PG 26, col. 857
δὲ τῷ διαβόλῳ τὰ εἰς κακίαν σχήματα. Τότε δὴ οὗν
ἐν (89) τῇ νυκτὶ κτύπον μὲν τοιοῦτοννποιοῦσιν, ὡς
δοκεῖν πάντα τὸν τόπον ἐκεῖνον σείεσθαι· τοὺς δὲ τοῦ
οἰκίσκου τέσσαρας τοίχους ὡσπερ ῥήξαντες οἱ δαίμο-
νες, ἔδοξαν διʼ αὐτῶν ἐπεισέρχεσθαι, μετασχημα-
τισθέντες εἰς θηρίων καὶ ἐρπετῶν φαντασίαν· καὶ ἦν
ὁ τόπος εὐθὺς πεπληρωμένος φαντασίας (20) λεόν-
των, ἄρκτων, λεοπάρδων, ταύρων, καὶ ὄφεων, ἀσπί-
δων, καὶ σκορπίων, καὶ λύκων. Καὶ ἕκαστον μὲν
τούτων ἐκίνει κατὰ τὸ διον σχῆμα. Ὁ λέων (91)
ἔβρυχε, θέλων ἐπελθεῖν, ὁ ταῦρος ἐδόκει κερατίζειν,
ὁ ὄφις ἔρπων οὐκ ἔφθανε, καὶ ὁ λύκος ὀρμῶν ἐπεί-
χετο· καὶ ὅλως πάντων ὁμοῦ ἦσαν τῶν φαινομένων
εἱ ψόφοι δεινοὶ, καὶ οἱ θυμοὶ χαλεποί. Ὁ δὲ Ἀντώ-
γιος, μαστιζόμενος καὶ κεντούμενος παρʼ αὐτῶν,
ῇσθετο μὲν δεινοτέρου πόνου σωματικοῦ (92). Ἀτρd-
μας καὶ μᾶλλον τῇ ψυχῇ γρηγορῶν ἀνέκειτο· καὶ
ἔστενε μὲν διὰ τὸν τοῦ σώματος πόνον· νήφων δὲ τῇ
δλανοίᾳ καὶ ὥσπερ χλευάζων, ἔλεγεν· Εἰ δύναμίς τις
ἦν ἐν ὑμῖν, ἤρκει(θ3)καὶ μόνον ἕνα ἐξ ὑμῶν ἐλθεῖν·
ἐπειδὴ δὲ ἐξενεύρωσεν ὑμᾶς ὁ Κύριος, διὰ τοῦτο κὰν
τῷ πλήθει πειράζετέ πως ἐκφοβεῖν· γνώρισμα τῆς
ἀσθενείας ὑμῶν τὸ τὰς ἀλόγων ὑμᾶς μιμεῖσθαι μορ-
φάς. Θαῤῥῶν γοῦν πάλιν ἔλεγὲν· Εἰ ύνασθε καὶ
ἐξουσίαν ἐλάβετε κατʼ ἐμοῦ, μὴ μέλλετε, ἀλλʼ ἐπt-
βητε· εἰ δὲ μὴ δύνασθε, τί μάτην ταράσσεσθε; Σφρα-
7ὶς γὰρ (94) ἡμῖν καὶ τεῖχος εἰς ἀσφάλειαν ἡ εἰς τὸν
Κύριον ἡμῶν πίστις. Πολλὰ τοίνυν ἐπιχειρήσαντες,
ἔτριζον κατʼ αὐτοῦ τοὺς ὀδόντας, ὅτι μᾶλλον ἔπαιζον
ἐαυτοὺς, καὶ οὐκ ἐκεῖνον.
illusio.
(899) Sic manuscripti; ἐν deest ineditis. Infra ma-
nuscripti, διʼ αὐτῶν. Ehti vero, διʼ αὐτόν.
(0) Regius 1, 2 et Colb. 2, φαντασίας. Edii et
mi, φαντασίαν. Mοx iidem, τόπος ἐκεῖνος. Infra
quidam codices ἄρκων habent, ρro ἄρκτων. Regius
1, 2, Colb. 1 et Vatican., λεοπάρδων. Colb. 3, λεο-
παρδάλων enma editis; in Culb. 2 turbatis fcrarums
uouinibus, hæc vox deest.
(91) Colb. 2, ὁ μὲν λέων. Infra omnes nene ma-
nuscripti, ἐπείχετο. Edii, ἐπείγετο.
(92) Cuibert. 2, δεινοτέρους πόνους τοῦ σώματος.
Isegius ἱ, δεινοτέρου πόνου τοῦ σώματος. Mox Culb.
2, τὴν ψυχὴν μᾶλλον.
(s95) Cotb. 2, ἐπήρκει. Inra, ὑμᾶς pust ἀλόγων
ἐν (89) τῇ νυκτὶ κτύπον μὲν τοιοῦτοννποιοῦσιν, ὡς
δοκεῖν πάντα τὸν τόπον ἐκεῖνον σείεσθαι· τοὺς δὲ τοῦ
οἰκίσκου τέσσαρας τοίχους ὡσπερ ῥήξαντες οἱ δαίμο-
νες, ἔδοξαν διʼ αὐτῶν ἐπεισέρχεσθαι, μετασχημα-
τισθέντες εἰς θηρίων καὶ ἐρπετῶν φαντασίαν· καὶ ἦν
ὁ τόπος εὐθὺς πεπληρωμένος φαντασίας (20) λεόν-
των, ἄρκτων, λεοπάρδων, ταύρων, καὶ ὄφεων, ἀσπί-
δων, καὶ σκορπίων, καὶ λύκων. Καὶ ἕκαστον μὲν
τούτων ἐκίνει κατὰ τὸ διον σχῆμα. Ὁ λέων (91)
ἔβρυχε, θέλων ἐπελθεῖν, ὁ ταῦρος ἐδόκει κερατίζειν,
ὁ ὄφις ἔρπων οὐκ ἔφθανε, καὶ ὁ λύκος ὀρμῶν ἐπεί-
χετο· καὶ ὅλως πάντων ὁμοῦ ἦσαν τῶν φαινομένων
εἱ ψόφοι δεινοὶ, καὶ οἱ θυμοὶ χαλεποί. Ὁ δὲ Ἀντώ-
γιος, μαστιζόμενος καὶ κεντούμενος παρʼ αὐτῶν,
ῇσθετο μὲν δεινοτέρου πόνου σωματικοῦ (92). Ἀτρd-
μας καὶ μᾶλλον τῇ ψυχῇ γρηγορῶν ἀνέκειτο· καὶ
ἔστενε μὲν διὰ τὸν τοῦ σώματος πόνον· νήφων δὲ τῇ
δλανοίᾳ καὶ ὥσπερ χλευάζων, ἔλεγεν· Εἰ δύναμίς τις
ἦν ἐν ὑμῖν, ἤρκει(θ3)καὶ μόνον ἕνα ἐξ ὑμῶν ἐλθεῖν·
ἐπειδὴ δὲ ἐξενεύρωσεν ὑμᾶς ὁ Κύριος, διὰ τοῦτο κὰν
τῷ πλήθει πειράζετέ πως ἐκφοβεῖν· γνώρισμα τῆς
ἀσθενείας ὑμῶν τὸ τὰς ἀλόγων ὑμᾶς μιμεῖσθαι μορ-
φάς. Θαῤῥῶν γοῦν πάλιν ἔλεγὲν· Εἰ ύνασθε καὶ
ἐξουσίαν ἐλάβετε κατʼ ἐμοῦ, μὴ μέλλετε, ἀλλʼ ἐπt-
βητε· εἰ δὲ μὴ δύνασθε, τί μάτην ταράσσεσθε; Σφρα-
7ὶς γὰρ (94) ἡμῖν καὶ τεῖχος εἰς ἀσφάλειαν ἡ εἰς τὸν
Κύριον ἡμῶν πίστις. Πολλὰ τοίνυν ἐπιχειρήσαντες,
ἔτριζον κατʼ αὐτοῦ τοὺς ὀδόντας, ὅτι μᾶλλον ἔπαιζον
ἐαυτοὺς, καὶ οὐκ ἐκεῖνον.
illusio.
(899) Sic manuscripti; ἐν deest ineditis. Infra ma-
nuscripti, διʼ αὐτῶν. Ehti vero, διʼ αὐτόν.
(0) Regius 1, 2 et Colb. 2, φαντασίας. Edii et
mi, φαντασίαν. Mοx iidem, τόπος ἐκεῖνος. Infra
quidam codices ἄρκων habent, ρro ἄρκτων. Regius
1, 2, Colb. 1 et Vatican., λεοπάρδων. Colb. 3, λεο-
παρδάλων enma editis; in Culb. 2 turbatis fcrarums
uouinibus, hæc vox deest.
(91) Colb. 2, ὁ μὲν λέων. Infra omnes nene ma-
nuscripti, ἐπείχετο. Edii, ἐπείγετο.
(92) Cuibert. 2, δεινοτέρους πόνους τοῦ σώματος.
Isegius ἱ, δεινοτέρου πόνου τοῦ σώματος. Mox Culb.
2, τὴν ψυχὴν μᾶλλον.
(s95) Cotb. 2, ἐπήρκει. Inra, ὑμᾶς pust ἀλόγων