PG 26, col. 1070
ne Mariæ homo factus est, ut ait 727 Pautus.
Hunc Pater in Jordane et in monte manttfe-
stavit dicens: Hic est Eilius meus dilectus in quo
mihi complacui?. Bunc Ariani quidem abnegarunt,
nos vero agnoscentes adoramus, nec Filium a Verbo
dividimus, sed agnoscimus ipsum Verbum esse i-
lium per quem omnia facta sunt, et per quem nos
redempti sumus. Quapropter mirati sumus quod in
rebus ita manifestis apud vos contentio oborta sit.
Sed gratia sit Domino, quia quantum ex commen-
tariorum lectione contristati sumus, tantum sumus
rerum istarum exitu lætati. Cum concordia enim
discesserunt, piæ et orthodoxæ fidei confessione
inter se conciliata pace. Ea certe res me multum
prius deliberantem, ad hæc pauca scribenda com-
pulit: verebar enim ne forte ex taciturnitate, pro
gaudio tristitia illis oboriretur, qui ex concordia
nobis causam lætitiæ suppeditarunt. Rogo igltur
tuam pietatem primum, secundo auditores, ut hæc
cum bona conscientia recipiatis: et si quid a pie-
tate deficiunt, illud corrigatis mihique indicetis.
Quod si, utpote ab homine imperito, non pro digni-
tate rei, nec satis accurate ista conscripta sint,
veniam detis omnes nostræ in dicendo imbecillitati.
Saluta omnes, qui tecum sunt, fratres. Τe omnes
qui nobiscum sunt salutant. Salvus in Domino si-
vas, dlecte et vere optatissime.
(75) Epiph. Gobter. Ele. 1, βeα. πεποίηκε. Μοx,
ταυτα deest in Seg. Gobler. et Felc. 1.
(76) Epiph. G. I. S. συγγνώμην ἔχειν πάντας. Ibi-
dem ipsi omittunt προσαγόρευε, etc., quorum loco
Epiphanius habet ἔῤῥωσθε tantum.
AoMMONITI
In Epistolam sencti Athanssii ad Adelphium.
I, Adelphius iste, tomo ad Aniochenos, pag. 619, episcopus Onupheos Lychnorum memoratur, quem ab
Arianis in exæsilium Psinablam Τhebaidis missum legimus Historia Arianorum ad monachos, pag. 306, n-
merο 72, et Apologia de fuga, pag. 256, num. 7, Aincque esr quod idem in epistola tituίo ὀμολογητής, Con-
fessor dicitur. ln fine Hieracis presbyteri, cui et hæc recitanda cupit, meminit Athanasius; is autem videtur
esse, qui et ipse, vi Arianorum, eodem exsulasse tempore locis modo laudatis fertur. Scripta autem videtur
epistola circiter annum 371, quo nempe, pullulante Apollinarii hæresi, varii exroriebantur de Chrfsti lncσr-
nsatione errores. Nam Arlani hic memorati, impietati suæ pristinæ, aliam, exæ Apollinaristis forte mutuati,
I. In quosdam igitur Arianos scripta est, ut jert inscriptio, qui, ut numero 1 testatur Athanasias, passim-
eue alibi, primum Ferbi diyinitatem negare satis habuerutnt, simulaverunteue ejus in carnem adventum se
rite agnoscere, postmodum vero impie quoque de fncarnatione Domiii senserunt. Homines itacue quos hic
oppugnat sanctus doctor, Christi corpus negabant esse adorandum : vel potius, ut videtur, negabant a βαtho-
ficis rite posse adorari, qui nimirum crederent Perbum perfectam assumpsisse humanam naturam, corpus scili-
cet, mentemque humanam. Contra Apollinaristarum duces prave opinabantur solam humanam carnem a erὸο
oassumptam esse, ipsum autem Verbum instar animæ fuisie humano corpori: quam ob cattsam passionem c---
teraque humana omnia in ejus transferebant dipinitatem. Ita plane docet sanctus Athanasius Orationibus contrα
Aρollinarium. Idem similiter diserte scribit Gregorius Naaianxenus, epistola 1 ad Cledonium, his verbis e Ε4
Hunc Pater in Jordane et in monte manttfe-
stavit dicens: Hic est Eilius meus dilectus in quo
mihi complacui?. Bunc Ariani quidem abnegarunt,
nos vero agnoscentes adoramus, nec Filium a Verbo
dividimus, sed agnoscimus ipsum Verbum esse i-
lium per quem omnia facta sunt, et per quem nos
redempti sumus. Quapropter mirati sumus quod in
rebus ita manifestis apud vos contentio oborta sit.
Sed gratia sit Domino, quia quantum ex commen-
tariorum lectione contristati sumus, tantum sumus
rerum istarum exitu lætati. Cum concordia enim
discesserunt, piæ et orthodoxæ fidei confessione
inter se conciliata pace. Ea certe res me multum
prius deliberantem, ad hæc pauca scribenda com-
pulit: verebar enim ne forte ex taciturnitate, pro
gaudio tristitia illis oboriretur, qui ex concordia
nobis causam lætitiæ suppeditarunt. Rogo igltur
tuam pietatem primum, secundo auditores, ut hæc
cum bona conscientia recipiatis: et si quid a pie-
tate deficiunt, illud corrigatis mihique indicetis.
Quod si, utpote ab homine imperito, non pro digni-
tate rei, nec satis accurate ista conscripta sint,
veniam detis omnes nostræ in dicendo imbecillitati.
Saluta omnes, qui tecum sunt, fratres. Τe omnes
qui nobiscum sunt salutant. Salvus in Domino si-
vas, dlecte et vere optatissime.
(75) Epiph. Gobter. Ele. 1, βeα. πεποίηκε. Μοx,
ταυτα deest in Seg. Gobler. et Felc. 1.
(76) Epiph. G. I. S. συγγνώμην ἔχειν πάντας. Ibi-
dem ipsi omittunt προσαγόρευε, etc., quorum loco
Epiphanius habet ἔῤῥωσθε tantum.
AoMMONITI
In Epistolam sencti Athanssii ad Adelphium.
I, Adelphius iste, tomo ad Aniochenos, pag. 619, episcopus Onupheos Lychnorum memoratur, quem ab
Arianis in exæsilium Psinablam Τhebaidis missum legimus Historia Arianorum ad monachos, pag. 306, n-
merο 72, et Apologia de fuga, pag. 256, num. 7, Aincque esr quod idem in epistola tituίo ὀμολογητής, Con-
fessor dicitur. ln fine Hieracis presbyteri, cui et hæc recitanda cupit, meminit Athanasius; is autem videtur
esse, qui et ipse, vi Arianorum, eodem exsulasse tempore locis modo laudatis fertur. Scripta autem videtur
epistola circiter annum 371, quo nempe, pullulante Apollinarii hæresi, varii exroriebantur de Chrfsti lncσr-
nsatione errores. Nam Arlani hic memorati, impietati suæ pristinæ, aliam, exæ Apollinaristis forte mutuati,
I. In quosdam igitur Arianos scripta est, ut jert inscriptio, qui, ut numero 1 testatur Athanasias, passim-
eue alibi, primum Ferbi diyinitatem negare satis habuerutnt, simulaverunteue ejus in carnem adventum se
rite agnoscere, postmodum vero impie quoque de fncarnatione Domiii senserunt. Homines itacue quos hic
oppugnat sanctus doctor, Christi corpus negabant esse adorandum : vel potius, ut videtur, negabant a βαtho-
ficis rite posse adorari, qui nimirum crederent Perbum perfectam assumpsisse humanam naturam, corpus scili-
cet, mentemque humanam. Contra Apollinaristarum duces prave opinabantur solam humanam carnem a erὸο
oassumptam esse, ipsum autem Verbum instar animæ fuisie humano corpori: quam ob cattsam passionem c---
teraque humana omnia in ejus transferebant dipinitatem. Ita plane docet sanctus Athanasius Orationibus contrα
Aρollinarium. Idem similiter diserte scribit Gregorius Naaianxenus, epistola 1 ad Cledonium, his verbis e Ε4