PG 26, col. 1076
τῆς σαρκός· ἀλλ’ εἰδότες, καθὰ προείπομεν, τὸ, '0
Λόγος σὰρξ ἐγένετο, τοῦτον καὶ ὲν σαρκὶ γενόμε-
νον, ἐπιγινώσκομεν Θεόν. Τίς τοιγαροῦν οὕτως ἄφρων
ἐστὶν, ὡς λέγειν (90) τῷ Κυρίῳ ⁸ ’Λπόστα ἀπὸ τοῦ
σώματος, ἵνα σε προσκυνήσω; Ἢ τίς οὕτως ἀσεϐής
ἐστιν, ὠς μετά τῶν ἀφρόνων Ἰουδαίων διὰ τὸ σῶμα
λέγειν αὐτῷ· Διά τι σὺ, ἄνθρωπος ὢν, ποιεῖς
σεαυτὸν Θεόν ; Ἀλλ’ ού τοιοῦτος ό λεπρὸς· προσ-
εκύνει γὰρ τὸν (91) Θεὸν ἐν σώματι ὄντα, καὶ ἐγί-
νωσκεν, ὅτι Θεὸς ἦν, λέγων · Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύ-
νασαι με καθαρίσαι. Καὶ οὔτε διὰ τὴν σάρκα ἐνό⁹
μισε κτίσμα τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον ⁸ οὔτε διὰ τὺ εἶναι
τὸν Λόγον δημιουργὸν πάσης (9‘2) κτίσεως, ἐξουθένει
τὴν σάρκα, ἠν ἐνδεδυμένος ἦν. ἀλλ’ ὡς ἐν xui“;
ναῷ τὸν κτίστην τοῦ παντὸς προσεκύνει, καὶ ἐκαθαρέ-
ζετο. Οὕτως καὶ ἠ αἱμορροοῦσα γυνὴ, πιστεύσασα καὶ
μόνον ἁψαμένη τοῦ κρασπέδου, ίὰθη · καὶ ἠ μὲν θάο
λαττα ἑπαφρίζουσα τοῖς κύμασιν ἢκουσε τοῦ σαρκω-
·θέντος Λόγου, καὶ πέπαυται τοῦ χειμῶνοςο ὁ δὲ ὲκ
γενετῆς (93) τυφλὸς, πτύσματι τῆς σαρκὸς τεθερά-
πευται παρὰ τοῦ Λόγου. Καὶ⁵ τό γε μεῖζον καὶ πα-
ραδοξότερον (ῐσως γὰρ τοῦτο καὶ τοὺς ἀσεϐεστάτους
ὲσκανδάλισε), καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σταυροῦ κρεμαμέ-
νου τοῦ Κυρίου (αὑτοῦ γὰρ ἦν τὸ σῶμα, καὶ ὲν αὐτῷ
ἦν ὁ Λόγος ), ό μὲν ἥλιος ἐσκοτίσθη, ἡ δὲ γῆ ὲτρόμα-
rev (94), αί πέτραι ἐσχίσθησαν, κα)⁵ τὸ καταπέτασμα
τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη, καὶ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμη-
μένων ἁγίων ἀνέστη.
4. Ταῦτα δὲ γέγονε, καὶ οὐδεὶς, ὥσπερ νῦν οε
’Λρειανοὶ τολμῶσι, διελογίσατο, εἰ δεῖ σαρκωθέντι
τῷ Λόγῳ πείθεσθαι’ ἀλλά καὶ ἄνθρωπον βλέποντες,
ἐπεγίνωσκον αὑτὸν ὄντα δημιουργὸν αὐτῶν· καὶ ἀν-
θρωπίνης φωνῆς (95) ἀκούοντες, οὐ atare ἀνθρώπι-
νον ἔλεγον, ὅτι ὁ Λόγοςῌκτίσμα ἐστίν · καὶ pi):-
λον ἔτρεμον, καὶ οὐδὲν ἦττον ἐγίνωσκον, ἢ ὅτι ἐκ ναοῦ
ἁγίου ἐφθέγγετο. Πῶς τοίνυν οἱ ἁσεὸεἰς οὐ φοϐοῦνται
μὴ, καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν ter-6861' (96) ἔχειν ἑζν
ἐπιγνώσει, παραὼθῶσιν εις ἀδόκιμον γοῦν, ποιεῖν
τὰ μὴ καθήκοντα; Οὐ γὰρ κτίσματι ὴ κτίσις προσ-
ιυνεῖ· οὐδὲ πάλιν διὰ τὴν σάρκα παρῃτεῖτο τὸν Κύι
πον ἑαυτῆς προσκυνεῖν, ἁλλὰ τὸν hauri}; δημιουργὸν
ίῦλεπεν ἐν σώματι · καὶ ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ
πᾶν γόνυ ἔκαμπτε (97), καὶ κάμψει δὲ, ἐπουρανίων
⁸⁸ Matth. Vlll, ‘26. " Joan. rx, 6. ⁹⁰ Luc-
ξεν. Edit. commel. et alii, ἐτρόμαζεν. Paulo post
Seguerianus_habet_. προκεκοιμημένων, sine voce
δὴ uertanus navet, προκεκοιμημενων , ςιιιε voce
ἁγξων. ln emicaran post ἐῦσπεριιεβίξιιτ, ιη caeteris
post ’Λρειανοίἒ Idem pro δεῖ, habet δή, et pro πεί-
9566at,;1t_si0§_606, male. __ _ η
(95) Sic Segger, Basil. et Anglic. alii autem οξ
οιιίἰὶ,’ φύσεωςξξιξυίο. post, ytanuscr., ἢ ὅτι ἐκ ναοῦ
habent} editi, flesse): ναοῦ.
⁴ <99) §asi1-’et'éns!icanastm’Eesfiév-
(97) Sic Seg. Gobl. et Felc. 1. Editi vero et alii,
ἐκάμπτετο.
Λόγος σὰρξ ἐγένετο, τοῦτον καὶ ὲν σαρκὶ γενόμε-
νον, ἐπιγινώσκομεν Θεόν. Τίς τοιγαροῦν οὕτως ἄφρων
ἐστὶν, ὡς λέγειν (90) τῷ Κυρίῳ ⁸ ’Λπόστα ἀπὸ τοῦ
σώματος, ἵνα σε προσκυνήσω; Ἢ τίς οὕτως ἀσεϐής
ἐστιν, ὠς μετά τῶν ἀφρόνων Ἰουδαίων διὰ τὸ σῶμα
λέγειν αὐτῷ· Διά τι σὺ, ἄνθρωπος ὢν, ποιεῖς
σεαυτὸν Θεόν ; Ἀλλ’ ού τοιοῦτος ό λεπρὸς· προσ-
εκύνει γὰρ τὸν (91) Θεὸν ἐν σώματι ὄντα, καὶ ἐγί-
νωσκεν, ὅτι Θεὸς ἦν, λέγων · Κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύ-
νασαι με καθαρίσαι. Καὶ οὔτε διὰ τὴν σάρκα ἐνό⁹
μισε κτίσμα τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον ⁸ οὔτε διὰ τὺ εἶναι
τὸν Λόγον δημιουργὸν πάσης (9‘2) κτίσεως, ἐξουθένει
τὴν σάρκα, ἠν ἐνδεδυμένος ἦν. ἀλλ’ ὡς ἐν xui“;
ναῷ τὸν κτίστην τοῦ παντὸς προσεκύνει, καὶ ἐκαθαρέ-
ζετο. Οὕτως καὶ ἠ αἱμορροοῦσα γυνὴ, πιστεύσασα καὶ
μόνον ἁψαμένη τοῦ κρασπέδου, ίὰθη · καὶ ἠ μὲν θάο
λαττα ἑπαφρίζουσα τοῖς κύμασιν ἢκουσε τοῦ σαρκω-
·θέντος Λόγου, καὶ πέπαυται τοῦ χειμῶνοςο ὁ δὲ ὲκ
γενετῆς (93) τυφλὸς, πτύσματι τῆς σαρκὸς τεθερά-
πευται παρὰ τοῦ Λόγου. Καὶ⁵ τό γε μεῖζον καὶ πα-
ραδοξότερον (ῐσως γὰρ τοῦτο καὶ τοὺς ἀσεϐεστάτους
ὲσκανδάλισε), καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σταυροῦ κρεμαμέ-
νου τοῦ Κυρίου (αὑτοῦ γὰρ ἦν τὸ σῶμα, καὶ ὲν αὐτῷ
ἦν ὁ Λόγος ), ό μὲν ἥλιος ἐσκοτίσθη, ἡ δὲ γῆ ὲτρόμα-
rev (94), αί πέτραι ἐσχίσθησαν, κα)⁵ τὸ καταπέτασμα
τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη, καὶ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμη-
μένων ἁγίων ἀνέστη.
4. Ταῦτα δὲ γέγονε, καὶ οὐδεὶς, ὥσπερ νῦν οε
’Λρειανοὶ τολμῶσι, διελογίσατο, εἰ δεῖ σαρκωθέντι
τῷ Λόγῳ πείθεσθαι’ ἀλλά καὶ ἄνθρωπον βλέποντες,
ἐπεγίνωσκον αὑτὸν ὄντα δημιουργὸν αὐτῶν· καὶ ἀν-
θρωπίνης φωνῆς (95) ἀκούοντες, οὐ atare ἀνθρώπι-
νον ἔλεγον, ὅτι ὁ Λόγοςῌκτίσμα ἐστίν · καὶ pi):-
λον ἔτρεμον, καὶ οὐδὲν ἦττον ἐγίνωσκον, ἢ ὅτι ἐκ ναοῦ
ἁγίου ἐφθέγγετο. Πῶς τοίνυν οἱ ἁσεὸεἰς οὐ φοϐοῦνται
μὴ, καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν ter-6861' (96) ἔχειν ἑζν
ἐπιγνώσει, παραὼθῶσιν εις ἀδόκιμον γοῦν, ποιεῖν
τὰ μὴ καθήκοντα; Οὐ γὰρ κτίσματι ὴ κτίσις προσ-
ιυνεῖ· οὐδὲ πάλιν διὰ τὴν σάρκα παρῃτεῖτο τὸν Κύι
πον ἑαυτῆς προσκυνεῖν, ἁλλὰ τὸν hauri}; δημιουργὸν
ίῦλεπεν ἐν σώματι · καὶ ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ
πᾶν γόνυ ἔκαμπτε (97), καὶ κάμψει δὲ, ἐπουρανίων
⁸⁸ Matth. Vlll, ‘26. " Joan. rx, 6. ⁹⁰ Luc-
ξεν. Edit. commel. et alii, ἐτρόμαζεν. Paulo post
Seguerianus_habet_. προκεκοιμημένων, sine voce
δὴ uertanus navet, προκεκοιμημενων , ςιιιε voce
ἁγξων. ln emicaran post ἐῦσπεριιεβίξιιτ, ιη caeteris
post ’Λρειανοίἒ Idem pro δεῖ, habet δή, et pro πεί-
9566at,;1t_si0§_606, male. __ _ η
(95) Sic Segger, Basil. et Anglic. alii autem οξ
οιιίἰὶ,’ φύσεωςξξιξυίο. post, ytanuscr., ἢ ὅτι ἐκ ναοῦ
habent} editi, flesse): ναοῦ.
⁴ <99) §asi1-’et'éns!icanastm’Eesfiév-
(97) Sic Seg. Gobl. et Felc. 1. Editi vero et alii,
ἐκάμπτετο.