ llehr. ιι, 37. ⁸⁸ l Reg. xxvt, 10, Η. ⁸⁷ Ill Β
2. ⁵⁰ Act. xxv, Η. ⁵¹ Matth. nx, 6.
(5t) ᾜ deest in_Anglic.
(3‘2) Haec, ζῇ Κύριος, deerant in editis, _sed i_n An-
glican. et aug} habentur. Mox Reg, παίσῃ. Angl.,
παιδεύσῃ. Ediii, παύσῃ , praestat prima lectio.
ιιοευ ι bal“, παυσῃ ι prastat prima ICCIIU-
(33)mn_glie'auus codex, “cui τὸν ναόν. Ιι·⁶“ο·· ιδή
post γάρ deest, in eodem codice.
(50) Lege, Ἱεροῦοάμ.