PG 26, col. 1366
Deum respectum, atque unicum hujus verbum,
alendis obedientibus satis esse, et cujuslibet nutri-
menti instar fieri. Sic etiam angeli nulla re alia
aluntur, nisi quod semper vident faciem Patris ae
Salvatoris, qui in crelis eat. Quapropter quoties-
cunque Moyses cum Deo colloquebatnr, toties eor-
pore jejunabat, divinisque verbis alebatur. Cum au-
tem ad homines descenderet, ab eoque Deus rece-
deret, tune famem sicut caeteri experiebatur. 26
Haud ultra quadraginta dies jejunasse dicitur, qui-
bus cum Deo sermocinatus est. Generatim denique
quilibet sanctus hujuscemodi virtutibus pasci me-
ruit.
7. Jam vero et nos, dilecti mei, nostram divinis
escis nutrientes ani-mam, et verbo ac voluntate Dei,
atque exterius corpore jejunantes. grandem hanc
et salutarem solemnitatem , prout decet, celebre-
mus. Stolidi quoque Judaei divinae hujus alimonite
usurpantes figuram, agnum paschali tempore eom-
edebant, neque tamen ipsam figuram intelligebant:
et ad praesens usque tempus, agnum contra fas eom-
edunt, quandoquidem extra urbem ae veritatem
versantur. Nam figura, agnus et umbra intra limi-
tes gerebantur Judteaa et illius urbis; sic jubente
lege, ne haec in alia urbe fierent, sed in regione
dabat lex ut holocausta offerrentur ab iis ac victi-
mae, quia nullum aliud erat altare, praeter quam
Hierosolymis. Idcirco saera hujusmodi haud liceo
bat in alia qualibet urbe peragi, nisi in illa, ubi
erat altare ac templum, quod Deus aedificatum stare
voluerat, donec urbs finem suum nancisceretur.
quo demum tempore finem habiturae erant illae
quoque res adumbrata.
8. En nunc civitas illa, post nostri Salvatoris ad-
ventum, finem experta est, et universa Iudaeorum
regio vastata. Quod ut comprobemus, nullo egemus
extraneo argumento; namque ipsis oculis rei trans-
actae veritatem 27 comperimus. Necesse erat um-
bram terminum suum nancisci : neque id a me di-
exclamans praedixit" : ι Ecce super montes pedes
evangelizantis et annuntiantis pacem. θ Quid signi-
ficat verbum annuntiat? nisi quod addit, eis di~
cendo : ι Celebra, o Iuda, festivitates tuas, et redde
Domino vota tua. ι Ac ne postmodum ad res veteres
reditus fieret, ait“: ι Desiit, ablatus est, ascendit
ille qui insufllabat in faciem. teque angustiis expe-
diebat. ι Quis ille est qui ascendit, dicet aliquis
6. ⁸ο Joan. iv. 54. ¹¹ Psal. uxm, M. “Joan.
post aliter; quanquam non magna sententiae ἀίδ-
crcpantta est.
alendis obedientibus satis esse, et cujuslibet nutri-
menti instar fieri. Sic etiam angeli nulla re alia
aluntur, nisi quod semper vident faciem Patris ae
Salvatoris, qui in crelis eat. Quapropter quoties-
cunque Moyses cum Deo colloquebatnr, toties eor-
pore jejunabat, divinisque verbis alebatur. Cum au-
tem ad homines descenderet, ab eoque Deus rece-
deret, tune famem sicut caeteri experiebatur. 26
Haud ultra quadraginta dies jejunasse dicitur, qui-
bus cum Deo sermocinatus est. Generatim denique
quilibet sanctus hujuscemodi virtutibus pasci me-
ruit.
7. Jam vero et nos, dilecti mei, nostram divinis
escis nutrientes ani-mam, et verbo ac voluntate Dei,
atque exterius corpore jejunantes. grandem hanc
et salutarem solemnitatem , prout decet, celebre-
mus. Stolidi quoque Judaei divinae hujus alimonite
usurpantes figuram, agnum paschali tempore eom-
edebant, neque tamen ipsam figuram intelligebant:
et ad praesens usque tempus, agnum contra fas eom-
edunt, quandoquidem extra urbem ae veritatem
versantur. Nam figura, agnus et umbra intra limi-
tes gerebantur Judteaa et illius urbis; sic jubente
lege, ne haec in alia urbe fierent, sed in regione
dabat lex ut holocausta offerrentur ab iis ac victi-
mae, quia nullum aliud erat altare, praeter quam
Hierosolymis. Idcirco saera hujusmodi haud liceo
bat in alia qualibet urbe peragi, nisi in illa, ubi
erat altare ac templum, quod Deus aedificatum stare
voluerat, donec urbs finem suum nancisceretur.
quo demum tempore finem habiturae erant illae
quoque res adumbrata.
8. En nunc civitas illa, post nostri Salvatoris ad-
ventum, finem experta est, et universa Iudaeorum
regio vastata. Quod ut comprobemus, nullo egemus
extraneo argumento; namque ipsis oculis rei trans-
actae veritatem 27 comperimus. Necesse erat um-
bram terminum suum nancisci : neque id a me di-
exclamans praedixit" : ι Ecce super montes pedes
evangelizantis et annuntiantis pacem. θ Quid signi-
ficat verbum annuntiat? nisi quod addit, eis di~
cendo : ι Celebra, o Iuda, festivitates tuas, et redde
Domino vota tua. ι Ac ne postmodum ad res veteres
reditus fieret, ait“: ι Desiit, ablatus est, ascendit
ille qui insufllabat in faciem. teque angustiis expe-
diebat. ι Quis ille est qui ascendit, dicet aliquis
6. ⁸ο Joan. iv. 54. ¹¹ Psal. uxm, M. “Joan.
post aliter; quanquam non magna sententiae ἀίδ-
crcpantta est.