PG 26, col. 1073
κιμος (80) ὅντως περὶ τὴν πίστιν. Πρότερον γάρ, ἀρ-
νούμενοι τὴν θεότητα τοῦ μονογενοῦς Υίοῦ τοῦ Θεοῦ,
ὑπεκρίνοντο κᾶν τὴν ἐνσαρκον αὐτοῦ παρουσίαν ἐπι-
γινώσκειν· νῦν δὲ, κατ’ ὀλίγον ὑποκαταϐαίνοντες.
ἐξέπεσαν καὶ ταύτης αὐτῶν τῆς οἰήσεως, καὶ παντα-
χόθεν ἄθεοι γεγόνασιν, ὥστε μήτε Θεὸν αὐτὸν ἐπιγι-
νώσκειν, μήθ’ ὅτι ἄνθρωπος γέγονε πιστεύειν. Ei
γὰρ ἐπίστευον, οὐκ ἂν τοιαῦτα ἐφθέγξαντο, οἷα ἔγρα-
ψεν ή σὴ θεοσέϐεια κατ’ αὐτῶν.
2. Σὺ μὲν οὖν, ἀγαπητὲ καὶ (81) άληθῶς ποθεινό-
τατε, πρέποντα τῇ ὲκκλησιαστικῇ παραδόσει καὶ τῇ
είς τὸν Κύριον εὐσεϐείᾳ πεποίηκας, ἐλέγξας, καὶ Β
παραινέσας καὶ ἐπιτιμήσας τοῖς τοιούτοις* ἐπειδὴ
δὲ, παροξυνόμενοι παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτῶν τοῦ 6w.-
δόλου, οὐκ ἔγνωσαν, οὐδὲ συνῆκαν, κατὰ τὸ γεο
γραμμένον, ἀλλὰ ἐν σκότει διαπορεύονται· μαν-
θανέτωσαν παρὰ τῆς σῆς εὐλαϐείας, ὡς ἡτοιαύτη
αὐτῶν κακόνοια Οὐαλεντίνου καὶ Μαρκίωνος καὶ
Μανιχαίου (82) ἐστίν ο ὧν οί μὲν ἀντὶ ἀληθείας δόκη,
σιν εἰσηγήσαπο , οί δὲ διαιροῦντες τὰ ἀδιαίρετα ἡρ-
νήσαντο τὸ, '0 Λόγος σὰρξ ἐγένετο , καὶ ἐσκήνω-
σεν ἐνήμῖν. Διὰ τί οῦν, τὰ τούτων φρονοῦντες.
οὐχ). καὶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν γίνονται κληρονόμοις
Εῦλογον γὰρ ὧν τὴν κακοδοξίαν ἔχουσι, τούτων ἔχειν
καὶ τὰ ὀνόματα (85), ἵνα λοιπὸν Ούαλεντινιανοὶ καὶ
Μαρκιωνισταὶ καὶ Μανιχαῖοι καλῶνται. Τάχα κᾶν
οὕτως διὰ τὴν τῶν ὀνομάτων δυσωδίαν αἰσχυνόμενοι
κατανοῆσαι δυνηθῶσιν , εἰς ὅσον βάθος ἀσεϐείας πε-
πτώκασι. Καὶ ἦν μὲν δίκαιον μηκέτι τούτοις ἀποκρί-
νασοαι, κατὰ τὴν παραίνεσιν τὴν ἀποστολικήν · (84) Αι-
ρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νου-
θεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς, ὅτι ἐξέστραπται o' τοιοῦ-
τος , καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος · μάλιστα
δτι καὶ (85) ό προφήτης περὶ τῶν τοιούτων φησίν·
Ὀ μωρὸς μωρὰ λαλήσει, καὶ ή καρδία αὐτοῦ μά-
ταιανοήσει ο ἐπειδὴ δὲ (86) κατὰ τὸν ἡγούμενον αύ-
τῶν περιέρχονται καὶ αὐτοὶ, ὼς λέοντες, ζητοῦντες
τίνα καταπίωσι τῶν ἀκεραίων ο τούτου ἕνεκεν ἀναγ-
καῖον γέγονεν ἡμῖν τῇ σῇ εὐλαϐείᾳ ἀντιγράψαι , ἵνα.
πάλιν διὰ τῆς σῆς νουθεσίας (87) μαθόντες οί ἀδελφοὶ, καταγινώσκωσιν ἐπὶ πλεῖον τῆς ἐκείνων ματαιολογίας.
5. Οὐ κτίσμα προσκυνοῦμεν · μὴ γένοιτοι Ἐθνι-
κῶν γὰρ καὶ Ἀρειανῶν ή τοιαύτη πλάνη · ἀλλὰ τὸν
Κύριον τῆς κτίσεως σαρκωθέντα τον τοῦ Θεοῦ Λόγον
προσκυνοῦμεν. Et γὰρ (88) καὶὴ σὰρξ αὑτὴ καθ’
π ι Tim. ιιι, 8. ⁸⁰ Psal. LXXXI, ⁸¹ Joan. ι, 14.
(8ο) ᾼηςιίση ἀδόκιμον.
(81) Sicf Seguerian. Alii et editi particulam καί
omittunt. In Gobl. et Felc. 1, haec, ἀληθῶς ποθεινός
τατε, desunt. “
(82) Seguerianus, Basiliensis et Anglicanus, Μανι-
ἕαέἒιὲ). δςευρνὶδηυε. ,τὸ ὄνομα. Mox, MG‘IIZGEO'. deest
in etlit. Commel. et Fclc. ἱ.
(84) Seguerianus addit τὴν λέγουσαν.
νούμενοι τὴν θεότητα τοῦ μονογενοῦς Υίοῦ τοῦ Θεοῦ,
ὑπεκρίνοντο κᾶν τὴν ἐνσαρκον αὐτοῦ παρουσίαν ἐπι-
γινώσκειν· νῦν δὲ, κατ’ ὀλίγον ὑποκαταϐαίνοντες.
ἐξέπεσαν καὶ ταύτης αὐτῶν τῆς οἰήσεως, καὶ παντα-
χόθεν ἄθεοι γεγόνασιν, ὥστε μήτε Θεὸν αὐτὸν ἐπιγι-
νώσκειν, μήθ’ ὅτι ἄνθρωπος γέγονε πιστεύειν. Ei
γὰρ ἐπίστευον, οὐκ ἂν τοιαῦτα ἐφθέγξαντο, οἷα ἔγρα-
ψεν ή σὴ θεοσέϐεια κατ’ αὐτῶν.
2. Σὺ μὲν οὖν, ἀγαπητὲ καὶ (81) άληθῶς ποθεινό-
τατε, πρέποντα τῇ ὲκκλησιαστικῇ παραδόσει καὶ τῇ
είς τὸν Κύριον εὐσεϐείᾳ πεποίηκας, ἐλέγξας, καὶ Β
παραινέσας καὶ ἐπιτιμήσας τοῖς τοιούτοις* ἐπειδὴ
δὲ, παροξυνόμενοι παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτῶν τοῦ 6w.-
δόλου, οὐκ ἔγνωσαν, οὐδὲ συνῆκαν, κατὰ τὸ γεο
γραμμένον, ἀλλὰ ἐν σκότει διαπορεύονται· μαν-
θανέτωσαν παρὰ τῆς σῆς εὐλαϐείας, ὡς ἡτοιαύτη
αὐτῶν κακόνοια Οὐαλεντίνου καὶ Μαρκίωνος καὶ
Μανιχαίου (82) ἐστίν ο ὧν οί μὲν ἀντὶ ἀληθείας δόκη,
σιν εἰσηγήσαπο , οί δὲ διαιροῦντες τὰ ἀδιαίρετα ἡρ-
νήσαντο τὸ, '0 Λόγος σὰρξ ἐγένετο , καὶ ἐσκήνω-
σεν ἐνήμῖν. Διὰ τί οῦν, τὰ τούτων φρονοῦντες.
οὐχ). καὶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν γίνονται κληρονόμοις
Εῦλογον γὰρ ὧν τὴν κακοδοξίαν ἔχουσι, τούτων ἔχειν
καὶ τὰ ὀνόματα (85), ἵνα λοιπὸν Ούαλεντινιανοὶ καὶ
Μαρκιωνισταὶ καὶ Μανιχαῖοι καλῶνται. Τάχα κᾶν
οὕτως διὰ τὴν τῶν ὀνομάτων δυσωδίαν αἰσχυνόμενοι
κατανοῆσαι δυνηθῶσιν , εἰς ὅσον βάθος ἀσεϐείας πε-
πτώκασι. Καὶ ἦν μὲν δίκαιον μηκέτι τούτοις ἀποκρί-
νασοαι, κατὰ τὴν παραίνεσιν τὴν ἀποστολικήν · (84) Αι-
ρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νου-
θεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς, ὅτι ἐξέστραπται o' τοιοῦ-
τος , καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος · μάλιστα
δτι καὶ (85) ό προφήτης περὶ τῶν τοιούτων φησίν·
Ὀ μωρὸς μωρὰ λαλήσει, καὶ ή καρδία αὐτοῦ μά-
ταιανοήσει ο ἐπειδὴ δὲ (86) κατὰ τὸν ἡγούμενον αύ-
τῶν περιέρχονται καὶ αὐτοὶ, ὼς λέοντες, ζητοῦντες
τίνα καταπίωσι τῶν ἀκεραίων ο τούτου ἕνεκεν ἀναγ-
καῖον γέγονεν ἡμῖν τῇ σῇ εὐλαϐείᾳ ἀντιγράψαι , ἵνα.
πάλιν διὰ τῆς σῆς νουθεσίας (87) μαθόντες οί ἀδελφοὶ, καταγινώσκωσιν ἐπὶ πλεῖον τῆς ἐκείνων ματαιολογίας.
5. Οὐ κτίσμα προσκυνοῦμεν · μὴ γένοιτοι Ἐθνι-
κῶν γὰρ καὶ Ἀρειανῶν ή τοιαύτη πλάνη · ἀλλὰ τὸν
Κύριον τῆς κτίσεως σαρκωθέντα τον τοῦ Θεοῦ Λόγον
προσκυνοῦμεν. Et γὰρ (88) καὶὴ σὰρξ αὑτὴ καθ’
π ι Tim. ιιι, 8. ⁸⁰ Psal. LXXXI, ⁸¹ Joan. ι, 14.
(8ο) ᾼηςιίση ἀδόκιμον.
(81) Sicf Seguerian. Alii et editi particulam καί
omittunt. In Gobl. et Felc. 1, haec, ἀληθῶς ποθεινός
τατε, desunt. “
(82) Seguerianus, Basiliensis et Anglicanus, Μανι-
ἕαέἒιὲ). δςευρνὶδηυε. ,τὸ ὄνομα. Mox, MG‘IIZGEO'. deest
in etlit. Commel. et Fclc. ἱ.
(84) Seguerianus addit τὴν λέγουσαν.