PG 28, col. 1506
τάσμασι· γέγραπται γὰρ, ὡς Ἐὰν πνεῦμα τοῦ-ἐξ-
ουσιάζοντος ἀναϐῇ ἐπὶ σέ, τόπον σου μὴ ἀφῇς.
Ἥ γὰρ πρὸς ταῦτα συγκατάθεσις, ἐφάμιλλός ἐστι τῇ
κοσμικῇ πορνείᾳ· Δυνατοὶ γὰρ, φησί’, δυνατώς
ἐτασθήσονται. Μέγας οὖν ὁ πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς
πορνείας ἀγών. Τὸ γὰρ ἐν κακοῖς κεφάλαιον τοῦ
ἐχθροῦ πρὸς ἀπώλειαν ψυχῆς, τοῦτό ἐστι. Καὶ τοῦτο
αἰνιττόμενος 6 μακάριος Ἰὼϐ, ἔλεγε πρὸς τὸν διάϐο-
λον· Ὀ ἔχων τήν δύναμιν ἐπ’ ὀμφαλοῦ γαστρός.
27. Πολλαῖς μὶν οὖν καὶ διαφόροις μηχαναῖς τὸ
τῆς πορνείας κέντρον κινεῖ 6 διάϐολος κατὰ τῶν φι-
λοχρίστων ἀνθρώπων. Πολλάκις γοῦν καὶ ἀγάπην
ἀδελφικὴν μεθώρμισεν ὁ κακόφρων εἰς τὴν οἰκείαν
κακίαν. Καὶ γὰρ παρθένους φυγούσας γάμον καὶ
φαντασίαν πᾶσαν βίου, διὰ σχέσεως ἀδελφικῆς ὑπ-
εσκέλισε’ καὶ μοναχοὺς δὲ ἔτρωσε, πᾶν ὁτιοῦν ἀπο-
φυγόντας καὶ αὐτοὺς πορνικὸν σχῆμαο ἀλλᾶ καὶ αύ-
τοὺς ἠπάτησε δι’ εὖλαϐοῦς ὁμιλίας. Τοῦτο γὰρ τοῦ
ἐχθροῦ ἔργον, τὸ, ἀμφιεννύμενον τὰ ἀλλότρια, τὰ
οἰκεῖα λανθανόντως προϐάλλεσθαι. Δείκνυσι σίτου
κόκκον, καὶ ὑποτίθησιν αὐτῷ παγίδα. Οἶμαι δὲ καὶ
τὸν Κύριον περὶ τούτου λέγεινπῶς Ἔρχονται πρὸς
ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προϐάτων, ἔσωθεν δέ εἰσι λύ-
κοι ἅρπαγες.
28. Τί οὖν πρὸς τοῦτο ποιήσωμεν; Γενώμιθα
φρόνιμοι ὡσεὶ ὄφεις, καὶ ἀκέραιοι ὡς περιστεραὶ,
πανοῦργον κατᾶ τῆς παγίδος αὐτοῦ κινοῦντες λογι-
σμόν· τὸ μὲν γὰρ, Γίνεσθε φρόνιμοι ὡσεὶ ὄφεις, εἷ’ρη-
ται πρὸς τὸ μὴ λανθάνειν ἡμᾶς τὰς ὁρμὰς τοῦ διαϐό-
λου. Τὸ γὰρ ὅμοιον ἐκ τοῦ ὁμοίου ταχίστην ποιεῖται τὴν
διάγνωσιν. Τὸ δὲ ἀκέραιον τῆς περιστερᾶς δείκνυσι
τὸ καθαρὸν τῆς πράξεως. Πᾶν μὲν οὖν ἀγαθὸν ἔργον
ἐν ἀποφυγῇ ἔσται τοῦ χείρονος. Πῶς δὲ φύγωμεν ὃ
μὴ οἶδαμεν; Δεῖ οὖν ὗμᾶς, κατ’ ἔννοιαν λαϐούσας
τοῦ ἐχθροῦ τὴν δεινότητα, φυλάττεσθαι ἀπὸ τῆς τού-
του κακομηχανίας· φησὶ γάρ’ Ὃς περιάγει ζητῶν
τίνα καταπίῃ. Καὶ τὰ βρώματα αύτοῦ ἐκλεκτά.
Δέον οὖν πάντοτε γρηγορεῖν. Καὶ γὰρ διὰ τῶν ἔξωθεν
πραγμάτων πολεμεῖ, καὶ διὰ τῶν ἔνδον λογισμῶν
δαμάζει. Καὶ πλέον διὰ τῶν ἔνδον· καὶ γὰρ νύκτωρ
καὶ μεθ’ ἡμέραν ἀΰλως προσέρχεται.
29. Τίνος οῦν χρεία πρὸς τὸν παρόντα πόλεμονς
Δῆλον, ὡς ἀσκήσεως ἐπιπόνου καὶ καθαρᾶς προσευ-
χῆς. Ἀλλὰ ταῦτα μὶν γενικῶς ἐπὶ παντὸς λογισμοῦ
ὀλεθρίου ἀλεξητήρια πέφυκε· δεῖ δὲ καὶ ίδικαῖς τι-
σιν ἐννοίαις χρήσασθαι πρὸς τὸ τὸν παρόντα τῆς
ψυχῆς λοιμὸν ἁπώσασθαι’ καὶ ἐπελθόντος τοῦ αἰ-
σχίστου λογισμοῦ, ἆνθυποφέρειν αὐτῷ τὰ ἐναντία.
Ei γὰρ γένοιτο ἐν τοῖς κατᾶ διάνοιαν χωρίοις ὅψεως
εὐπρεποῦς φαντασία, τῷ λόγῳ τὸ παρὸν τιμωρητέον,
τε Matth. vn, 15.
⁷9 Matth. κ, 16. ⁸⁰ Ι Pet. v, 8,
ουσιάζοντος ἀναϐῇ ἐπὶ σέ, τόπον σου μὴ ἀφῇς.
Ἥ γὰρ πρὸς ταῦτα συγκατάθεσις, ἐφάμιλλός ἐστι τῇ
κοσμικῇ πορνείᾳ· Δυνατοὶ γὰρ, φησί’, δυνατώς
ἐτασθήσονται. Μέγας οὖν ὁ πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς
πορνείας ἀγών. Τὸ γὰρ ἐν κακοῖς κεφάλαιον τοῦ
ἐχθροῦ πρὸς ἀπώλειαν ψυχῆς, τοῦτό ἐστι. Καὶ τοῦτο
αἰνιττόμενος 6 μακάριος Ἰὼϐ, ἔλεγε πρὸς τὸν διάϐο-
λον· Ὀ ἔχων τήν δύναμιν ἐπ’ ὀμφαλοῦ γαστρός.
27. Πολλαῖς μὶν οὖν καὶ διαφόροις μηχαναῖς τὸ
τῆς πορνείας κέντρον κινεῖ 6 διάϐολος κατὰ τῶν φι-
λοχρίστων ἀνθρώπων. Πολλάκις γοῦν καὶ ἀγάπην
ἀδελφικὴν μεθώρμισεν ὁ κακόφρων εἰς τὴν οἰκείαν
κακίαν. Καὶ γὰρ παρθένους φυγούσας γάμον καὶ
φαντασίαν πᾶσαν βίου, διὰ σχέσεως ἀδελφικῆς ὑπ-
εσκέλισε’ καὶ μοναχοὺς δὲ ἔτρωσε, πᾶν ὁτιοῦν ἀπο-
φυγόντας καὶ αὐτοὺς πορνικὸν σχῆμαο ἀλλᾶ καὶ αύ-
τοὺς ἠπάτησε δι’ εὖλαϐοῦς ὁμιλίας. Τοῦτο γὰρ τοῦ
ἐχθροῦ ἔργον, τὸ, ἀμφιεννύμενον τὰ ἀλλότρια, τὰ
οἰκεῖα λανθανόντως προϐάλλεσθαι. Δείκνυσι σίτου
κόκκον, καὶ ὑποτίθησιν αὐτῷ παγίδα. Οἶμαι δὲ καὶ
τὸν Κύριον περὶ τούτου λέγεινπῶς Ἔρχονται πρὸς
ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προϐάτων, ἔσωθεν δέ εἰσι λύ-
κοι ἅρπαγες.
28. Τί οὖν πρὸς τοῦτο ποιήσωμεν; Γενώμιθα
φρόνιμοι ὡσεὶ ὄφεις, καὶ ἀκέραιοι ὡς περιστεραὶ,
πανοῦργον κατᾶ τῆς παγίδος αὐτοῦ κινοῦντες λογι-
σμόν· τὸ μὲν γὰρ, Γίνεσθε φρόνιμοι ὡσεὶ ὄφεις, εἷ’ρη-
ται πρὸς τὸ μὴ λανθάνειν ἡμᾶς τὰς ὁρμὰς τοῦ διαϐό-
λου. Τὸ γὰρ ὅμοιον ἐκ τοῦ ὁμοίου ταχίστην ποιεῖται τὴν
διάγνωσιν. Τὸ δὲ ἀκέραιον τῆς περιστερᾶς δείκνυσι
τὸ καθαρὸν τῆς πράξεως. Πᾶν μὲν οὖν ἀγαθὸν ἔργον
ἐν ἀποφυγῇ ἔσται τοῦ χείρονος. Πῶς δὲ φύγωμεν ὃ
μὴ οἶδαμεν; Δεῖ οὖν ὗμᾶς, κατ’ ἔννοιαν λαϐούσας
τοῦ ἐχθροῦ τὴν δεινότητα, φυλάττεσθαι ἀπὸ τῆς τού-
του κακομηχανίας· φησὶ γάρ’ Ὃς περιάγει ζητῶν
τίνα καταπίῃ. Καὶ τὰ βρώματα αύτοῦ ἐκλεκτά.
Δέον οὖν πάντοτε γρηγορεῖν. Καὶ γὰρ διὰ τῶν ἔξωθεν
πραγμάτων πολεμεῖ, καὶ διὰ τῶν ἔνδον λογισμῶν
δαμάζει. Καὶ πλέον διὰ τῶν ἔνδον· καὶ γὰρ νύκτωρ
καὶ μεθ’ ἡμέραν ἀΰλως προσέρχεται.
29. Τίνος οῦν χρεία πρὸς τὸν παρόντα πόλεμονς
Δῆλον, ὡς ἀσκήσεως ἐπιπόνου καὶ καθαρᾶς προσευ-
χῆς. Ἀλλὰ ταῦτα μὶν γενικῶς ἐπὶ παντὸς λογισμοῦ
ὀλεθρίου ἀλεξητήρια πέφυκε· δεῖ δὲ καὶ ίδικαῖς τι-
σιν ἐννοίαις χρήσασθαι πρὸς τὸ τὸν παρόντα τῆς
ψυχῆς λοιμὸν ἁπώσασθαι’ καὶ ἐπελθόντος τοῦ αἰ-
σχίστου λογισμοῦ, ἆνθυποφέρειν αὐτῷ τὰ ἐναντία.
Ei γὰρ γένοιτο ἐν τοῖς κατᾶ διάνοιαν χωρίοις ὅψεως
εὐπρεποῦς φαντασία, τῷ λόγῳ τὸ παρὸν τιμωρητέον,
τε Matth. vn, 15.
⁷9 Matth. κ, 16. ⁸⁰ Ι Pet. v, 8,