PG 26, col. 809
ὑπογεγραμμένον, μετὰ ταῦτα καὶ αὑτοὶ ὑπέγραψαν·
Ἐγὼ Παυλῖνος (65) οὕτω φρονῶ, καθὼς παρέλαϐον
παρὰ τῶν Πατέρων,’οντα καὶ ὑφεστῶτα Πατέρα τέ-
λειον καὶ ὑφεστῶτα Υἱὸν τέλειον, καὶ ὑφεστηκὸς τὸ
Πνεῦμα τὸ ἅγιον τέλειον. Διὸ καλ⁴ ἀποδέχομαι (64)
τὴν προγεγραμμένην ἑρμηνείαν περὶ τῶν τριῶν
ὑποστάσεων, καὶ τῆς μιᾶς ὑποστάσεως, ἢτοι οὐσίας,
καὶ τοὺς φρονοῦντας οὕτως. Εὑσεϐὲς γάρ ἐστι φρο-
νεῖν καὶ ὁμολογεῖν τὴν ἁγίαν Τριάδα ἐν μιᾷ θεότητι.
Καὶ περὶ τῆς ὲνανθρωπήσεως δὲ τῆς δι’ ἡμᾶς γενο-
μένης τοῦ Λόγου τοῦ Πατρὺς οὑτω φρονῶ, καθὼς
γέγραπται, ὅτι, κατὰ, τὸν Ἰωάννην, ὁ Λόγος σὰρξ
ἐγένετο· οὑ κατά τοὺς ἀσεϐεστάτους τοὺς λέγοντας
μεταϐολὴν αὑτὸν (65) πεπονθέναι, ἀλλ’ ὅτι ἄνθρωπος
δι’ ἡμᾶς γέγονεν, ὲκ τῆς ἁγίας Παρθένου Μαρίας
καὶ ἁγίου Πνεὺματος γεννηθείς. Οὔτε γᾴρ ἄψυχον,
οὔτε ἀναίσθητον, οὔτε ἀνόητον σῶμα εἶχεν ὁ Σω-
τήρ (66)° οὔτε γὰρ οἷόν τ’ ἦν, τοῦ Κυρίου ἀνθρώ-
που δι’ ἡμᾶς γενομένου, ἀνόητον εἶναι αὑτοῦ τὸ
σῶμα. Ὅθεν ἀναθεματίζω τοὺς τὴν ὲν Νικαίᾳ ὁμο-
λογηθεῖσαν πίστιν ἀθετοῦντας, καὶ μὴ λέγοντας ὲκ
τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς. καὶ ὁμοοὺσιον εἶναι τὸν Υίὸν
τῷ Πατρί. Ἀναθεματίζω δὲ τοὺς λέγοντας τὸ Πνεῦμα
τὸ ἅγιον κτίσμα δι’ Υἱοῦ γεγονός. Ἔτι δὲ ἀναθεμα-
τίζω Σαϐελλίου (67) καὶ Φωτεινοῦ, καὶ πᾶσαν α’ίρε-
σιν, στοιχῶν τῇ πίστει τῇ κατὰ Νίκαιαν, καὶ πᾶσι c
τοῖς προγεγραμμένοις. Ἐρρῶσθαι ὑμᾶς εὔχομαι ἐγὼ
Καρτέριος (68).
65) Haec Paulini subscriptio et fidei professio
habeturapud Epiphaniam haeresi 77, p. 1015, cum
hoc titulo, Ἀντίγραφον χειρὸς Παυλίνού τοῦ-ἐπισκο-
που, et postea, Ἐγὼ Παυλῖνος ὁ ἐπίσκοπος. Mox ibi.
ὰοωιὰπὸ τῶν Πατέρων, Hanc fidei professionem in
synodo Antiochena anni 565, primum editam fuisse,
existimant Baronius et Hermantius, quibus tamen
refragari videtur Epiphanius hisce verbis: Μετὰ
ξκθέσειρς ἐγγράφου ὴὶμᾶς ὶἔπεισεν, ἧς ἧδηιπρόιξερον
ἀπολογίας χάριν προς ’τὸν μακαρίτην Ἄθανάσιον
ἐποιήσατο τὴν συγκατάθεσινίΠροσήνεγκε γὰρ καὶ
ἑπέδωκενῌὴμῖν ταυτης τὸνάντίγραφον μεθ’ ὑπογρα-
επεοωκεν ημιν ταυτης το αντιγραφον μευ ὑπογρα-
φῆςιραφῶς. περὶ Τριάᾷος ἔχον ὁμοὺ, καὶ περὶ..νοῦ τῆς
τοίίΧρέστοζ) ὲνανθρωπῄσεώς, χειρξι αὐτοῦ τοῦ μακα-
ργίτου Πατρὸς ἡμῶν ’ᾼθανασίουε ld est : Nos (_Pau-_
Unus) per scriptam fidei expositionem persuasit, cui
jam antea. sui apud beata: memerita Athanasium pur-
gandi eausa, assensum prwbuer'at.‘ilujus‘enim nobis
{retemptare se subscriptum obtulit. tradiditque, in Β
quo de Trinitate, et una tie mente Christi incantati,
ea: ipsius beata: memoria: Patris nostri Athanasii scri-
ριοκάίεενις agebatur. Quibus non iobsficure significa-
tur banc Paulini subscriptionem fideique professio-
Ρλτιιοιη Gtt. XXVI.
Ἐγὼ Παυλῖνος (65) οὕτω φρονῶ, καθὼς παρέλαϐον
παρὰ τῶν Πατέρων,’οντα καὶ ὑφεστῶτα Πατέρα τέ-
λειον καὶ ὑφεστῶτα Υἱὸν τέλειον, καὶ ὑφεστηκὸς τὸ
Πνεῦμα τὸ ἅγιον τέλειον. Διὸ καλ⁴ ἀποδέχομαι (64)
τὴν προγεγραμμένην ἑρμηνείαν περὶ τῶν τριῶν
ὑποστάσεων, καὶ τῆς μιᾶς ὑποστάσεως, ἢτοι οὐσίας,
καὶ τοὺς φρονοῦντας οὕτως. Εὑσεϐὲς γάρ ἐστι φρο-
νεῖν καὶ ὁμολογεῖν τὴν ἁγίαν Τριάδα ἐν μιᾷ θεότητι.
Καὶ περὶ τῆς ὲνανθρωπήσεως δὲ τῆς δι’ ἡμᾶς γενο-
μένης τοῦ Λόγου τοῦ Πατρὺς οὑτω φρονῶ, καθὼς
γέγραπται, ὅτι, κατὰ, τὸν Ἰωάννην, ὁ Λόγος σὰρξ
ἐγένετο· οὑ κατά τοὺς ἀσεϐεστάτους τοὺς λέγοντας
μεταϐολὴν αὑτὸν (65) πεπονθέναι, ἀλλ’ ὅτι ἄνθρωπος
δι’ ἡμᾶς γέγονεν, ὲκ τῆς ἁγίας Παρθένου Μαρίας
καὶ ἁγίου Πνεὺματος γεννηθείς. Οὔτε γᾴρ ἄψυχον,
οὔτε ἀναίσθητον, οὔτε ἀνόητον σῶμα εἶχεν ὁ Σω-
τήρ (66)° οὔτε γὰρ οἷόν τ’ ἦν, τοῦ Κυρίου ἀνθρώ-
που δι’ ἡμᾶς γενομένου, ἀνόητον εἶναι αὑτοῦ τὸ
σῶμα. Ὅθεν ἀναθεματίζω τοὺς τὴν ὲν Νικαίᾳ ὁμο-
λογηθεῖσαν πίστιν ἀθετοῦντας, καὶ μὴ λέγοντας ὲκ
τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς. καὶ ὁμοοὺσιον εἶναι τὸν Υίὸν
τῷ Πατρί. Ἀναθεματίζω δὲ τοὺς λέγοντας τὸ Πνεῦμα
τὸ ἅγιον κτίσμα δι’ Υἱοῦ γεγονός. Ἔτι δὲ ἀναθεμα-
τίζω Σαϐελλίου (67) καὶ Φωτεινοῦ, καὶ πᾶσαν α’ίρε-
σιν, στοιχῶν τῇ πίστει τῇ κατὰ Νίκαιαν, καὶ πᾶσι c
τοῖς προγεγραμμένοις. Ἐρρῶσθαι ὑμᾶς εὔχομαι ἐγὼ
Καρτέριος (68).
65) Haec Paulini subscriptio et fidei professio
habeturapud Epiphaniam haeresi 77, p. 1015, cum
hoc titulo, Ἀντίγραφον χειρὸς Παυλίνού τοῦ-ἐπισκο-
που, et postea, Ἐγὼ Παυλῖνος ὁ ἐπίσκοπος. Mox ibi.
ὰοωιὰπὸ τῶν Πατέρων, Hanc fidei professionem in
synodo Antiochena anni 565, primum editam fuisse,
existimant Baronius et Hermantius, quibus tamen
refragari videtur Epiphanius hisce verbis: Μετὰ
ξκθέσειρς ἐγγράφου ὴὶμᾶς ὶἔπεισεν, ἧς ἧδηιπρόιξερον
ἀπολογίας χάριν προς ’τὸν μακαρίτην Ἄθανάσιον
ἐποιήσατο τὴν συγκατάθεσινίΠροσήνεγκε γὰρ καὶ
ἑπέδωκενῌὴμῖν ταυτης τὸνάντίγραφον μεθ’ ὑπογρα-
επεοωκεν ημιν ταυτης το αντιγραφον μευ ὑπογρα-
φῆςιραφῶς. περὶ Τριάᾷος ἔχον ὁμοὺ, καὶ περὶ..νοῦ τῆς
τοίίΧρέστοζ) ὲνανθρωπῄσεώς, χειρξι αὐτοῦ τοῦ μακα-
ργίτου Πατρὸς ἡμῶν ’ᾼθανασίουε ld est : Nos (_Pau-_
Unus) per scriptam fidei expositionem persuasit, cui
jam antea. sui apud beata: memerita Athanasium pur-
gandi eausa, assensum prwbuer'at.‘ilujus‘enim nobis
{retemptare se subscriptum obtulit. tradiditque, in Β
quo de Trinitate, et una tie mente Christi incantati,
ea: ipsius beata: memoria: Patris nostri Athanasii scri-
ριοκάίεενις agebatur. Quibus non iobsficure significa-
tur banc Paulini subscriptionem fideique professio-
Ρλτιιοιη Gtt. XXVI.