PG 26, col. 470
mines, habere. Quoniam vero homo non est, nec
item ejus Verbum quidquam hominum infirmitati
simile habet. Ut enim principium una est essentia,
2. Alioquin nisi essentialis esset sapientia Ver-
bumque essentiale, et Filius qui vere sit, sed sim-
pliciter sapientia, Verbum, et Filius in Patre, sane
ipse Pater ex sapientia et Verbo esset compositus.
Quod quidem si verum‘ est, supra allata absurda
sequentur necessario : ipse autem suimet Pater et
'Filius futurus est, ipse seipsum est geniturus, et a
seipso gignetur :vel certe merum nomen erit Ver-
bum, Sapientia et Filius; ille autem , de quo haec
dicuntur, vel potius qui haec omnia est, nihil erit
subsistens. Si itaque nihil est subsistens, vana igiy
tur et inutilia sunt illa nomina , nisi forte quis div
cat ipsum Deum sapientiam ipsam et Verbum ipsum
esse. Quod si concedatur : vere ipse subnet.Pater
et Filius erit; Pater videlicet cum sapiens dicitur ς
Filius, eum sapientia. Atqui ea in Deo. non sunt
ut qualitas. Apage igitur! id indignum Deo. Ex his
enim efficitur Deum ex essentia.et qualitate com-
positum esse. Siquidem omnis qualitas in essentia
est : ae proinde divina unitas, quae individua est,
composita videbitur, utpote in essentiam et acci-
dens divisa. Sic itaque temerarios hosce homines
interrogemus : Filius sapientia et Verbum Dei esse
praedicatus εει : quonam igitur modo i'd ipse est?
Si ut qualitas; id absurdum esse jam ostendimus.
Si vero ipse Deus sapientia ipsa est: certe quod
inde absurdi sequitur, dictum a Sabellio est. Quam-
obrem fatendum est eum tanquam fetum proprie
ex ipso Patre esse, juxta lucis exemplum. Ut enim
ab igne lux oritur: ita Verbum ex Deo est, sa-
pientia ex sapiente , et ex Patre Filius. Hac enim
ratione unitas individua et integra manet, ejusque
Filius Verbum non aliquid est essentia vacuum vel
non subsistens, sed vere essentiale est. Alioquin
nisi haec ita esse concedatur, sane quidquid ipse
dicitur, cogitatione et verbo tenus exsistet: qua:
sententia si est repudianda, igitur verum Verbum
essentiale est. Namque ut vere Pater est, ita vere
εει Sapientia. Unde efficitur ut duo sint Pater et Fi-
lius, non vero idem, ut contendit Sabellius : sed
Pater, Pater est; et Filius, Filius. Unum autem
Felc. 1, ὅτε σοφὸς, Υἱὸς δὲ, ὅτε σοφία. Alii et editi, ,
(18)’ Sic mss. At Com; milesia ἐκ Πατρὶς Υἱός,
item ejus Verbum quidquam hominum infirmitati
simile habet. Ut enim principium una est essentia,
2. Alioquin nisi essentialis esset sapientia Ver-
bumque essentiale, et Filius qui vere sit, sed sim-
pliciter sapientia, Verbum, et Filius in Patre, sane
ipse Pater ex sapientia et Verbo esset compositus.
Quod quidem si verum‘ est, supra allata absurda
sequentur necessario : ipse autem suimet Pater et
'Filius futurus est, ipse seipsum est geniturus, et a
seipso gignetur :vel certe merum nomen erit Ver-
bum, Sapientia et Filius; ille autem , de quo haec
dicuntur, vel potius qui haec omnia est, nihil erit
subsistens. Si itaque nihil est subsistens, vana igiy
tur et inutilia sunt illa nomina , nisi forte quis div
cat ipsum Deum sapientiam ipsam et Verbum ipsum
esse. Quod si concedatur : vere ipse subnet.Pater
et Filius erit; Pater videlicet cum sapiens dicitur ς
Filius, eum sapientia. Atqui ea in Deo. non sunt
ut qualitas. Apage igitur! id indignum Deo. Ex his
enim efficitur Deum ex essentia.et qualitate com-
positum esse. Siquidem omnis qualitas in essentia
est : ae proinde divina unitas, quae individua est,
composita videbitur, utpote in essentiam et acci-
dens divisa. Sic itaque temerarios hosce homines
interrogemus : Filius sapientia et Verbum Dei esse
praedicatus εει : quonam igitur modo i'd ipse est?
Si ut qualitas; id absurdum esse jam ostendimus.
Si vero ipse Deus sapientia ipsa est: certe quod
inde absurdi sequitur, dictum a Sabellio est. Quam-
obrem fatendum est eum tanquam fetum proprie
ex ipso Patre esse, juxta lucis exemplum. Ut enim
ab igne lux oritur: ita Verbum ex Deo est, sa-
pientia ex sapiente , et ex Patre Filius. Hac enim
ratione unitas individua et integra manet, ejusque
Filius Verbum non aliquid est essentia vacuum vel
non subsistens, sed vere essentiale est. Alioquin
nisi haec ita esse concedatur, sane quidquid ipse
dicitur, cogitatione et verbo tenus exsistet: qua:
sententia si est repudianda, igitur verum Verbum
essentiale est. Namque ut vere Pater est, ita vere
εει Sapientia. Unde efficitur ut duo sint Pater et Fi-
lius, non vero idem, ut contendit Sabellius : sed
Pater, Pater est; et Filius, Filius. Unum autem
Felc. 1, ὅτε σοφὸς, Υἱὸς δὲ, ὅτε σοφία. Alii et editi, ,
(18)’ Sic mss. At Com; milesia ἐκ Πατρὶς Υἱός,