PG 25, col. 9
γετονασι, καὶπρὸς τὰ ἐναντία τὴν διάνοιαν μετ-
ήνεγκαν. ’Δποστάντες γὰρ τῆς πρὸς τὸν ἕνα καὶ ὄντα,
θεὸν λέγω, κατανοήσεως καὶ τοῦ πρὸς αὐτὸν πόθου.
λοιπὸν εις διαφόρους καὶ εἰς τὰς κατὰ μέρος ἐπιθυ-
μίας ἐνέϐησαν (25) τοῦ σώματος. Εἶτα, οἵα φιλεῖ γί-
νεσθαι, ἑκάστου καὶ πολλῶν ἐπιθυμίαν λασόντες,
ἧρξαντο καὶ τὴν πρὸς αὑτὰς σχέσιν ἔχειν · ὥστε καὶ
φοὸεἰσθαι ταύτας καταλεῖψαι. Ὅθεν δὴ καὶ δειλίαι,
καὶ φόϐοι, καὶ ἡδοναὶ, καὶ θνητὰ φρονεῖν τῇ ψυχῇ
προσγέγονεν. Oti θέλουσα γὰρ ἀποστῆναι τῶν ἐπιθυ.-
μιῶν, φοϐεῖται τὸν θάνατον καὶ τὸν χωρισμὸν τοῦ
σώματος. Ἐπιθυμοῠσα δὲ πάλιν, καὶ μὴ τυγχάνουσα
τῶν ὁμοίων, ἔμαθε φονεύειν καὶ ἀδικεῖν. Πῶς δὲ καὶ
ταῦτα ποιεῖ, εὔλογον κατὰ δύναμιν σημᾶναι.
4. ’Δποστᾶσα τῆς τῶν νοητῶν θεωρίας, καὶ ταῖς
κατὰ μέρος τοῦ σώματος ἐνεργείαις καταχρωμένη,
καὶ ἡσθεῖσα τῇ τοῦ σώματος θεωρίᾳ, καὶ ἰδοῦσα κα-
λὸν ἑαυτῇ εἶναιτὴν ἡδονὴν, πλανηθεῖσα κατεχρήσατο
fit?) τοῦ καλοῦ ὀνόματι, και ἐνόμισεν εἶναι τὴνιὴθονὴν
αὐτὸ τὸ ὅντως καλόν· ὥσπερ et τις, τὴν διάνοιαν πα-
ραπληγεὶς, καὶ ἀπαιτῶν ξίφος κατὰ τῶν ἀπαντών-
των, νομίζοι (Ξι) τοῦτο εἶναι τὸ σωφρονεῖν. Ἐρα-
σθεῖσα δὲ τῆς ἡδονῆς, ποικίλως αὐτὴν ἐνεργεῖν ἦρ-
Eata. Οὖσα γὰρ τὴν φύσιν εὐκίνητος, εί καὶ τὰ καλὰ
αάὶπεστράφη, ἀλλὰ τοῦ κινεῖσθαι οὒ παύεται. Κινεῖται
οὖν οὐκ ἔτι μὲν κατὰ ἀρετὴν, οὐδὲ ὥστε τὸν Θεὸν ὁρᾷν ο
ει
ἀλλὰ τὰ μὴ ὄντα λογιζομένη, τὸ ἑαυτῆς δυνατὸν με-
ταποιεῖ, καταχρωμένη τούτῳ είς ἂς ἐπενόησεν ἐπιθυ-
μίας, ἐπεὶ καὶ αὑτεξούσιος γέγονε. Δύναται γὰρ
ὥσπερ πρὸς τὰ καλὰ νεύειν, οὕτω καὶ τὰ καλὰ ἀπο-
στρέφεσθαιο ἀποστρεφομένη δὲ τὸ καλὸν, πάντως τὰ
ἐναντία λογίζεται· παύσασθαι γὰρ καθόλου τοῦ κι-
νεῖσθαι οὺ δύναται, τὴν φύσιν οὖσα, ὡς προεῖπον,
εὐκίνητος. Καὶ γινώσκουσα τὸ αὐτεξούσιον ἑαυτῆς,
ὁρᾷ ἑαυτὴν δύνασθαι κατ’ ἀμφότερα τοῖς τοῦ σώμα-
τος μέλεσι (25) χρᾶσθαι εἴς τε τὰ ὄντα καὶ τὰ μὴ
ὄνταο ὄντα δέ ἐστι τὰ καλὰ, οὐκ ὄντα δέ τὰ φαῦλα.
Ὄντα δέ φημι τὰ καλὰ (‘26), καθότι ὲκ τοῦ ὄντος
Θεοῦ τὰ παραδείγματα ἔχει· οὐκ ὂντα δὲ τὰ κακὰ
λέγω, καθότι ἐπινοίαις ἀνθρώπων οὐκ ὅντα ἀναπέ-
πλασται. Ἐχοντος γὰρ τοῦ σώματος ὀφθαλμοὺς εις
τὸ τὴν κτίσιν όρᾷν, καὶ διὰ τῆς παναρμονίου ταύτης
συντάξεως γινώσκειν τὸν Δημιουργόν ' ἔχοντος δέ καὶ
ἀκοὴν εἰς ὲπακρόασιν τῶν θείων λογίων καὶ τῶν τοῦ
Θεοῦ νόμων· ἔχοντος δὲ καὶ χεῖρας, εἷς τε τὴν τῶν
ἀναγκαίων ἐνέργειαν καὶ ἔκτασιν τῆς πρὸς τὸν Θεὸν
εὐχῆς· ή ψυχὴ ἀποστᾶσα τῆς πρὸς τὰ καλὰ θεωρίας,
καὶ τῆς ὲν αὐτοῖς κινήσεως , λοιπὸν πλανωμένη κι-
νεῖται εἰς τὰ ἐναντία. Εἶτα τὸ δυνατὸν ἑαυτῆς, ὼς
προεῖπον , ὁρῶσα , καὶ τούτῳ καταχρωμένη, ἐνενό-
ςΞῖ) Seguer? ἐνδύματος. ibid. ᾔεις-νοιθὲ , οὐ το-
σούξρν ἔστὺυὲνδυμάτωνηάςξιιιιι ἰιμξείιιιιιιιλ 5 anon:
(25) Sic §eguer. At Colb. et Felckm. 2 anon. ἐπ-
έδησαν. Ain cum editis, ἀνέϐησαν.
ησαν. fllll (ΊΙΙΙΙ ὒυΙιΙίῖ, ανεοησαν.
lii) Sic Seguer. Gobler. et Felckm. tanon. Alii
ήνεγκαν. ’Δποστάντες γὰρ τῆς πρὸς τὸν ἕνα καὶ ὄντα,
θεὸν λέγω, κατανοήσεως καὶ τοῦ πρὸς αὐτὸν πόθου.
λοιπὸν εις διαφόρους καὶ εἰς τὰς κατὰ μέρος ἐπιθυ-
μίας ἐνέϐησαν (25) τοῦ σώματος. Εἶτα, οἵα φιλεῖ γί-
νεσθαι, ἑκάστου καὶ πολλῶν ἐπιθυμίαν λασόντες,
ἧρξαντο καὶ τὴν πρὸς αὑτὰς σχέσιν ἔχειν · ὥστε καὶ
φοὸεἰσθαι ταύτας καταλεῖψαι. Ὅθεν δὴ καὶ δειλίαι,
καὶ φόϐοι, καὶ ἡδοναὶ, καὶ θνητὰ φρονεῖν τῇ ψυχῇ
προσγέγονεν. Oti θέλουσα γὰρ ἀποστῆναι τῶν ἐπιθυ.-
μιῶν, φοϐεῖται τὸν θάνατον καὶ τὸν χωρισμὸν τοῦ
σώματος. Ἐπιθυμοῠσα δὲ πάλιν, καὶ μὴ τυγχάνουσα
τῶν ὁμοίων, ἔμαθε φονεύειν καὶ ἀδικεῖν. Πῶς δὲ καὶ
ταῦτα ποιεῖ, εὔλογον κατὰ δύναμιν σημᾶναι.
4. ’Δποστᾶσα τῆς τῶν νοητῶν θεωρίας, καὶ ταῖς
κατὰ μέρος τοῦ σώματος ἐνεργείαις καταχρωμένη,
καὶ ἡσθεῖσα τῇ τοῦ σώματος θεωρίᾳ, καὶ ἰδοῦσα κα-
λὸν ἑαυτῇ εἶναιτὴν ἡδονὴν, πλανηθεῖσα κατεχρήσατο
fit?) τοῦ καλοῦ ὀνόματι, και ἐνόμισεν εἶναι τὴνιὴθονὴν
αὐτὸ τὸ ὅντως καλόν· ὥσπερ et τις, τὴν διάνοιαν πα-
ραπληγεὶς, καὶ ἀπαιτῶν ξίφος κατὰ τῶν ἀπαντών-
των, νομίζοι (Ξι) τοῦτο εἶναι τὸ σωφρονεῖν. Ἐρα-
σθεῖσα δὲ τῆς ἡδονῆς, ποικίλως αὐτὴν ἐνεργεῖν ἦρ-
Eata. Οὖσα γὰρ τὴν φύσιν εὐκίνητος, εί καὶ τὰ καλὰ
αάὶπεστράφη, ἀλλὰ τοῦ κινεῖσθαι οὒ παύεται. Κινεῖται
οὖν οὐκ ἔτι μὲν κατὰ ἀρετὴν, οὐδὲ ὥστε τὸν Θεὸν ὁρᾷν ο
ει
ἀλλὰ τὰ μὴ ὄντα λογιζομένη, τὸ ἑαυτῆς δυνατὸν με-
ταποιεῖ, καταχρωμένη τούτῳ είς ἂς ἐπενόησεν ἐπιθυ-
μίας, ἐπεὶ καὶ αὑτεξούσιος γέγονε. Δύναται γὰρ
ὥσπερ πρὸς τὰ καλὰ νεύειν, οὕτω καὶ τὰ καλὰ ἀπο-
στρέφεσθαιο ἀποστρεφομένη δὲ τὸ καλὸν, πάντως τὰ
ἐναντία λογίζεται· παύσασθαι γὰρ καθόλου τοῦ κι-
νεῖσθαι οὺ δύναται, τὴν φύσιν οὖσα, ὡς προεῖπον,
εὐκίνητος. Καὶ γινώσκουσα τὸ αὐτεξούσιον ἑαυτῆς,
ὁρᾷ ἑαυτὴν δύνασθαι κατ’ ἀμφότερα τοῖς τοῦ σώμα-
τος μέλεσι (25) χρᾶσθαι εἴς τε τὰ ὄντα καὶ τὰ μὴ
ὄνταο ὄντα δέ ἐστι τὰ καλὰ, οὐκ ὄντα δέ τὰ φαῦλα.
Ὄντα δέ φημι τὰ καλὰ (‘26), καθότι ὲκ τοῦ ὄντος
Θεοῦ τὰ παραδείγματα ἔχει· οὐκ ὂντα δὲ τὰ κακὰ
λέγω, καθότι ἐπινοίαις ἀνθρώπων οὐκ ὅντα ἀναπέ-
πλασται. Ἐχοντος γὰρ τοῦ σώματος ὀφθαλμοὺς εις
τὸ τὴν κτίσιν όρᾷν, καὶ διὰ τῆς παναρμονίου ταύτης
συντάξεως γινώσκειν τὸν Δημιουργόν ' ἔχοντος δέ καὶ
ἀκοὴν εἰς ὲπακρόασιν τῶν θείων λογίων καὶ τῶν τοῦ
Θεοῦ νόμων· ἔχοντος δὲ καὶ χεῖρας, εἷς τε τὴν τῶν
ἀναγκαίων ἐνέργειαν καὶ ἔκτασιν τῆς πρὸς τὸν Θεὸν
εὐχῆς· ή ψυχὴ ἀποστᾶσα τῆς πρὸς τὰ καλὰ θεωρίας,
καὶ τῆς ὲν αὐτοῖς κινήσεως , λοιπὸν πλανωμένη κι-
νεῖται εἰς τὰ ἐναντία. Εἶτα τὸ δυνατὸν ἑαυτῆς, ὼς
προεῖπον , ὁρῶσα , καὶ τούτῳ καταχρωμένη, ἐνενό-
ςΞῖ) Seguer? ἐνδύματος. ibid. ᾔεις-νοιθὲ , οὐ το-
σούξρν ἔστὺυὲνδυμάτωνηάςξιιιιι ἰιμξείιιιιιιιλ 5 anon:
(25) Sic §eguer. At Colb. et Felckm. 2 anon. ἐπ-
έδησαν. Ain cum editis, ἀνέϐησαν.
ησαν. fllll (ΊΙΙΙΙ ὒυΙιΙίῖ, ανεοησαν.
lii) Sic Seguer. Gobler. et Felckm. tanon. Alii