PG 28, col. 13
‹‹ Dioscori, cum vellent suam hairesim confirmare, quasdam orationes Apollinarii Gregorio Thau-
« maturgo aut Athanasio aut ulio inscripserunt, ut simpliciores fallerent, quod quidem perfece-
‹‹ runt. 'Auctoritate enim hujusmodi personarum fide digna, multos Ecclesiae catholicae capere
« potuerunt. Et apud multos es recte credentibus reperire poteris librum Apollinarii, cui titulus
‹‹ Ἦ κατὰ μὲροςᾼπίσῖτξς, Fides particuluris, inscript
« Julio z'et' alias ejus De Incarnatione orationes vel eXpositiones Athanasio inscriptas : cujusmodi
‹‹ est quae inscripta est Expositio, consentiens cum Expositione trecentorum decem et octo : neque
‹‹ solum has, sed alias hujusmodi. Fiet autem ibi hoc manifestum, et cuivis veritatis studioso 'ex
α iis quas in medium afi'eremus tum ipsius Apollinarii, tum discipulorumiejus, etc. ι Et vero qui
in spuriis agmen agit libellus; De lncarnalione, in suspicionem venit, quod ex officina Eutychia-
norum Athanasii nomine prodierit.
Quanquam porro crebris admonitionibus in hujusce tomis decursu quid de quolibet opusculo
ferret animus Commemoravimus, quia plerumque carptim tetigimus singula; jam quod δευτέραις
φροντίςι eiploratum‘fuit adnotemus.‘ De libello in fronte operum posito, cui titulus, _l)e infama-
t'ione, in M’onito ibidem pluribus actum. estimonia vero Scriptura? sacrae quod spectat, vidi eru-
ditos et emunctae naris homines qui Athanasio posse ascribi aestimarent. Et sane aliqua est
hujusce libri affinitas cum epistola prima ad Serapionem e_t_ cum libro De incarnalione, p. 695
torni primi (α). Ibi enim, ut in hocflopusculo, locis ex Veteri ac Novo Testamento mutuatis
Trinitas et trium personarum aequalitas commonstratur. Verum infirma ratio: tale quippe
scribendi genus est, ut quisquis rem aggrediatur, cum alio simile opus agenti stylo conveniat.
Alioquin vero non sat sibi constat scriptor iste; sed postquam de Trinitate ad usque articulum 36
verba fecit, illico rem disparatam ingreditur; Judreos scilicet, filios tenebrarum, exagitat.
Articulus autem 49 de blaSphemia in Christum, Athanasii esse nequit: nam acerbe satis istic
carpitur Origenes ziqui a sancto, pressule semper cum honore laudatus ac vindicatus fuit.
A quaestione 50 ad finem usque diversi res argumenti aguntur: unde forte suSpicio nascatur
totum opus esse centonem.
Epistola Catholica (b). Diximus ambigerenos an Athanasii sit, necne, ob quasdam abjcctas ibi
suspicandi causas : et inter alias, quia in titulo voce συνεπίσκοποι utitur quisquis ejus auctor est,
cum contra soleat Athanasius episcopos‘cul).an
primo occurrit, non in Athanasian‘is vulgo, serl in epistolis alienis,‘ ab eo in medium adductis
reperitur. Vocem q‘Spéolov,_quaa ibidem, comparet, diximus non usu venire in germanis Athanasii.
verum secundum istam editam admonitionem allatum nobis Roma symbolum fuit, ita, nempe
σύμϐολον nuncupatum, si tamen hujusmodi nomen non amanuensium fuerit. Nimirum conjecturae
sunt suapte sponte leves, qua: sejunctim positae non rem conficiant; at cum multm una coeunt,
argumenti loco esse possint. Sane multa alia‘hic peregrinum olent: ipsissima scilicet vox,
Catholica, qua: miror si vel ab Athana_sio,__vel ab mqualibus uspiam in epistolarum inscriptioni-
bus usurpatur, nisi cum de septem epistolisapostolorum qum Catholicae, vocantur, est sermo.
lllud item Osixov πνεῦμα non est, _ni fallor, Αὶὴε
dicit. Ad haec, brevior est epistola quam prorei dignitate, nec solet ille res tanti ponderis, ita
carptim agere. ln Refutationem hypocrz'sis‘Meletii, etdin subsequentes libros De incarnatione,
contra Sabellianos, atque in illum alium cui titulus : Unum esse ’C/zristum quas ibidem praemo-
nuimus satis sunto.
Sermo de Sabbatis et circumeisione minores forte quam caetera prmfertsuspicionis notas, et
praeter styli discrepantiam, remissiorisividelieet, quam sit Athanasianus, vix aliud deprehendo
quod in amplos; conjiciat. Specus homilia De semente, contra quam in dies crescunt suspiciones :
in multas sane istic voces offendimus Athanasi
θύνομαι, σπόρος edentem/Sc, et similia non pauca
sese subito intercipit ;dimissaque re quam tractat, disparatam ingreditur, a qua perinde discedit,
ac si huc illuc impulsus oberraret. ln_ eam vero quae hanc excipit homiliam, quas praemisimus,
etsipaucissima, satis‘sunto. Homiliam pe passione et cruce Domini (ε) etsi abj udicandam Athanasio
arbitramur, in codicibus tamen perantiquis ejus fragmenta Athanasii nomine afferuntur : unde
propalam fit a multis retro saeculis Athanasii nomen praeferre.
Sermonis De eigrginitate oratio tota effluit, nervis, salibus et τῷ εὐτόνῳ destituta; hocque signo
sese profiteri videtur alio quam__Athanasio_pa_tre natum. “Praeterea; memoratur hic; hymnus
Gloria in expelsis Deo, cantus Alleluia, versiculus Gloria Patri et Filio et Spiritui sancto, cum
appendice Et nunc et semper, etc.; quorum omnium usus an aevo AthanaSii in Alexandrina
Ecclesia obtineret, valde incertum. Hymne namque Gloria in excelsis, qui totus pene legitur libro
septimo Constitutionum apostolicarnm, nulla, ausim dicere, mentio Patribus vel antiquioribus
Athanasio vel aequalibustantus Alleluia, ut tradit Gregorius papa 1. II, epist. 63, cum peculiaris
aute fuisset Ecclesiae Jerosolymitanze, tempore Damasi translatus Romam est: memoraturque
ἱῗέ ΙΙξοεῐτξ2τθοθηεὶοηὶε secundi. Enn. (ο) Pag. 35.
ag. .
ag. zz.
« maturgo aut Athanasio aut ulio inscripserunt, ut simpliciores fallerent, quod quidem perfece-
‹‹ runt. 'Auctoritate enim hujusmodi personarum fide digna, multos Ecclesiae catholicae capere
« potuerunt. Et apud multos es recte credentibus reperire poteris librum Apollinarii, cui titulus
‹‹ Ἦ κατὰ μὲροςᾼπίσῖτξς, Fides particuluris, inscript
« Julio z'et' alias ejus De Incarnatione orationes vel eXpositiones Athanasio inscriptas : cujusmodi
‹‹ est quae inscripta est Expositio, consentiens cum Expositione trecentorum decem et octo : neque
‹‹ solum has, sed alias hujusmodi. Fiet autem ibi hoc manifestum, et cuivis veritatis studioso 'ex
α iis quas in medium afi'eremus tum ipsius Apollinarii, tum discipulorumiejus, etc. ι Et vero qui
in spuriis agmen agit libellus; De lncarnalione, in suspicionem venit, quod ex officina Eutychia-
norum Athanasii nomine prodierit.
Quanquam porro crebris admonitionibus in hujusce tomis decursu quid de quolibet opusculo
ferret animus Commemoravimus, quia plerumque carptim tetigimus singula; jam quod δευτέραις
φροντίςι eiploratum‘fuit adnotemus.‘ De libello in fronte operum posito, cui titulus, _l)e infama-
t'ione, in M’onito ibidem pluribus actum. estimonia vero Scriptura? sacrae quod spectat, vidi eru-
ditos et emunctae naris homines qui Athanasio posse ascribi aestimarent. Et sane aliqua est
hujusce libri affinitas cum epistola prima ad Serapionem e_t_ cum libro De incarnalione, p. 695
torni primi (α). Ibi enim, ut in hocflopusculo, locis ex Veteri ac Novo Testamento mutuatis
Trinitas et trium personarum aequalitas commonstratur. Verum infirma ratio: tale quippe
scribendi genus est, ut quisquis rem aggrediatur, cum alio simile opus agenti stylo conveniat.
Alioquin vero non sat sibi constat scriptor iste; sed postquam de Trinitate ad usque articulum 36
verba fecit, illico rem disparatam ingreditur; Judreos scilicet, filios tenebrarum, exagitat.
Articulus autem 49 de blaSphemia in Christum, Athanasii esse nequit: nam acerbe satis istic
carpitur Origenes ziqui a sancto, pressule semper cum honore laudatus ac vindicatus fuit.
A quaestione 50 ad finem usque diversi res argumenti aguntur: unde forte suSpicio nascatur
totum opus esse centonem.
Epistola Catholica (b). Diximus ambigerenos an Athanasii sit, necne, ob quasdam abjcctas ibi
suspicandi causas : et inter alias, quia in titulo voce συνεπίσκοποι utitur quisquis ejus auctor est,
cum contra soleat Athanasius episcopos‘cul).an
primo occurrit, non in Athanasian‘is vulgo, serl in epistolis alienis,‘ ab eo in medium adductis
reperitur. Vocem q‘Spéolov,_quaa ibidem, comparet, diximus non usu venire in germanis Athanasii.
verum secundum istam editam admonitionem allatum nobis Roma symbolum fuit, ita, nempe
σύμϐολον nuncupatum, si tamen hujusmodi nomen non amanuensium fuerit. Nimirum conjecturae
sunt suapte sponte leves, qua: sejunctim positae non rem conficiant; at cum multm una coeunt,
argumenti loco esse possint. Sane multa alia‘hic peregrinum olent: ipsissima scilicet vox,
Catholica, qua: miror si vel ab Athana_sio,__vel ab mqualibus uspiam in epistolarum inscriptioni-
bus usurpatur, nisi cum de septem epistolisapostolorum qum Catholicae, vocantur, est sermo.
lllud item Osixov πνεῦμα non est, _ni fallor, Αὶὴε
dicit. Ad haec, brevior est epistola quam prorei dignitate, nec solet ille res tanti ponderis, ita
carptim agere. ln Refutationem hypocrz'sis‘Meletii, etdin subsequentes libros De incarnatione,
contra Sabellianos, atque in illum alium cui titulus : Unum esse ’C/zristum quas ibidem praemo-
nuimus satis sunto.
Sermo de Sabbatis et circumeisione minores forte quam caetera prmfertsuspicionis notas, et
praeter styli discrepantiam, remissiorisividelieet, quam sit Athanasianus, vix aliud deprehendo
quod in amplos; conjiciat. Specus homilia De semente, contra quam in dies crescunt suspiciones :
in multas sane istic voces offendimus Athanasi
θύνομαι, σπόρος edentem/Sc, et similia non pauca
sese subito intercipit ;dimissaque re quam tractat, disparatam ingreditur, a qua perinde discedit,
ac si huc illuc impulsus oberraret. ln_ eam vero quae hanc excipit homiliam, quas praemisimus,
etsipaucissima, satis‘sunto. Homiliam pe passione et cruce Domini (ε) etsi abj udicandam Athanasio
arbitramur, in codicibus tamen perantiquis ejus fragmenta Athanasii nomine afferuntur : unde
propalam fit a multis retro saeculis Athanasii nomen praeferre.
Sermonis De eigrginitate oratio tota effluit, nervis, salibus et τῷ εὐτόνῳ destituta; hocque signo
sese profiteri videtur alio quam__Athanasio_pa_tre natum. “Praeterea; memoratur hic; hymnus
Gloria in expelsis Deo, cantus Alleluia, versiculus Gloria Patri et Filio et Spiritui sancto, cum
appendice Et nunc et semper, etc.; quorum omnium usus an aevo AthanaSii in Alexandrina
Ecclesia obtineret, valde incertum. Hymne namque Gloria in excelsis, qui totus pene legitur libro
septimo Constitutionum apostolicarnm, nulla, ausim dicere, mentio Patribus vel antiquioribus
Athanasio vel aequalibustantus Alleluia, ut tradit Gregorius papa 1. II, epist. 63, cum peculiaris
aute fuisset Ecclesiae Jerosolymitanze, tempore Damasi translatus Romam est: memoraturque
ἱῗέ ΙΙξοεῐτξ2τθοθηεὶοηὶε secundi. Enn. (ο) Pag. 35.
ag. .
ag. zz.