PG 28, col. 1499
aliquid fecerim aut dixerim? Communem habemus
magistrum Dominum;ex 620 iisdem fontibus hau-
rimus spirituales latices; eorumdem uberum lacte
nutrimur. Veteris scilicet Novique Testamentilllaa
vero : Sane novimus nos quoque unum nobis esse
pasdagogumficripturam videlicet,eumdemque ma-
gistrum : verumtu stadio pervihili virtutum acces-
sionem accepisti; parque est eas quae virtutis usum
ac consuetudinem nacta: sunt, utpote fortiores,ju-
venibus opem ferre,ctenim hoc prmcepit communis
magister noster. His auditis beata virgo, instar in-
fantium lactentium erupitin lacrymasllla: concur-
rentes, posthabita percontatione, rogabant ut la-
crymandi finem faceret. thue illa conquievit, diu-
turnum denuo fuit silentium. Exinde vero rursus
hortabantur illam: quae misericordia commota,nec
ignorans quae dictura esset non sibi honorem alla-
tura, sed utilitatem iis qui aderant insitura, ita
sermonem orsa est :
σαις κατασπείρει ὠφέλειαν, ἤρξατο λέγειν πρὸς αὐτὰς οὕτως·
22. Filiolaa, cuncti ac cuncta; novimus,qua ratio-
ne salutem consequamur, sed incuria decidimus a
salute. Primo enim oportet ea servare quae per Do-
mini graliam tradita nobis sunt.Sunt autem isthmc :
Diliges Dominum Deum tuum ex tota anima tua, et
proximum tuum sicutteipsum “.Ex hisce principium
legis servatur, in his conquiescit gratiae plenitudo.
Brevis quidem est verborum sonus, sed multa im-
mensaque in eis virtus. Ex his enim pendent oun- ρ
..ιη ...ιζ-ν... ..ι-εἶξα ΠΊ--.ι-ι--....--- “Aul--- Π-- -.ΔΑ ‘I-_,!_
cta animae utilia. Testaturque Paulus finem legis
esse cbaritatem ⁸ο. Quare quidquid homines utile
secundum gratiam Spiritus dixerint, ex charitate
oritur et in eam desinit.Adeoque haec est salus,du-
plex cbaritas.
τὴν τελευτᾷ. Ἦ οὗν σωτηρία αὕτην ἐστὶν, ἡ διπλῆ ἀγάπη.
23. Et illud praeterea addendum, quod ex eadem
obaritate proficiscitur, ut unaquaeque nostrum in-
telligat quid sit appetere majora.H:esitantibus illis
ac denuointerrogantibus,respondit illa : Non igno-
ratis parabolam Evangelii de centesimo sexagesi-
mo, et tricesimo. Centenarius numerus, nostra est
professio ;sexagenarius, continentium status; tri-
cenarius, in castitate conjugali viventium. Et pras-
clarum quidem est a tricesimo transire in sexage-
simum, quia aminimis ad majora pervenire opera:
pretium est. A majoribus autem ad minora bona
descendere, non vacat periculo. Nam qui semel ad
deteriora vergit, nec in modicis consistere potest,
sed velut ad profundum perniciei fertur. Qumdam
igitur castitatem pollicitae, ac ex animi imbecillitate
allectm,excusant excusationes in peccatis.Nam sibi
ipsis, imo potius diabolo dicunt: Dum pudice(imo
⁸⁷ Matth. ι, 8.
⁵⁸ Matth. xxii, 37. “1 Tim. ι, 5.
(ιι) Forte, αὐτάς. Enn.
magistrum Dominum;ex 620 iisdem fontibus hau-
rimus spirituales latices; eorumdem uberum lacte
nutrimur. Veteris scilicet Novique Testamentilllaa
vero : Sane novimus nos quoque unum nobis esse
pasdagogumficripturam videlicet,eumdemque ma-
gistrum : verumtu stadio pervihili virtutum acces-
sionem accepisti; parque est eas quae virtutis usum
ac consuetudinem nacta: sunt, utpote fortiores,ju-
venibus opem ferre,ctenim hoc prmcepit communis
magister noster. His auditis beata virgo, instar in-
fantium lactentium erupitin lacrymasllla: concur-
rentes, posthabita percontatione, rogabant ut la-
crymandi finem faceret. thue illa conquievit, diu-
turnum denuo fuit silentium. Exinde vero rursus
hortabantur illam: quae misericordia commota,nec
ignorans quae dictura esset non sibi honorem alla-
tura, sed utilitatem iis qui aderant insitura, ita
sermonem orsa est :
σαις κατασπείρει ὠφέλειαν, ἤρξατο λέγειν πρὸς αὐτὰς οὕτως·
22. Filiolaa, cuncti ac cuncta; novimus,qua ratio-
ne salutem consequamur, sed incuria decidimus a
salute. Primo enim oportet ea servare quae per Do-
mini graliam tradita nobis sunt.Sunt autem isthmc :
Diliges Dominum Deum tuum ex tota anima tua, et
proximum tuum sicutteipsum “.Ex hisce principium
legis servatur, in his conquiescit gratiae plenitudo.
Brevis quidem est verborum sonus, sed multa im-
mensaque in eis virtus. Ex his enim pendent oun- ρ
..ιη ...ιζ-ν... ..ι-εἶξα ΠΊ--.ι-ι--....--- “Aul--- Π-- -.ΔΑ ‘I-_,!_
cta animae utilia. Testaturque Paulus finem legis
esse cbaritatem ⁸ο. Quare quidquid homines utile
secundum gratiam Spiritus dixerint, ex charitate
oritur et in eam desinit.Adeoque haec est salus,du-
plex cbaritas.
τὴν τελευτᾷ. Ἦ οὗν σωτηρία αὕτην ἐστὶν, ἡ διπλῆ ἀγάπη.
23. Et illud praeterea addendum, quod ex eadem
obaritate proficiscitur, ut unaquaeque nostrum in-
telligat quid sit appetere majora.H:esitantibus illis
ac denuointerrogantibus,respondit illa : Non igno-
ratis parabolam Evangelii de centesimo sexagesi-
mo, et tricesimo. Centenarius numerus, nostra est
professio ;sexagenarius, continentium status; tri-
cenarius, in castitate conjugali viventium. Et pras-
clarum quidem est a tricesimo transire in sexage-
simum, quia aminimis ad majora pervenire opera:
pretium est. A majoribus autem ad minora bona
descendere, non vacat periculo. Nam qui semel ad
deteriora vergit, nec in modicis consistere potest,
sed velut ad profundum perniciei fertur. Qumdam
igitur castitatem pollicitae, ac ex animi imbecillitate
allectm,excusant excusationes in peccatis.Nam sibi
ipsis, imo potius diabolo dicunt: Dum pudice(imo
⁸⁷ Matth. ι, 8.
⁵⁸ Matth. xxii, 37. “1 Tim. ι, 5.
(ιι) Forte, αὐτάς. Enn.