PG 26, col. 805
ἀνοίγων τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ ὲκ γενετῆς τυφλοῦ ’ καὶ¹
σαρκὶ μὲν πάσχων, ὡς εἶπεν ὁ Πέτρος, θεῖκῶς δὲ
ἀνοίγων τὰ μνήματα, καὶ ἀνεγείρων τοὺς νεκρούς.
Ἐξ ὧν καὶ πάντα τὰ ὲν τῷ Εὺαγγελίῳ οὕτω νοοῦν-·
τες, τὸ αὐτὸ φρονεῖν περὶ τῆς σαρκώσεως καὶ ἐναν-
“ θρωπήσεως τοῦ Λόγου διεϐεϐαιὼσαντο.
8. Τούτων τοίνυν οὕτως ὁμολογηθέντων , παρακα-
λοῦμεν ὑμᾶς τοὺς μὲν οὓτως ὁμολογοῦντας καὶ ἑρμη-
νεύοντας (49) οὕτω τὰς λέξεις, ἃς λέγουσι, μὴ κατα-
κρίνετε προπετῶς, μηδὲ (50) ἀποϐάλλετε, ἀλλὰ μᾶλ-
λον εἱρηνεύοντας καὶ ἀπολογουμένους προσλαμϐάνε-
σθε· τοῦς δὲ μὴ βουλομένους οὕτως ὁμολογεῖν καὶ
διερμηνεύειν τὰς λέξεις, τούτους ,κωλύετε καὶ ἐντρέ-
πετε, ὡς ὑπόπτους τῷ φρονήματι. Τούτων τε μὴ
ἀνεχόμενοι συμϐουλεύετε κάκείνοις τοῖς ὀρθῶς ἑρμη-
νεύουσί τε καὶ φρονοῦσι μηδὲν πλέον ἀλλήλους ἀνα-
κρίνειν μηδὲ λογομαχεῖν ἐπ’ οὐδὲν χρήσιμον , μήτε
ταῖς τοιαύταις λέξεσι διαμάχεσθαι, ἀλλά τῷ φρονή-
ματι τῆς εὐσεϐείας συμφωνεῖν. Οί γὰρ μὴ οὕτω δια-
νοούμενοι , ἀλλὰ μόνον ἐπὶ τοῖς τοιούτοις λεξειδίοις
φιλονεικοῦντες, καὶ παρά τά ὲν Νικαίᾳ γραφέντα
ζητοῦντες, οὐδὲν ἕτερον ποιοῦσιν, ἢ ι ποτίζουσιν ἀνα-
τροπὴν θολερὸν τὸν πλησίον, ι ὼς φθονοῦντες τὴν
εἰρήνην καὶ ἀγαπῶντες τὰ σχίσματα. Ἀλλ’ ὑμεῖς,
ὡς ἀγαθοὶ (51) ἄνθρωποι καὶ πιστοὶ δοῦλοι, καὶ οἱκο-
νόμοι τοῦ Κυρίου , τὰ μὲν σκανδαλίζοντα καὶ ξενί- c
ζοντα παύετε καὶ κωλύετε , πάντων δὲ μᾶλλον προ-
κρίνετε τὴν τοιαύτην εἰρήνην, οὔσης ὑγιαινούσης
πίστεως ἴσως ὀ Κύριος ἐλεήσει ἡμᾶς , καὶ συνάψει
τὰ διῃρημένα, καὶ γενομένης μιᾶς ποίμνης , πάλιν
πάντες ἕνα ἔχομεν καθηγεμόνα, τὸν Κύριον ἡμῶν
Ἰησοῦν Χριστόν.
9. Ταῦτα ¹ἡμεῖς μὲν, εἰ καὶ μηδὲν πλέον ἔδει ζη-
τεῖν τῆς ὲν Νικαίᾳ συνόῖου, μηδὲ ἀνέχεσθαι τῶν ἐκ
φιλονεικίας ῥημάτων, ἀλλά γε διὰ τὴν εἰρήνην, καὶ
ἕνεκα τοῦ μὴ ἀποϐάλλειν (52) τοὺς ὀρθῶς πιστεύειν
ἐθέλοντας, ἀνεκρίναμεν, καὶ ἆπερ ὡμολόγησαν, συν·-
τόμως ὑπηγορεύσαμεν, οἱ περιλειφθέντες ὲν τῇ Ἀλε-
ξανδρείᾳ, κοινῇ μετὰτῶν συλλειτουργῶν ἡ μῶν Ἀστε-
ρίου (55) καὶ Εὐσεϐίου· οἱ γὰρ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν
ἀτῖξ-δήμησαν είς τὰς παροικίας ἑαυτῶν. Ὑμεῖς δὲ
πάλιν κοινῇ ἔνθα καὶ εἰώθατε συνάγεσθαι, ἀνάγνωτέ
ταῦτα, κάκεῖ πάντας προσκαλέσασθαι καταξιώσατε.
Δίκαιον γὰρ ἐκεῖ πρῶτον τὴν ἐπιστολὴν ἀναγνωσθῆ-
ναι, κάκεῖ τοὺς βουλομένους καὶ ἀντιποιουμένους τῆς
⁸ Joan. τι, 54. ⁸ 1 Petr. IV, 1. ¹⁰ Habac. ll. 5.
Ἀ (48) Βιιεϋηᾲὲγείρων.Δ Infra _post‘ πτύων. Editi,
πνευματικῶς. Βοεὶί. θεῖκῶς habent. llaec ipsa
{Idesis orat. 3, contra Arianos, p. 461, num. 52.
ῗξιῖὗῖροζὶᾛεζῖ ἕὶζῧ’ὲ’ἀίὶἷὲζ”ἑῖ”ἐεξῆεἷῑῖξ.’ἐιὶῖὲἱὶῖξῖδὶ
γεγξῖῆς cum ε, melius.
βυεἐ et 'Basil. διερμηνεύοντας.
S50)_lanasil. μηδέ deest. Seguerianus vero sic
haber'hune Ῑᾶἕιίιιῖξᾞή δὶἆιὲέιὶρινὲῗὲ, aeseptem;
ἀποϐάλλετε.
ίδί) Seg. ω ἀγαθοί.
σαρκὶ μὲν πάσχων, ὡς εἶπεν ὁ Πέτρος, θεῖκῶς δὲ
ἀνοίγων τὰ μνήματα, καὶ ἀνεγείρων τοὺς νεκρούς.
Ἐξ ὧν καὶ πάντα τὰ ὲν τῷ Εὺαγγελίῳ οὕτω νοοῦν-·
τες, τὸ αὐτὸ φρονεῖν περὶ τῆς σαρκώσεως καὶ ἐναν-
“ θρωπήσεως τοῦ Λόγου διεϐεϐαιὼσαντο.
8. Τούτων τοίνυν οὕτως ὁμολογηθέντων , παρακα-
λοῦμεν ὑμᾶς τοὺς μὲν οὓτως ὁμολογοῦντας καὶ ἑρμη-
νεύοντας (49) οὕτω τὰς λέξεις, ἃς λέγουσι, μὴ κατα-
κρίνετε προπετῶς, μηδὲ (50) ἀποϐάλλετε, ἀλλὰ μᾶλ-
λον εἱρηνεύοντας καὶ ἀπολογουμένους προσλαμϐάνε-
σθε· τοῦς δὲ μὴ βουλομένους οὕτως ὁμολογεῖν καὶ
διερμηνεύειν τὰς λέξεις, τούτους ,κωλύετε καὶ ἐντρέ-
πετε, ὡς ὑπόπτους τῷ φρονήματι. Τούτων τε μὴ
ἀνεχόμενοι συμϐουλεύετε κάκείνοις τοῖς ὀρθῶς ἑρμη-
νεύουσί τε καὶ φρονοῦσι μηδὲν πλέον ἀλλήλους ἀνα-
κρίνειν μηδὲ λογομαχεῖν ἐπ’ οὐδὲν χρήσιμον , μήτε
ταῖς τοιαύταις λέξεσι διαμάχεσθαι, ἀλλά τῷ φρονή-
ματι τῆς εὐσεϐείας συμφωνεῖν. Οί γὰρ μὴ οὕτω δια-
νοούμενοι , ἀλλὰ μόνον ἐπὶ τοῖς τοιούτοις λεξειδίοις
φιλονεικοῦντες, καὶ παρά τά ὲν Νικαίᾳ γραφέντα
ζητοῦντες, οὐδὲν ἕτερον ποιοῦσιν, ἢ ι ποτίζουσιν ἀνα-
τροπὴν θολερὸν τὸν πλησίον, ι ὼς φθονοῦντες τὴν
εἰρήνην καὶ ἀγαπῶντες τὰ σχίσματα. Ἀλλ’ ὑμεῖς,
ὡς ἀγαθοὶ (51) ἄνθρωποι καὶ πιστοὶ δοῦλοι, καὶ οἱκο-
νόμοι τοῦ Κυρίου , τὰ μὲν σκανδαλίζοντα καὶ ξενί- c
ζοντα παύετε καὶ κωλύετε , πάντων δὲ μᾶλλον προ-
κρίνετε τὴν τοιαύτην εἰρήνην, οὔσης ὑγιαινούσης
πίστεως ἴσως ὀ Κύριος ἐλεήσει ἡμᾶς , καὶ συνάψει
τὰ διῃρημένα, καὶ γενομένης μιᾶς ποίμνης , πάλιν
πάντες ἕνα ἔχομεν καθηγεμόνα, τὸν Κύριον ἡμῶν
Ἰησοῦν Χριστόν.
9. Ταῦτα ¹ἡμεῖς μὲν, εἰ καὶ μηδὲν πλέον ἔδει ζη-
τεῖν τῆς ὲν Νικαίᾳ συνόῖου, μηδὲ ἀνέχεσθαι τῶν ἐκ
φιλονεικίας ῥημάτων, ἀλλά γε διὰ τὴν εἰρήνην, καὶ
ἕνεκα τοῦ μὴ ἀποϐάλλειν (52) τοὺς ὀρθῶς πιστεύειν
ἐθέλοντας, ἀνεκρίναμεν, καὶ ἆπερ ὡμολόγησαν, συν·-
τόμως ὑπηγορεύσαμεν, οἱ περιλειφθέντες ὲν τῇ Ἀλε-
ξανδρείᾳ, κοινῇ μετὰτῶν συλλειτουργῶν ἡ μῶν Ἀστε-
ρίου (55) καὶ Εὐσεϐίου· οἱ γὰρ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν
ἀτῖξ-δήμησαν είς τὰς παροικίας ἑαυτῶν. Ὑμεῖς δὲ
πάλιν κοινῇ ἔνθα καὶ εἰώθατε συνάγεσθαι, ἀνάγνωτέ
ταῦτα, κάκεῖ πάντας προσκαλέσασθαι καταξιώσατε.
Δίκαιον γὰρ ἐκεῖ πρῶτον τὴν ἐπιστολὴν ἀναγνωσθῆ-
ναι, κάκεῖ τοὺς βουλομένους καὶ ἀντιποιουμένους τῆς
⁸ Joan. τι, 54. ⁸ 1 Petr. IV, 1. ¹⁰ Habac. ll. 5.
Ἀ (48) Βιιεϋηᾲὲγείρων.Δ Infra _post‘ πτύων. Editi,
πνευματικῶς. Βοεὶί. θεῖκῶς habent. llaec ipsa
{Idesis orat. 3, contra Arianos, p. 461, num. 52.
ῗξιῖὗῖροζὶᾛεζῖ ἕὶζῧ’ὲ’ἀίὶἷὲζ”ἑῖ”ἐεξῆεἷῑῖξ.’ἐιὶῖὲἱὶῖξῖδὶ
γεγξῖῆς cum ε, melius.
βυεἐ et 'Basil. διερμηνεύοντας.
S50)_lanasil. μηδέ deest. Seguerianus vero sic
haber'hune Ῑᾶἕιίιιῖξᾞή δὶἆιὲέιὶρινὲῗὲ, aeseptem;
ἀποϐάλλετε.
ίδί) Seg. ω ἀγαθοί.