PG 26, col. 33
quasi ³81 scilicet atque partium et divisionum
suspicione id fieri non queat; sane eum negant
nihilominus, quippe qui illum non verum,sed solo
nomine Filium esse velint. Cisterum annon gra-
viter errant, qui eodem modo de re non corporea
ac de corporea ratiocinantur, quippe ob prepriae
natura: imbecillitatem, quod proprium et naturale
est Patris non verentur negare ? Profecto si ita est,
superest ut cum minime intelligant quomodo sit
Deus vel qualis sit Pater, eumdem quoque plane
negent, quandoquidem fetum Patris nonnisi cx
seipsis insani metiuntur. verum illos ita affectos,
arbitrantes-que. esse non posse Dei Filium, miserari Β
ωᾳυιιω mihi videtur: haud tamen ab re fuerit illos
interrogare et convincere, si forte vel hoc pacto ad
sensum et rationem queant revocari. Si secundum
vos Filius est ex nihilo, nec fuit antequam natus
est, prorsus sequitur ut ipse quoque nonnisi par-
ticipatione Filius, Deus et Sapientia sit appellatus.
Nam ita etiam res aliis omnes sunt constitutisque
et sanctificata; glorificantur. Cujus ergo ille sit par-
ticeps, vos dicere necesse omnino est. Res enim
alia: omnes Spiritus sunt participes: ipsum autem
cujusnam rei participem dicetis ? Spiritus Ρ Atqui
ipse Spiritus a Filio potius accipit, ut idem Filius
testatur ⁸⁸, absurdumque dictu est hunc ab illo
sanctificari. Igitur Patris fit particeps: id enim
superest, et necessario dicendum. Sed quid tan-
dem, vel unde illud est? Si aliquid extrinsecus
excogitatum a Patre, non jam Patris erit particeps,
sed ejus quod extrinsecus est, nec proinde secun-
dum post Patrem locum obtinebit, cum rem illam
ante se habeat : nec item Patris erit dicendus Fi-
lius, sed illius, cujus factus particeps, et Filius et
Deus est nuncupatus. Quod quidem sit absurdum
et impium merito videatur,cum dicat Pater.Hz'c est
Filius meus dilectus ⁵³, ipseque Filius proprium
suum Patrem Deum esse affirmet : liquet utique
nihil extrinsecus, sed ex substantia Patris esse id
cujus fit particeps. Si porro istud fuerit aliud pre-
ter Filii naturam, asque absurdum erit, cum hoc idem medium quid reperiatur esse ex Patre et ex na-
tura Filii quaacunque tandem illa sit.
16. Quoniam ergo has sententias absurdae atque
a veritate alienas esse evidens est,diccndum estne-
cessario id quod est ex substantia Patris,proprium
" Joan. xvx, 14. ⁸³ Matth. xvn, 5; Joan. vm, 54.
φῇβὶο seguerian., .lteg.‘ Gobler. et Felckm. 1.
At Alii et editi μή omittunt.
SigflSeg'iieriap. At Regius, "610v καὶ φύσει.
Alii et editi, ᾀύσει ἴδιον. ⁷ ⁷ ⁷
_7 (66) Seguerianus, Υἱὸν Θεοῦ. Mox Gobler. et
(66) Seguerianus, Υἱὸν Θεοῦ. Mox Gobler.
Felckm. 1,)ιαὶ ἐλέγχειν αὐτούς.Δ _ _ _
(67) In Seguer."deest, ἐστίν. Felckm. 2 et 5,
ἐστὶν 6 Θεός. ο
(ὸξΞῘΒνενῷἶέἼορῥεειίιοιιηΊ μὲετέὶχονῖ. Mox Basil, Go-
blérian. et Felckm'. 1, τοῦ ἔξωθεν ἐπιγενομένου.
suspicione id fieri non queat; sane eum negant
nihilominus, quippe qui illum non verum,sed solo
nomine Filium esse velint. Cisterum annon gra-
viter errant, qui eodem modo de re non corporea
ac de corporea ratiocinantur, quippe ob prepriae
natura: imbecillitatem, quod proprium et naturale
est Patris non verentur negare ? Profecto si ita est,
superest ut cum minime intelligant quomodo sit
Deus vel qualis sit Pater, eumdem quoque plane
negent, quandoquidem fetum Patris nonnisi cx
seipsis insani metiuntur. verum illos ita affectos,
arbitrantes-que. esse non posse Dei Filium, miserari Β
ωᾳυιιω mihi videtur: haud tamen ab re fuerit illos
interrogare et convincere, si forte vel hoc pacto ad
sensum et rationem queant revocari. Si secundum
vos Filius est ex nihilo, nec fuit antequam natus
est, prorsus sequitur ut ipse quoque nonnisi par-
ticipatione Filius, Deus et Sapientia sit appellatus.
Nam ita etiam res aliis omnes sunt constitutisque
et sanctificata; glorificantur. Cujus ergo ille sit par-
ticeps, vos dicere necesse omnino est. Res enim
alia: omnes Spiritus sunt participes: ipsum autem
cujusnam rei participem dicetis ? Spiritus Ρ Atqui
ipse Spiritus a Filio potius accipit, ut idem Filius
testatur ⁸⁸, absurdumque dictu est hunc ab illo
sanctificari. Igitur Patris fit particeps: id enim
superest, et necessario dicendum. Sed quid tan-
dem, vel unde illud est? Si aliquid extrinsecus
excogitatum a Patre, non jam Patris erit particeps,
sed ejus quod extrinsecus est, nec proinde secun-
dum post Patrem locum obtinebit, cum rem illam
ante se habeat : nec item Patris erit dicendus Fi-
lius, sed illius, cujus factus particeps, et Filius et
Deus est nuncupatus. Quod quidem sit absurdum
et impium merito videatur,cum dicat Pater.Hz'c est
Filius meus dilectus ⁵³, ipseque Filius proprium
suum Patrem Deum esse affirmet : liquet utique
nihil extrinsecus, sed ex substantia Patris esse id
cujus fit particeps. Si porro istud fuerit aliud pre-
ter Filii naturam, asque absurdum erit, cum hoc idem medium quid reperiatur esse ex Patre et ex na-
tura Filii quaacunque tandem illa sit.
16. Quoniam ergo has sententias absurdae atque
a veritate alienas esse evidens est,diccndum estne-
cessario id quod est ex substantia Patris,proprium
" Joan. xvx, 14. ⁸³ Matth. xvn, 5; Joan. vm, 54.
φῇβὶο seguerian., .lteg.‘ Gobler. et Felckm. 1.
At Alii et editi μή omittunt.
SigflSeg'iieriap. At Regius, "610v καὶ φύσει.
Alii et editi, ᾀύσει ἴδιον. ⁷ ⁷ ⁷
_7 (66) Seguerianus, Υἱὸν Θεοῦ. Mox Gobler. et
(66) Seguerianus, Υἱὸν Θεοῦ. Mox Gobler.
Felckm. 1,)ιαὶ ἐλέγχειν αὐτούς.Δ _ _ _
(67) In Seguer."deest, ἐστίν. Felckm. 2 et 5,
ἐστὶν 6 Θεός. ο
(ὸξΞῘΒνενῷἶέἼορῥεειίιοιιηΊ μὲετέὶχονῖ. Mox Basil, Go-
blérian. et Felckm'. 1, τοῦ ἔξωθεν ἐπιγενομένου.