PG 28, col. 1248
τὸ Πνεῦμα, ὡς καὶ ἐν τοῖς ἀνωτέρω δέδεικται.
Μακεδ. Καὶ ἔχεις μοι δεῖξαι, ὅτιτὸ Πνεῦμα ἤγειρεν
τὸν Χριστόν; Ὀρθ. Οὐ λέγω, ὅτιτὸ Πνεῦμα ὡς
δυνατώτερον τοῦ Χριστοῦ, ἤγειρεν αὐτὸν τὸν Χριστὸν
ἀλλ’ ὅτι αὐτὸν τὸν ναὸν τοῦ σώματος ἤγειρεν 6 Πα-
τήρ, καὶ 6 Υἱὸς, καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Μακεδ.
Καὶ πῶς με ἔχεις πεῖσαι, ἂρα βοηθείας ἔχρῃζεν 6
Υἱὸς, ’ἕνα τὸν ναὸν αὐτοῦ ἐγείρῃ ; Ὀρθ. Βοηθείας γὰρ
χρῄζων ἐπληροῦτο αὐτῷ τῷ Πνεῦματι (54) ; Mam?“
Ποῦ γέγραπται, ὅτι ἐπληροῦτο τῷ Πνεῦματη Ὀρθ.
Ἀνάγνωθι τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὗαγγέλιον, ’ίνα ἀκούσῃς·
υ Ὀ οῦν Ἰησοῦς πλήρης τοῦ ΙΙνεύματος, ἁγίου ὑπ⁹
Β ἔστρεψεν εἷς τὴν ἕρη μον. ι) Καὶ τὸ παράδοξον, ὅτι οὐ
μόνον ἐπληροῦτο, ἀλλᾶ καὶ ἤγετο ἐν τῷ Πνεῦματι,
γέγραπται. Ὥσπερ δὲ ἐπληροῦτο καὶ ἤγετο οὕτω
καὶ ἀνέστη. Καὶ ,ἳνα γνῷς, ὅτι οὐδὲν κωλύει, τοῦ
Πατρὸς αὐτὸν ἐγείροντος, καὶ τὸ Πνεῦμα ἐγείρειν,
ἄκουσον, ὅτι καὶ τοῦ Πατρὸς ἐν αὖτῷ μένοντος,
ὡς ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις αὐτὸς 6 Υἱὸς λέγει· ὅτι ‹‹ '0
Πατὴρ 6 ἐν ἐμοὶ μένων ποιεῖ τὰ ἔργα αὐτός· ›› οὕτω
καὶ τὸ Πνεῦμα μένει ἐν αὐτῷ· ‹‹ Κατῆλθε ι) γὰρ ι τδ
Πνεῦμα σωματικῷ εἴδει ὡσεὶ περιστερὰ, καὶ ἔμεινεν
ἐν αὐτόν.» ’Ὠσπερ οὖν οὐδὲν κωλ·3ει,τοῦ Πατρὸς μένον-
τος, καὶ τὸ Πνεῦμα μένειν· οὕτως οὖδὶν αὐτὸν κωλύει,
τοῦ Πατρὸς ἐγείροντος, καὶ τὸ Πνεῦμα ἐγείρειν·
καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον· ιι Ποιῶν ὄρθρον, ›› τὴν
ἀνάστασιν· καὶ ‹‹ ὀμίχλην, ι τὸ σῶμα. Μακεδ. Οὐκ
ἐδύνατο γὰρ ἑαυτὸν ἐγεῖραι; Ὀρθ. Ἀλλ’ ἐκ τούς
τῶν (55) δείκνυται τὸ ταυτὸν τῆς φύσεως· ἃ γὰρ ἂν ὁ
ῙΙατ-ὴρ ποιῇ, ταῦτα καὶ ὁ Υἱός· καὶ ἂποιεῖ 6 Υἱὸς,
καὶ τὸ Πνεῦμα ὁμοίως ταῦτα ποιεῖ. Μακεδ. Καὶ πῶς
δυνατόν, Ὀρθ. Ὡς δέδεικται, Μακεδ. Καὶ ποῦ δέ-
δεικταις Ὀρθ. Ὅτι ἁγιάζει ὡς 6 [Ῑατήρ καὶ 6
Υἱὸς, ὡς καὶ γέγραπται παρᾶ τῷ Ἀποστολῳ· σι Ἀλλὰ
ἀπελούσασθε, ἀλλᾶ ἐδικαιώθητε, ἀλλ’ ἡγιάσθητε ἐν
τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ
ἐν Ιῐνεύματι τοῦ Θεοῦ ἡ μῶν. ››
29. Μακεδ. Ὀλίγος εἶμί· εὑρίσκω δὲ τὸν δυνάμε-
νον πρὸς ταῦτα εἰπεῖν. ΙΙεῖσον τοὺς διδασκάλους μου,
καὶ πείθομαι. Ὀρθ. Κατᾶ τὴν σὴν γνώμην εἷ ἦν ὁ
μακάριος καὶ ἅγιος Ἀπόστολος, ὅτε αὖτῷ ὤφθη Χρι-
στὸς, εἶπεν ἂν· Ιῐεῖσον τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ γραμμα-
τεῖς πρῶτον, καὶ τότε πείθομαί σοι. Μακεδ. Ξενοφω-
νοῦμαι ἐν τούτοις. Οἱ πατέρες ἡμῶν οὐδέποτε ἡμῖν
ἡρμήνευσαν οὕτως. Ἀνάγκη οῦν ἡμᾶς ἐπὶ ὀὖτοις
σκέψασθαι, μάλιστα ὅτι ξενον ἥκουσα τὸ βάπτισμα
βροντήν. Ὀρθ. Ὀμολογεῖς, ὅτι οἱ ἀπόστολοι υἱοὶ
βροντῆς ἐκλήθησαν παρᾶ τοῦ Σωτῆρος, ἦ οῦ; Μακεδ.
Oi δύο μὸνοι ἀδελφοί. Ὀρθ. Ἡμεῖς ὅ κᾶν ἐνὶ (57)
εἶ’ρηται, πᾶσι λέγωμεν ἁρμόζειν τοῖς τὸ αὐτὸ Πνεῦμα
ἔχουσιν. Καὶ γὰρ Παῦλος 6 ἅγιος ἀπόστολος εἷπε,
Ι Cor. v1, 11.
Μακεδ. Καὶ ἔχεις μοι δεῖξαι, ὅτιτὸ Πνεῦμα ἤγειρεν
τὸν Χριστόν; Ὀρθ. Οὐ λέγω, ὅτιτὸ Πνεῦμα ὡς
δυνατώτερον τοῦ Χριστοῦ, ἤγειρεν αὐτὸν τὸν Χριστὸν
ἀλλ’ ὅτι αὐτὸν τὸν ναὸν τοῦ σώματος ἤγειρεν 6 Πα-
τήρ, καὶ 6 Υἱὸς, καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Μακεδ.
Καὶ πῶς με ἔχεις πεῖσαι, ἂρα βοηθείας ἔχρῃζεν 6
Υἱὸς, ’ἕνα τὸν ναὸν αὐτοῦ ἐγείρῃ ; Ὀρθ. Βοηθείας γὰρ
χρῄζων ἐπληροῦτο αὐτῷ τῷ Πνεῦματι (54) ; Mam?“
Ποῦ γέγραπται, ὅτι ἐπληροῦτο τῷ Πνεῦματη Ὀρθ.
Ἀνάγνωθι τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὗαγγέλιον, ’ίνα ἀκούσῃς·
υ Ὀ οῦν Ἰησοῦς πλήρης τοῦ ΙΙνεύματος, ἁγίου ὑπ⁹
Β ἔστρεψεν εἷς τὴν ἕρη μον. ι) Καὶ τὸ παράδοξον, ὅτι οὐ
μόνον ἐπληροῦτο, ἀλλᾶ καὶ ἤγετο ἐν τῷ Πνεῦματι,
γέγραπται. Ὥσπερ δὲ ἐπληροῦτο καὶ ἤγετο οὕτω
καὶ ἀνέστη. Καὶ ,ἳνα γνῷς, ὅτι οὐδὲν κωλύει, τοῦ
Πατρὸς αὐτὸν ἐγείροντος, καὶ τὸ Πνεῦμα ἐγείρειν,
ἄκουσον, ὅτι καὶ τοῦ Πατρὸς ἐν αὖτῷ μένοντος,
ὡς ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις αὐτὸς 6 Υἱὸς λέγει· ὅτι ‹‹ '0
Πατὴρ 6 ἐν ἐμοὶ μένων ποιεῖ τὰ ἔργα αὐτός· ›› οὕτω
καὶ τὸ Πνεῦμα μένει ἐν αὐτῷ· ‹‹ Κατῆλθε ι) γὰρ ι τδ
Πνεῦμα σωματικῷ εἴδει ὡσεὶ περιστερὰ, καὶ ἔμεινεν
ἐν αὐτόν.» ’Ὠσπερ οὖν οὐδὲν κωλ·3ει,τοῦ Πατρὸς μένον-
τος, καὶ τὸ Πνεῦμα μένειν· οὕτως οὖδὶν αὐτὸν κωλύει,
τοῦ Πατρὸς ἐγείροντος, καὶ τὸ Πνεῦμα ἐγείρειν·
καὶ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον· ιι Ποιῶν ὄρθρον, ›› τὴν
ἀνάστασιν· καὶ ‹‹ ὀμίχλην, ι τὸ σῶμα. Μακεδ. Οὐκ
ἐδύνατο γὰρ ἑαυτὸν ἐγεῖραι; Ὀρθ. Ἀλλ’ ἐκ τούς
τῶν (55) δείκνυται τὸ ταυτὸν τῆς φύσεως· ἃ γὰρ ἂν ὁ
ῙΙατ-ὴρ ποιῇ, ταῦτα καὶ ὁ Υἱός· καὶ ἂποιεῖ 6 Υἱὸς,
καὶ τὸ Πνεῦμα ὁμοίως ταῦτα ποιεῖ. Μακεδ. Καὶ πῶς
δυνατόν, Ὀρθ. Ὡς δέδεικται, Μακεδ. Καὶ ποῦ δέ-
δεικταις Ὀρθ. Ὅτι ἁγιάζει ὡς 6 [Ῑατήρ καὶ 6
Υἱὸς, ὡς καὶ γέγραπται παρᾶ τῷ Ἀποστολῳ· σι Ἀλλὰ
ἀπελούσασθε, ἀλλᾶ ἐδικαιώθητε, ἀλλ’ ἡγιάσθητε ἐν
τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ
ἐν Ιῐνεύματι τοῦ Θεοῦ ἡ μῶν. ››
29. Μακεδ. Ὀλίγος εἶμί· εὑρίσκω δὲ τὸν δυνάμε-
νον πρὸς ταῦτα εἰπεῖν. ΙΙεῖσον τοὺς διδασκάλους μου,
καὶ πείθομαι. Ὀρθ. Κατᾶ τὴν σὴν γνώμην εἷ ἦν ὁ
μακάριος καὶ ἅγιος Ἀπόστολος, ὅτε αὖτῷ ὤφθη Χρι-
στὸς, εἶπεν ἂν· Ιῐεῖσον τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ γραμμα-
τεῖς πρῶτον, καὶ τότε πείθομαί σοι. Μακεδ. Ξενοφω-
νοῦμαι ἐν τούτοις. Οἱ πατέρες ἡμῶν οὐδέποτε ἡμῖν
ἡρμήνευσαν οὕτως. Ἀνάγκη οῦν ἡμᾶς ἐπὶ ὀὖτοις
σκέψασθαι, μάλιστα ὅτι ξενον ἥκουσα τὸ βάπτισμα
βροντήν. Ὀρθ. Ὀμολογεῖς, ὅτι οἱ ἀπόστολοι υἱοὶ
βροντῆς ἐκλήθησαν παρᾶ τοῦ Σωτῆρος, ἦ οῦ; Μακεδ.
Oi δύο μὸνοι ἀδελφοί. Ὀρθ. Ἡμεῖς ὅ κᾶν ἐνὶ (57)
εἶ’ρηται, πᾶσι λέγωμεν ἁρμόζειν τοῖς τὸ αὐτὸ Πνεῦμα
ἔχουσιν. Καὶ γὰρ Παῦλος 6 ἅγιος ἀπόστολος εἷπε,
Ι Cor. v1, 11.