PG 27, col. 29
ιιυυ .-. -._ η--- η huc-“ ι ⁸
ἔνδειξαι λέγειν ea»? διαὲ τὸν λζ’. Ἐὰν δὲ καὶ βου-
5:613, καὶ τοῦτό σοί τις ἀπαγγείλῃ, ψάλλε τὸν ζ’,
gaias“ τῷ ρυομένῳ σε Θεῷ. Η Π
>μένῳ σε Η · ἡ* teliberabit.
lg" Βλέπων ⁷’δὲ τὴν πανταχοῦ χάριν τοῦ Σωτῆρος
ἐκτεταμένην, καὶ σωθὲν τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων, εὰν
προσφωνεῖν’θέλῃς τῷ, Κυρίῴ, oms τὸν η’. Ἀλλὰ
πάλιιί ᾆσαι θέλεις ἐπιλήνιον, εὐχαριστῶν τῷ Κυρίῳ,
τ ο \ ν ι ⁷ a ν ν \ κ α.
ἔγεις αὐτὸν παλιν τον η και τον πγ . Επι δε τῳ κατ-
νίργῆσθαι τὸν ἐχθρὸν καί σεσῶσθαι τὴν κτὶσιν, μὴ
κάύχώμενος ἐπὶ* σαυτῷ, ἀλλά εἰδὼς τὸν Υἱὸν τοῦ
Θεού⁵ τοῦτο κατορθώσαντα, λέγε τὸν εἷς αὐτὸν εἰρη·
μένον θ’ ψαλμόν. Καὶ ἐὰν λίαν σὲ τις ταράσσειν
ἒθέλῃ, ἒχε- την πεποίθησιν εἷς, ,τρν Κύριον, καί
ψάΑΧέτδξικ ’⁸οταν δὲ τὴν τῶν πολλῶν ὑπερηφανίαν
iam καὶ πλεονάζουσαν τὶν κακίαν, ὥστε μηδὲν ὅσιοι
ἐπζ ἀνθρώποις γενέσθαι, κατάφυγε σὺ ἐπὶ τὸν Κύ-
ριον, λέγε τὸν ια’. Ἐγχρονιζούσης δὲ παρέ
kat ἐχθρῶν-ἐπιϐουλῆς, μὴὝόλιγώρειζ ὡς ἔπλιλησθεὶ
παρὲ τῶ- Θεῷ, ἀλλά παρακάλει τὸν Κύριοι ᾅδων τὸε
L3". Ἐπειδὰν βλασςημούντων τινῶν κατά τῆς Προ-
νοίας ἀκούσῃς, μὴ κοινώνει μὲν αὐτῶν τῇ ἀσεϐείᾳ
ἐντυγχάνων δὲ τῷ Θεῷ, λέγε τὸν ιγ’ καὶ νβ’. Καὶ λοι
τὸν ξαν θέλῃς μαθεῖν ὁποῖός ἐστι τῆς βασιλείας τῶ
οὖρανῶν ὁ πολίτης, ψάλλε τὸν ιδ’,
λλε τὸν ιδ’, lorum psalle 14.
ιζ’. Προσευχῆς σοι χρεία διὰ τοὺς ἀνθεστηκότας
σοι καὶ περιέχοντας σου τὴν ψυχὴν, ᾆδε τὸν ιζ’, κα
τὸν πε’, καὶ τὸν πζ’, καὶ τὸν ρμ’. Ἀλλὰ θέλεις μαι
θεῖν, πῶς Μωϋσῆς προσηύξατο, ἔχεις τὸν πθ’. Ἀλλ
ἐσώθης ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν σου, καὶνέρῤύσθης ἀπὸ τῶ
διωκόντων σε, ᾆδε καὶ σὺ τὸν ιζ’ ψαλμὸν, Θαυμάζει
τὴν τῆς κτίσεως τάξιν, καὶ τὴν εἷς αὐτὴν τῆς Προ
νοίας χάριν, τοῦ τε νόμου τὰ ἱερὰ προστάγματα
ψάλλε τον ιη’ καὶ τὸν κγ’. Θλιϐομένους δὲ ὁρῶν, παι
ρακάλει τούτους, ἐπευχόμενος καὶ λέγων αύτοϊς τὰ ὲ
τῷιθ’ ψαλμῷ ῥήματα. Ὀρᾷς σεαυτὸν ποιμαινόμενο
καὶ εὖοδούμενον παρά τοῦ Κυρίου, χαίρων ἐπὶ τούτι
ψαλλε τὸν κβ², Οἱ ἐχθροὶ περὶ σὲ, ἀλλά σὺ τὴν ψυχὴ
ἐπαίρων πρὸς Θεὸν, λέγε τὸν κδ’, καὶ ὄψει τούτου
ἁμαρτάνοντας διακενῆς, Ἐπιμὲνουσιν οἱ ἐχθροὶ
o'fiév ἓτερον ἢ τὰς χεῖρας ’ἔχοντες αἱμάτων πλήρεις
καὶ ζητοῦντες ἐλκῦσαί σε καὶ ἀπολέσαι, μὴ δὼς ὰνη
θρώπῳ τὸ κρῖμα (ὕποπτα γὰρ πάντα τά ἀνθρώπινα)
ἆλλάτόν Θεὸν ἀξιῶν κριτὴν γενέσθαι (μόνος γά
ὠτὸς δίκαιος), λέγε τά ἐν τῷ κε’, καὶ τὸν λδ’, κα
τὸν μβ’, Ἐάν δὲ καὶ τραχύτερον ἐπίθωνται, καὶπλῆ
θος ὡς παρεμϐολαὶ γένωνται οἱ ἐχθροὶ, καταφρονοῦν-
τες ὡς μήπω σο) χαρισθέντος, καὶ διά τοῦτο πολε
μεῖν ἐθέλοντες μὴ πτὴξῃς, ἀλλ’ ᾆδε τὸν κζ’ ψαλμόν
Ἐπειδὴ δὲ ἀσθενὴς ἔστιν ἦ φύσις τῶν ἀνθρώπων
ἐάν πάλιν ἀναισχυντῶσιν οἱ ἐπιϐουλεύοντες, τίνα μοὶ
τρος ἐκείνους ἔχῃς τὴν σχολὴν, wits πρὸς τὸν θεόν
λέγων τά ὲν τῷ κζ’. Καὶ ἐάν θέλῃς εὑχαριστῶν μα‹
θεῖν πῶς δεῖ προσφέρειν τῷ Κυρίῳ, νοητῶς νοῶε
Ws τὸν κη’. Καὶ λοιπὸν ἐγκαινίζων τόν οἶκόν σοι
τὴν τε ψυχὴν τὴν τὸν Κύριον δποδεχομένην, καί τδ¹
σωματικὸν οἶκον, εν ῳ σωματικῶς κατοικεῖς, εὐχα-
τικῶς κατοικεῖς, εὑχα- et ex gradualibus 126.
piam, καὶ λέγε τόν τε κθ⁹ καὶ τὸνδέν τοϊς ἀναϐαθμοτς pug. ί ν
ἔνδειξαι λέγειν ea»? διαὲ τὸν λζ’. Ἐὰν δὲ καὶ βου-
5:613, καὶ τοῦτό σοί τις ἀπαγγείλῃ, ψάλλε τὸν ζ’,
gaias“ τῷ ρυομένῳ σε Θεῷ. Η Π
>μένῳ σε Η · ἡ* teliberabit.
lg" Βλέπων ⁷’δὲ τὴν πανταχοῦ χάριν τοῦ Σωτῆρος
ἐκτεταμένην, καὶ σωθὲν τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων, εὰν
προσφωνεῖν’θέλῃς τῷ, Κυρίῴ, oms τὸν η’. Ἀλλὰ
πάλιιί ᾆσαι θέλεις ἐπιλήνιον, εὐχαριστῶν τῷ Κυρίῳ,
τ ο \ ν ι ⁷ a ν ν \ κ α.
ἔγεις αὐτὸν παλιν τον η και τον πγ . Επι δε τῳ κατ-
νίργῆσθαι τὸν ἐχθρὸν καί σεσῶσθαι τὴν κτὶσιν, μὴ
κάύχώμενος ἐπὶ* σαυτῷ, ἀλλά εἰδὼς τὸν Υἱὸν τοῦ
Θεού⁵ τοῦτο κατορθώσαντα, λέγε τὸν εἷς αὐτὸν εἰρη·
μένον θ’ ψαλμόν. Καὶ ἐὰν λίαν σὲ τις ταράσσειν
ἒθέλῃ, ἒχε- την πεποίθησιν εἷς, ,τρν Κύριον, καί
ψάΑΧέτδξικ ’⁸οταν δὲ τὴν τῶν πολλῶν ὑπερηφανίαν
iam καὶ πλεονάζουσαν τὶν κακίαν, ὥστε μηδὲν ὅσιοι
ἐπζ ἀνθρώποις γενέσθαι, κατάφυγε σὺ ἐπὶ τὸν Κύ-
ριον, λέγε τὸν ια’. Ἐγχρονιζούσης δὲ παρέ
kat ἐχθρῶν-ἐπιϐουλῆς, μὴὝόλιγώρειζ ὡς ἔπλιλησθεὶ
παρὲ τῶ- Θεῷ, ἀλλά παρακάλει τὸν Κύριοι ᾅδων τὸε
L3". Ἐπειδὰν βλασςημούντων τινῶν κατά τῆς Προ-
νοίας ἀκούσῃς, μὴ κοινώνει μὲν αὐτῶν τῇ ἀσεϐείᾳ
ἐντυγχάνων δὲ τῷ Θεῷ, λέγε τὸν ιγ’ καὶ νβ’. Καὶ λοι
τὸν ξαν θέλῃς μαθεῖν ὁποῖός ἐστι τῆς βασιλείας τῶ
οὖρανῶν ὁ πολίτης, ψάλλε τὸν ιδ’,
λλε τὸν ιδ’, lorum psalle 14.
ιζ’. Προσευχῆς σοι χρεία διὰ τοὺς ἀνθεστηκότας
σοι καὶ περιέχοντας σου τὴν ψυχὴν, ᾆδε τὸν ιζ’, κα
τὸν πε’, καὶ τὸν πζ’, καὶ τὸν ρμ’. Ἀλλὰ θέλεις μαι
θεῖν, πῶς Μωϋσῆς προσηύξατο, ἔχεις τὸν πθ’. Ἀλλ
ἐσώθης ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν σου, καὶνέρῤύσθης ἀπὸ τῶ
διωκόντων σε, ᾆδε καὶ σὺ τὸν ιζ’ ψαλμὸν, Θαυμάζει
τὴν τῆς κτίσεως τάξιν, καὶ τὴν εἷς αὐτὴν τῆς Προ
νοίας χάριν, τοῦ τε νόμου τὰ ἱερὰ προστάγματα
ψάλλε τον ιη’ καὶ τὸν κγ’. Θλιϐομένους δὲ ὁρῶν, παι
ρακάλει τούτους, ἐπευχόμενος καὶ λέγων αύτοϊς τὰ ὲ
τῷιθ’ ψαλμῷ ῥήματα. Ὀρᾷς σεαυτὸν ποιμαινόμενο
καὶ εὖοδούμενον παρά τοῦ Κυρίου, χαίρων ἐπὶ τούτι
ψαλλε τὸν κβ², Οἱ ἐχθροὶ περὶ σὲ, ἀλλά σὺ τὴν ψυχὴ
ἐπαίρων πρὸς Θεὸν, λέγε τὸν κδ’, καὶ ὄψει τούτου
ἁμαρτάνοντας διακενῆς, Ἐπιμὲνουσιν οἱ ἐχθροὶ
o'fiév ἓτερον ἢ τὰς χεῖρας ’ἔχοντες αἱμάτων πλήρεις
καὶ ζητοῦντες ἐλκῦσαί σε καὶ ἀπολέσαι, μὴ δὼς ὰνη
θρώπῳ τὸ κρῖμα (ὕποπτα γὰρ πάντα τά ἀνθρώπινα)
ἆλλάτόν Θεὸν ἀξιῶν κριτὴν γενέσθαι (μόνος γά
ὠτὸς δίκαιος), λέγε τά ἐν τῷ κε’, καὶ τὸν λδ’, κα
τὸν μβ’, Ἐάν δὲ καὶ τραχύτερον ἐπίθωνται, καὶπλῆ
θος ὡς παρεμϐολαὶ γένωνται οἱ ἐχθροὶ, καταφρονοῦν-
τες ὡς μήπω σο) χαρισθέντος, καὶ διά τοῦτο πολε
μεῖν ἐθέλοντες μὴ πτὴξῃς, ἀλλ’ ᾆδε τὸν κζ’ ψαλμόν
Ἐπειδὴ δὲ ἀσθενὴς ἔστιν ἦ φύσις τῶν ἀνθρώπων
ἐάν πάλιν ἀναισχυντῶσιν οἱ ἐπιϐουλεύοντες, τίνα μοὶ
τρος ἐκείνους ἔχῃς τὴν σχολὴν, wits πρὸς τὸν θεόν
λέγων τά ὲν τῷ κζ’. Καὶ ἐάν θέλῃς εὑχαριστῶν μα‹
θεῖν πῶς δεῖ προσφέρειν τῷ Κυρίῳ, νοητῶς νοῶε
Ws τὸν κη’. Καὶ λοιπὸν ἐγκαινίζων τόν οἶκόν σοι
τὴν τε ψυχὴν τὴν τὸν Κύριον δποδεχομένην, καί τδ¹
σωματικὸν οἶκον, εν ῳ σωματικῶς κατοικεῖς, εὐχα-
τικῶς κατοικεῖς, εὑχα- et ex gradualibus 126.
piam, καὶ λέγε τόν τε κθ⁹ καὶ τὸνδέν τοϊς ἀναϐαθμοτς pug. ί ν